ดอกแก้ว...บุษกร (๓)

---

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2554 , 07:49:35 น.] ( IP = 58.9.146.141 : : )

สลักธรรม 1 บุษกร เมธางกูร ดอกแก้ว...บุษกร (๒) กาลเวลาที่ผ่านไป.... มิได้ผ่านไปเพียงเข็มนาฬิกา หากแต่ได้มอบเหตุการณ์สำคัญและสร้างความทรงจำที่ดีให้แก่ผู้ผ่านเข้ามาในรอบรั้วของมูลนิธิอย่างมากมาย สิ่งที่ได้เห็น ได้ยิน และได้รู้เหล่านั้น ล้วนเป็นสิ่งที่มีคุณค่าแก่ชีวิต เพราะเป็นส่วนที่เข้าไปช่วยเสริมสร้างความดีให้เกิดขึ้นในชีวิตอย่างรอบด้าน ซึ่งเป็นประโยชน์ทั้งในปัจจุบันชาติและอนาคตชาติ แต่ละคนที่ต่างเดินทางมายังมูลนิธิก็เพื่อหาประโยชน์และรับประโยชน์ไปเพื่อตนเองไม่ด้านใดก็ด้านหนึ่ง ความหลากหลายของผู้คนที่เข้ามาจึงเป็นเสมือนโจทย์สำคัญที่ผู้บริหารหรือดูแลจะต้องตอบสนองความพึงพอใจให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ อาจารย์บุษกรได้จัดรูปแบบการให้บริการหรือตอบสนองความต้องการแก่บุคคลเหล่านั้นอย่างสมเหตุสมผล ไม่มีการเอาอกเอาใจใครให้สำคัญตนผิดหรือมีกิเลสเฟื่องฟูมากขึ้นกว่าเดิม ซึ่งท่านมักจะเตือนเสมอว่า "บาป-บุญ เป็นเรื่องส่วนตัว ดี-ชั่ว เป็นเรื่องส่วนรวม" ...โดยนัยยะหนึ่งนั้นก่อให้เกิดความเข้าใจได้ว่า เมื่อมาอยู่ร่วมกันก็ต้องรู้จักประพฤติตนให้ดีไม่ทำให้ใครเดือดร้อน และเมื่อทำดีก็เท่ากับเป็นการสร้างเสบียงบุญให้แก่ตนเองจึงไม่ควรที่จะถือตนว่ากำลังทำบุณคุณกับใครอยู่หรือคิดว่าตนนั้นสำคัญ และที่ท่านย้ำเสมอเพื่อให้รู้จักปลดจิตออกจากความผิดหวังแล้วมีกำลังใจที่จะประกอบคุณงามความดีเพื่อส่วนตัวและส่วนรวมต่อไปอย่างไม่ท้อแท้ นั่นก็คือคำพพูดที่ว่า "รางวัลของคนดีมีน้อย ... ทำดีนานๆ จึงจะได้ดี"

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2554 , 07:50:09 น.] ( IP = 58.9.146.141 : : )

สลักธรรม 2 ท่านปูพื้นให้แต่ละคนยอมรับความผิดพลาดและข้อบกพร่องของตนได้อย่างหน้าชื่นตาบาน เพราะท่านได้นำชีวิตของตนเองออกมาอธิบายให้แต่ละคนรับรู้อย่างไม่อำพราง โดยเฉพาะความรู้สึกนึกคิดที่เกิดขึ้นและวิธีการรับมือกับปัญหา เมื่อ "ครู" ได้ชำแหละชีวิตตนพร้อมทั้งยอมรับความบกพร่องในประการต่างๆ และแสดงให้เห็นถึงความเพียรพยายามปรับเปลี่ยนแก้ไขทั้งวิธีคิดและการกระทำที่นำไปสู่ชัยชนะในอุปสรรคต่างๆ ด้วยความอดทน ...และนั่นก็เป็นเหมือนแบบอย่างที่ดีโดยไม่ต้องมีคำโฆษณาสรรพคุณให้ยืดยาว และก็เป็นเหมือนแม่เหล็กที่ดึงดูดใจให้แต่ละคนมีความพยายามที่จะดำเนินชีวิตอย่างผู้มีชัยชนะเช่นนั้นบ้าง อาจารย์บุษกรเคยได้รับฉายาจากลูกศิษย์บางท่านว่า "ครูกระดาษทราย" ที่ฟังแล้วให้ความรู้สึกถึงความเข้มข้นในการอบรม แต่ไม่ว่าใครจะรู้สึกหรือนำไปเปรียบเทียบอย่างไรท่านก็ยังคงมุ่งตรงต่อเจตนาในการทำงานบนฐานะ "ครู" อย่างไม่ท้อถอย เมื่อมองย้อนกลับไปก็ทำให้ซาบซึ้งในน้ำใจของท่านยิ่งนัก เพราะท่านผ่านความยากลำบากมาก่อน ท่านจึงนำประสบการณ์เหล่านั้นกลับมาสร้างประโยชน์อย่างคุ้มค่า ด้วยการให้คำอธิบายอย่างจริงใจ ตรงไปตรงมา และปรารถนาดีที่จะไม่ให้เสียเวลาไปกับความไร้สาระในชีวิตกันมากมาย ารช่วยเหลือให้แต่ละคนพ้นไปจากสภาพเหล่านั้น สี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา .. แต่ละจังหวะของเข็มนาฬิกาที่เดินไป จึงได้เดินไปพร้อมกับความเสียสละของอาจารย์บุษกรที่มุ่งเติมเต็มความสว่างให้กับทุกชีวิต และอภัยให้เสมอกับทุกความผิดพลาดขาดปัญญาของแต่ละคน สี่สิบกว่าปีที่ผ่านมา.. คมความคิดที่ผ่านถ้อยคำอันข้นเข้มจึงยังคงมีอยู่คู่รอยยิ้มอันงดงามที่อาจารย์มอบให้ลูกศิษย์เสมอ เสียงหัวใจบรรเลงเพลงประสาน เห่ตำนานคนดีที่ล้ำค่า เป็นจังหวะคละห้วงล่วงเวลา ความตรึงตราประทับไว้ไม่เลือนกาล หนึ่งหัวใจไล่เสียงลำเลียงถ้อย หมื่นหัวใจเรียงร้อยร้องขับขาน รวมหัวใจมอบสุขและเบิกบาน แด่อาจารย์บุษกรผู้สอนธรรม คณะศิษย์อภิธรรมมูลนิธิ

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2554 , 07:50:38 น.] ( IP = 58.9.146.141 : : )

สลักธรรม 3 “วันเวลาที่ผ่านไปจนกระทั่งต้องมายืนข้างๆคุณพ่อเพื่อแข่งขันกับพวกเข้าใจพระพุทธศาสนาแบบผิดๆ โดยเฉพาะพระอภิธรรมปิฎก การต่อสู้นั้นมีมากมายหลายด้านจริงๆ ไหนจะมาจากพวกที่มีความเห็นผิดว่า พระอภิธรรมไม่ใช่พุทธพจน์ ไหนจะพวกหนังสือพิมพ์ที่คอยโจมตี และอุปสรรคอีกนานัปการนั้น ทำให้การต่อสู้ในช่วงชีวิตที่ผ่านมาเต็มไปด้วยเสียงเตือนทั้งภายนอกและภายใน เสียงเตือนภายนอกก็คือเสียงของคุณพ่อที่คอยเตือนว่า อดทนนะลูก เพื่อประชาชนจะได้ไม่หลงทาง อดทนนะลูก เพื่อสร้างบารมีธรรม และเสียงเตือนภายใน คือ เสียงสั่งใจตนเอง ให้กระทำงานทุกๆอย่างที่คุณพ่อท่านตั้งใจยิ่งเพื่อประชาชน ยิ่งถ้าเป็นงานที่ค้ำจุนพระธรรมแล้วต้องอดทนเสมอ และต้องเห็นความสำคัญที่มีค่าเกินชีวิตตน และโดยปกติของการทำงานกับคนหมู่มากนั้นก็ต้องมีปัญหาเป็นธรรมดา อย่าว่าแต่คนกลุ่มใหญ่เลย แม้กระทั่งทีมทำงานที่มีเพียงสองสามคนก็คงจะมีปัญหาความไม่เข้าใจกันอยู่บ้าง เพราะฉะนั้น ต้องเรียนรู้จักที่จะเอาใจเขามาใส่ใจเรา และต้องอดทนเพื่อส่วนรวม คืองานของพระศาสนา จึงต้องหัดอบรมใจให้เชี่ยวชาญรู้ว่า ที่ทำไปนี้มีเป้าหมายเพื่ออะไร และก็ต้องเข้าใจความจริงว่า ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นนี้ย่อมเปลี่ยนแปลงไปเป็นธรรมดา ไม่เก็บมาเป็นเรื่องราวทำร้ายตนเอง หรือทำให้จิตใจขุ่นข้องหมองมัว มีความจริงใจเข้าใจ และอภัยกัน อุปสรรคนั้นก็จะไม่มี ” บุษกร เมธางกูร

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2554 , 07:51:04 น.] ( IP = 58.9.146.141 : : )

สลักธรรม 4 บุษกร เมธางกูร “มูลนิธินี้ฉันก็ไม่รู้ว่าอยู่ด้วยกันอย่างไร อยู่ด้วยระบบอะไร ไม่รู้จักจะหาหลักจับตรงไหน เคยดูกลุ่มปฏิบัติธรรมหลายกลุ่ม เคยดูอายุการปฏิบัติธรรมของแต่ละสำนักที่มีผู้หญิงมาเกี่ยวข้องมาบริหารต่างก็ล้มไปหมดแล้ว แต่อภิธรรมมูลนิธิไม่ได้ล้มเหลว แม้จะมีสองสถานที่ปฏิบัติธรรมคือ สำนักงานสาขาอ้อมน้อยอีกที่หนึ่งก็ยังอยู่ได้ เดี๋ยวนี้ฉันก็ยังไม่รู้จักจริงๆ ว่า อาจารย์บุษกรกับกลุ่มลูกศิษย์เขาเป็นอะไรกันแน่ แต่กลับเป็นกลุ่มที่ทำบุญมาก .. ผู้หญิงที่ทำได้อย่างนี้ ฉันถือว่าเก่ง และเมื่อเก่งแล้วฉันก็ไม่รู้ว่าจะสนับสนุนอย่างไร เพราะเราเป็นพระก็ได้แต่มองความนิยมชมชื่นเก็บเอาสิ่งที่ดีมายกตัวอย่างให้คนอื่นเขาฟัง อาจารย์บุษกรมีความเป็นอยู่กับลูกศิษย์ไม่เหมือนกับอาจารย์คนอื่นที่เขาจะไม่มาคุยคลุกคลีหรอก จะวางตัวเป็นอาจารย์หน้าตึงหน้าหงาย โชคดีที่อาจารย์บุษกรไม่ได้เป็นแม่ชี และมีทุนทรัพย์มาแต่เดิมก็ไม่มีปัญหาในเรื่องนี้ ชีวิตของอาจารย์จึงอยู่ได้ ฯ" บัวรองบาท พระพิสุทธิ์ สัมพุทธะ บัวบานรอง อาสนะ พระชินสีห์ สัญลักษณ์ ไร้มลทิน สิ้นราคี สัญลักษณ์ ความดี ที่เบ่งบาน สัญลักษณ์ วิมุตติ ความหลุดพ้น สัญลักษณ์ หมู่ชน สี่สถาน สัญลักษณ์ ศาสนา ศาสดาจารย์ เป็นบัวบาน งามพิสุทธิ์ "บุษกร" "บุษกร" งดงาม ตามความหมาย "เมธางกูร" สืบสาย ที่พ่อสอน ลูกอาจารย์ บุญมี ศรีบวร อภิธรรม ขจร ขจายไกล "บุษกร" เมธางกูร ศูนย์รวมจิต สอนลูกศิษย์ ทุกชาติเชื้อ ทั้งเหนือใต้ อานุภาพ กุศล มงคลชัย บันดาลให้ อายุยืน สามหมื่นวัน พระราชวิจิตรปฎิภาณ วัดสุทัศน์เทพวรารามฯ

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2554 , 07:51:26 น.] ( IP = 58.9.146.141 : : )

สลักธรรม 5 ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น อาจารย์บุษกร เมธางกูร ...นับว่าเป็น ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น เติบโตขึ้นมากับการสอน การบรรยายพระอภิธรรมของคุณพ่อ พระอาจารย์บุญมี เมธางกูร ซึ่งเป็นอาจารย์ สอนบรรยายพระอภิธรรมที่มีชื่อเสียง มีลูกศิษย์ลูกหามากมาย บัดนี้ แม้ท่านจะจากโลกนี้ไปแล้ว ผลงานอันมากมายก็ยังมีเหลือเป็นอนุสรณ์อันยิ่งใหญ่อยู่ โดยเฉพาะก็ได้มีหน่อ คือ ลูกไม้ ลูกสาวสืบต่องานการบรรยาย การสอนพระอภิธรรม อย่างเข้มแข็ง และเป็นประธานกรรมการมูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิสืบต่องานของคุณพ่อ เป็นผู้มีศรัทธามั่นคง มีปัญญา และความเพียรอย่างแรงกล้าในการปฏิบัติงาน แม้จะมีปัญหาเรื่องสุขภาพ ก็ไม่ได้ย่อท้อ ยังคงปฏิบัติงานในหน้าที่อยู่อย่างสม่ำเสมอ ในโอกาสที่อาจารย์บุษกร เมธางกูร มีอายุเวียนมาครบรอบอีก ๑ ปี ในวันที่ ๑๓ มีนาคม จึงขอบารมีคุณพระศรีรัตนตรัย และบุญกุศลทั้งหลาย จงอำนวยอวยพรให้ อาจารย์บุษกร เมธางกูร จงมีอายุยืนยาว มีสุขภาพแข็งแรง มีกำลังกาย กำลังใจ มีสติปัญญาแจ่มใส ใจคอมั่นคงชื่นบาน ปฏิบัติงานพระศาสนาต่อไปนานเท่านาน จนกว่าจะประสบพบสันติวรบทหมดกิเลสเทอญ. พระราชปฏิภาณโสภณ วัดราชโอรสาราม

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2554 , 07:52:51 น.] ( IP = 58.9.146.141 : : )

สลักธรรม 6 กำลังใจในกำมือ ขอกราบขอบพระคุณทุกๆท่าน ที่ร่วมกันหยิบยืนความสุขให้ในวันนี้นะคะ เวลา ๕๑ ปีของชีวิตที่ต้อยมีอยู่มานี้ ต้อยมีความสุขกับชีวิตที่ได้ใช้ไปในการงานของพระศาสนา แม้จะเป็นส่วนน้อย ถ้าเทียบกับท่านผู้รู้ที่มีความสามารถมากมายหลายร้อยพันท่าน แต่ต้อยก็ภูมิใจคะ ภูมิใจที่มีส่วนให้กำเนิดสถานที่แห่งนี้ ที่ๆทุกๆคนได้ก้าวเข้ามาพบสิ่งดีๆในชีวิต จนบางท่านหันหลังให้กับหน้าที่การงานทางโลก ออกมารับรู้หลักธรรม และร่วมช่วยงานพระศาสนา บางท่านก็ปลีกเวลาให้กับการศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติเพื่อนำไปประพฤติเพื่อประโยชน์ที่พึงหาพึงได้ แต่ละคนได้อาศัยร่มไม้ชายคาเพื่อค้นหาควาสงบความร่มเย็นจากพระธรรม โดยอาศัยมูลนิธิแห่งนี้เป็นเสมือนบ้านแห่งชีวิต กำลังใจที่ต้อยมีให้ตัวเอง คือการระลึกถึงสถานที่แห่งนี้และทุกๆท่านคะ เพราะเป็นสิ่งสำคัญมากในวันที่เป็นทุกข์ เพราะทุกวันนี้ไม่มีมือคู่ไหนอีกแล้วที่จะเช็ดน้ำตาให้อีก นอกจากมือของตัวเอง ไม่มีคำพูดจากปากของใคร ที่จะปลอบใจให้ได้ผ่อนคลายเท่าที่หัวใจเรารู้สึก ไม่มีอ้อมกอดไหนแล้ว ที่จะเพิ่มความมั่นใจและเรี่ยวแรงให้เราได้เท่ากับแขนทั้งสองข้างของเราที่ยกขึ้นกอดตัวเอง ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราเป็นอยู่ที่เรารู้สึกอยู่ ไม่มีใครเข้าใจลึกซึ้งได้เท่าตัวของเราเอง บางที..ก็อยากจะฟังคำบางคำจากคนข้างๆ อยากให้มีมือของคนใกล้ชิดแค่เอามือมาตบบ่าเบาๆ อยากมีใครสักคนนั่งข้างๆคอยเป็นเพื่อน แต่ทุกวันนี้ต้อยไม่มีสิ่งนั้นแล้วคะ แต่ถึงที่เคยมี สิ่งเหล่านั้นก็เป็นเพียงแค่การเยียวยาความรู้สึก ให้รู้สึกดีขึ้นในยามชีวิตพบความทุกข์ยาก แต่ไม่ใช่ความทุกข์นั้นจะหายไป พอลับหลังคนเหล่านั้นแล้ว ความรู้สึกก็สามารถกลับมาเป็นเช่นเดิมได้อีกเสมอ... นี่แหละค่ะ ต้อยจึงรู้แน่ชัดว่าไม่มีใครอยู่กับเราได้ตลอดเวลา สุดท้ายแล้ว จะมีเพียงแค่ตัวเราที่จะต้องผ่านทุกปัญหาไปเพียงลำพัง หากเราอ่อนแอ ก็คงเป็นเรื่องลำบากนะคะในการที่จะผ่านความรู้สึกไม่ดีเหล่านั้นไป ต้อยจึงต้องสร้างความเข้มแข็ง เพราะความเข้มแข็งมันอยู่ที่หัวใจของเราทุกคนอยู่แล้วจึงอยากจะบอกกับทุกๆท่านว่า.... จงสร้างมันขึ้นมาด้วยกำลังใจ . กำลังใจที่เราเป็นผู้ให้แก่ตัวเราเอง .กำลังใจที่อยู่ในสองมือของเรา ที่เราสามารถยกขึ้นมาเช็ดน้ำตาของตัวเราเอง เพราะเมื่อความเข็มแข็งเกิดขึ้นชีวิตก็จะมีพลัง เมื่อถึงตอนนั้นแล้วก็ไม่มีอะไรที่จะเป็นเรื่องใหญ่โตอีกต่อไป และหากว่าวันใดที่เรามีความทุกข์ยากเกิดขึ้น แล้วไม่เห็นใครอยู่ข้างๆ ใจเราเองที่เข้มแข็ง จะเป็นเพื่อนสนิทที่คุ้มครองเราได้ค่ะ และไม่ว่าเราจะมีชีวิตอยู่ถึงวันเกิดอีกกี่ปีเราก็มีกำลังใจในการก้าวเดินไปสู่อนาคตที่เรามุ่งหมายได้เสมอ จึงขอฝาก...กำลังใจในกำมือ..นี้มาเป็นสิ่งตอบแทนน้ำใจของทุกๆท่านนะคะ บุษกร เมธางกูร

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2554 , 07:53:42 น.] ( IP = 58.9.146.141 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด