โรคร้าย

---

"คุณดูคุ้นหน้ากันบ้างไหม" เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากความมืดที่เริ่มโรยอยู่รอบตัว "คุณแม่ ทำไมถามอย่างนั้น ก็แม่เป็นแม่ผมไง จำไม่ได้เหรอครับ" ชายหนุ่มที่อยู่ใกล้ที่สุดตอบออกมา "คุณแม่พักผ่อนให้สบายเถอะค่ะ เดี๋ยวพวกลูก ๆ จะจัดการเรื่องทุกเรื่องให้เองค่ะ" เสียงของหญิงสาวอีกคนพูดต่อจากผู้ชายคนแรก ทันใดนั้น โดยที่ทุกคนไม่ทันตั้งตัว เสียงเกรี้ยวกราดก็ดังมาจากหญิงชรา ที่ทุกคนเรียกว่า "แม่" "พวกแกไม่ใช่ลูกชั้น พวกแกไม่ใช่ ถ้าเป็นลูกชั้นแกจะไม่ทำกับชั้นอย่างนี้" หญิงสาวหลายคนในที่นั้นต่างร้องไห้ ส่วนชายหนุ่มก็ได้เพียงก้มหน้า มองพื้น แล้วกล่าวกับหญิงชราด้วยเสียงแผ่วเบาว่า "คุณแม่ครับ พวกเราทุกคนขอโทษครับ พวกเราจะไม่ทำผิดต่อคุณแม่อีกแล้ว"ความเงียบเป็นเพียงคำตอบเดียว ที่หญิงชราตอบกลับมาให้แก่ลูก ๆ ของเธอ และด้วยสายตาที่ฝ่าฟางไปตามกาลเวลา ที่เธอใช้มองไปเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย มองผ่านลูก ๆ ของเธอไป ราวกับว่าไม่มีใครอยู่ ณ ที่นั้น มวลความคิดของเธอได้ย้อนกลับไปสู่วัยเยาว์อีกครั้ง

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [18 มี.ค. 2556 , 09:13:17 น.] ( IP = 58.9.87.38 : : )

สลักธรรม 1 "เธอสวยมากจ๊ะ" นี่คือคำชมจากใครต่อใครที่ผ่านมาพบเธอในวัยเยาว์ แม้กระทั่งพี่น้องของเธอทั้งหมด ก็ไม่มีใครสวยจนเทียบเพียงครึ่งของเธอได้ "หวังว่าเจ้าจะคงความสวยงามไว้ได้นานเท่านาน" และผู้ให้กำเนิดเธอก็มักจะอวยพรเธอ ด้วยคำพูดแบบนี้เสมอ ๆ จนกระทั่งกาลเวลาผ่านไปนานเท่าใด เธอเองก็ไม่ได้จดจำ แต่ที่เธอจำได้คือ เป็นเวลาที่เธอเริ่มก่อกำเนิดชีวิตขึ้นภายในร่างกายของเธอ "ฉันจะต้องให้สิ่งที่ดีที่สุดแก่ลูกของฉัน" นี่คือความคิดของเธอ ซึ่งเปรียบเสมือนเป็นคำปฏิญาณ ที่เธอให้แก่ตัวเองและลูกน้อยที่กำเนิดมา

โดย พี่เณร...นำมาเสนอ [18 มี.ค. 2556 , 09:14:39 น.] ( IP = 58.9.87.38 : : )

สลักธรรม 2 เมื่อกาลเวลาผ่านไปจนกระทั่งลูกน้อยของเธอเติบโต เข้าสู่วัยที่สามารถพึ่งพาตนเองได้ ความเคารพยำเกรงในฐานะที่เธอเป็นแม่เริ่มลดลง ลูก ๆ ต่างเรียกร้องสิ่งต่าง ๆ จากเธอ โดยที่เธอไม่เคยปฏิเสธ เพราะเธอคิดว่าเธอเป็น "แม่" เธอมีหน้าที่ต้องให้และเป็นการให้ด้วยความเต็มใจซะด้วย แต่สิ่งที่ลูก ๆ ตอบแทนเธอมาคือ เสียงต่อว่า "แม่ไม่ยุติธรรมเลย ทำไมผมไม่ได้อย่างพี่ ๆ เขาบ้างล่ะ" เสียงบ่นจากลูกคนเล็ก "แม่ไม่ยุติธรรมเลย ทำไมแม่ถึงใกล้ชิดน้องมากกว่าผม" เสียงบ่นจากลูกคนโต เธอเงียบ เพราะเธอรู้ว่า ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ลูก ๆ ทุกคน ก็จะไม่ฟัง เพราะต่างคนต่างหวัง ที่จะให้ประโยชน์เป็นของตนมากที่สุด โดยลูก ๆ ไม่เคยสนใจเลยว่า เธอได้ให้ทุกสิ่งแก่ลูก จนเธอแทบจะแบกรับภาระนี้ไม่ไหวแล้ว "แม่ครับ อันนี้ผมเลิกใช้แล้ว แม่เอาไปเถอะครับ" และนี่คือคำพูดที่เธอได้ยินจนชินหู เมื่อลูก ๆ ของเธอต้องการทิ้งสิ่งใดก็จะมาฝากไว้กับเธอ ...

โดย พี่เณร...นำมาเสนอ [18 มี.ค. 2556 , 09:16:13 น.] ( IP = 58.9.87.38 : : )

สลักธรรม 3 วันนี้ วันที่เธอล้มป่วย เพราะการแบกรับภาระที่แสนหนักมาเป็นเวลานานมาก เธอล้ากับการทำอาหารให้ลูก ๆ ของเธอรับประทานในทุก ๆ มื้อ โดยลูก ๆ จะตอบแทนเธอด้วยเศษอาหาร และสิ่งที่บริโภคไม่ได้ที่เรียกว่า "ขยะ" เธอท้อกับการสร้างอากาศบริสุทธิ์ และน้ำสะอาดให้ลูก ๆ ของเธอได้หายใจ และดื่มกิน แล้วตอบแทนเธอด้วยสิ่งที่เรียกว่า "มลภาวะ" วันนี้เธอแทบไม่หลงเหลือเค้าความงามจากอดีตเลย จากต้นไม้ที่เคยมีมากมาย กลับกลายเป็นผิวดินที่แห้งผาก

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [18 มี.ค. 2556 , 09:17:51 น.] ( IP = 58.9.87.38 : : )

สลักธรรม 4 สำนึกสุดท้ายก่อนที่จะสิ้นลมคือ "ลูก ๆ น่าจะรู้สึกตัวให้เร็วกว่านี้ แม่จะได้ไม่ต้องจากลูกไปในวันนี้" แต่ก็คงเป็นเพียงความคิด ไม่มีคำพูดใดๆ ที่สามารถออกมาจากเธอได้ เพราะเธอรู้ว่าเธอเมื่อสิ้นใจ ลูก ๆ ของเธอก็คงจะทิ้งเธอไว้ ให้เป็นดาวร้างดวงหนึ่งในระบบสุริยะจักรวาล เพื่อจะเดินทางไปยังดาวดวงใหม่ และเริ่มการทำลายล้างรอบต่อไป สิ่งเดียวที่เธอเสียใจ คือ การที่เธอยอมให้ลูกที่ชื่อ "มนุษย์" เกิดมาในตัวเธอที่ชื่อว่า "โลก" เพราะถ้าลูกคนนี้ไม่เกิดมา ลูก ๆ คนอื่นก็คงไม่เดือดร้อน และตายจากเธอไป ทั้งที่ยังไม่ถึงเวลาอันสมควร

โดย พี่เณร...นำมาฝาก [18 มี.ค. 2556 , 09:20:19 น.] ( IP = 58.9.87.38 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด