ความรักของพ่อ..ยิ่งใหญ่เสมอ

---

: กาลหนึ่งนานมาแล้ว นานเท่าไหร่ไม่รู้ พ่อมักจะเริ่มต้นเรื่องอย่างนี้ทุกครั้ง..เจ้าหญิงอยู่องค์หนึ่ง... เจ้าหญิงคนนี้เป็นคนขยัน ทำอาหารเก่งชอบทำงานบ้านเสมอ ๆ เจ้าหญิงของพ่อมักจะเป็นคนที่ขยันเสมอ ๆ ... เจ้าหญิงได้พบกับชายแปลกหน้าคนหนึ่งในสวนอกไม้ข้าง ๆ ปราสาท ในขณะที่เจ้าหญิงกำลังเก็บดอกไม้ ผมพิมพ์มาถึงตรงนี้ ก็ต้องกด Delete ลบข้อความนั้น ทิ้งเสียหมด หลังจากที่ผมนั่งจ้องอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ร่วมครึ่งชั่วโมงแล้วมั้งแต่ งานเขียนของผมก็ยังอยู่เหมือนเดิม ไม่มีอะไรคืบหน้า ไม่มีอะไรขยับเขยื้อน ไปสักอย่าง...ทั้ง ๆที่ผมจะต้องส่งต้นฉบับในวันพรุ่งนี้แล้ว..แย่จริง ๆ สมาธิหายไปไหนหมดนะ บรรยากาศ ภาพความหลังในวัยเด็กหายไปไหนหมดนะ - - นี่ผมคิดผิดหรือเปล่าหนอ? ที่รับงานเขียนเรื่องสั้นเกี่ยวกับพ่อมา ก็เพราะคำว่า...พ่อ...นี่แหละที่ทำให้ผม เขียนไม่ออก ไม่รู้จะเขียนอะไร เพราะพ่อไม่เคยอยู่ในความทรงจำของผม หรือเป็นฮีโร่เยี่ยงอย่างพ่อคนอื่น ๆ จนบางครั้งผมมีความรู้สึกราวกับว่า พ่อกับผม เป็นคนแปลกหน้า ที่ต่างวัย และบังเอิญมาอาศัยอยู่ ภายใต้ชายคาเดียวกัน... พ่อยังเป็นคนทำลายครอบครัว ทำลายความรักที่แม่มีต่อพ่ออย่างหมดสิ้น จนแม่ทนไม่ไหวต้องหย่าร้างกันไปในที่สุด และพ่อยังจะทำลายความฝันของผมอีก

โดย พี่ต้อยค่ะ [30 ก.ค. 2545 , 14:24:02 น.] ( IP = 203.170.138.132 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

สลักธรรม 1 ผมอยากเรียนหนังสือ ผมชอบงานเขียนหนังสือ ผมบอกกับพ่อในวันที่พ่อบอกให้ผมเลิกเรียนหนังสือ และออกมาช่วยกันทำงานที่โรงกลึงของตนเอง ...แกจะเรียนไปทำไมนักหนา กิจการของพ่อก็มี แล้วความฝันบ้า ๆ บอ ๆ ของแกอีก ผมทิ้งมันไม่ได้ ผมทิ้งความฝันของผมไม่ได้หรอกพ่อ ผมเถียง “แต่แกต้องทิ้งมัน แกต้องมาช่วยฉันทำ งาน" พ่อขึ้นเสียงตอบกลับมา ”พ่อ มันหมดสมัยที่พ่อจะบังคับลูกแล้วนะ" ”แต่ฉันจะบังคับแก " พ่อยื่นคำขาด "พรุ่งนี้แกต้องไปลาออก" ”ผมเกลียดพ่อ ผมเกลียดความคิดโง่ ๆ ของพ่อ.. .เกลียดการกระทำของพ่อ... วัน ๆ มัวแต่นั่งทำงานงก ๆ พ่อไม่เคยสนใจผม พ่อไม่เคยถามผมสักคำว่าผมต้องการอะไร เอ๊ะอ๊ะอะไรพ่อก็บังคับผม.. .ผมเกลียดพ่อ..."

โดย พี่ต้อยค่ะ [30 ก.ค. 2545 , 14:31:45 น.] ( IP = 203.170.138.132 : : )

สลักธรรม 2 ”ฝ่ามืออันหนักอึ้งของพ่อ กระทบลงบนใบหน้าแก้มข้างขวาของผมอย่างจัง.. .แกออกไป...แกออกไปจากบ้านของฉันเดี๋ยวนี้นะ แกไม่ใช่ลูกฉัน" ผมยืนอยู่ห่าง ๆก่อนที่ผมจะก้าวเดินออกจากบ้านหลังนั้นมาด้วยความเครียดแค้นที่สุมรุมอยู่ในหัว นับจากวันนั้นมา ผมเลือกใช้ชีวิตอยู่ในห้องเช่าหลังหนึ่ง ตามลำพังยังดีที่มีเงินเหลืออยู่ในบัญชีเกือบหมื่น. ซึ่งก็พอจะเป็นค่าใช้จ่ายต่างๆได้บ้าง แต่ผมก็ยังเฝ้าหางานทำอยู่หลายที่ แต่มาตกอยู่กับการเป็นนักแสดงสมทบ หรือที่ใคร ๆ เรียกกันติดปากว่า...ตัวประกอบ เพื่อแลกกับเงินเพียงไม่กี่ร้อย แต่ผมก็ยังไม่ละทิ้งความฝัน ที่อยากจะเป็นนักเขียนหรอก ผมมาเฝ้าฝึกฝีมืองานเขียน จนคิดว่าดีพอ ถึงได้ลองส่งไปลงยังนิตยสารฉบับหนึ่ง จนในที่สุดก็ได้รับการตีพิมพ์ ผมเริ่มมีความสุขกับการเขียนหนังสือมากขึ้นเมื่อความฝันของผมเป็นจริง

โดย พี่ต้อยค่ะ [30 ก.ค. 2545 , 14:37:12 น.] ( IP = 203.170.138.132 : : )

สลักธรรม 3 หนังสือเล่มแรกในชีวิตของผมพิมพ์เสร็จเป็นรูปเล่มเรียบร้อยแล้ว..ผมรับหนังสือจากพี่ใหม่..มาเปิดออกดูทีละหน้า ๆ ครั้งแล้วครั้งเล่าไม่อยากเชื่อเลยว่า ผมจะมีโอกาสแบบนี้จริง ๆ... นี่มันสุดยอดความฝันของผมเลยครับพี่ ขอบคุณมากครับ_/¦\_ เอ้า...นี่หนังสือของนัท9เล่มพี่ให้นัทเอาไว้แจกเพื่อน ๆ ถ้าไม่พอยังไงก็เข้ามาเอาใหม่ล่ะกัน พี่ใหม่หยิบห่อกระดาษยื่นให้ผม "และนี่เช็คเงินสดค่าเรื่อง” ขอบคุณมากครับ พี่ใหม่ ผมรับเช็คค่าความคิดค่าน้ำหมึกของผมมาถือไว้ ด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก แต่ที่แน่ ๆมันเต็มเปี่ยมจนล้นไปด้วย ความภาคภูมิ มาถึงตอนนี้ผมมั่นใจได้แล้วว่า..สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นความจริงไม่ใช่ความฝัน ผมอยากให้พ่อรู้เหลือเกินว่า ในที่สุดผมก็ทำความฝันของผมได้สำเร็จ: ผมละภาพความหลังเก่า ๆละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ด้วยการไปเดินเล่นที่ท่าน้ำ..

โดย พี่ต้อยค่ะ [30 ก.ค. 2545 , 14:45:12 น.] ( IP = 203.170.138.132 : : )

สลักธรรม 4 สายน้ำแห่งเจ้าพระยายังคงไหลเวียนไม่ขาดสาย ประกายแสงจากดวงอาทิตย์ สะท้อนผืนน้ำระยิบระยับ ... เรือลำน้อย เรือลำใหญ่แล่นว่ายอย่างเช่นเคย ที่ตรงนี้ล่ะที่ทำให้ผมมีความสุข รู้สึกสบายอกสบายใจทุกครั้ง ... และมักจะได้คำตอบหรือ แนวพล็อตเรื่องอยู่เสมอ วันนี้ผมก็หวังไว้เช่นนั้นเหมือนกัน เสียงเรียกเครื่องเพจเจอร์ ทำลายความเงียบนั้นลง "พ่อถูกรถชน พี่รีบมาด่วนนะ... "ผมกดข้อความจากน้องชายอ่านซ้ำไปมาจนเกิดความลังเล จะไปดีหรือไม่ดี แต่ขาของผมน่ะซิรีบก้าวออกไปก่อน โดยไม่รอคำตอบจากใจ” ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ล่ะ" ผมถามน้องชายเมื่อไปถึงโรงพยาบาล น้องชายพูดเสียงสั่นเครือ "แค่หนังสือเนี๊ยนะ เอามาแลกกับชีวิต พ่อนี่บ้าหรือเปล่า"...ผมยังมิวายหยุดว่าพ่อ ”ถ้าไม่ใช่หนังสือของพี่ พ่อก็คงไม่เก็บหรอก" คำพูดของน้องชาย ทำเอาผมอึ้งไปพูดไม่ออก ... หนังสือของผม ...เพราะหนังสือของผมเหรอ พอพ่อรู้ว่า...หนังสือของพี่วางแผง พ่อก็รีบไปซื้อทันที พ่อบอกว่า ไม่ซื้อไม่ได้ นี่ผลงานของลูกนี่ความฝันของลูก พ่อยังบอกอีกว่า พ่อจะซื้อหนังสือของพี่ทุกเล่ม มาถึงตรงนี้ หยาดน้ำตาก็เริ่มไหลเอ่อรื้น อยู่เต็มขอบตา "พี่รู้ไหม...พ่อคิดถึงพี่มากแค่ไหน พ่อคิดถึงพี่เสมอนะ พ่ออยากให้พี่กลับมาอยู่ด้วย พ่อยังบอกอีกว่า พ่อจะไม่บังคับอะไรลูก ๆ อีกแล้ว”

โดย พี่ต้อยค่ะ [30 ก.ค. 2545 , 15:06:13 น.] ( IP = 203.170.138.132 : : )

สลักธรรม 5 ความยิ่งใหญ่มักเกิดจากการไม่ละเลยความใฝ่ฝันของตัวเอง จนกว่ามันจะเป็นความจริงขึ้นมา เย้ ๆ ๆ ..._/¦\_...ขอบคุณมากเจ้าค่ะ....

โดย น้องถ้วย [30 ก.ค. 2545 , 15:14:14 น.] ( IP = 203.155.233.23 : : )

สลักธรรม 6 ชีวิตเป็นของลูกพ่ออยากให้ลูกเลือกเดินเอง แต่พ่อจะคอยอยู่ข้างหลัง คอยเป็นกำลังใจให้ ในยามที่ลูกเหนื่อยลูกท้อ พ่อยังบอกอีกว่า พ่อเชื่อว่า ลูกสามารถทำความฝันของตนเอง เป็นจริงขึ้นได้อย่างมั่นคง" คำพูดของน้องชาย ทำเอาน้ำตาที่เต็ม ไหลอาบแก้มเมื่อครู่..ไหลอาบแก้มอย่างไม่รู้ตัว ผมไม่เคยรู้สึกดีกับพ่อมาก่อนอย่างนี้... ผมไม่เคยรู้สึกรักพ่อมาก่อนเท่าครั้งนี้... ถึงเวลานี้ผมได้แต่ นั่งรอเวลาที่ผม จะโผเข้าสวมกอดร่างของพ่ออีกครั้ง จะนานแค่ไหนไม่รู้จะนานกี่ชั่วโมงไม่รู้... กว่าที่ประตูห้องฉุกเฉินนั่นจะเปิดออก กลับเข้าไปสู่อ้อมแขนของพ่ออีกครั้ง... และครั้งนี้ มันคงทำให้ผมเขียนเรื่องสั้นได้ทัน ส่งต้นฉบับวันพรุ่งนี้แน่นอน... ผมตั้งชื่อเรื่องรอไว้ก่อนแล้วว่า** นิทานของพ่อ** พ่อคนเดียวที่สอนให้ผมรู้จักตัวเอง ให้ผมเข้มแข็ง ให้ยืนหยัดได้ด้วยความฝันด้วยสองแขนสองขา ของตัวเอง ผมอยากบอกว่า.. ผมรัก รักมาก... อย่างที่ไม่เคยรักมาก่อน ... และผมก็รักพ่อไม่น้อยกว่าที่รักแม่หรอก ขณะนี้ ** น้ำตามันไหลออกมาเองล่ะ**แล้วท่านละค่ะร้องไห้หรือเปล่าค่ะ ? นี่ไงค่ะที่อยากเตือนทุกท่านว่า..พ่อก็รักเราและต้องการให้เราเข้าใจท่านไม่น้อยไปกว่าแม่เลยนะค่ะ..อย่าลืมใจท่านนะค่ะ...ต้อย :

โดย พี่ต้อยค่ะ [30 ก.ค. 2545 , 15:22:34 น.] ( IP = 203.170.138.132 : : )

สลักธรรม 7 พี่ต้อยขา อ่านแล้วน้ำตามันก็ไหลออกมาเองเหมือนกันค่ะ....คิดถึงพ่อค่ะ

โดย ดาค่ะ [30 ก.ค. 2545 , 15:58:12 น.] ( IP = 158.108.12.90 : : )

สลักธรรม 8 เศร้านะคะ แต่ ความรักของพ่อที่มีต่อลูก แม้จะไม่เคยบอกด้วยวาจา แต่ใจท่านสูงค่ายิ่งจริงๆ นะคะ ขอมอบความรักให้พ่อทุกคนในโลกเลยค่ะ

โดย น้องอุ๊ [30 ก.ค. 2545 , 16:09:51 น.] ( IP = 202.28.169.165 : : unknown )

สลักธรรม 9 ... ดีใจที่ได้อ่านเรื่องนี้ครับ ผมกำลังล่องลอยเคว้ง และได้เรื่องนี้ฉุดไว้ไม่ให้คว้าง ...

โดย นรพัลลภ [30 ก.ค. 2545 , 16:14:55 น.] ( IP = 203.154.163.129 : : )

สลักธรรม 10 ....... อ่านแล้ว รู้สึกซึ้งกับความรักของพ่อ แม้พ่อจะดุด่าว่ากล่าวลูกหนักสักเพียงใด ..แต่ภายในส่วนลึกของจิตใจนั้น ต้องการเห็นอนาคตที่ดีของลูก ..เป็นความรักยิ่งใหญ่จริงๆ ทำให้คิดถึงพ่อ ...เพราะเคยรู้สึกว่า พ่อเป็นพ่อที่ดุที่สุด แต่ลูกได้ดี ก็เพราะพ่อเช่นกัน ...... ....... อยากให้ลูกๆ ทุกคนได้อ่านเรื่องนี้ เพื่อจะได้เข้าใจความรู้สึกที่แท้จริงของพ่อ และกลับมารักพ่อให้มากๆ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป ...... ขอบพระคุณคุณต้อยมากค่ะ

โดย วยุรี [30 ก.ค. 2545 , 16:40:13 น.] ( IP = 203.113.39.7 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด