รอยจารึกวีรกรรมที่ซ้ำซาก

---

ชีวิตของคนเรานั้น มีความแปรเปลี่ยนไปตามกาล ยามที่ชราภาพคืบคลานเข้ามาสู่ชีวิตแล้วละก็ อย่าได้หวังเลยที่จะมีความสะดวกสบายในร่างกาย ความผุกร่อน ทำให้กำลังวังชาร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว ซากกายที่แบกภาระมาช้านาน ไม่เคยได้รับความปรานีจากสิ่งใดได้ จะมีแต่มัจจุมารเท่านั้นที่ดักรอเราอยู่อย่างมั่นคง รอวันที่เปลวเทียนจะริบหรี่จนดับลง หากทว่าอำนาจกรรมที่ยังอุปถัมภ์ค้ำจุนอยู่นั้น ยังคงทำหน้าที่เฝ้ายามรักษาชีวิตเอาไว้ทั้งๆที่กำลังนั้น ก็ค่อยๆหมดลงไปตามสภาพแห่งทุกข์ที่มีความหมายถึง การทนอยู่ในสภาพเดิมไม่ได้นั่นเอง เช่นนี้...ที่เป็นไปทั่วถ้วนกับชีวิตของคนเรามาช้านาน และก็จะเป็นเช่นนี้ตลอดไปอย่างไม่มีสิ้นสุด สรรพสัตว์ทั้งหลายที่ต่างมีเขี้ยวเล็บอันเป็นอาวุธป้องกันตัว สรรพสัตว์ทั้งหลายที่มีปัญญาเป็นอาวุธที่ยิ่งใหญ่ ต่างก็ต้องพ่ายแพ้แก่มัจจุมารผู้ไม่เคยใยดีกับใครเลยสักชีวิตเดียว รอยจารึกแห่งวีรกรรมที่ซ้ำซาก รอยจารึกแห่งเกียรติยศที่ยิ่งใหญ่ของบรรพชน ถูกถ่ายทอดลงสู่ห้วงสำนึกของอนุชนรุ่นแล้วรุ่นเล่า แต่ก็ยังไม่เคยมีใครที่มีรอยจารึกว่า สามารถมีชัยเหนือมัจจุมารได้ ความตายคือเบื้องสุดท้ายแห่งชีวิตในแต่ละภพชาติ ทรัพย์สมบัติและยศศักดิ์ถูกวางทิ้งไว้ให้ทายาทได้ช่วงใช้หรือแย่งชิง หากแต่ “ชีวิต” ไม่ได้จบลงไปพร้อมกับเปลวไฟที่แผดเผาร่างหรือพิธีทางศาสนา วัฏจักรแห่งชีวิตยังคงหมุนวนต่อไปเพราะไม่สิ้นสุดพลังงานที่เนืองหนุน ความต้องการปรารถนา การไขว่คว้า และความลุ่มหลงในแต่ละคราว ดุจดังเครื่องจักรที่ยังไม่เสื่อมสภาพและไม่สิ้นไร้พลังงาน การเกิดขึ้นในภพใหม่จึงเป็นไปตามกระแสกรรมที่ไม่อาจหลบเลี่ยง

โดย บุษกร เมธางกูร [17 มิ.ย. 2553 , 08:55:46 น.] ( IP = 58.9.54.41 : : )

สลักธรรม 1 ชาติปิ ทุกขา ......การเกิดเป็นทุกข์ ชาติ คือ ความเกิดของสัตว์ทั้งหลาย นำความไม่ยั่งยืนผันแปร กลับมาให้หาทางแก้ไขอีกครั้ง จากครรภ์มารดามาสู่วัยทารก และเติบโตเป็นผู้ใหญ่ แต่ละวันแต่ละนาที ....ทุกชีวิตล้วนมีสิ่งที่ต้องการ และสิ่งที่ต้องแก้ไขทั้งสิ้น อย่าได้เห็นเพียงว่า การดิ้นรนต่อสู้กับอุปสรรคทั้งหลาย การประกอบอาชีพการงาน โรคภัยไข้เจ็บ หรือความผิดหวังเสียใจ ฯลฯ จะเป็นความทุกข์ของชีวิตเท่านั้น การสูดลมหายใจ เปลี่ยนอิริยาบถ และรับประทานอาหาร เหล่านี้ ต่างก็เป็นบทบาทของความทุกข์ในชีวิตเช่นกัน หามีสิ่งใดเป็นสุขแท้ในชีวิตได้เลย ความพอใจที่เกิดจากการแก้ไขแต่ละคราว ก็มีอยู่เพียงชั่วขณะ...แล้วก็ต้องเปลี่ยนไปๆ เปลี่ยนแปลงไปจนจำไม่ได้แล้วว่า ทำอาการอย่างนี้มาแล้วกี่หน รับประทานอาหารมากี่มื้อ พบกับความรู้สึกอย่างี้มาแล้วกี่ครั้ง เพราะกิจกรรมประจำชีวิตเหล่านี้ มีตามติดมากับคำว่าชีวิต และเมื่อวันเวลาผ่านไปคำว่า...... ชราภาพก็คืบคลานมาสู่ชีวิตอีกครั้ง ตามร่องรอยของกงล้อวัฏกรรมอย่างไม่รู้จักเหนื่อยล้า ชาติปิ ทุกขา ชราปิ ทุกขา มรณัมปิ ทุกขัง แรกหายใจใช้ชีวิตไม่คิดมาก เติบโตจากมือผู้อื่นเขายื่นให้ มีพ่อแม่พี่น้องประคองใจ เมื่อนานไปยืนได้เองไม่เกรงคน แต่กลับเป็นชีวิตที่คิดมาก การก้าวเดินยิ่งลำบากและสับสน สร้างเงื่อนไขจอมปลอมน้อมสู่ตน สร้างชีวิตอยู่บนความเสี่ยงภัย ชอบทรัพย์สินกลิ่นสีมียศเสริญ รุ่งเจริญอนาคตอันสดใส กอบโกยความต้องการลงฐานใจ ตอกเสาเข็มความคว้าไขว่ไม่เว้นวัน ข่าวปรากฏหมดชีวิต..เพราะคิดน้อย อีกใจลอยอุบัติเหตุ..เลศอาสัญ ทั้งทวงหนี้ทวงถามตามฆ่าฟัน มีทุกวัน..ไม่ใส่ใจ..เพราะไกลตน หากวันนี้มีชีวิตที่คิดถูก เพียรฝังปลูกกุศลกรรมนำบุญผล รู้จักพอ..รู้จักใช้ให้เหมาะตน รู้จักหนทางพักรักษ์ชีวี ชีวิตหนึ่งจะถึงสุขสมควร หากถี่ถ้วนในธรรมนำสุขศรี เพียรละความต้องการจากฤดี ก็จักมีชีวิตใหม่ไร้รอยมาร หยุดมองดูความจริงของชีวิตสักนิดนะคะ แล้วลองมีโลกส่วนตัวไว้ทำตัวเองให้จบจากโลกประเสริฐสุด. ด้วยความปรารถนาดี บุษกร เมธางกูร.

โดย บุษกร เมธางกูร [17 มิ.ย. 2553 , 09:09:37 น.] ( IP = 58.9.54.41 : : )

สลักธรรม 2 เห็นชื่อเรื่องแล้วคิดว่าต้องเป็นวีรกรรมการสู้รบสักอย่าง แล้วก็จริงแต่เป็นวีรกรรมของชีวิตที่เป็นไปอย่างซ้ำๆซากๆ ซึ่งถูกการหมางเมินใส่ใจจากเจ้าของชีวิต เกิด ==> แก่ ==> ตาย ==> เกิด ==> แก่ ==> ตาย ==> เกิด ฯลฯ อย่างไม่จักจบสิ้น กราบขอบพระคุณมากค่ะที่เตือนสติให้หวนระลึกถึงความจริงที่อยู่คู่กายมาตลอดและตลอดไป

โดย พี่ดา [17 มิ.ย. 2553 , 09:29:03 น.] ( IP = 124.121.175.24 : : )

สลักธรรม 3 ยํ ยํ วิวหเต รตฺติ ตทูนนฺตสฺส ชีวิตํ วันคืนล่วงไป ชีวิตของคนก็พร่องลงไปจากประโยชน์ที่จะทำ ๒๖/๓๕๙) กราบอนุโมทนาสาธุการกับข้อคิดเตือนใจค่ะ

โดย นภนุช เขมพินิจ [17 มิ.ย. 2553 , 11:58:16 น.] ( IP = 125.25.223.83 : : )

สลักธรรม 4 อ่านแล้วก็เกิดความรู้สึกที่จะต้องเลือกบทบาทชีวิตและกระทำกรรมดีๆให้มั่นคงขึ้น เพราะไม่ว่าจะดิ้นรนกันไปสักแค่ไหน สุดท้ายก็มีจุดหมายปลายทางเดียวกันคือความตาย แล้วต่างก็ไปเปิดตำนานบทใหม่เพื่อจารึกรอยวีรกรรมแห่งชีวิตไว้ตามถนัด ..กราบขอบพระคุณมากค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [18 มิ.ย. 2553 , 14:47:56 น.] ( IP = 58.9.99.232 : : )

สลักธรรม 5 ขอบคุณสำหรับกลอนดีๆเตือนใจ ใช้คำคมขึ้นเรื่อยๆนะคะ ชอบมากค่ะ

โดย พี่เงี้ยว [25 มิ.ย. 2553 , 16:09:10 น.] ( IP = 124.120.16.89 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด