คำถามเกี่ยวกับเรื่องความฝัน (๑)

---

โดย อาจารย์บุญมี เมธางกูร คำถามเกี่ยวกับเรื่องความฝัน (๑) นักศึกษา : เหตุที่ทำให้เกิดความฝันข้อ ๓ คือ เทพสังหรณ์จะรวมถึงพวกพรหม พวกเปรตอสุรกาย ด้วยหรือเปล่า? อาจารย์บุญมี : เทพสังหรณ์นั้น เฉพาะในตัวหนังสือก็ว่าดังนั้น เทพสังหรณ์นี้ ความจริงผมมีความเข้าใจว่า ไม่ใช่เทพสังหรณ์อย่างเดียว หากแต่หมายรวมถึง ผี(เปรต อสุรกาย) ก็มาสังหรณ์ได้เหมือนกัน แต่ว่าคงจะน้อย สำหรับพวกพรหมนั้นไม่มาเข้าฝันใครแล้ว (พรหมตามหลักที่ศึกษาจากหลักของปรมัตถธรรม)

โดย ศาลาธรรม [19 ม.ค. 2555 , 14:31:24 น.] ( IP = 125.27.182.173 : : )

สลักธรรม 1 นักศึกษา : กระผมอยากจะเรียนถามท่านอาจารย์ว่า สัญญาวิปลาส วิปลาสอย่างไรครับ? อาจารย์บุญมี : ที่ว่า สัญญาวิปลาส นั้นอย่างไร ก็เราท่านทั้งหลายนี่แหละวิปลาสทั้งนั้น คือเป็นบ้ากันไปเพราะรูปารมณ์ อันได้แก่รูป คือ คลื่นแสงมากระทบตาก็หาว่าเป็นคนเป็นสัตว์ไป เสียงคือสัททารมณ์ อันได้แก่ความสั่นสะเทือนของอากาศมากระทบหู ก็หาว่าเป็นผู้หญิงพูด ผู้ชายพูด เป็นเสียงด่าเสียงชม ทั้งรูปหรือเสียงมันกระทบแล้วก็หายไปหาได้คงอยู่ไม่ แต่เรากลับไป หลงใหลคลื่นแสงที่มากระทบตา คลื่นเสียงที่มากระทบหูว่า เป็นจริงเป็นจัง เพราะเราสร้างมโนภาพขึ้น แล้วก็ยึดถือมโนภาพนั้นเอาไว้ ยึดถือปรากฏการณ์ธรรมชาติลมๆ แล้งๆ ไว้ ไม่ยอมปล่อย นี่แหละคือวิปลาส เพราะฉะนั้น บรรดาบุคคลทั้งหลาย อันมีสัญญาวิปลาส จึงฝันได้ง่าย เพราะอำนาจแห่งวิปลาส ยังหลงผูกผันบัญญัติทั้งปวงที่มิได้มีจริงๆ ว่าเป็นจริง ลองตั้งคำถามดูว่า เสียงเป็นคนหรือ แล้วทำไมจึงว่าเป็นผู้หญิงร้องเพลง ผู้ชายร้องเพลงเล่า แล้วรู้ด้วยว่าเป็นเพลงไทยหรือเพลงสากล คิดเอาทั้งนั้น (เกิดอารมณ์ทางมโนทวาร) เสียงมากระทบหู ก็ได้ยินเสียงสูงๆ ต่ำๆ เท่านั้นเอง ไม่ได้มีคน มีสัตว์ที่ไหน เสียงสูงๆ ต่ำๆ เท่านั้น แต่กลับเอาเสียงสูงๆ ต่ำๆ ไปคิดว่าผู้หญิงร้องเพลง บางคนก็วาดภาพต่อไปอีกว่า สวยด้วยซ้ำไป ดังนั้นจึงได้พูดว่าเราทั้งหลายต่างก็เป็นบ้ากันอยู่ทุกวี่ทุกวัน หลงใหลว่าเป็นความจริงไปทั้งนั้น แต่เราเป็นบ้าเหมือนๆ กันไปหมด จึงไม่มีใครจับใครเอาไปโรงพยาบาลที่ปากคลองสาน

โดย ศาลาธรรม [19 ม.ค. 2555 , 14:32:13 น.] ( IP = 125.27.182.173 : : )

สลักธรรม 2 นักศึกษา : กระผมอยากจะเรียนถามอาจารย์ว่า ผีอำ คือ ความฝันชนิดหนึ่งหรือมิใช่ ถ้าไม่ใช่ กระผมจะเรียนถามต่อไปว่า ผีอำเกิดจากอะไรครับ อาจารย์บุญมี : ผมขอถามคุณก่อน ก่อนที่ผมจะตอบ ผมขอทราบว่าคุณเคยผีอำบ้างไหม นักศึกษา : เคยครับ อาจารย์บุญมี : หลายหนไหม ? นักศึกษา : ไม่หลายครั้งดอกครับ เพียงสองครั้งเท่านั้นเอง อาจารย์บุญมี : ผมคิดว่าคุณโดนหลายหน จึงได้ถามดู เพราะมีคุณผู้หญิงคนหนึ่งมาเรียนพระอภิธรรมอยู่ที่นี่ แต่วันนี้ไม่ได้มา เขามากับสุภาพบุรุษคนหนึ่งซึ่งเป็นสามี ยังหนุ่มสาวด้วยกันทั้งสองคน คุณผู้หญิงที่ว่านี้ได้มาเล่าให้ผมฟังว่า โดนผีอำเรื่อยมา ผมถามว่า “คุณถูกผีอำบ่อยหรือ” เธอได้ตอบว่า “บ่อยที่สุด แม้แต่นอนในตอนกลางวัน แล้วเป็นมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว ไปรักษากับนายแพทย์หลายท่าน ใครๆ ก็พากันพูดว่านอนทับส่วนต่างๆ ของร่างกายบ้างละ เลือดลมเดินไม่สะดวกบ้างละ บ้างก็ว่าประสาทไม่ปรกติ เช่นคิดมาก หรือเป็นทุกข์มาก และบางทีก็ว่าเกิดจากร่างกายไม่สมบูรณ์บางอย่าง เช่นเป็นโรคการย่อยอาหารพิการ ดิฉันคิดว่าคนตั้งร้อยตั้งพันทำไมเขาไม่นอนทับร่างกาย ทำไมเขาไม่บกพร่องอะไรๆ บ้างหรือ เขาจึงไม่ถูกผีอำ ดิฉันถูกอำไม่ใช่ ๒ ปี ๓ ปี ตั้ง ๑๐ ปีแล้ว กลางวันก็อำ กลางคืนก็อำ มันผิดปรกติ ถ้าอำหนสองหนมันอาจเป็นไปได้ที่ว่าความเป็นไปของร่างกายไม่สะดวกอย่างไรอย่างหนึ่งตามที่ว่ากัน”

โดย ศาลาธรรม [19 ม.ค. 2555 , 14:32:31 น.] ( IP = 125.27.182.173 : : )

สลักธรรม 3 มีนักศึกษาอีกผู้หนึ่งที่เป็นชายหนุ่มได้มาเล่าให้ผมฟัง คนนี้ยิ่งร้ายกว่าผีอำอีก เพราะว่าผีมันมาต่อยมาตี นอนหลับแล้วผีมาต่อยมาเตะมาถีบจนต้องลุกขึ้น เขานอนกับเพื่อนๆ ของเขา เพื่อนๆ ก็ว่าเขาฝันร้ายจึงตื่น เขาก็บอกว่า ไม่ใช่ “ผี” มันมาจริงๆ เขามองเห็นมันด้วย เขาเล่าต่อไปว่า พวกเพื่อนๆ ไม่เชื่อ หาว่าผมฝันร้าย แต่ก็สงสัยว่าทำไมจึงฝันบ่อยๆ ผมว่าเป็นเรื่องจริง แม้ผมเอาหมอนปิดตา ผมก็ยังเห็นมันเลย น่าเกลียดน่ากลัวมาก บางทีมันเข้ามาเตะผมกลิ้งไปเลยครับ แต่ก็ยังดี ตอนนั้นผมยังไม่ได้ไปไล่ทหาร แต่จวนจะครบกำหนดเกณฑ์ทหารแล้ว ผมก็คิดว่าเป็นทหารต้องตื่นแต่เช้าจะไปฝึกซ้อมอย่างไรกัน กลางคืนผีมันมาต่อยมาตีผม ลงศอกลงเข่าเต็มที่เลย มันดุร้ายมากผีตัวนี้ ผมก็ถามว่า “แล้วคุณไม่ได้สู้กับมันบ้างเลยเชียวหรือ” เขาตอบว่า “สู้มันไม่ได้ครับ ขืนสู้มันยิ่งเอาผมใหญ่เลย มันทำเอาผมอ่อนเปลี้ยหมด สู้มันไม่ได้ ขืนสู้มันก็เอาผมจริงๆ ผมนอนยังไม่ทันหลับ พอเผลอๆ เท่านั้น มันจะมาทำร้ายผมเสมอ และในที่สุดผมก็ต้องไปเป็นทหารจริงๆ ต้องไปหัดทหารต้องลุกแต่เช้ามืด” และเขาก็เล่าต่อไปอีกว่า “ผีตัวนี้มันยังกรุณาผมอยู่บ้างเหมือนกันครับ” คือถ้ามันทำผมคืนหนึ่งแล้วมันจะเว้นให้ผมคืนสองคืนแล้วมันถึงจะทำอีก ถ้ามันทำผมทุกคืนป่านนี้ผมก็ตายไปแล้ว มันทำแต่ละครั้งใด ใจของผมตื่นเต้นสั่นหวั่นไหวไปจนสว่าง ทำงานไม่ไหวเลย ผมไปเป็นทหารอยู่นั้น พวกทหารเพื่อนๆ ก็ว่าผมฝันร้ายทุกที บางทีก็ว่านอนดิ้นจนตกเตียง ความจริงผมถูกมันเตะตกเตียงต่างหาก ตลอดเวลาเหล่านั้นก็ได้เที่ยวรักษาที่ไหนๆ ทั่วไปหมด ไม่ว่าทางแพทย์หรือทางไสยศาสตร์ ผมอุตส่าห์ไปรดน้ำมนต์ถึงนครสวรรค์โน่น เที่ยวรดน้ำมนต์ทั่วหมด แต่ก็ไม่หาย

โดย ศาลาธรรม [19 ม.ค. 2555 , 14:32:50 น.] ( IP = 125.27.182.173 : : )

สลักธรรม 4 นี่แหละครับท่านนักศึกษา เราก็รู้ว่าผีมันยังกรุณา หรือมันจะเลี้ยงเอาไว้เล่นก็ไม่ทราบ ถ้ามันขืนทำทุกวันๆ มันก็จะไม่ได้เล่นสนุก มันจึงทำบ้างเว้นบ้าง ให้เขาพักผ่อนบ้าง ผีมันมาทำอำนาจให้กระทบใจ ทำให้ความรู้สึกเกิดขึ้น มันทำให้ความรู้สึกเกิดขึ้น มันไม่ได้ทำจริงๆ เพราะกายของมันละเอียด แต่ก็รู้สึกว่ากระทบจริงๆ แล้วรู้สึกว่าเจ็บ เพราะมันทำอำนาจจิตทำให้เรารู้สึกขึ้นมา เหมือนอย่างคนนอนบนเตียง อยู่ดีๆ หล่นลงไปนอนข้างล่าง เมื่อถามว่าทำไมลงมานอนข้างล่างเสียเล้า ตกเตียงลงมาหรือ เขาว่าผีมันผลักตกเตียง ความจริงมันผลักได้หรือเปล่า ผีมันเป็นรูปปรมาณู มันถูกตัวเราได้ที่ไหน แต่มันทำความรู้สึกว่าเบียดหรือถูกผลัก รู้สึกขึ้นมาอย่างนี้ในใจตัวเองก็ถดถอยหนี เลยตกลงมาจากเตียง แต่อย่างไรก็ดี ถ้ามันมีอำนาจพิเศษบางตัวมันก็ถูกต้องได้เหมือนกัน เพราะฉะนั้น อย่าคิดว่าในการที่ผีอำก็ดี ผีที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับความฝันนี่ก็ดี จะไม่มีจริงๆ มันกระทบกระเทือนได้ อย่างที่ว่าผีอำนี่ ถ้าคุณเป็นบ่อยๆ ก็แน่แล้วว่าจะมีผีอำจริงๆ ถ้าบ่อยๆ ก็ต้องรีบแก้ไข และต้องแก้ไขโดยเร็วอย่าให้สุขภาพเสียหาย จะมาปรึกษาผมก็ได้

โดย ศาลาธรรม [19 ม.ค. 2555 , 14:33:15 น.] ( IP = 125.27.182.173 : : )

สลักธรรม 5 นักศึกษา : อยากจะเรียนถามถึงเรื่องการเซ่นผี คือเท่าที่ผมเห็นเวลาไปเซ่นผีบางทีเอาส้มใส่จานไป ๔-๕ ผล ทีนี้ส้มเพียง ๔-๕ ผล ถ้ามาเซ่นผม ผมคิดว่าไม่พอครับ และเปรตนี่ตัวมันก็ไม่ใช่เล็กๆ ตัวก็ใหญ่ ท้องก็ใหญ่ และส้มหรือกับข้าวอะไรต่างๆ เพียงเท่านี้คงไม่พอแน่ และเวลามากินเครื่องเซ่นทีหนึ่งนี่ อาจารย์ก็ได้เคยบอกว่าไม่ใช่มาตัวสองตัวแห่กันมาทีหนึ่งเป็นฝูงๆ เป็นร้อยๆ พันๆ แล้วจะได้กินเครื่องเซ่นกันคนละเท่าไร และแกก็ช่างโง่เสียนี่กระไร ส้มที่อื่นมีตั้งเยอะแยะ อย่างที่สวนบางมดนั่นปะไร น่าจะไปเลือกกินเอาตามใจชอบ อาจารย์บุญมี : ท่านนักศึกษาถามมาว่า ถ้าเอาของมาเซ่นไหว้เล็กๆ น้อยๆ ผู้รับมากด้วยกัน จะพอไหม บางทีเขาเอาถ้วยตะไลเล็กๆ ใส่อาหารเสียด้วยซ้ำ อย่าว่าเอามาเป็นชามเลยครับ เพราะฉะนั้นถ้าเป็นคนแล้ว ใครเอามาให้เรานิดๆ หน่อย เราก็ว่ามีอย่างหรือ เอามาแค่นี้ เอามาเซ่นผีต่างหาก ความจริงผมบรรยายเรื่องความฝันแต่เอาเรื่องเซ่นผีมาถาม ผมก็เห็นว่ามันก็เกี่ยวพันกันอยู่ ผมก็จะตอบให้ฟัง ทำไมถึงเอามาให้นิดๆ หน่อยๆ ถ้าเป็นวันตรุษจีนละก็กินกันอิ่มหนำสำราญ เพราะว่าวันตรุษจีนคนจีนเวลาเข้าไหว้ผี เขาวางเครื่องเซ่นกันเต็มไปหมด เป็นชามๆ หรือเป็นตัวๆ เอาธูปปักทุกชามของเครื่องเซ่นนั้น ผีก็ได้โอกาส เอาลิ้นอันยาวๆ เลียเข้าไปในชาม ผมพูดอย่างนี้ ท่านนักศึกษาฟังแล้วก็อาจจะไม่กล้ากินอาหารที่เหลือ ความจริง ผีก็เป็นรูปปรมาณู จะกินเป็นคำๆ อย่างคนกระไรได้ ก็กินปรมาณูในนั้นนั่นเอง เพราะทุกปรมาณูก็มีอวินิโภครูป ๘ (ดิน น้ำ ไฟ ลม สี กลิ่น รส โอชะ) โอชะอันเป็นตัวการที่ย่อยให้เป็นประโยชน์แก่ร่างกาย ก็มีอยู่ในทุกๆ ปรมาณูเหล่านั้น ด้วยเหตุนี้แหละบรรดาผีทั้งหลายก็กินโอชะที่ในปรมาณู ส่วนร่างกายของเรานี้ก็เป็นปรมาณูด้วยเหมือนกัน เช่นประสาทตา ประสาทหู ประสาทจมูก ประสาทลิ้น ประสาทกาย หทยวัตถุ และปรมาณูที่เป็นเพศหญิงหรือชาย แต่เรามีเซลล์รวมลงไปอีกด้วย เซลล์ที่ถ่ายทอดมาจากพ่อแม่ ดังนั้นเวลาที่เรากินอาหารเข้าไปในร่างกาย เราก็ต้องใช้ปรมาณู ปรมาณูมาบำรุงที่ประสาทตา ประสาทหู ฯลฯ (ในทางธรรมะเรียกอาหารชรูป) แล้วนอกจากนั้นยังต้องทำอาหารให้เป็นเลือดส่งให้เซลล์ของเราอีก เราจึงต้องกินอาหารกันเป็นชามๆ ส่วนพวกเปรตอสุรกายมันไม่มีเซลล์ของพ่อแม่เลยแม้แต่น้อย มีแต่ปรมาณูที่เป็นประสาทตา หู จมูก ลิ้น กาย หทยวัตถุ ภาวเพศ

โดย ศาลาธรรม [19 ม.ค. 2555 , 14:33:29 น.] ( IP = 125.27.182.173 : : )

สลักธรรม 6 ดังนั้นธรรมเนียมของโบราณเขารู้เรื่องนี้กันดี เขาจึงให้เท่านี้ ไม่ต้องเปลืองของ ผีสางทั้งหลายมันไม่ว่าหรอกครับ เท่านี้มันก็อิ่มกันแล้ว อิ่มกันหลายร้อยหลายพันด้วย ไม่เหมือนคนกินอาหาร ตั้งหลายชามยังไม่ค่อยจะพอ เหลือจากย่อยให้เป็นประโยชน์แก่ร่างกายแล้ว ก็ยังเก็บสะสมไว้ในร่างกาย และจะทยอยออกมาย่อยเลี้ยงร่างกายอีกเมื่อถึงคราวจำเป็น การกินอาหารอีกวิธีหนึ่งของเขาไม่ต้องมีอาหารเลย เราทำบุญให้ทานเสร็จแล้ว เพียงแต่เราตั้งใจให้เขาเท่านั้น บรรดาเปรต อสุรกายที่ไม่ได้รับทุกข์ทรมานหนักนัก ถ้าพวกที่มีบาปมากๆ ได้รับทุกข์ทรมานหนัก แผ่ส่วนกุศลถึงได้โดยยาก มีเปรตอยู่ชนิดหนึ่งเรียกชื่อว่า ปรทัตตุปชีวิกะเปรต อยู่ตามบ้านตามเรือน ตามซุ้มประตู ตามวัด รับส่วนกุศลได้เสมอ รับเจตนาที่มีผู้เมตตาแผ่ไปให้ การที่เราแผ่ส่วนกุศลให้โดยวิธีรดน้ำที่นิ้วมือ เขาก็ไม่ได้กินน้ำ ก็ใจเราตั้งว่าจะให้อะไรเขาเล่า เหมือนที่โรงเรียนของเรานี้ เมื่อเลิกเรียนก่อนจะกลับบ้าน เราก็แผ่ส่วนกุศลกัน ให้น้ำใสสะอาดดื่ม ให้มีอาหารบริโภคสมบูรณ์ ฯลฯ เขาก็อิ่มขึ้นมา คนหิวอาหารก็อิ่มอาหาร คนกระหายน้ำก็อิ่มน้ำ คำถามของท่านนักศึกษาที่ว่า พวกเปรตอสุรกายนั้นช่างโง่เขลาเสียจริงๆ ของที่เขาขายก็มีถมไป ส้มที่บางมดก็มีเป็นขนัดๆ ออกลูกเหลืองอร่ามอยู่ทั่วไป จะเลือกกินอย่างไรก็ได้ ทำไมไม่ไป ในเรื่องนี้ ถ้าทราบเล็กน้อยแล้วก็จะหายสงสัย เพราะถ้าไม่มีใครเขาตั้งเจตนาจะให้แล้ว ไม่มีหวังจะไปกินของเขาได้ เปรตบางพวกหิวโหยอดอยากร้องครวญครางทั้งๆ ที่อาหารก็อยู่ต่อหน้า บางพวกกระหายน้ำ ทั้งๆ ที่น้ำก็มีอยู่ทั่วไป

โดย ศาลาธรรม [19 ม.ค. 2555 , 14:33:46 น.] ( IP = 125.27.182.173 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด