มีทรัพย์เป็นทุกข์

---

หนูมีพี่สาวหนึ่งคนที่ได้ออกเรือนไปแล้ว สมัยพ่อแม่มีชีวิตอยู่พ่อแม่รักเขามาก และเขาได้ช่วยเหลือพ่อแม่ในการสร้างบ้านที่อยู่อาศัยสมัยที่เขายังไม่ได้แต่งงาน และดูแลหนูมาโดยตลอดด้วยดี ความที่ใกล้ชิดพ่อแม่ ทำให้เขาคิดว่า หนูได้ทุกอย่างจากพ่อแม่ แต่อันที่จริงมิเป็นเช่นนั้น หนูบอกแม่ตลอดว่า หนูทำทุกอย่างด้วยลำแข้ง ไม่ขอเอาสมบัติพ่อแม่ ก่อนแม่เสียชีวิตได้ทำพินัยกรรมไว้ว่า บ้านที่อยู่อาศัยให้ขายแล้วแบ่งเท่า ๆ กัน หนูมาประกอบอาฃีพธุรกิจส่วนตัวได้ 8 ปี ซึ่งมีการแข่งขันกันสูงมาก ทุกวันนี้หนูเหนื่อยมากและต้องชดใช้กรรมที่กระทำไว้หลายประการ จึงไม่ประสบความสำเร็จสักที จึงได้มองธุรกิจตัวใหม่ เพราะคิดว่าตอนอายุมากขึ้นจะได้มีทรัพย์เลี้ยงตัวเอง ไม่ต้องพึ่งใคร ก็เลยร่วมทำอสังหาริมทรัพย์กับเพื่อน ซึ่งต้องใช้ทุนมาก และได้ร่วมไปแล้วส่วนหนึ่งด้วยเงินหนูเอง หนูได้สอบถามพี่สาวไปหลายครั้งว่า จะขายบ้านแล้วแบ่งกันไหม เพราะหลานชายทั้งสองปัจจุบันจบการศึกษาระดับสูงไม่ทำงานอะไร อยู่บ้านอย่างเดียว พี่สาวเหนื่อยมาก และเครียด พี่สาวเป็นอาจารย์ ตำแหน่งหน้าที่การงานสูง ตอนแรกพี่สาวว่าจะขาย พอตอนหลังให้เพื่อนไปเจรจาเพราะเพื่อนมีความรู้เรื่องที่ดินมากกว่า ปรากฏว่า พี่สาวเอาหนูไปด่ากับเพื่อนหนูเสีย ๆ หาย ๆ ทุกครั้ง จนเพื่อนหนูรับไม่ได้ ว่าชุบมือเติบ ขายสมบัติพ่อแม่กิน ตอนเด็ก ๆ ไม่ทำอะไรเลย เขาต้องทำให้ทุกอย่าง ทำอะไรก็ล้มเหลว ทั้ง ๆ ที่ปัจจุบันหนูไม่เคยรบกวนเขา ทำงานบริษัทฯ ด้วยความเหนื่อยยาก หนูเป็นฝ่ายให้หลานตลอดเวลาเมื่อมีโอกาส ไปเยี่ยมพี่สาวบ้าง เชื่อไหมคะ ตั้งแต่พ่อแม่ตาย เขามาเยี่ยมบ้านนับครั้งได้ เวลาเขาพูดคุยกับหนู หนูจะให้ความเคารพเขาเป็นพี่สาวตลอด แต่เขาไม่มองหน้าหนูเวลาคุยกัน เขากลับคุยกับเพื่อนหนูแทน ทุกครั้งที่โทร.ไปบอกว่า มีอะไร มีอะไรก็รีบ ๆ คุย ยุ่ง ไม่มีเวลา พอเจอหน้าคุยกับหนู ก็จะดุด่าว่าหนูตลอด พูดไม่ดี หนูชาชินมากค่ะ มีพี่เหมือนกับไม่มี เขาไม่ค่อยถามสารทุกข์สุขดิบหนู หนูซื้อของไปเยี่ยม หากของไหนไม่ชอบ เขาจะบอกว่า ขอโทษคืนไปเถอะ ช่วยเอาไปใช้ด้วย พอเพื่อนหนูบอกว่า หนูเป็นห่วงพี่มากนะ ไม่สบายก็มาเยี่ยม ซื้อของมาฝาก เขาบอกว่า ก็งั้น ๆ แหละ ไม่จริงใจหร็อก และเขาด่ากราดว่า ชื่อบริษัทฯ ก็ยืมชื่อเขาไปใส่ เพราะต้องการใช้เป็นเครดิต ไม่ได้อะไรเลยสักบาท ทั้ง ๆ ที่ถามแล้วว่า จะต้องการค่าตอบแทนไหม เขาบอกว่า ไม่คิดอะไร หนูใช้บ้านเปิดเป็นบริษัทฯ โดยได้รับความยินยอมจากแม่ (ก่อนเสียชีวิต) และตัวพี่สาวเอง ซึ่งอยู่ในบริเวณบ้านของหนู บ้านเราสองหลังอยู่บนผืนเดียวกัน แต่ทำเป็นสองหลัง เขาเคยบอกว่า อยู่ไปเถอะ ไม่คิดอะไร ให้อยู่ดูแลเฝ้าบ้านด้วย แต่มาบัดนี้ เขาเปลี่ยนไปเยอะ พูดจากลับกรอกมาก เดี๋ยวขาย เดี๋ยวไม่ขาย หนูให้ความเคารพเขาในฐานะเป็นพี่สาว ไม่ได้คิดอะไร เพื่อน ๆ บอกว่า หนูดีมาก หนูมีธรรมะ แต่เขาไม่ได้คิดอย่างหนู เมื่อประมาณปลายปี หนูจะยืมเงินเขามาเพื่อใช้หนี้บริษัทฯ เพราะเอาไปซื้ออสังหาริมทรัพย์ ยืมไม่กี่วันแล้วจะคืนให้ เขาบอกว่าไม่มีหร็อก สร้างหนี้สร้างสินเอง หนูคิดว่าต่อไปข้างหน้า พอหนูสร้างบ้านที่หัวหินเสร็จ หนูจะย้ายไปอยู่ที่โน่นและทำธุรกิจไปพร้อม ๆ กัน ทั้ง ๆ ที่หนูไม่ทราบว่า ข้างหน้าหนูจะเจออะไรอีก ปัญหาหนูยังคิดไม่ตก เพื่อนบอกว่า ให้ทำโฉนดแยกกันสองหลัง จะได้เป็นสัดส่วน เราทำอะไรจะได้ง่าย เขาจะได้ไม่คิดยึดครองของเรา โดยเราไม่ได้เงินสักบาท หนูอึดอัดใจมากค่ะ แต่หนูพยายามใช้ธรรมะเข้ามารักษาใจตลอด ฟังธรรมะ สวดมนต์ พยายามปฏิบัติบ้าง หนูเจอปัญหาแบบนี้ ไม่ทราบว่าให้หนูทำอย่างไรดีคะ เพราะหนูกลุ้มใจหลายเรื่อง บริษัทฯ ก็ไม่รุ่งเหมือนก่อน คู่แข่งขันมากขึ้น ลูกน้องก็ไปเปิดบริษัทฯ แข่ง ซ้ำร้ายพี่สาวเป็นแบบนี้อีก หากหนูจะขายเขาก็บอกว่าหนูขายสมบัติพ่อแม่กิน หนูทำตามเจตนารมณ์ตามมรดกของพ่อแม่ที่ระบุไว้ให้ขาย เขาบอกว่า เขาเหนื่อยมาก แต่หนูไม่มีส่วนสร้างบ้านเลย เพราะหนูยังเด็กตอนนั้น ตอนนี้เขาคิดว่าจะยึดหมด ต่อไปก็ไม่มีใครดูแลหนู ตอนนี้หนูก็อายุมากขึ้น กำลังวังชาตกลง หนูต้องหากินด้วยมือหนูเอง ก่อร่างสร้างตัวเอง หนูเล่าให้เพื่อนฟังว่า หนูจะไปด้วยตัวเปล่าและยกบ้านให้พี่สาว เขาจะได้สบายใจ หนูคิดอย่างนี้ได้ หนูสบายใจ เพื่อนบอกว่า ไม่ยุติธรรม บอกว่าหนูไม่ผิด ทำตามเจตนารมณ์พ่อแม่ เพราะหนูถูกแกล้ง ช่วยหนูด้วยนะคะ หนูตัดสินใจไม่ถูก หนูไม่อยากไปเจอ หรือโทรศัพท์คุยกับพี่สาว เพราะไม่มีความสุข ขอท่านจงโปรดชี้ความสว่างให้หนูด้วยว่า หนูควรจะเดินทางไหน กราบขอบคุณค่ะ “ลูกหลวงพ่อเสือ อ้อย - พรศิริ ผ่องอักษร”

โดย ลูกหลวงพ่อเสือ [17 มี.ค. 2556 , 23:54:16 น.] ( IP = 58.8.177.107 : : )

สลักธรรม 1 สวัสดีครับคุณอ้อย อ่านเรื่องของคุณจบลง พร้อมกับนึกย้อนไปสมัยที่คุณกับคุณแม่มาที่อภิธรรมประจำได้ออกอย่างชัดเจน แต่เรื่องทั้งหมดที่เล่ามานั้น ต้องขอตอบตรงๆนะครับว่า เป็นเรื่องภายในครอบครับ ซึ่งเกินความสามารถที่จะแนะนำได้ นอกจากเห็นใจครับ แต่ก็มีอยู่ที่คุณอ้อยเล่ามาว่า ไม่ต้องการอะไร และก็สร้างฐานะด้วยกำลังใจของตนเอง ต้องการพึ่งตนเอง ตรงนี้ละครับผมรู้สึกดีใจนะครับที่คุณสู้ชีวิตและไม่หวังอะไร ตั้งแต่คุณพ่อคุณแม่อยู่ แต่มาวันนี้ท่านจากไปก็ทำพินัยกรรมไว้ตามเหตุผลของท่าน ซึ่งถือว่าท่านได้ทำหน้าที่ที่ดีจนวาระสุดท้าย ส่วนที่ว่าเราจะได้จริงๆ (ผลปรากฏ) นั้นเป็นเรื่องของวิบากกุศล ซึ่งเราไปบังคับบัญชาไม่ได้จริงๆ หากยังไม่ปรากฏผล หรือเรียกว่าบุญยังไม่ส่งผล สิ่งเหล่านั้นก็ยังเป็นเพียงพินัยกรรมนั่นเอง ผมว่าคุณอ้อยวางใจในเรื่องกรรมและผลของกรรมให้มากจะเบาใจขึ้นนะคะ และคุณเองก็คงไม่ได้เดือดร้อนอะไรมากมายตอนนี้ ผมว่าทำใจให้สบายดีกว่านะครับ พินัยกรรมระบุไว้อย่างไรผมว่าก็เป็นเช่นนั้น เพียงรอการให้ผลของกุศลวิบากแบบใจเย็นๆดีว่านะครับ. ขอส่งกำลังใจมาให้คุณอ้อยเข้มแข็งนะครับ

โดย วิชิต ธรรมรังษี [18 มี.ค. 2556 , 09:30:49 น.] ( IP = 58.9.87.38 : : )

สลักธรรม 2 ซาบซึ้งใจมากค่ะกับคำตอบ และขอขอบคุณมากค่ะ ใช่ค่ะ หนูไม่ได้เดือดร้อน และคิดอยู่เสมอว่า หากเราไม่ได้ทำอะไร หรือคิดชั่วอะไร แล้วเราไม่คิดว่าเราไม่ทำให้ใครเดือดร้อน ระลึกถึงคำสอนของหลวงพ่อเสมอว่า ใครทำใครได้ ทั้งดีทั้งชั่ว ไม่ทราบว่า ท่านคือ เทพวิชิตหรือเปล่าคะ หนูเกิดมาต่อสู้ชีวิตด้วยตนเองมาตลอด หากหนูมีโอกาส ก็จะแวะเวียนเข้าไปกราบหลวงพ่อ ด้วยความเคารพอย่างสูง ลูกหลวงพ่อ

โดย ลูกหลวงพ่อเสือ [18 มี.ค. 2556 , 09:41:30 น.] ( IP = 110.168.252.5 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด