ความดีชนะความชั่วได้อย่างไร?

---

ทรงเสด็จสดับเสียงสำเนียงป่า ทอดพระเนตรภูผาหลายทิวเขา ทรงฟื้นซากป่าโทรมคืนร่มเงา ทรงเปลี่ยนสีภูเขาให้ขจี ทรงเสด็จสดับเสียงสะอื้นไห้ ของชาวไทยชาวเขาทุกถิ่นที่ ทรงให้หมอให้ยารักษาฟรี ทรงแนะชี้อาชีพงานการพัฒนา ทรงส่งเสริมการเกษตรกสิกรรม ตั้งหน่วยงานแนะนำการศึกษา ทรงติดตามดูแลตลอดเวลา ทรงค้นคว้าวิจัยไม่วางมือ ทรงส่งเสริมสหกรณ์สอนสามัคคี ให้คนไทยได้มีกลุ่มยึดถือ สร้างนิสัยซื่อตรงคงฝึกปรือ การขายซื้อผลงานกิจการตน ทรงสร้างสายธาราพัฒนาน้ำ ให้มีความสมบูรณ์เกษตรผล เพิ่มเส้นทางชลประทานสู่ตำบล ขจัดความยากจนชนบทไกล ทรงสร้างสายฝนพรำทำความเย็น ทั้งเมืองไพรพ้นเข็ญสู่สดใส ทรงทำเพื่อปวงชนคือคนไทย ทรงเหนื่อยยากเพื่อให้ไทยสมบูรณ์ ทรงเหนื่อยหนักเพราะรักปวงประชา ทรงค้นหาพลังงานก่อนสิ้นสูญ ทรงคิดค้นน้ำมันให้เพิ่มพูน ลดต้นทุนทวีคูณเพื่อคนไทย > ฑีฆายุโก โหตุ มหาราชา

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [6 ธ.ค. 2555 , 09:20:27 น.] ( IP = 125.27.177.249 : : )

สลักธรรม 1 ความดีย่อมชนะความชั่ว เป็นอย่างไร? โดย หลวงพ่อเสือ คำถาม ความดีย่อมชนะความชั่ว เป็นอย่างไร? คำตอบ ชั่วมากก็ชนะความดี ดีมากก็ชนะความชั่ว แน่นอน แต่คำว่าความดีย่อมชนะความชั่ว ความดีที่มากชนะความชั่วที่น้อย ความชั่วที่มากชนะความดีที่น้อย แต่โดยมากเราบอกว่าความดีชนะความชั่ว แล้วความชั่วเราทำมามากหรือเปล่า ชั่วมาก ฉะนั้นอยู่ที่เรา อาศัยเวลา ต้องมีหลักในการดำรงชีวิตที่ถูกต้องด้วย มีสภาวะ ๒ อย่างในโลกนี้ก็คือ ธรรม กับ อธรรม ทั้งสองอย่างนี้ให้ผลแตกต่างกัน อธรรมย่อมให้ผลในความชั่วความเสื่อม ไม่มีทางเจริญ ใครทำแล้วใครได้ เราทำชั่ว เราก็คือคนชั่ว เราทำดีเราก็คือคนดี ฉะนั้นการที่จะให้คนอื่นยอมรับความดีเรา เราต้องสร้างเหตุดี อยู่ที่เราทั้งสิ้น ทุกอย่างเกิดขึ้นที่เรา ส่วนธรรม ย่อมให้ผลในทางดีทางเจริญ และทางก้าวหน้า ดังนั้น ผู้ใดก็แล้วแต่ มีหลักธรรมะประจำใจ ธรรมะก็ย่อมจะรักษาผู้นั้นให้มีความร่มเย็นเป็นสุข ส่งเสริมชีวิตไปในทางดี ทางถูกต้อง และสมควร และจงจำไว้ว่า ไม่มีใครไม่เคยผิด แต่เมื่อผิดแล้วเริ่มต้นใหม่ คิดแก้ไขแล้วอย่าหวนกลับคืน เพียรระวัง อย่าให้เกิดซ้ำขึ้นอีก การที่เราจะระวังไม่ให้เกิดความชั่วซ้ำอีกก็คือ ธรรมที่มีความอุปการะให้เรานั้นไม่พลาดถลำทำชั่วซ้ำอีกก็คือสติและสัมปชัญญะ สติคือความระลึกได้ สัมปชัญญะคือความรอบรู้ ทั้งสองตัวนี้คือล้อเบรคชีวิตให้ห่างไกลจากความชั่วและความโง่ ผู้ใดมีธรรมสองอย่างนี้จะเป็นคนรอบคอบ ไม่ประมาท

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [6 ธ.ค. 2555 , 09:23:56 น.] ( IP = 125.27.177.249 : : )

สลักธรรม 2 ส่วนธรรมที่ช่วยให้เราสามารถอยู่ท่ามกลางเพื่อนมิตรได้ด้วยความสง่า ไม่มีอะไรมากไปกว่าขันติและโสรัจจะ ขันติคือความอดกลั้น โสรัจจะก็คือความสงบเสงี่ยม ขันติและโสรัจจะเป็นการส่งเสริมบุคลิกภาพ ส่งเสริมกิริยา ลักษณะของตนเองให้เป็นคนหนักแน่น มั่นคง สุภาพเรียบร้อย น่านับถือ ผู้ที่มีขันติและมีโสรัจจะเป็นบุคคลที่มีจิตใจงาม มีน้ำใจดี มีกิริยาวาจาสุภาพ ไม่ชอบทะเลาะวิวาทกับใคร สังเกตได้ คนที่เขาทะเลาะกัน ถามว่า ขณะที่ทะเลาะมีขันติไหม ไม่มี มีโสรัจจะไหม ไม่มี ฉะนั้นผู้ที่มีขันติและโสรัจจะ ไม่ทะเลาะ และไม่อาละวาด ไม่ตบอกชกหัว ไม่ปาโน่นปานี่ เพราะมีความอดกลั้นและความอดทน รักษาความสงบเรียบร้อยให้เกิดขึ้นในชีวิตได้ และอีกอย่างหนึ่งนอกจากอาศัยเวลาแล้ว เราจะต้องมีความศรัทธาให้เกิดความมั่นคงว่า สิ่งที่เราเลือกทำแล้วย่อมต้องมีผลแน่ และสิ่งที่เราละแล้วมันมีผลแน่ บาปกับบุญที่ให้ผลเสมอ เช่น เราเคยลักทรัพย์ผู้อื่นไว้ ผลของการลักทรัพย์แม้กระทั่งขโมยเงินเขาไป เปิดกระเป๋าแล้วหยิบแบงค์ร้อยออกไปใบหนึ่ง ผลได้รับทั้งในชาติหน้าและในชาติต่อๆ ไป โดยไม่มีใครจะมาสามารถบอกได้เลยว่าแบงค์ร้อยใบนั้นจะหมดจากการให้ผลเมื่อไหร่ ตอบได้ เมื่อหยุดการเกิด ผลของมันมีอำนาจอย่างไร การขโมยของของผู้อื่นให้ผลเมื่อตายแล้วตกนรกได้ เป็นอสุรกายได้ เป็นเปรตได้ แต่ถ้าอำนาจไม่พอไปในขณะนั้นเป็นเปรต อสรุกาย และสัตว์นรกนั้น ถึงมาเกิดเป็นคน ผลที่จะได้รับ ๖ ประการ ด้อยทรัพย์ ยากจน อดอยาก ไม่ได้ในสิ่งที่ตนปรารถนา พินาศในกิจการค้าและการลงทุน พินาศเพราะภัยพิบัติต่างๆ

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [6 ธ.ค. 2555 , 09:24:13 น.] ( IP = 125.27.177.249 : : )

สลักธรรม 3 วิธีที่เราจะทำชีวิตให้มั่นคงก็คือสร้างหิริและโอตตัปปะให้มีมากขึ้นในชีวิต การที่จะมีหิริและโอตตัปปะมากขึ้นในชีวิตคือเพิ่มสัทธา๔ เข้าไป ให้ความใส่ใจในการเรียนเรื่องเหตุ และเรื่องผล คือคำสั่งสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ดังนั้น การมีชีวิตนี่น่ากลัว น่ากลัวตรงไหน เพราะว่าท่ามกลางที่มีชีวิต เราไม่สามารถยืนยันได้เลยว่าเราจะไม่ทำชั่วอีกแล้ว เพราะเหตุปัจจัยบางครั้งมาเราตัดสินใจไม่ถูก การมีชีวิตจึงเป็นการกล้าเสี่ยง น่ากลัวมาก พลาดถลำได้ง่าย โกหกผู้อื่นทั้งๆที่มีความปรารถนาดี แต่โกหกก็บาป ปรารถนาดีก็บุญ มันคนละอันกัน แล้วบาปโกหกไปแล้ว ผล...พูดไม่ชัด ฟันไม่เรียบ มีกลิ่นปากเหม็นรุนแรง มีไอตัวร้อนจัดหรือกลิ่นตัวแรง ตาไม่อยู่ในระดับปกติ พูดติดอ่างหรือพูดไม่สะดวก บุคลิกไม่สง่าผ่าเผย มีจิตใจรวนเรคล้ายคนวิกลจริต ไปล่วงเกินผู้อื่น ผล...มีผู้เกลียดชังมาก ใครยืนยันได้บ้างว่าเกิดมาไม่มีคนเกลียด หรือมีคนเกลียดน้อย ใครเขาจะมาบอกว่าฉันเกลียดเธอ ฉะนั้น ผลจากอดีตชาติไม่รู้จะไปสิ้นสุดเมื่อไหร่ แต่ถ้าเรียนธรรมะแล้ว เมื่อไม่เกิด ผลก็หยุดการส่งผลเพราะเราไม่เกิดมาเป็นผู้รับสมบัติที่เราทำเอาไว้ การสิ้นสุดจากการเวียนว่ายตายเกิดจึงเป็นสุดยอดที่พระพุทธเจ้าปรารถนาให้ทุกคนนั้นถึง นิพฺพานํ ปรมํ สุขํ นิพพานจึงเป็นบรมสุขอย่างยิ่ง ซึ่งหมดการกระทำที่น่ากลัว น่ากลัวมากชีวิต มีโอกาสพลาดถลำได้ง่ายมาก โอกาสกล้าเสี่ยงมีอยู่แค่ปลายจมูก ไม่ไกลเลย ลืมตาขึ้นมา เดินออกไป น่ากลัวมากชีวิต มานั่งนึกถึงผลแต่ละข้อๆ ฉันก็เคยทำมา ปัจจุบันฉันเกิดแล้ว แต่ฉันก็ไม่สามารถไปเปลี่ยนเหตุเก่าได้ และถ้าเผื่อกล้าทำเหตุใหม่ น่ากลัว เพราะความน่ากลัวจะทำให้ใจเราสลด เปลี่ยนวิถีชีวิต คลายจากความกำหนัดได้ เพราะความไม่เห็นความจริงของชีวิต การคลายออกจากความกำหนัดยาก กำหนัดแล้วก็กำแน่นด้วย แน่นเหนียวกับอารมณ์ ไม่มีทางปราศจากทุกข์ เพราะมีความผิดหวังอยู่เรื่อยๆ มีความปรารถนาอยู่เรื่อยๆ ก็ผิดหวังอยู่เรื่อยๆ กิเลสก็สะสมเข้ามาเป็นสมบัติซึ่งเป็นภัยต่อเจ้าของตลอดเวลา ฉะนั้น พ่อบอกว่า มีมากน่ากลัว ภัยทั้งนั้น ชีวิตนี่มีแต่ภัย

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [6 ธ.ค. 2555 , 09:24:29 น.] ( IP = 125.27.177.249 : : )

สลักธรรม 4 ฉะนั้นญาณปัญญาที่เห็นกัน คำว่าเห็นโทษ กับเห็นภัย แรงกว่านี้ แรงกว่าที่ลูกเรียนและเข้าใจ มันเป็นความเห็นที่สะเทือนใจ ที่ไกลจากความอยากเกิด กลัวความเกิดที่สุด แต่ตอนนี้ถ้าถามว่าใครกลัวเกิด ทุกคนที่เรียนธรรมะกลัว แต่กลัวเพราะสัทธา สัทธาในธรรม แต่ถ้าเผื่อเจอความจริงเองเมื่อไหร่ ไม่เจอกับตัวไม่รู้หรอกลูก เจอกับตัวเองแล้วถึงจะรู้ว่ามันน่ากลัวที่สุด ชีวิตอยู่แค่นี้ โซ่ชีวิตก็รัดร้อย กักขังตนเองอยู่ในสังสารวัฏฏ์ หรือเรียกว่าตะรางชีวิต เพราะความปรารถนา ตัณหาคือเหตุที่ทำให้เกิดทุกข์ สร้างเครื่องพันธนาการชีวิตในชาตินี้ขึ้นมาเยอะ และยังเป็นอำนาจที่สร้างความพันธนาการแห่งความสันทัดไปในชาติหน้า เพราะความปรารถนา ความตัดสินใจผิด มีความวิปลาสในจิต กล้าเสี่ยง ออกเรือน โซ่กลับเข้ามาแล้ว จากการอยู่ลำพัง ทุกข์ลำพัง เดินลำพัง กินลำพัง หาลำพัง ใช้ลำพัง แบกเข้าไป ออกเรือนมามีลูกขึ้นมาอีก แต่ถ้าเผื่อเรียนธรรมะแล้วมีโอกาสมาผลักดันกัน ส่งเสริมกัน เข้าใจ มีกำลังเพิ่ม ไม่ได้ห้าม เพียงแต่บอกให้เข้าใจว่า เขากับเราไม่มีทางเหมือนกัน เมื่ออำนาจของการผลักดัน ผลก็ต้องเจอแบบนี้ แต่เราสร้างเหตุใหม่ให้ดี อยู่ให้ดี ทำให้ดี อยู่ให้เป็น และทำให้เป็น ค่อยๆปลีก ปลีกจากความที่มันเกิน มันล้น ออกไป แล้วอยู่อย่างพอดี แล้วเมื่ออยู่อย่างพอดี หันกลับมาดูสิว่าสิ่งที่พอดี แท้ที่จริงมันดีจริงหรือไม่ ไม่มีใครไม่เคยผิดหวัง ไม่มีใครสมหวังไปตลอดเวลา ทำไมล่ะ ทำมาเอง ฉะนั้นบอก ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ ผู้ใดรู้จักเข้าใจชีวิตมากที่สุด ผู้นั้นก็รู้มาก เพราะไม่มีอะไรมากไปกว่าเรื่องของตัว เมื่อเข้าใจและให้ความสำคัญกับธรรมะ แล้วหันกลับมามองตนเอง ในโลกนี้ไม่มีใคร มีฉันคนเดียว มาคนเดียวและอยู่คนเดียว เขา เขาก็มาคนเดียวและอยู่คนเดียว เขากับฉันคนละคน ทางใครทางมัน อยู่ลำพัง ไปลำพัง ไปอยู่ลำพัง มีความสันทัดติดตามไป ฉะนั้นมีวิธีการ ทำดีสิลูก คำว่าทุจริตอย่าไปทำ ให้ฉันตายเสียดีกว่า ให้ฉันไปฆ่าสัตว์หรือ ฉันยอมตาย ให้ฉันต้องลักทรัพย์ผู้อื่นหรือ ให้ฉันตายดีกว่า เพราะความปรารถนาเพียงชั่ววูบ ให้ฉันผิดลูกผิดเมียคนอื่น ให้ฉันล่วงเกินบุคคลที่ไม่ควรล่วงเกิน ให้ฉันไปตายเสียดีกว่า ทุจริตทั้งปวงเอาชีวิตฉันไปเถิด ทำไม่ได้ สร้างอำนาจใจให้แข็งแกร่ง จงพูดออกมาด้วยความภาคภูมิ แล้วความภาคภูมินี้เองกลับมาเลี้ยงมาคุ้มครองชีวิตเอง เอาทุจริตออกไปให้หมด เหลือต้นตระกูลที่มันเป็นตามอำนาจโลภ โกรธ หลง อาศัยความพอดีบรรจุอยู่ในตัว โลภะอยากได้เสื้อ มีไม๊ เกิน ๑๔ ชุดพอดีแล้ว ถ้าจะเอามาใหม่ เอาออกเสีย จะหวงมั่ง หวงก็ยังเอาออกได้ยังดีกว่าเอาออกไม่ได้เลย กินหรือ กินเพื่อแก้ทุกข์ อย่ากินเพื่อแก้อยาก แค่อิ่ม อย่าอัด

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [6 ธ.ค. 2555 , 09:25:50 น.] ( IP = 125.27.177.249 : : )

สลักธรรม 5 บางครั้งนะลูก อย่าให้มันบ่อย อร่อยซะไม่มี มันแปลว่าอะไร อร่อยซะไม่มี ก็ไม่มีอะไรจะอร่อยสิลูก เอาความพอดีเข้าว่า แล้วหันมาดูอีกทีว่ามันดีจริงหรือ ค่อยๆ หลีก ละ ลด แล้วจึงเลิกได้ ค่อยๆ กล่อมนิสัย ล้างใจให้ไกลกิเลสอันทุจริต อบรมบ่มนิสัยให้เป็นคนดี เริ่มต้นเป็นคนดีเถอะลูก เลวมามากแล้ว เป็นคนรู้จักเหตุ เป็นคนรู้จักผล เป็นคนรู้จักตน เป็นคนรู้จักกาล เป็นคนรู้จักประมาณ เป็นคนรู้จักชุมชน และเป็นคนรู้จักเลือกคบคน เปลี่ยนวิถีชีวิต เปลี่ยนแล้วอย่าคิดกลับคืน เดินหน้าไม่ว่าของเก่า ไม่เล่าอดีต มาด้วยกันเรียนธรรมะทั้งคู่ กลับไปอยู่อย่างบุญ มีโอกาสแล้วลูก น้อยคู่ที่เขาต้องออกเรือนไปแล้วหันมาเข้าใจธรรมะ ยอมรับความจริงด้วยกัน มีหลักเหมือนกัน แล้วดันกันไป ความรู้มากกว่าเป็นกำลังดึงอย่าให้เขาเพลิดเพลินไป เรามีโอกาสเป็นกำลังดันให้เขา เขาออกไปทำมาหากิน เราทำบุญอยู่บ้านเป็นกำลังดันให้เขา นั่นเป็นความขยัน ไม่เกิดอารมณ์ที่หงุดหงิด ช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน ส่งเสริมกัน ส่งเสริมแม่ ส่งเสริมพ่อ ส่งเสริมภรรยา ส่งเสริมสามี ช่วยได้เพราะเขาก็เพื่อนร่วมเกิดแก่เจ็บตายของเรา การกระทำเขาก็เป็นบุญ ว่าไปแล้วก็เป็นอริยทรัพย์ของตัวเอง ไปลำพัง อยู่ลำพัง อยู่อย่างสมควรอยู่ จงมองทุกอย่างที่สมมุติให้รู้ว่าเป็นสมมุติ แล้วก็อย่าหลงในสมมุตินั้น ธรรมะของพระพุทธเจ้าเอาไปใช้ในทุกสถานการณ์ได้ เพราะธรรมะทั้งหมดสอนเรื่องความเป็นไปของชีวิตคนคนเดียว ของชีวิตคนหมู่มาก ให้รู้ความแตกต่างว่าคนแต่ละคนไม่เหมือนกัน แต่ละคนเหมือนกันหมดคือมีจริต ๖ จริต แล้วแตกต่างกัน ดูให้ทั่วแล้วสังเกตให้เป็น แล้วก็สอนหลักการดำรงชีวิตว่า หลักในการดำรงชีวิตนั้นต้องมีสติ-สัมปขัญญะ ขันติ-โสรัจจะ เอาไปใช้ ให้เราทำมาหากินของเราไป แต่ให้ยอมรับความจริง เรียนแล้วยอมรับ มีสัทธาต่อความจริงว่า ถึงจะเป็นเรา ถึงจะเป็นเขา เขากับเราไม่แตกต่างกัน คือเมื่อเกิดมาเป็นทุกข์ ยอมรับให้ล้นใจ รู้จัก มีสัทธาอย่างมั่นคงในคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่ออะไร เพื่อฝังรากให้จิตใจรู้จักความจริงเข้าไป เพราะเมื่อเกิดมามันต้องรู้จัก ขอให้เติมมีช่องว่างให้รู้จักของจริง ในชีวิตเกิดมามันมีช่องว่าง ให้มีสัญญาไม่วิปลาสเข้าไปบ้าง ให้รู้จักว่าอันไหนดี อันไหนชั่ว ธรรมะกับอธรรมะ ฉะนั้นเมื่อเราเรียนธรรมะแล้ว ใช้ชีวิตทำไป ไม่เคยสอนให้ใครไปบวชเรียน หรือไปเพียรอะไรอย่างเดียว แต่ใช้ชีวิตให้เป็น เราต้องพึ่งตนเอง ทำมาหากินไป แต่เอาความสมควรใส่เข้าไป ถามว่าอะไรคือความสมควร ในสถานการณ์ปัจจุบันสมควรทำแบบนี้ไหม ไม่ใช่สมควรคลุมไปหมดตลอดวัน เวลานี้สมควรทำแบบนี้ไหม เช่นขณะนี้กำลังทำงาน สมควรทำไปด้วยกินไปด้วยไหม? ไม่สมควร อย่าทำ ขณะนี้กำลังกินข้าวชามนี้ มีมะม่วงอยู่ตรงนั้น สมควรไหมที่จะเอื้อมไปหยิบของนั้นมาชิมสักนิดก่อน ไม่สมควร อย่าทำ อิ่มแล้ว พอดีแล้ว ทานมากกว่านี้แล้วจะแน่น สมควรจะเติมเข้าไปไหม ไม่สมควรเพราะตรงนี้พอดีแล้ว ฉะนั้นความสมควรหรือความพอดีมาจากรากฐานของการเรียนรู้ว่าอะไรคือธรรม อะไรคืออธรรม แล้วหมั่นไปใช้ในขณะนั้นเป็นปัจจุบัน อยู่กับคำว่าพอดีได้ ถามว่า limit เป้าหมาย เราต้องรู้สิว่าเป้าหมายของเราทำไปเพื่ออะไร เช่นเราทำมาหากินเพื่อจะมีหลักฐานมั่นคง ไม่มีใครตอบลูกได้สักคนเดียวว่าตรงไหน ถึงสมควรจะหยุดได้ ถึงความมั่นคงแล้ว ต้องถามตัวเองว่าความมั่นคงที่เราทั้งนั้น เรายังตอบตัวเองไม่ได้เลยว่าอยู่ตรงไหน แล้วใครจะมาบอกตัวเองได้ ฉะนั้นเราอย่าใช้คำพูดที่ว่า...ไว้รากฐานมั่นคงก่อนแล้วจะเลิกทำ

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [6 ธ.ค. 2555 , 09:26:06 น.] ( IP = 125.27.177.249 : : )

สลักธรรม 6 อย่าเป็นคนพูดพล่อยๆ อย่าเป็นคนประกาศอะไรเด็ดขาด ประกาศอย่างเดียวคือชั่วฉันไม่ทำ ขึ้นชื่อว่าความชั่วแล้วฉันไม่ทำ ขอให้ประกาศอย่างนี้ให้เต็มที่ แค่นี้ จะทำงานไปจนถึงชีวิตตาย บาปก็น้อย โอกาสเสี่ยงก็น้อย แต่ลูกจะมี limit ว่าทำถึงอายุ ๕๐ แต่ไม่ได้บอกว่าบาปฉันไม่ทำ ถึงจะมีเวลาเหลืออีก ๒ ปีถึงจะ ๕๐ บาปหนักก็ยังมีเยอะ ขึ้นชื่อว่าบาปแล้วตลอดชีวิตฉันจะไม่ทำ ฉันจะไม่ท้อแท้ต่อการดูแลชีวิตตนเองให้ถูกต้อง ฉันจะไม่ท้อถอยต่อการขยันขันแข็งที่จะพาตนเองไปสู่ความเจริญ ฉันจะไม่น้อยใจต่อวิบากของตนเอง ต่อสิ่งที่ฉันทำมาเอง ฉันจะไม่ไหวตามลาภ ยศ สรรเสริญ สุข และเสื่อมลาภ เสื่อมยศ นินทา ทุกข์

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [6 ธ.ค. 2555 , 09:26:21 น.] ( IP = 125.27.177.249 : : )

สลักธรรม 7 บอกตัวเองแบบนี้ แล้วอยู่ไป อยู่ได้ตลอดชีวิต อยู่ตรงไหน ไม่ทำชั่วเสียอย่าง บุคลิกสง่าผ่าเผย เป็นที่รักของคนหมู่มาก มีมิตรสหายดี มีบริวารดี เป็นผู้มีความเลื่อมใส ถ้ามีเวลาเสาร์-อาทิตย์ก็มา ลูกก็เป็นคนมีค่า ได้ฟังธรรม ได้เสวนาธรรม อย่างน้อยกายสุจริต เรียบร้อยและสำรวมอินทรีย์ด้วยถ้าเผื่อเราไม่ได้อยู่ในห้องกักกิเลส ห้องทรมานกิเลส ฉะนั้น อะไรคือคำว่าพอดี กินพอดีกับความต้องการ หาพอดีกับความต้องการ โดยเฉพาะทำเมื่อต้องการ แต่อย่าทำโดยไม่ต้องการคือทำทุกอย่างเพื่อแก้ทุกข์ อย่าทำทุกอย่างเพื่อแก้อยาก คำนี้จะทำให้เกิดคำว่า “พอดี” จริงๆนะลูกนะ หาตัวเองว่ามีความสามารถอะไร แล้วทำเต็มที่กับความสามารถนั้นอย่างเดียว ถ้าเป็นไปได้ดีที่สุด แต่ถ้ามีโอกาสทำได้ คือเราต้องรู้ตัวเองว่า เอกกับโทเราคืออะไร รู้จักตัวเอง รู้จักตนให้มาก จากเอกแล้วโทเราทำอะไรได้ วันนี้ก็ได้สอนอริยทรัพย์ ได้สอนสัปปุริสธรรม ได้สอนประโยชน์จากการฟังธรรมะ ฉะนั้นถึงลูกจะฟัง ธรรมะซ้ำๆซากๆ ดีกว่าลูกฟังเรื่องชั่วเพียงครั้งเดียว ถึงลูกจะนั่งพูดธรรมะ เสวนาธรรมในเรื่องเดียวกันกับหลายๆ คนในหัวข้อเดียวกัน ดีกว่าพูดปดครั้งเดียว เพราะว่าการกระทำบาปเพียงนิด ผลย่อมมีมากมายมหาศาล เช่นเดียวกัน การกระทำคุณงามความดี ผลก็มีมากมาย ฉะนั้น ทุกคนต้องการผลดี หันเหชีวิตกลับเข้ามาสร้างเหตุดี อดีตคือความปด ไม่มีใครไม่เคยผิด เลิกเสีย เริ่มต้นใหม่ คิดแก้ไข ใจให้มีกุศล มองตนให้มาก แล้วเรื่องยุ่งยากจะหมดไป ถ้าเราเพียรพยายามให้ความสำคัญ และความสนใจในพระพุทธศาสนาสักนิด โดยเฉพาะหัวข้อหลักทั้ง ๘ อย่าง เราจะเป็นผู้ที่ตั้งตนเองไว้ชอบได้ แล้วประมาณตน แล้วรู้จักสำรวม-ระวัง และสร้างประโยชน์ให้ตนเองได้ พระพุทธศาสนาไม่ได้อยู่ในใบสำมะโนครัว ไม่ใช่เอาสระและพยัญชนะมาสะกดแล้วบอกว่าฉันเป็นชาวพุทธ การถึงซึ่งพระพุทธศาสนาคือการทำชีวิตให้มีปัญญา ให้เข้าถึงพระธรรมคือความจริง แล้วนำพระโอวาทในพระธรรมนั้นคือจงละความชั่ว จงทำความดี และทำจิตใจให้บริสุทธิ์หมดจดจากกิเลสจากเครื่องเศร้าหมอง ถึงธรรม แล้วน้อมนำการถึงธรรมแห่งการมีปัญญามาตัดสิน ทำให้เรานั้นถึงซึ่งสังฆะได้ หลักอันนี้ก็คือ เราต้องตีให้แตกฉานว่า พระพุทธศาสนาก็เหมือนศาสนาอื่นๆ ทุกศาสนาสอนให้คนเป็นคนดี แต่พระพุทธศาสนาสอนเด่นและโดดมากกว่านั้น พระพุทธศาสนาสอนธรรมชาติของความเป็นจริง ก็เปรียบเสมือนว่า ทุกศาสนาสอนสีขาว เพราะสีขาวดีกว่าเพื่อน สะอาด แต่พระพุทธศาสนาสอนว่าสีขาวดี แต่อย่าติดสีขาวนะ เพราะว่าถ้าติดว่าดี ดีมันไม่เที่ยง ฉะนั้นพระพุทธองค์สอนให้ออกจากอุปาทานคือ สอนให้คลายจากความกำหนัด อุปาทานทำให้เกิดความกำหนัด อุปาทานทำให้ทุกข์ ฉะนั้นให้คลายออกจากอุปาทานคือ ไม่ประกอบความทุกข์ ไม่สะสมกองกิเลส ทำให้เราเป็นคนมักน้อย รู้จักคำว่าสันโดษ ไม่คลุกคลีกับหมู่คณะ ประกอบความเพียรอันถูกต้อง แล้วก็เลี้ยงชีวิตง่าย นี่คำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ฉะนั้นเมื่อเราสัทธา น้อมนำ ๔ อย่างนี้มาเพื่อจะเรียนแล้ว เราต้องเรียนเพื่อคลายออกจากความกำหนัด เรียนแล้วเพื่อให้เราไม่ประกอบความทุกข์ เรียนแล้วเราจะไม่สะสมกองกิเลส เรียนแล้วชีวิตเราจะมักน้อย ชีวิตเราจะสันโดษ ทำให้เรานั้นไม่คลุกคลีกับหมู่คณะ มีความเพียรละ เพียรระวัง เพียรสร้าง เพียรรักษาถูกต้อง แล้วก็เลี้ยงชีวิตง่าย เรียกว่า ท่านถึงธรรม ธรรมถึงท่าน

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [6 ธ.ค. 2555 , 09:26:38 น.] ( IP = 125.27.177.249 : : )

สลักธรรม 8 อย่าลืมคาถาที่ช่วยให้ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ไม่มีชีวิตเนื่องด้วยผู้อื่นนั้นคือ คุณธรรม คือความดีทั้งปวงที่ควรจะกระทำ เป็นกุศล เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดความเจริญ สิ่งที่ควรกระทำก็มีบุญกิริยาวัตถุ ๑๐ ต่างๆ ไม่มีอะไรยาก ความยากจะหมดไปก็ต่อเมื่อมีการเริ่มต้น แล้วมีความเพียร มีใจน้อมสัทธาในการทำ แล้วระหว่างการเดินทางต้องมีความอดกลั้น เมื่อยอมรับว่าเป็นของดีแล้ว อย่าให้ดีนั้นแตกไปจากเรา อย่าให้อย่างอื่นมามีอิทธิพลต่อความดีที่เราสัทธา ดูตนเอง ภัยมืด ภัยลับไม่ได้อยู่ข้างนอกเลย อยู่ที่ตัวเอง โจรขึ้นบ้านกันมานานแล้ว หาโจรให้เจอ โจรไม่ได้ยืนอยู่เฉยๆให้เราเจอ พอเรารู้ว่าโจรอยู่ตรงนี้ มันก็กระโดดออกไป พยายามทำอะไรทีละอย่าง มีสติให้มั่นคง ตกเป็นทาสตัวเองมานานแล้ว ยังบวกตกเป็นทาสคนอื่นทำไม แก้ไขเสีย เพียรพยายามเปลี่ยนแปลง เดินหน้า เริ่มต้นใหม่ ให้โอกาสตนเอง ยืนขึ้นมาแล้วก็เดินทางต่อ เส้นตรงที่เลือกแล้ว เป็นเส้นที่ยากมากที่จะทำ ในโลกนี้หาอะไรตรงๆยากมาก เส้นผมตรงก็หายาก แต่มันก็ย่อมต้องมีในสิ่งที่ไม่มีนั้น ก็คือเราต้องเป็นผู้เพียรพยายาม บังคับ ดัด เปลี่ยนแปลงที่ตนเอง สิ่งนั้นก็คือใจของตนเอง ให้ตรงต่อทางพ้นทุกข์ อะไรที่ไม่เข้าเรื่อง เลิกไป ละไป เกิดขึ้นมาแล้วบาป อย่าให้เกิดขึ้นมาอีก เพียรละอย่าให้บาปเกิดขึ้นในชีวิตของตนเอง เพียรระวังที่รู้ว่าบาปแล้วอย่าให้บาปกลับเกิดขึ้นมาใหม่ ไม่ช่วยตนแล้วใครเขาจะช่วย เพียรสร้างคุณงามความดีให้มากๆ ใครทำใครได้ มีความสัทธา น้อมใจเชื่อว่ามีผล แล้วเพียรรักษาความดีนั้นอย่าให้เสื่อมไป ด้วยอำนาจเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา ที่พ่อเพียรมีสะสมอยู่ในตนจนกระทั่งทุกวันนี้ พ่อขอแผ่บารมีนั้นไปสู่จิตใจของลูกทุกคน จงมั่นคงด้วยเมตตา กรุณา มุทิตา อุเบกขา จงทำให้ได้ ความชั่วเลิกให้หมด แล้วขอให้ทุกคนเลิกได้ ให้มีจิตใจอันเข็มแข็ง มั่นคงในการหลีกจากความชั่วทั้งปวง ขอความดีทั้งปวงที่พึงมีอยู่ จงบังเกิดขึ้นในจิตใจอันมั่นคงของลูกได้ตลอดไป จงมีความก้าวหน้าทั้งชีวิตส่วนตัว และชีวิตครอบครัว สามารถดูแลกัน เลี้ยงลูก เลี้ยงพ่อ เลี้ยงแม่ เลี้ยงผู้มีพระคุณ แล้วก็เลี้ยงตัวเองให้รอดปลอดจากภัยพิบัติได้สมมาตรปรารถนา ให้ทุกคนมีความกล้าแข็ง และตั้งมั่นที่จะเอาชนะอารมณ์ และข่มนิสัยที่ชั่วของตนให้ออกไปไกล ทำลายมานะได้สำเร็จ ขอให้ความร่มเย็นทั้งหมดที่พ่อมีต่อลูกเป็นความเย็นที่ประทับใจ ทำให้ลูกไกลจากความร้อนรุ่มไปด้วยอกุศลทั้งหลาย ขอจงหมดไปซึ่งความชั่วทั้งปวง ขอจงหมดไปจากความครุ่นคิดและวิตกสารพัด สู่ชัยชนะพระนิพพานได้ถ้วนหน้ากันทุกคนนะลูกนะ ขออนุโมทนากับพี่ดา ผู้ถอดเทป

โดย ศาลาเสือพิทักษ์ [6 ธ.ค. 2555 , 09:26:54 น.] ( IP = 125.27.177.249 : : )

สลักธรรม 9 อนุโมทนาสาธุครับ เป็นธรรมะที่ดีมากครับ ขอบพระคุณสำหรับบทความธรรมะครับ สาธุ _/\_

โดย ธันวันตรี [7 ธ.ค. 2555 , 20:44:55 น.] ( IP = 1.2.217.36 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด