กาเมสุมิจฉาจาร

---

โดย อาจารย์บุญมี เมธางกูร กาเมสุมิจฉาจาร คำว่า กาเมสุมิจฉาจาร นี้แยกออกไปเห็น ๓ บท คือ กาเมสุ+มิจฺฉา+ จร กาเมสุ = การเสพเมถุน มิจฺฉา = ลามก คือบัณฑิตทั้งหลายพึงเกลียด จร = ความประพฤติ เมื่อรวมกันเข้าแล้ว กาเมสุมิจฉาจาร ก็แปลว่า ความประพฤติลามกในการเสพเมถุน กาเมสุมิจฉาจาร มีวจนัตถะว่า " มิจฺฉา จรณํ = มิจฺฉาจาโร" การประพฤติผิด คือการทำลามก อันบัณฑิตทั้งหลายพึงติเตียน ชื่อว่ามิจฉาจาร ประชาชนชาวไทยส่วนใหญ่ มีความเข้าใจว่า การล่วงประเวณี หรือที่เรียกว่าการประพฤติผิดในกาม หรือพูดกันย่อๆ ว่า ผิดกามนั้น หมายถึงหญิงผู้ซึ่งมีสามีเป็นตัวตนอยู่แล้ว ประพฤตินอกใจแอบไปสมสู่อยู่ร่วมกับชายอื่น และเราเรียกชายที่แอบมาสมสู่อยู่ร่วมกับหญิงที่มีสามีเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้วว่า "ชู้" ทั้งชายและหญิงที่ร่วมกันกระทำผิดดังกล่าวนั้น เป็นความเข้าใจของคนส่วนใหญ่ว่า เขาทั้งสองประพฤติผิดในกาม ชื่อว่ากาเมสุมิจฉาจาร อันเป็นการกระทำผิดในศีลข้อหนึ่ง ส่วนการที่หญิงอื่นมาประพฤติผิดต่อชายที่มีภรรยาเป็นตัวตนอยู่แล้ว ที่เรียกกันว่า ภรรยาน้อยก็ดี หรือสามีที่มีภรรยาอยู่แล้ว ไปหาหญิงอื่นมาเป็นภรรยาเพิ่มเติมอีกหลายๆ คนก็ดี หรือชายไปสมสู่กับหญิงที่มีพ่อแม่ ผู้ปกครอง โดยพ่อแม่ผู้ปกครองของเขามิได้อนุญาตก็ดี เหล่านี้ มักจะไม่เข้าใจว่าเป็นผิดในกามหรือกาเมสุมิจฉาจารหรือไม่ เพราะเหตุใด

โดย ศาลาธรรม [16 มิ.ย. 2554 , 13:38:42 น.] ( IP = 125.25.126.106 : : )

สลักธรรม 1 ได้มีหญิงหลายคนมาปรับทุกข์กับผมว่า ศีล ๕ ข้อกาเมนั้นไม่ยุติธรรม เพราะตัดสินโอนไปทางฝ่ายชาย ชายที่มีภรรยาอยู่แล้วอาจจะมีภรรยาอีกสักกี่คนก็ได้ ไม่เรียกว่าผิดกาเม เรียกภรรยาตั้งแต่คนที่ ๒ เป็นต้นไปว่าว่าภรรยาน้อย ทั้งโลกทั้งธรรมก็ไม่ติเตียนแต่ประการใด ส่วนหญิงที่มีสามีอยู่แล้วคนหนึ่ง จะหาสามีเพิ่มเติมอีกสักคนเดียว เรียกว่าเป็นสามีน้อย ก็ไม่ได้ ทั้งทางโลกทางธรรมประณามกันใหญ่ เมื่อไม่ได้รับความเป็นธรรมจากสังคมเช่นนี้ ชาติหน้าๆ ดิฉันจะอธิษฐานขอให้เกิดมาเป็นชายทุกๆ ชาติไปเลย ผมก็ได้ตอบไปว่า โลกให้ความเป็นธรรมที่ดีที่สุดแล้ว ธรรมชาติไม่มีความรังเกียจเดียดฉันท์ใคร ทั้งไม่มีความลำเอียงแม้แต่น้อยเลย ให้เสรีภาพแก่ทุกฝ่ายแม้แต่การเป็นหญิงหรือเป็นชายก็ทำได้ ผู้เข้าใจธรรมชาติก็จะต้องศึกษาธรรมชาติเสียก่อน ส่วนการที่คุณจะอธิษฐานขอให้เกิดเป็นชายนั้นก็ย่อมจะทำได้เหมือนกัน แต่ต้องทำให้ถูกวิธีไม่ใช่ว่าจะอธิษฐานเฉยๆ แล้วก็จะเป็นไปได้ ปัญหาเรื่องกาเมนี้จะต้องขอเวลาต่อท่านนักศึกษามากขึ้นเพื่อการอธิบาย เพราะว่าเป็นเรื่องค่อนข้างกว้างขวางและละเอียดลอออยู่สักหน่อย ทั้งเพื่อจะได้แสดงความจริงจากสภาวธรรมตามที่ท่านสุภาพสตรีหลายท่านได้มาซักถามด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ให้ปัญหาได้คลี่คลายออกไปเพื่อให้หายข้องใจด้วย ความจริงกฎเกณฑ์หรือข้อบังคับต่างๆ ที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงวางเอาไว้นั้น มิได้คิดวางเอาเองตามชอบใจ หากแต่มีองค์มีหลัก ทั้งยังเป็นไปตามธรรมดาสามัญหรือตามธรรมชาติด้วย ก่อนอื่นผมขอทำความเข้าใจกับท่านนักศึกษาเสียก่อนว่า หญิงชายที่เป็นภรรยาสามีแล้วประพฤติเป็นไปตามธรรมชาติคือกาเม อันได้แก่การสมสู่อยู่ด้วยกันนั้น ไม่อยู่ในฐานะเป็นการกระทำที่ลามก อันบัณฑิตทั้งหลายพึงติเตียนแต่ประการใด ด้วยกระทำไปตามธรรมดาของโลกที่พึงปฏิบัติต่อกันเช่นนั้น

โดย ศาลาธรรม [16 มิ.ย. 2554 , 13:40:11 น.] ( IP = 125.25.126.106 : : )

สลักธรรม 2 กาเมที่ถือว่าเป็นอกุศลกรรมบถนั้นจะต้องเป็นความผิด เกิดความเสียหายซึ่งบัณฑิตทั้งหลายก็ติเตียนนั้นได้แก่ ชายหรือหญิงใด ประพฤติล่วงกาเมต่อชายหรือหญิงที่มิใช่สามีหรือภรรยาของตน และชายหรือหญิงนั้นมีผู้ปกปักรักษาอยู่ การกระทำของชายหรือหญิงนั้นก็กล่าวได้ว่าเป็นการกระทำอันลามก ซึ่งบัณฑิตทั้งหลายพึงติเตียน ความสำคัญอีกประการหนึ่งที่ท่านนักศึกษาจำเป็นที่จะต้องไม่ให้ลืมไปเสียก็คืออกุศลปาณาติบาตคือการฆ่าสัตว์ อกุศลอทินนาทานคือการลักทรัพย์นั้นจะกระทำลงไปโดยทางกาย หรือที่เรียกว่า กายกรรมก็ได้ หรือกระทำลงไปทางวาจาที่เรียกว่า วจีกรรมก็ได้ แต่กาเมสุมิจฉาจารนั้น กระทำด้วยทางอื่นไม่ได้เลย ความสำเร็จจะเกิดขึ้นได้ด้วยกายปโยคะ คือการกระทำทางกายแต่อย่างเดียวเท่านั้น กาเมสุมิจฉาจาร ที่จะกล่าวล่วงกรรมบถนั้น จะต้องประกอบด้วยองค์ทั้ง ๔ คือ ๑. อคมนิยวตฺถุ วัตถุที่ไม่ควรเกี่ยวข้อง ๒. ตสฺมึ เสวนจิตฺตํ มีจิตคิดจะเสพในวัตถุนั้น ๓. ปโยโค มีความพยายามที่จะส้องเสพ ๔. มคฺเคนมคฺคปฏิปตฺติ อธิวาสํ มีความพอใจในการประกอบมรรคซึ่งกันและกัน

โดย ศาลาธรรม [16 มิ.ย. 2554 , 13:41:32 น.] ( IP = 125.25.126.106 : : )

สลักธรรม 3 เมื่อผู้ใดได้กระทำกาเมสุมิจฉาจารไปครบองค์ทั้ง ๔ นี้แล้ว ก็ได้ชื่อว่า ล่วงอกุศลกรรมบถ อกุศลก็ย่อมมีกำลังมากสามารถเป็นชนกกรรมนำไปสู่การปฏิสนธิได้ ถ้าไม่ครบองค์กรรมบถโดยขาดออกไปเสียข้อหนึ่งหรือสองข้อ ก็ได้ชื่อว่า เป็นอกุศลเหมือนกันแต่มีโทษลดลง หรือผลที่เกิดขึ้นมีกำลังน้อย ทั้งยังไม่สามารถเป็นชนกกรรมนำไปสู่การปฏิสนธิ คือการส่งให้เกิดในชาติใหม่ได้ และองค์ทั้ง ๔ ของกาเมสุมิจฉาจารปโยคะ คือความที่จะกระทำนั้นจะเป็นอาณัตติกปโยคะไม่ได้เลย หากแต่จะเป็นสาหัตถิกปโยคะ คือการกระทำด้วยตนเองอย่างเดียวเท่านั้น สำหรับองค์ทั้ง ๔ นี้ มีอยู่ข้อหนึ่งที่ว่ามีความพยายาม มักจะมีท่านนักศึกษาที่เป็นชายเป็นผู้ตั้งคำถามว่า ตามธรรมดาฝ่ายหญิงที่จะกระทำผิดในเรื่องกาเมนั้น อาจจะเกิดขึ้นโดยมิได้มีความพยายาม คือไม่จำเป็นที่จะต้องใช้ความพยายามในการส้องเสพหรือสมสู่กัน เพราะอยู่เฉยๆก็ได้ แต่ก็สำเร็จกิจการนั้นด้วยเหมือนกับชายนั่นเอง ในข้อนี้ผมคิดว่าฝ่ายชายเป็นผู้ตั้งคำถาม ก็คงจะเอาความพยายามของตนเองเข้ามาเปรียบเทียบ แล้วเห็นว่าการแสดงออกของหญิงเป็นไปอย่างตรงกันข้าม เพราะอาจจะมองเห็นว่า ฝ่ายหญิงบางทีอยู่เฉยๆ เหมือนไม่ได้มีปโยคะ คือความพยายามประการใด แต่อย่างไรก็ดี เมื่อพิจารณาโดยละเอียดแล้วก็จะเกิดความรู้ว่า ข้อสำคัญนั้นอยู่ที่มีความยินดี คือถ้าบังเกิดความยินดีขึ้นมาแล้ว จิตตัชรูปอันเป็นรูปที่เกิดจากความยินดีนั้น ก็ย่อมจะตามมาโดยไม่ต้องสงสัย ดังนั้นแม้เราจะไม่ได้เห็นหญิงมีปโยคะ คือความพยายามแต่อย่างใด เพราะรูปอันเกิดจากจิตนั้นมิได้แสดงออกอย่างชัดแจ้ง แต่การแสดงออกซึ่งปโยคะอันเป็นความพยายามก็จะหนีไปไหนไม่พ้น

โดย ศาลาธรรม [16 มิ.ย. 2554 , 13:42:16 น.] ( IP = 125.25.126.106 : : )

สลักธรรม 4 โทษของกาเมสุมิจฉาจารนั้นแบ่งออกเป็นมหาสาวัชชะกับอัปปสาวัชชะ การประพฤติผิดกาเมนั้นก็ย่อมจะมีโทษหนักหรือเบาต่างๆ กัน พร้อมทั้งกำลังแห่งการกระทำ คือในเรื่องของเจตนาว่ามีกำลังมากหรือไม่ และผู้ที่เข้ามาร่วมกาเมนั้นเป็นบุคคลชนิดไหน เช่น ล่วงละเมิดกาเมต่อผู้ที่มีศีลธรรมประจำใจ โดยที่มิได้มีความยินดี หรือยินยอมพร้อมใจด้วย ผู้ล่วงละเมิดนั้นก็ย่อมจะมีโทษหนัก การล่วงละเมิดกาเมต่อผู้ที่ไม่มีศีลธรรม แม้มิได้พร้อมใจด้วย ผู้ล่วงละเมิดนั้นก็ย่อมจะมีโทษเบา ถ้าหากว่า การล่วงละเมิดในกาเมนั้น ถึงกับบีบบังคับเอาด้วยกำลัง เช่นการข่มขืนทำอนาจารโดยผู้ถูกละเมิดมิได้มีความยินดีด้วย แม้จะมีคุณธรรมหรือมิได้มี ผู้ล่วงละเมิดนั้นก็ย่อมจะมีโทษหนัก ถ้าชายหญิงนั้นมีความยินยอมพร้อมใจต่อกัน โทษก็ย่อมเบาลง การล่วงละเมิดกาเมต่อปุถุชนด้วยกันก็ย่อมจะมีโทษเบากว่าการล่วงละเมิดต่อพระอริยบุคคล ซึ่งก็จะหนักขึ้นไปเป็นชั้น ตั้งแต่โสดา สกิทาคา อนาคา และพระอรหันต์ การล่วงละเมิดกาเมต่อพระอรหันต์มีโทษหนักที่สุด ก็เพราะพระอรหันต์ท่านเป็นผู้สะอาดบริสุทธิ์หมดจดจากกิเลสโดยสิ้นเชิงแล้ว ตัวอย่างในครั้งพุทธกาล คือ ชายผู้หนึ่งชื่อว่า นันทมานพ ล่วงเกินพระอุบลวัณณาเถรี ซึ่งเป็นพระอรหันต์ ต้องไปบังเกิดในอเวจีมหานรก เสวยความทุกขเวทนาอย่างแสนสาหัส กำลังอำนาจของกรรมนี้มีมาก จึงมีอิทธิพลให้เกิดผลขึ้นมาในชาตินี้ คือ ทิฏฐธรรมเวทนียกรรม เพราะตามธรรมดานั้น ทิฏฐธรรมเวทนียกรรม ซึ่งได้แก่การให้ผลของกรรมในชาตินี้ ในการทำบาปทั่วไปนั้นมีกำลังน้อย ให้ผลบางทีก็มองไม่เห็น เช่น ฆ่าสัตว์ฆ่ามนุษย์มาแล้ว แต่ยังไม่เห็นบังเกิดผลรรมที่มาสนองให้ทันตาเลยเป็นต้น แต่เมื่อล่วงละเมิดกาเมต่อพระอรหันต์ซึ่งเป็นบาปหนักเป็นครุกรรม จึงได้เกิดผลคือถูกธรณีสูบในชาตินี้ และต้องอยู่ในอเวจีมหานรกด้วยอำนาจแห่งอุปปัชชเวทนียกรรม ในการศึกษาเรื่องการกระทำผิดในกาม คือกาเมสุมิจฉาจารนั้น ก็จำเป็นจะต้องศึกษา อคมนิยวัตถุ คือวัตถุอันไม่ควรเกี่ยวข้อง องค์ที่ ๑ ของอกุศลกรรมบถเสียก่อน โดยต้องยกเอามาตั้งวางเป็นหลักเอาไว้

โดย ศาลาธรรม [16 มิ.ย. 2554 , 13:43:08 น.] ( IP = 125.25.126.106 : : )

สลักธรรม 5 หญิงที่ชายไม่สมควรเกี่ยวข้องด้วยมี ๒๐ จำพวก คือ ๑. มาตุรกฺขิตา หญิงที่มีมารดาปกครอง เพราะบิดาตายหรือไม่ได้อยู่กับบิดาแล้ว ๒. ปิตุรกฺขิตา หญิงที่มีบิดาปกครอง ๓. มาตาปิตุรกฺขิตา หญิงที่มีมารดาบิดาปกครอง ๔. ภคินีรกฺขิตา หญิงที่มีพี่สาวปกครอง หรือมีน้องสาวเป็นผู้ดูแล ๕. ภาตุรกฺขิตา หญิงที่มีพี่ชายปกครอง หรือมีน้องชายดูแลรักษา ๖. ญาติรกฺขิตา หญิงที่มีญาติเป็นผู้ปกครอง ๗. โคตฺตรกฺขิตา หญิงที่มีตระกูลเดียวกัน หรือเชื้อชาติเดียวกันเป็นผู้ปกครอง เช่นหญิงในประเทศอื่น มีสถานฑุตเป็นต้น ๘. ธมฺมรกฺขิตา หญิงที่มีผู้ประพฤติปฏิบัติศีลธรรมด้วยกันเป็นผู้ปกครอง เช่น หญิงที่บวชชี มีหัวหน้านางชีปกครอง ๙. สปริทณฺฑา หญิงที่กษัตริย์ หรือผู้มีอำนาจจองตัวเอาไว้ ๑๐. สารกฺขา หญิงที่มีผู้หมายหมั้นเอาไว้ตั้งแต่ในครรภ์หรือมีคู่หมั้นแล้ว ๑๑. ธนกฺกีตา หญิงที่ชายซื้อมา เช่นมาจากต่างประเทศไม่มีค่าโดยสารเรือ เจ้าของเรือเลยเลหลังหญิงนั้นแล้วชายไปช่วยออกเงินเอาไว้ หรืออาจจะเป็นหญิงราคาค่าตัวที่บิดามารดานำไปขาบไว้กับเจ้าเงิน แล้วชายไปไถ่ถอนเอามา ๑๒. ฉนฺทวาสินี หญิงที่สมัครใจไปอยู่กับชาย เช่นรักอยู่กับชายคนหนึ่งแต่บิดามารดาไม่ยกให้ หญิงนั้นก็หนีไปอยู่กับชายคนนั้น ๑๓. โภควาสินี หญิงที่ยอมเป็นภรรยาของชายโดยหวังในทรัพย์สินเงินทอง ๑๔. ปฏวาสินี หญิงที่ยอมเป็นภรรยาของชายโดยหวังเครื่องนุ่งห่ม ๑๕. โอทาปตฺตคินี หญิงที่เป็นภรรยาของชายโดยการแต่งงาน ๑๖. โอภตสุมพฏฺตา หญิงที่เป็นภรรยาโดยชายนั้นเป็นผู้ช่วยให้พ้นจากการแบกทูนของบนศีรษะ ๑๗. ธชาหฏา หญิงที่เป็นเชลย แล้วตกมาเป็นภรรยาของชายนั้น ๑๘. กมฺมการีภริยา หญิงที่เป็นลูกจ้างทำงานในบ้าน แล้วชายนั้นเอามาเป็นภรรยา ๑๙. ทาสีภริยา หญิงที่เป็นทาสภายในบ้านของชายนั้น แล้วชายนั้นเอาเป็นภรรยา ๒๐. มุหุตฺติกา หญิงที่เป็นภรรยาของชายชั่วครั้งชั่วคราว

โดย ศาลาธรรม [16 มิ.ย. 2554 , 13:44:14 น.] ( IP = 125.25.126.106 : : )

สลักธรรม 6 ผมได้แสดงถึงจำนวน ๒๐ ประเภท อันเป็นพวกที่ชายไม่ควรเกี่ยวข้อง เพราะถ้าล่วงเงินก็จะผิดในข้อกาเมสุมิจฉาจาร แต่มิได้หมายความว่า ฝ่ายหญิงนั้น ถ้าเกี่ยวข้องกับชายเข้าแล้วหญิงจะผิด เป็นกาเมสุมิจฉาจารไปเสียทุกๆ ข้อก็หาไม่ ในบรรดาหญิงทั้ง ๒๐ ประเภทนี้ มีหญิงอยู่ ๘ ประเภท ที่ควรจะได้ทำความเข้าใจคือ ๑. หญิงที่มีมารดาเป็นผู้ปกครองดูแลรักษา ๒. หญิงที่มีบิดาเป็นผู้ปกครองดูแลรักษา ๓. หญิงที่มีมารดาบิดาเป็นผู้ปกครองดูแลรักษา ๔. หญิงที่มีพี่สาวน้องสาวเป็นผู้ปกครองดูแลรักษา ๕. หญิงที่มีพี่ชายน้องชายเป็นผู้ปกครองดูแลรักษา ๖. หญิงที่มีญาติเป็นผู้ปกครองดูแลรักษา ๗. หญิงที่มีตระกูลเดียวกัน หรือเชื้อชาติเดียวกันปกครอง (เช่นไปอยู่ต่างประเทศแล้วมีสถานฑูตดูแล) ๘. หญิงที่เป็นชีแล้วมีหัวหน้านางชีปกครอง เป็นต้น หญิงทั้ง ๘ ประเภทเหล่านี้ มิได้มีสามีเป็นเจ้าของร่างกายของตนแต่ประการใด มีแต่พ่อแม่ผู้ปกครอง ปกครองดูแลรักษาเท่านั้นเอง มีการเลี้ยงดู และระวังมิให้ชายใดที่จะมาทำมิดีมิร้ายให้แก่คนในปกครองของตน ด้วยเหตุนี้ เมื่อหญิงเหล่านั้นผูกสมัครรักใคร่มีความพึงพอใจในชายคนใด หรือยินยอมพร้อมใจที่จะมอบกายให้แก่ชายก็ย่อมจะทำได้โดยหญิงนั้นมิได้มีความผิดในข้อกาเมสุมิจฉาจาร อย่างไรก็ดี แม้หญิงนั้นจะมิได้มีความผิดในข้อกาเมสุมิจฉาจารอันเป็นคดีธรรม แต่หญิงเหล่านั้นย่อมจะหนีความผิดในทางคดีโลกไปไม่ได้ เพราะกระทำลงไปโดยมิได้รับอนุญาตจากผู้ปกครอง ก็ย่อมจะถูกตำหนิติเตียนเสียชื่อเสียง และเป็นที่ครหานินทาจากคนทั่วไป ซึ่งจะได้รับความอับอายขายหน้า ได้รับความเสียใจ กลุ้มใจ ซึ่งหนีจากอกุศลไปไม่พ้น

โดย ศาลาธรรม [16 มิ.ย. 2554 , 13:47:11 น.] ( IP = 125.25.126.106 : : )

สลักธรรม 7 ที่ผมได้แสดงไปแล้วนั้นเป็นหญิงที่มีผู้ปกครองดูแลรักษา เมื่อสมสู่อยู่ร่วมกับชายหรือมอบร่างกายของตนให้กับชาย โดยที่ผู้ปกครองมิได้รู้เห็น หรือยินยอมด้วยนั้น ย่อมจะเกิดอกุศลจิตอันเป็นบาป แต่ไม่ถึงกับผิดในข้อกาเมสุมิจฉาจาร ปัญหาสำคัญต่อไปก็คือสำหรับชายที่เข้ามาเกี่ยวข้องพัวพัน จนหญิงที่อยู่ในความปกครองของผู้อื่นดังกล่าวมาแล้ว ให้ต้องเสียหายนั้นเล่าจะมีความผิดในข้อกาเมสุมิจฉาจารหรือไม่ สำหรับชายนั้นไม่ต้องสงสัยเลย แม้จะมิได้มีความผิดในข้อกฎหมายบ้านเมือง เพราะมิได้ลักพาหญิงที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะไปเพื่อความใคร่ หรือเพื่อการอนาจาร และทั้งมิได้มีความผิดในข้อพรากผู้เยาว์ด้วย จึงไม่ต้องตกเป็นผู้ต้องหาในทางคดีโลก แต่ในทางคดีธรรมนั้น ย่อมถือว่า มีความผิดในข้อกาเมสุมิจฉาจาร จะแก้ตัวอย่างไร หรือจะหาทางหลีกกฎธรรมชาตินี้ไปไม่ได้ เพราะรู้อยู่แก่ใจของตนเอง ส่วนหญิงที่เหลืออีก ๑๑ ประเภท เป็นหญิงที่มีสามีแล้ว ถ้าประพฤตินอกใจสามียอมตัวให้ชายอื่นล่วงเกินก็ย่อมจะผิดศีลข้อกาเมสุมิจฉาจาร คือ ๑. หญิงที่มีกษัตริย์ หรือผู้มีอำนาจจองตัวเอาไว้ ๒. หญิงที่มีผู้มั่นหมายหมั้นเอา เช่นมีคู่หมั้นแล้ว ๓. หญิงที่ชายซื้อมา หรือช่วยไถ่ถอนตัวมาจากเจ้าเงิน ๔. หญิงที่หนีจากบิดามารดาหรือผู้ปกครองไปอยู่กับชายคนนั้น ๕. หญิงที่ยอมเป็นภรรยาของชายโดยหวังในทรัพย์สินเงินทอง เครื่องนุ่งห่ม ๖. หญิงที่ยอมเป็นภรรยาของชายโดยการแต่งงาน ๗. หญิงที่ยอมเป็นภรรยาของชาย โดยชายนั้นเป็นผู้ช่วยให้พ้นจากการแบกทูนของบนศีรษะ ๘. หญิงที่ยอมเป็นภรรยาของชาย เพราะเป็นเชลย ๙. หญิงที่ยอมเป็นภรรยาของชาย จากการเป็นลูกจ้าง ๑๐. หญิงที่ยอมเป็นภรรยาของชาย โดยมาเป็นทาสก่อน ๑๑. หญิงที่ยอมเป็นภรรยาของชาย เป็นการชั่วครั้งชั่วคราว

โดย ศาลาธรรม [16 มิ.ย. 2554 , 13:47:48 น.] ( IP = 125.25.126.106 : : )

สลักธรรม 8 ในบรรดาหญิงทั้ง ๑๑ ประเภทนี้ เป็นประเภทที่มีสามีหรือคู่หมั้นแล้วทั้งนั้น ถือว่าเป็นเจ้าของในตัวตน หรือมีหน้าที่และมีสิทธิโดยชอบธรรมในฐานะเป็นสามีหรือจะเป็นสามีต่อไป ด้วยหลักการดังกล่าว หญิงทั้ง ๑๑ ประเภทเหล่านี้กระทำการละเมิดโดยยอมมอบตัวให้แก่ชายอื่น หรือยอมตัวให้ชายอื่นล่วงเกินได้แล้วก็ตัดสินได้ว่า ล่วงศีลในข้อกาเมสุมิจฉาจารอย่างแน่นอน ในหญิงทั้ง ๑๑ ประเภทดังกล่าวมา มีอยู่ประเภทหนึ่งที่มิได้เป็นภรรยาของชายเป็นการถาวร แต่เป็นภรรยาเพียงชั่วคราวเท่านั้น บางทีอาจจะเป็นภรรยารับจ้าง อยู่กัน ๓ วัน ๗ วันบ้าง หรือเดือนหนึ่งบ้าง เป็นต้น ก็ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาแล้วตลอดเวลาที่ยังอยู่กับสามี ฉะนั้น ถ้ายอมให้ชายอื่นล่วงเกิน หญิงนั้นก็ได้ชื่อว่าเป็นการล่วงศีลกาเมสุมิจฉาจารเหมือนกัน สำหรับหญิงอีกประเภทหนึ่งที่เราเรียกกันโดยทั่วไปว่าหญิงนักเที่ยว หรือโสเภณีนั้น ผู้ที่เข้าไปเกี่ยวข้องก็ดี หญิงนั้นก็ดี เมื่อมีความสัมพันธ์ต่อกันในทางชู้สาวแล้ว ทั้งหญิงและชายนั้นหาได้ผิดศีลในข้อกาเมสุมิจฉาจารไม่ เว้นไว้แต่ฝ่ายหญิงจะมีข้อผูกพันตกลงกันอย่างมั่นคงว่าจะมาเป็นภรรยา ถ้าเช่นนั้น การนอกละเมิดก็ย่อมมีความผิด อย่างไรก็ดีแม้หญิงเหล่านั้นจะมิได้มีผิดในศีลข้อกาเมก็จริง แต่ก็เป็นการหาเลี้ยงอาชีพที่ไม่ดีเป็นทุราชีวะล่อแหลมต่ออันตราย กล่าวคืออกุศลกรรมต่างๆ มากมายเกิดขึ้นมาได้โดยง่าย อีกประการหนึ่ง หญิงที่ต้องคดีมีโทษตามกฎหมาย ที่บ้านเมืองได้กักขังเอาไว้ภายในที่กักขังเรือนจำเป็นต้น ทางเจ้าหน้าที่เรือนจำมีหน้าที่ดูแลป้องกันการหลบหนี แต่หาเป็นเจ้าของตัวตนร่างกายไม่ ดังนั้น หญิงดังกล่าวนี้ไปมีความสัมพันธ์ฐานชู้สาวกับชาย หญิงนี้ก็ไม่จัดว่าล่วงละเมิดศีลข้อกาเมเหมือนกัน สรุปความว่า ชายจะประพฤติผิดล่วงเกินหญิงนั้น ผู้มีเจ้าของหวงแหนทั้ง ๒๐ ประเภทนั้นไม่ได้ หญิงทั้ง ๑๑ ประเภทจะมอบตัวให้เป็นของชายนั้นไม่ได้ แต่หญิง ๘ ประเภทจะมอบตัวเพื่ออภิรมย์สมสู่กับชาย ซึ่งตัวเองก็พร้อมหรือมีความสมัครใจที่จะให้ชายล่วงละเมิด ก็ไม่มีความผิดในข้อกาเมแต่ประการใด ท่านนักศึกษาทั้งหลาย ผมก็ได้แสดงเรื่องกาเมสุมิจฉาจารมาพอสมควร พอให้ท่านได้มองเห็นตัวอกุศลกรรมบถในข้อที่ผิดกาเมว่าเป็นอย่างไร และมีโทษมากน้อยประการใดบ้าง ผมจะเหลือเวลาต่อไปนี้เอาไว้ให้ท่านนักศึกษาได้มีโอกาสซักถามปัญหาต่างๆ ที่ผมได้บรรยายไปแล้ว หรือที่ผมได้เคยอธิบายไปในเรื่องอกุศลกรรมบถเมื่อคราวก่อนๆ

โดย ศาลาธรรม [16 มิ.ย. 2554 , 13:48:20 น.] ( IP = 125.25.126.106 : : )

สลักธรรม 9 ถาม หญิงที่มีอาชีพทางค้าประเวณี ผมได้ฟังอาจารย์พูดว่า เมื่อเขาสมสู่อยู่ด้วยกันกับชายตามวิธีดำเนินอาชีพของเขา คือให้เช่าร่างกายเนื้อตัวของตนเองเพื่อให้ชายสำเร็จความใคร่ อาชีพเช่นนี้ เขามิได้ทำทุจริตอะไร ถ้าเช่นนั้นก็คงหมายความว่า เป็นสัมมาอาชีวะกระมัง ตอบ ผมได้แสดงว่า การค้าประเวณีของหญิงไม่ได้ชื่อว่าล่วงกรรมบถกาเมสุมิจฉาจาร ไม่ได้เป็นทุจริตนั้นจริง แต่ผมก็มิได้แสดงว่าเป็นสัมมาอาชีวะเป็นอาชีพที่สมควรกระทำแต่ประการใด หญิงผู้ทำการค้าประเวณีมิได้ทำผิดคิดร้ายต่อใคร ไม่ได้ฆ่าสัตว์ ไม่ได้ลักทรัพย์ ไม่ได้ผิดในกาม เพียงแต่ให้เช่าเนื้อตัวร่างกายเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ จะปรับให้เข้าข่ายของอกุศลกรรมบถกระไรได้ จะได้ชื่อว่าทำการทุจริตได้อย่างไร เพราะถึงแม้ว่าหญิงเหล่านี้จะมีเจ้าของหวงแหนซึ่งอาจจะเป็นชายหรือหญิงก็ได้ ก็มีไว้เพื่อเป็นเพื่อนคู่ใจ หรือมีไว้เพื่อคุ้มกันตนเท่านั้น เจ้าของหรือผู้คุ้มกันก็มีความยินยอมพร้อมใจด้วยในการประกอบอาชีพชนิดนี้ จึงมิได้ชื่อว่าละเมิดอำนาจของผู้ปกครองอีกเช่นเดียวกัน แต่อย่างไรก็ดี อาชีพชนิดนี้ ไม่เรียกว่าเป็นสัมมาอาชีวะ หากแต่เรียกว่าทุราชีวะเป็นอาชีพที่น่าเกลียดน่ากลัว อันบัณฑิตทั้งหลายพึงติเตียน และใกล้ต่ออันตรายอาจจะเกิดอกุศลชนิดที่มีกำลังมากได้โดยง่าย ซึ่งเกิดขึ้นมาจากหมู่พวกของตน นอกจากนั้นยังต้องเข้าไปใกล้ชิดเกี่ยวข้องกับผู้คนมากหน้าหลายตา บางคนก็มีความประพฤติไม่เรียบร้อย หรือมั่วสุมอยู่ในอบายมุข มีการเสพสุรามึนเมาขาดสติ เป็นต้น หรือในที่สุดอาจกลายเป็นลูกมือทำงานทุจริตไปก็ได้ ด้วยเหตุนี้ก็เหมือนกับเล่นสนุกอยู่ที่ใกล้ปากเหวลึก โอกาสที่จะตกลงไปนั้นมีมากมายเหลือเกิน ทั้งอาจจะเป็นไปได้โดยไม่เลือกว่าเวลาไหนเสียด้วย

โดย ศาลาธรรม [16 มิ.ย. 2554 , 13:48:56 น.] ( IP = 125.25.126.106 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด