| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
คือ..แม่
สลักธรรม 1
เมื่อตอนเป็นเด็ก ต้องไปอยู่วัดเมื่ออายุ ๕ ขวบ นอนกับหมา ห่มผ้าผี ทุกเช้ามืดวันพระ ทางวัดจะเปิดเครื่องปั่นไฟ เครื่องขยายเสียง ส่วนใหญ่จะเป็นเพลง พร ภิรมย์ (ขณะนี้ดำรงสมณเพศ) ในบรรดาเพลงต่างๆ ซึ่งเป็นเพลงแหล่ชาดกส่วนใหญ่ เพลงหนึ่งซึ่งจำสนิทติดใจ คือ เพลงแหล่ลูกอกตัญญู เพลงนั้นเล่าเรื่องราวจากชาดกในพระไตรปิฎก ดังนี้
ท่านผู้ฟังจงนั่งลงใหม่
จำผมได้ไหมนักเล่านิทาน
เล่าแทรกภาษิตอดีตกาล
ให้ท่านวิจารณ์กันตามสบาย
มีครอบครัวหนึ่งซึ่งยากจน
มีลูกสี่คนเป็นผู้ชาย
พ่อและแม่แก่เจียนตาย
แกรักลูกชายจึงส่งไปเรียน
อดเปรี้ยวอดหวานอดมันอดเผ็ด
กระแหม่กระเหม็ดด้วยความเพียร
รับจ้างถางไร่นาใครไม่เตียน
ถางส่งลูกเรียนซื้อตำรา
ลูกทั้งสี่กุศลเก่าส่ง
สมประสงค์สุขหรรษา
สอบสำเร็จสมเจตนา
แถมได้ภรรยาทั้งสี่คน
ได้ลูกสาวของเศรษฐี
สมศักดิ์ศรีเพราะมีกุศล
แต่ลืมพ่อแม่ทิ้งแกยากจน
ลูกทั้งสี่คนไม่คิดถึงคุณ
ลูกทั้งสี่มีความสุข
พ่อแม่มีทุกข์นอนตามใต้ถุน
ต้องไปขอทานที่บ้านใจบุญ
พอเป็นทุนเลี้ยงอาตมา (เลี้ยงตัว)
มาวันหนึ่งมาถึงบ้านบุตร
ทั้งสองสุดเหนื่อยแรงล้า
เข้าขออาศัยร่มไม้ชายคา
จึงพบหน้าบุตรของตน
แต่พวกลูกกลับปฏิเสธ
แถมไล่เฉดว่าไปให้พ้น
แสร้งไม่ไยดีทั้งสี่คน
กับด้วยเมียตนไล่ขอทาน
ความงันงกเลยตกบันได
ถึงขอหักตายราวปาฏิหาริย์
แกเห็นลูกชายที่ต้องวายปราณ
สองขอทานย้อนกลับมา
กอดศพลูกแล้วร้องไห้
สุดเสียดายลูกหนักหนา
ลูกชั่วอย่างไรพ่อแม่ไม่โกรธา
บิดามารดาตัดลูกไม่ลงโดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [9 ส.ค. 2555 , 08:29:52 น.] ( IP = 61.90.118.214 : : )
สลักธรรม 2
เจ้าลูกอกตัญญูทั้งสี่คนในเรื่องนี้เรียนเก่ง ปกปิดฐานะพ่อแม่ของตัวเอง โกหกพ่อตาแม่ยาย ครั้นพ่อแม่มาถึงบ้านก็ลนลาน ความที่กลัวพ่อตาแม่ยายและเมียจะรู้ความจริง ความลุกลี้ลุกลนพอขึ้นบันไดบ้านซึ่งเป็นปราสาทเจ้าคนแรกลื่นตกลงมาทับคนที่สอง สาม สี่ คอหักตาย ส่วนเมียและพ่อตาแม่ยายรู้ความจริง จึงให้ลากศพเจ้าลูกเนรคุณไปพ้นประตูบ้าน พ่อแม่เห็นศพลูกที่เขาไม่ต้องการจึงย้อนกลับมาทำศพลูก คงมีเสียงรำพันของสองตายายปนเสียงสะอื้นว่า ..ถ้ารู้ว่าการพบลูกในครั้งนี้จะต้องเป็นเหตุให้ลูกตาย สู้ไม่พบลูกตลอดชีวิตเลยเสียดีกว่า..
ฟังเพลงนี้แล้วตั้งใจแต่บัดนั้นว่า ..เราจะไม่เป็นดั่งเจ้าลูกทั้งสี่คน..เราต้องเลี้ยงพ่อแม่ให้ได้ เราต้องไม่ลืมตัวจนลืมพ่อแม่ เราต้องไม่อายที่จะบอกใครๆ ในภายหน้าว่าพ่อแม่เราเป็นคนจน เราต้องเจียมตัวเสมอว่า เราเป็นคนจน คนลืมตัวเหมือนวัวลืมตีน คนเนรคุณต่อพ่อแม่ต้องได้รับผล คือฉิบหายและตายโหง..
พระราชวิจิตรปฏิภาณ
เจ้าคุณพิพิธ วัดสุทัศนเทพวราราม กทม.
โดย พระราชวิจิตรปฏิภาณ [9 ส.ค. 2555 , 08:31:35 น.] ( IP = 61.90.118.214 : : )
ขอเชิญแสดงความคิดเห็น คำเตือน
- การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด
ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล |
[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ] |
ลานภาพ |
ค้นหา |
สร้างสรรค์โดย |