มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


เรารักในหลวงตั้งแต่เมื่อไหร่?







๑.วันที่พ่อแม่รู้จักเรา หรือ วันที่เราคลอดจากครรภ์ของแม่ วัน เดือน ปี ที่เราเกิดพ่อแม่ท่านจำ ได้ตลอดชีวิต แต่… เราทุกคนจำไม่ได้จริงๆว่ารู้จักพ่อแม่ของเราตั้งแต่เมื่อไหร่?

๒.พ่อแม่ท่านรักเราจึงต้องการมีเรา ครั้นเมื่อแม่เราตั้งท้อง พ่อก็ประคองครรภ์ ท่านรักเราตั้งแต่ยัง ไม่เห็นหน้าเรา แต่… เราจำไม่ได้จริง ๆ ว่าเรารักพ่อแม่ตั้งแต่เมื่อไหร่ ?


เรากับในหลวงล่ะ ?


-เราจำไม่ได้จริง ๆ ว่าเรารู้จักในหลวงตั้งแต่เมื่อไหร่ ?

-เราจำไม่ได้จริง ๆ ว่าเรารักในหลวงตั้งแต่เมื่อไหร่ ?

-เราไม่รู้เหตุผลว่าทำไมเรารักในหลวง ?

-เราไม่รู้เลยว่าเรารักในหลวงเพิ่มขึ้นทุกวัน ๆ

-เราไม่รู้เลยว่าความรักของเรากลายเป็นความภักดิ์ดีตั้งแม่เมื่อไหร่ ?

-เราไม่รู้เลยว่าเรารักในหลวงจนเราสามารถตายแทนในหลวงได้ ต่อเมื่อมีใครสักคนถามเราว่าถ้าเรา จะต้องสละชีวิตเพื่อป้องกันในหลวงให้พ้นจากเภทภัย เรายกมืออาสาโดยไม่กลัวตาย เราไม่รู้จริง ๆ ว่าความรักของเราจับมือเราชูขึ้นโดยไม่รู้ตัว ทำไมเราจึงรักในหลวงมากขนาดนี้ เราไม่มีคำตอบ

-เราไม่รู้ว่าทำไม่เรายิ้มอย่างอิ่มใจทุกครั้ง ที่เราเห็นในหลวงเสด็จไปยังที่ต่าง ๆ เรามีความสุขอย่าง ซาบซึ้ง เมื่อเห็นพระองค์เสด็จเยี่ยมประชาชนของพระองค์ เรายิ้มเมื่อพระองค์แย้มพระโอฐต่อประ ชาชนที่เฝ้ารับเสด็จ ฯ เรายิ้มแบบไม่รู้ตัว ซึ่เราก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรเราจึงยิ้ม ?

-เรายิ้มและอิ่มใจเมื่อเห็นในหลวงเสด็จฯ เยี่ยมประชาชนของพระองค์ แต่… แต่เราเห็นเส้นทาง เสด็จฯที่ทุรกันดาร เห็นพระเสโทบนพระพักตร์หยาดหยด เรารู้สึกเหนื่อยและห่วงใยพระองค์ ในขณะที่เราไม่เห็นพระองค์แสดงพระอาการเหนื่อย เราไม่รู้จริง ๆ ว่าทำไมเรารู้สึกเหนื่อยแทน พระองค์ ?

-เราไม่รู้เลยว่าทำไม เวลาที่ในหลวงเสด็จฯ ไปในที่ต่าง ๆ เราจึงอยากไปเฝ้ารอรับเสด็จฯ เหมือนกับ ประชาชนทั่วไปที่รอนแรมมาเฝ้าโดยไม่รู้สึก หิว-เหนื่อย-เมื่อย-ง่วง เมื่อประชาชนเห็นพระองค์ เสด็จฯมาทุกคนดีใจ ซาบซึ้ง เราแม้ไม่อยู่ในที่นั้นบางทีเราก็ชะเง้อแทนผู้เฝ้ารับเสด็จฯ ใจก็อยากให้ พระองค์เสด็จฯ มาถึงประชุมชนที่เฝ้าชะเง้อรอพระองค์ เราไม่รู้ว่าเพราะอะไร ?

โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [3 ธ.ค. 2553 , 20:39:47 น.] ( IP = 58.11.7.180 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1

-เวลาที่ในหลวงเสด็จฯต่างประเทศ หรือ เวลาที่มีผู้นำต่างประเทศเข้าเฝ้าในหลวง เราภูมิใจอิ่มใจ เป็นยิ่งนัก เพราะในหลวงของเราทรงไว้ด้วยสง่าราศี เราพูดกันเสมอด้วยภาษาบ้านเรา ว่า… ในหลวงของเรารูปหล่อกว่ากษัตริย์พระองค์ใดใดที่มาจากต่างประเทศ และในหลวงของเรารูปหล่อกว่าประธานาธิบดีทุกคน นี่ไม่ใช่เราเชียร์ในหลวงนะ แต่ในหลวงของเราหล่อจริง ๆ ยิ่งเมื่อเทียบ พระชนมายุที่มากกว่าผู้นำต่างชาติ หรือผู้นำต่างชาติซึ่งมีชนมายุเสมอๆพระองค์ ในหลวงของเรา หล่อกว่ามาก และ ทรงสมาร์ท สง่าที่สุด เราภูมิใจ ยิ้มโดยไม่รู้ตัว เราจึงชอบดูภาพที่ทรงฉาย ร่วมกับพระมหากษัตริย์และพระราชาธิบดี ณ พระที่นั่งอนันตสมาคม ดูทีไรเราก็ภูมิใจว่าในหลวง ของเราสมาร์ทและหล่อกว่าทุกพระองค์

-เราพากันทุกข์ใจและร้องไห้ทุกครั้ง ที่เราได้ทราบข่าวว่าในหลวงทรงพระประชวร เราพูดว่า “ในหลวงไม่สบาย” เราทุกข์ใจ ร้องไห้เหมือนว่าใจเราแทบขาด ญาติของเราบางคนไม่สบายมาก แต่ทำไมเราไม่ทุกข์ใจเหมือนเวลาที่ในหลวงไม่สบาย มีแรงอะไรไม่รู้ทำให้เราขยันทำบุญ สวดมนต์ ไหว้พระ เดินทางอธิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์ตามที่ต่างๆ

-ตอนที่ในหลวงทรงเข้ารับการอภิบาลผ่าตัดครั้งแรก พวกเราทำบุญ สวดมนต์ ทั้งโดยส่วนตัว และโดยวัดวาอารามต่างๆ ทั้งองค์กรราชการ เอกชนก็ร่วมกันทำบุญ นั่งสมาธิ สวดมนต์ ครั้นพอ สำนักพระราชวังแถลงการณ์ว่าในหลวงจะเสด็จฯออกจากโรงพยาบาล ณ เวลานั้นเวลานี้ ใจของ พวกเราก็จดจ่อหน้าจอ ที.วี. พอในหลวงเสด็จฯลงจากรถพระเก้าอี้เคลื่อนที่ เราก็ลุกขึ้นยืนประนม มือโดยไม่รู้ตัว พวกเรายิ้ม และน้ำตาแห่งความดีใจไหลหยดลงมา เราไม่รู้ว่าเรารักพระองค์เท่าใด ? แต่…เรามีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [3 ธ.ค. 2553 , 20:52:27 น.] ( IP = 58.11.7.180 : : )


  สลักธรรม 2



-ความสุขของพวกเราที่สุด คือ เมื่อวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๓ พวกเราดูข่าว พวกเราเห็น ภาพข่าว ในหลวงเสด็จฯท่าน้ำศิริราช ทรงลอยกระทง เหมือนกับคนไทยทั้งหลาย พวกเราเห็น พระพักตร์ผ่องใส ทรงสูทสีชมพูในวันเพ็ญอันแจ่มด้วยเดือนเต็มดวง ใจเราก็เต็มด้วยความสุข เหมือนพระจันทร์เต็มดวง ในวันนั้นน้ำเปี่ยมล้นสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา ใจเราก็เปี่ยมล้นท่วมท้น ด้วยความสุข ทำให้เราลืมไปว่าน้ำท่วมภาคต่างๆ รวมทั้งบ้านชายฝั่งแม่น้ำ คนที่บ้านถูกน้ำท่วม ก็ลืมความทุกข์ชั่วคราว เพราะพวกเราเห็นในหลวงมีพระพักตร์ผ่องใส

-บางที …เราก็ถามตนเองว่า “เมื่อไหร่เราจะได้เข้าเฝ้าในหลวงอย่างใกล้ชิด” เราก็ฝันๆว่าคงมีสัก วันหนึ่ง

-บางที …เราก็อิจฉาคนที่ได้เข้าเฝ้า เพราะว่าเราก็อยากได้โอกาสนั้น เมื่อไม่ได้เราก็อิจฉา

-บางที …เราก็ดีใจที่เราเห็นนักกีฬานำเหรียญทองแห่งความสำเร็จเข้าเฝ้าถวายในหลวง

-บางที…เราก็ฝันว่าเราได้เข้าเฝ้าในหลวง ตื่นมาแล้วก็รู้สึกเหมือนได้เข้าเฝ้าจริงๆ และอิ่มเอมใจ ไปนาน

-บางที …เราก็ฝันว่าในหลวงเสด็จฯมาหาเรา ทรงแย้มพระสรวลให้ หรือพระราชทานสิ่งของ และ ทรงเอื้อมพระหัตถ์มาลูบหัวลูบหลังเรา ตื่นขึ้นมาเรายังยิ้มค้างอยู่เลย แต่ขณะเดียวกันน้ำตาแห่ง ความปลื้มปีติยังเปียกตา เปียกหมอน เหมือนว่าในหลวงเสด็จฯมาหาเราจริงๆ



เราเคยถาม


-เราถามตนเองเสมอๆ ว่า “ทำไม่เราจึงรักในหลวงมากขนาดนี” ?

-เราคงไม่มีคำตอบ ซึ่งคนไทยก็คงไม่มีคำตอบเหมือนเรานะแหละ

-เราไม่ว่านะที่เห็นบางคนพอเขารู้ว่า ในหลวงเสด็จฯไปไหน เขาก็ไปนั่งรอเฝ้า ดูเหมือนเขาเป็น “คนบ้าความจงรักภักดี” แต่เขายืนยันแก่ตัวเราว่าเขารักในหลวงของเขา ทำให้เราทะยานความรัก ต่อในหลวง แต่…โอกาสของเราสู้พวกเขาไม่ได้ เรา…ยอมแพ้ และ น้อยใจ..

-“เรา” มิใช่หมายเพียง “เราผู้เดียว” แต่ “เรา ก็คือคนไทย” นั่นเอง


พระราชวิจิตรปฏิภาณ

โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [3 ธ.ค. 2553 , 21:11:09 น.] ( IP = 58.11.7.180 : : )


  สลักธรรม 3

มีประเด็นคำถามที่มีคำตอบอย่างซาบซึ้งใจค่ะ
ใช่เลย...ที่เราก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าทำไมเราจึงรักพระองค์ได้มาเนิ่นนาน

โดย น้องอุ๊ [3 ธ.ค. 2553 , 21:32:18 น.] ( IP = 125.24.24.45 : : )


  สลักธรรม 4


ใช่เลยค่ะ...เราไม่ทราบเหมือนกันว่า เรารักในหลวงตั้งแต่เมื่อไหร่?

ขอพระองค์ทรงพระเจริญค่ะ

โดย พี่ดา [6 ธ.ค. 2553 , 17:45:26 น.] ( IP = 124.122.236.122 : : )


  สลักธรรม 5

ทูนเทิดพระจอมไทย
พระเกียรติไกรก้องแผ่นดิน
บารมีทรงหลั่งริน
ทั่วแดนทองผองธานี

ต่างแดนแคว้นถิ่นด้าว
ล้วนอคร้าวสดุดี
พึ่งพระบารมี
ยอพระยศปรากฏไกล

ทรงเป็นเยี่ยงบิดา
รักบุตราเกินสิ่งไหน
ผ่อนทุกข์ที่รุกไทย
ภัยธรรมชาติให้ปราศความ

ทรงคิดประดิษฐ์การณ์
ไล่กันดารให้งดงาม
ชาติพ้นทุรยาม
ด้วยพอเพียงทรงเลี้ยงไทย

แทบพื้นแผ่นละออง
ข้าฯทั้งผองรวมดวงใจ
รองบาทพระทรงชัย
ภูมิพลมหาราชา

จงทรงพระเจริญ
ยิ่งจำเริญพระชันษา
เปี่ยมพละพระกายา
เป็นมิ่งขวัญนิรันดร์เทอญ



ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ
ข้าพระพุทธเจ้า บุษกร เมธางกูร


โดย บุษกร [7 ธ.ค. 2553 , 09:25:49 น.] ( IP = 58.11.49.181 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org