วาสนา

---

ทำไมการมีวาสนาจัดว่าเป็นโลภะ เคยอ่านเจอว่าพระอรหันต์ละวาสนาไม่ได้ แต่พระพุทธเจ้าละได้

โดย วสันต์ [8 มิ.ย. 2553 , 14:21:01 น.] ( IP = 61.7.166.57 : : )

สลักธรรม 1 "วาสนา" เป็นทั้งบาลีและสันสกฤต อ่าน "วา-สะ-นา" ไทยเราอ่านเพื่อให้เข้ากับหูไทยๆ ว่า "วาด-สะ-หนา" ความหมายเดิม หมายถึง "สิ่ง" ที่สั่งสมอยู่ในจิตสันดานยาวนานมาก นอนเนื่องอยู่ภายในจิตเราแน่นแฟ้นและลึกมาก จนแกะไม่ออก เทียบกับคำไทยว่า "สันดาน" นั่นละ ในทางพระพุทธศาสนา "วาสนา" มิใช่เรื่องดีนัก ว่ากันว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้นที่ทรงละวาสนาได้ พร้อมกับกิเลสทั้งปวง พระอรหันต์นั้นละได้เฉพาะกิเลสเท่านั้น ไม่สามารถละวาสนาได้ ว่ากันอย่างนั้น แต่ "วาสนา" ในความหมายไทยๆ กลับเป็นเรื่องดี คือหมายถึง " บุญญาบารมี" บางทีก็พูดควบคู่กันว่า "บุญวาสนา" ใครที่ประสบความเจริญรุ่งเรืองในชีวิต คนเขากล่าวขวัญถึงว่า "เขา(หรือเธอ)มีบุญวาสนาหรือ "เป็นวาสนาของเขา (หรือเธอ) น่ะ" อะไรทำนองนี้ มีเรื่องเล่าในแวดวงผู้สนใจศึกษาพระพุทธศาสนาอยู่ 2 เรื่อง แสดงถึงอิทธิพลของวาสนา... เรื่องแรกคือเรื่อง " พระปิลินทวัจฉะ" ท่านผู้นี้มีคำพูดติดปากว่า "วสลิ" (แปลว่า ไอ้ถ่อย) พบใครก็จะถามว่า "ไปไหนมา ไอ้ถ่อย" "สบายดีหรือ ไอ้ถ่อย" อย่างนี้เสมอ คำพูดดูจะเป็นคำหยาบ ไม่สุภาพ แต่จิตใจท่านมิได้หยาบไปด้วย ท่านพูดด้วยจิตเมตตา เป็นคำพูด "ติดปาก" ท่าน แก้ไม่หาย ชาวบ้านที่รู้ว่าอะไรก็ไม่ถือสาท่าน ยกให้ท่าน นอกจากคนต่างถิ่นเท่านั้น ที่ได้ยินเข้า อาจฉุนว่าพระอะไร (วะ) พูดคำหยาบ แต่เมื่อทราบความจริงแล้วก็มิได้ถือสา วันหนึ่งท่านเห็นชายคนหนึ่งขับเกวียน บรรทุกดีปลีผ่านมา จึงร้องถามว่า "บรรทุกอะไร ไอ้ถ่อย" ชายคนนั้นพอได้ยินดังนั้นก็ฉุนกึกทันที พระอะไรวะ พูดจาไม่เข้ารูหูคน จึงตะโกนตอบด้วยเสียงขุ่นๆ ว่า "บรรทุกขี้หนูเว้ย" เขาขับเกวียนไปเรื่อยๆ หารู้ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นกับดีปลีของตน พอไปถึงตลาดนัดกลางเมือง ก็จอดเกวียน เตรียมขนดีปลีลงมาวางขายปรากฏว่า ดีปลีได้กลายเป็นขี้หนูหมดเลย ประชาชนมามุงดูกันด้วยความประหลาดใจว่าคนพิเรน (ไม่มี ทร การันต์นะครับ) อะไรวะ เอาขี้หนูมาขาย ชายหนุ่มเจ้าของดีปลีก็ทำอะไรไม่ถูก ยืนเซ่ออยู่พักใหญ่ ได้เล่าเรื่องราวให้คนที่มามุงดูฟัง ชายคนหนึ่งบอกเขาว่า คงเป็นเพราะเขา (ชายหนุ่ม) ล่วงเกินพระอรหันต์เข้า จึงได้เกิดเรื่องเช่นนี้ ทางที่ดีควรไปกราบขมาท่านเสีย...

โดย พี่เณร [8 มิ.ย. 2553 , 19:45:33 น.] ( IP = 58.9.43.219 : : )

สลักธรรม 2 ไม่รอช้า ชายหนุ่มกลับไปกราบขอขมาท่าน ท่านยิ้ม กล่าวว่า... "ไม่เป็นไร ไอ้ถ่อย อาตมายกโทษให้" เมื่อเขากลับมา ก็ปรากฏว่า ขี้หนูได้กลายเป็นดีปลีตามเดิม อีกเรื่องหนึ่งคือเรื่องพระสารีบุตรอัครสาวก ว่ากันว่าท่านมีอารมณ์ศิลปิน หรือถ้าจะพูดแบบชาวบ้านก็ว่า มีอารมณ์โรแมนติคมิใช่น้อย คือเวลาท่านพบสถานที่ที่สวยงดงาม ท่านคล้ายจะ "ลืมตัว" ไปพักหนึ่ง วันหนึ่งท่านเดินทางผ่านป่าแห่งหนึ่ง พร้อมภิกษุจำนวนมาก ท่านเห็นลำธารใส ไหลเย็น ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพรอันร่มรื่น ท่านก็กระโดดหย็องแหย็งๆ ด้วยความดีใจ พระสงฆ์ที่ติดตามเห็นเช่นนั้น ก็ไม่สบายใจ แต่ไม่กล้าพูดอะไร เพียงแต่นึกตำหนิในใจว่าพระอัครสาวกผู้ใหญ่ ทำไมทำอย่างนี้ ไม่เหมาะสมเอาเสียเลย เมื่อไปเฝ้าพระพุทธเจ้าในเวลาต่อมา พระพุทธเจ้าทรงทราบว่าพระสงฆ์เหล่านั้นคิดอะไรอยู่ จึงตรัสกับพวกเธอว่า "ภิกษุทั้งหลายเราทราบว่าพวกเธอคิดอย่างไรกับสารีบุตร สารีบุตรทำอย่างนั้น มิใช่เพราะ "ติด" ในความสุนทรีย์ของบรรยากาศแห่งภูมิประเทศที่เธอพบเห็นดอก หากแต่เป็น "วาสนา" ของเธอ" แล้วพระองค์ก็ตรัสเล่าให้ภิกษุทั้งหลายฟังว่า ในอดีตกาลอันนานไกลโพ้น พระสารีบุตรเคยเกิดเป็นลิงติดต่อกันหลายร้อยหลายพันชาติ มาชาตินี้จึงติด "วาสนา" ของลิงมา คือชอบเต้นหย็องแหย็งๆ เมื่อมีความดีใจ ว่ากันอย่างนั้น เรื่องอย่างนี้มีบันทึกไว้ในคัมภีร์ทางพระศาสนา ถึงจะเป็นคัมภีร์รุ่นหลังจากพระไตรปิฎก ฟังๆ ไว้ ก็ไม่เสียหลาย ปุถุชนคนสามัญอย่างเราท่าน ภูมิปัญญาหรือความสามารถ ยังห่างไกลเกินกว่าจะไปชี้ว่าเรื่องนี้จริงไม่จริง เป็นไปได้หรือเป็นไปไม่ได้ จริงไหม ? ว่ากันไปแล้ว เรื่องนี้เป็นวิบากหรือผลของการกระทำที่ทำสืบเนื่องกันยาวนานจน "ติด" ตัวไปไม่รู้กี่อสงไขยกัปว่าอย่างนั้นเถอะ ติดจนแกะไม่ออก แม้ว่ากิเลสตัณหาจะละได้ แต่ "สิ่ง" ที่ว่านี้กลับละไม่ได้ ยกเว้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้น เพราะฉะนั้น บางคนจึงมี "วาสนา" แปลกๆ แก้ไม่หาย ดังพระปิลินทวัจฉะและพระสารีบุตร เป็นต้น หรือที่เห็นชัดๆ ก็หลวงพ่อคูณนั่นแหละ วาสนาของท่านชอบพูดคำสมัยพ่อขุน และมีท่านั่งพิเศษคือนั่งยองๆ ไม่ชอบนั่งพับเพียบเหมือนพระภิกษุทั่วไป

โดย พี่เณร [8 มิ.ย. 2553 , 19:50:59 น.] ( IP = 58.9.43.219 : : )

สลักธรรม 3 ตามมาอ่านคำตอบค่ะ กราบขอบพระคุณและอนุโมทนาค่ะ

โดย พี่ดา [16 มิ.ย. 2553 , 10:38:16 น.] ( IP = 124.121.176.232 : : )

สลักธรรม 4 ตอนเป็นเด็กผมชอบกินหอยแครงลวกที่ร้านในตลาด ผมสั่งแม่ค้าขายหอยลวกให้ลวกตัวเป็นๆที่แม่ค้าวางไว้ขาย ผมผิดศีลข้อหนึ่งไหม

โดย วสันต์ [25 ก.ค. 2553 , 16:01:12 น.] ( IP = 61.7.185.56 : : )

สลักธรรม 5 ลองพิจารณาหลักต่อไปนี้ ถ้าครบทุกข้อก็ผิดศีลข้อหนึ่งเต็มเปา ถ้าไม่ครบก็เป็นบาปประเภทอื่น (อย่าเข้าข้างหรือหลอกตัวเองละกานนะ) ๑. สัตว์นั้นมีชีวิต ๒. รู้ว่าสัตว์นั้นมีชีวิต ๓. มีจิตคิดจะฆ่า ( ต้องตายก่อนถึงจะกินได้ ) ๔. มีความพยายามดำเนินการ (สั่งคนอื่น / ทำเอง) ๕. สัตว์นั้นได้ตายลง ความรู้สึกว่าอร่อยหลอกให้ผู้คนทำบาปซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางครั้งถึงขั้นยอมตกนรก ดีกว่าหักห้ามใจตัว จิตที่ฝึกดีแล้วจะไม่เห็นแก่ความอร่อยชั่วเสี้ยวนาทีที่ลิ้มรสเท่านั้น แต่พิจารณาความลำบากของตนในอนาคตแล้วจึงงดบาปได้

โดย herbs [26 ก.ค. 2553 , 10:10:39 น.] ( IP = 125.24.27.157 : : )

สลักธรรม 6 ทำไมพรหมจึงมีหลายหน้า

โดย วสันต์ [26 ก.ค. 2553 , 12:12:54 น.] ( IP = 119.42.126.156 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด