คือหัวใจแห่งครูผู้สืบธรรม (๓)

---

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2556 , 09:45:06 น.] ( IP = 125.25.194.183 : : )

สลักธรรม 1

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2556 , 09:45:51 น.] ( IP = 125.25.194.183 : : )

สลักธรรม 2

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2556 , 09:46:13 น.] ( IP = 125.25.194.183 : : )

สลักธรรม 3

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2556 , 09:46:34 น.] ( IP = 125.25.194.183 : : )

สลักธรรม 4

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2556 , 09:46:53 น.] ( IP = 125.25.194.183 : : )

สลักธรรม 5 อย่ายึดถือ...แม้จะเป็นความทรงจำที่ดี ได้พูดไปแล้วว่า สำหรับผู้มีปัญญา หรือความฉลาดรู้ฉลาดคิดนี้ เมื่อพบกับความพลัดพรากหรือสูญเสีย ก็จะเอาความเสียใจ ดึงกลับมาเป็นอริยทรัพย์ส่วนตัวได้ หรือเป็นรายได้ขึ้นมา เพราแทนที่เราจะนึกถึงแต่ความสูญเสีย แต่ในความสูญเสียนั้นมีรายได้ ซึ่งอาจค้นพบได้ยาก นั่นก็คือ อิสรภาพ หากใครที่มีญาติผู้ใหญ่เจ็บป่วยและเราต้องคอยรักษาพยาบาล ระหว่างที่ต้องดูแลนี้ เราก็หมดอิสรภาพที่ตนเอง เพราะต้องทดแทนบุญคุณท่าน และอาจบ่นเสียดายว่า "ไม่มีเวลา" และเมื่อถึงเวลาที่ต้องเสียท่านไป ก็คงต้องร้องไห้และเกิด “ความเสียดาย” อีกแล้ว แต่ในมุมที่ตรงข้ามกับความสูญเสียนั้นมีอิสรภาพรออยู่ หากเรามองเห็นว่า เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นบทบาทของกรรม ..และท่านที่เรารักนั้นได้หมดกรรมเสียแล้ว เราก็หมดวิบากที่จะต้องมาดูแลท่านเช่นกัน จึงต้องแยกให้ได้นะคะ ระหว่างหน้าที่กับอกุศลวิบาก หน้าที่ของบุตรหลานคือ ความกตัญญู แต่อกุศลวิบาก คือการได้พบได้เห็นความเจ็บป่วย ความไม่สวยงามของเลือดหนองในร่างกาย เพราะฉะนั้น การที่ท่านสิ้นชีวิตไปก็เพราะท่านหมดบุญ และอกุศลวิบากของเราก็คลายลงด้วย ที่ไม่ต้องเห็นภาพที่น่าสลดใจ และเกิดความกลุ้มใจ นี่คืออิสรภาพที่เกิดขึ้นด้วยปัญญา และสำหรับคำว่า "บุญคุณหรือพระคุณ" ก็มีความยิ่งใหญ่มากเช่นกัน เราจึงต้องไม่อกตัญญูใคร แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องรู้จักเรื่องของวิบากอกุศลด้วย เพราะบางครั้งในการกระทำเพื่อความกตัญญูนั้นอาจได้รับความกระทบกระเทือนใจหลายๆอย่าง เราก็ต้องทำใจให้ได้ว่า สิ่งที่กระทบนี้เป็นวิบาก คือผลที่เราได้สร้างเหตุไว้ และเรากำลังทำกรรมใหม่ พยายามใช้ความทรงจำที่มีไปในทางกุศลให้มากๆนะคะ ให้จำในเรื่องที่เป็นกุศลและสร้างสรรค์จิต เพราะความทรงจำที่ดีนี้จะนำทางไปสู่อปรเจตนาอันเป็นคุณทรัพย์อันยิ่งใหญ่ ส่วนสิ่งใดที่เป็นเรื่องร้ายก็อย่าไปยึดติดอยู่กับอดีต ต้องพยายามนำความทรงจำที่ดีมาชดเชยหรือแทนที่ความไม่สบอารมณ์นั้นให้ได้มากๆ และเมื่อมีความทรงจำในส่วนดีมากๆเพื่อชะล้างความทรงจำที่ขุ่นมัวได้แล้ว ก็พยายามละคลายหรืออย่ายึดความทรงจำที่ดีนั้นไว้ เพราะจะได้ละวางจิตได้อย่างมีอิสรภาพที่สุด เพราะแม้จะเป็นความทรงจำที่ดีแต่ก็ยังทำให้จิตไม่เป็นปัจจุบันและไร้อิสรภาพอยู่นั่นเองค่ะ เพราะหลักของพระพุทธศาสนานั้นสอนให้เราไม่อุปทานหรือยึดติดสิ่งใดนั่นเองค่ะ ๏ บุษกร เมธางกูร๏

โดย ศาลาธรรม [7 มี.ค. 2556 , 09:47:16 น.] ( IP = 125.25.194.183 : : )

สลักธรรม 6 ขอบพระคุณ และอนุโมทนาค่ะ

โดย พี่ดา (พี่ดา) [8 มี.ค. 2556 , 08:39:00 น.] ( IP = 171.98.30.214 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด