รอยกรรม (๒)

---

รอยกรรม (๒) ธรรมะบรรยายโดย อาจารย์บุษกร เมธางกูร วันอาทิตย์ที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ รอยกรรม (๑) คำถาม อาตาปี กับ วิริยะ ต่างกันอย่างไร? คำตอบ วิริยะแปลว่าความเพียร จิตที่มีความเพียรนั้นมี ๗๓ ดวง (เว้นอวิริยะจิต ๑๖ ดวง) ใน อกุศลจิต ๑๒ ดวง คือโลภะ ๘ โทสะ ๒ โมหะ ๒ มีวิริยะได้ มหากุศลจิต ๘ ดวง ก็มีวิริยะประกอบ ดังนั้น วิริยะ(ความเพียร) จึง เกิดได้ทั้งบาปและบุญ ในจิตบาปก็เช่น มีความเพียรในการตกปลาเพราะยินดีโดยไม่มีใครชักชวน ก็มีวิริยะประกอบ แต่เขาไม่พูดกันว่ามีวิริยะในการตกปลา แต่ในการตกปลาต้องมีวิริยะ หรือการไปตีหัวคน ชกหน้ากัน ต่อยมวย ซึ่งเป็นบาปก็มีวิริยะ ในจิตโทสมูลจิตก็มีวิริยะ ในโมหมูลจิตก็มีวิริยะ ฉะนั้น ฝ่ายบาปทั้งหมดคือ อกุศล ๑๒ จึงมีวิริยะเข้าประกอบได้ กลุ่มที่ ๒ ฝ่ายกุศล มีทั้งกุศลญาณสัมปยุต และกุศลญาณวิปปยุต ทั้งที่เกิดขึ้นเอง ทั้งที่มีการชักชวน ทั้งที่เป็นโสมนัสและที่เป็นอุเบกขา ก็มีวิริยะเข้าประกอบได้ แม้กระทั่งในมหัคตจิต ๙ ดวงก็มีวิริยะ ฉะนั้น นักศึกษาพระอภิธรรมจึงจะต้องรู้และสังวรไว้ว่า วิริยะตัวนี้คือความเพียร มิได้หมายความว่าดี แปลว่าความเพียรเท่านั้นเอง ถ้าเผื่อไม่ได้ศึกษาแล้ว ก็จะคิดว่าคนมีวิริยะก็เป็นเรื่องดีหมด เป็นของดีหมด แต่เมื่อมาแยกให้เห็นว่า เพียรทำบาปก็ได้ เพียรตกปลา เพียรเล่นม้า เพียรชกมวย ก็มีวิริยะได้ ฉะนั้น วิริยะตัวนี้จึงเป็นคำกว้าง ที่เกิดร่วมกับบุญและบาปได้ ส่วนอาตาปีเป็นความเพียรในวิปัสสนากรรมฐานเท่านั้น

โดย น้องกิ๊ฟ นำมาฝาก [21 เม.ย. 2556 , 13:44:11 น.] ( IP = 110.168.165.207 : : )

สลักธรรม 1 คำถาม พระพุทธวัจนะ กับพระสูตร ต่างกันอย่างไร คำตอบ พระสูตรเป็นบทความหรือเรียกว่าเป็นวรรณคดีที่พูดถึงเรื่องราวอุปนิสัย ความสันทัด การกระทำ ของบุคคลที่ล่วงพุทธกาลมาให้เราผู้ล้าหลังพุทธกาลได้อ่านและศึกษาตาม พระสูตรเป็นการกล่าวถึงบุคคลขึ้นเป็นตัวอย่างทั้งทางดีและทางชั่ว ว่าทำไมอย่างไหนเรียกว่าดี อย่างไหนเรียกว่าชั่ว และบอกที่มาว่า ทำไมบุคคลชั่ว เพราะเขามีเหตุดั่งเดิมอย่างไร มีปกตูนิสสยปัจจัยอย่างไรเขาถึงชั่ว ยกตัวอย่างเช่น เรื่องนางปัญจปาปี ที่มีปากเบี้ยว จมูกแหว่ง ตาเหล่ ขาเป๋ แขนคอก แต่ถ้าใครได้แตะตัวนางก็จะหลงเสน่ห์ และในตอนหลังก็ได้เป็นพระมเหสีของพระราชาสององค์ในเวลาเดียวกัน จึงมีผู้สงสัยไปทูลถามพระพุทธเจ้าก็ทรงเล่าว่า เมื่อชาติก่อน นางปัญจปาปีเกิดเป็นธิดาของคนยากไร้คนหนึ่ง นั่งขยำดินทาฝาเรือนอยู่ เวลานั้นมี พระปัจเจกพุทธเจ้าองค์หนึ่งต้องการดินละเอียด จึงห่มคลุมถือบาตรเข้าไปในเมือง ไปยืนอยู่ใกล้นาง เมื่อนางแลเห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าแล้วก็โกรธ จึงพูดขึ้นด้วยใจร้ายว่า ชิ้นดินก็ขอ พระปัจเจกพุทธเจ้า ก็นั่งมิได้หวั่นไหว นางเห็นพระปัจเจกพุทธเจ้ามิได้หวั่นไหว ก็เกิดมีใจเลื่อมใสอีก จึงกล่าวว่า สมณะ ท่านจักได้ดินเหนียวหรือ ว่าแล้วก็ยกดินเหนียวก้อนใหญ่ใส่ลงในบาตร พระปัจเจกพุทธเจ้าก็เอาไปฉาบทาเงื้อมฝาที่อาศัย ไม่ช้านักหญิงคนนั้นก็จุติจากอัตภาพนั้น ไปถือปฏิสนธิในท้องหญิงทุคตะ ชาวบ้าน ใกล้ประตูนอกเมืองนั้น เมื่อครบ ๑๐ เดือนแล้วนางก็คลอด ด้วยผลที่ได้ถวายดินเหนียว ร่างกายของนางจึงประกอบด้วยสัมผัสดียิ่งนัก แต่เพราะวิบากที่ แลดูพระปัจเจกพุทธเจ้าด้วยความโกรธ มือ เท้า ปาก ตา จมูก ๕ แห่ง จึงวิกลจริตไป ดังนั้น เขาจึงพากันตั้งชื่อให้ว่า นางปัญจปาปี (อ่านรายละเอียดที่นี่) เรื่องในพระสูตรนั้นมีที่มา ไม่ใช่ว่าอยู่ดีๆ คนนี้จะเป็นอย่างนี้ มันต้องมีอุปนิสัยก่อน ซึ่งเป็นเรื่องที่พระพุทธเจ้าเล่าไว้ ระสารีบุตรเล่าไว้ พระอานนท์เล่าไว้ พระสูตรจึงเป็นที่รวมของเรื่องเล่าที่เป็นความจริง เรื่องเล่าจากท่านต่างๆ แต่เป็นเรื่องจริง ซึ่งต่างกับพระพุทธวจนะที่เป็นมธุรสศาสดา ธรรมะจากพระโอษฐ์

โดย น้องกิ๊ฟ [21 เม.ย. 2556 , 13:46:12 น.] ( IP = 110.168.165.207 : : )

สลักธรรม 2 ชีวิตของเรา ณ วันนี้ ไม่มีอะไรมากไปกว่าการที่เรากำลังเดินเข้าคิวกันขึ้นเมรุ เห็นกันอยู่หลัดๆ มาพลัดพราก เช้าเห็น บ่ายแย่ เย็นตายก็ได้ จะเอาอะไรแน่นอน ความแน่นอนคือความไม่แน่นอน วันนี้เราทำอะไรอยู่ เราคิดให้ดีคิดให้เป็น รักกันเถิด เมตตากันเถิด พูดจากันให้ดี เพราะว่าคำพูดจะเป็นพิษ ถ้าไม่คิดก่อนพูด ทุกอย่างเป็นกรรมทั้งสิ้น เราจะพูดอะไรออกไป ทั้งเจตนาและไม่เจตนา หรือเป็นความสันทัด แต่เป็นกรรม จะว่ากันจะเถียงกันจะตีกันอย่าทำ เพราะเราลูกพ่อเดียวกัน เตือนกันดีๆ พูดกันดีๆ เราต้องใคร่ครวญก่อนว่า บุคคลนั้นควรพูดเรื่องนี้ด้วยหรือไม่ ถ้าเห็นว่าควรพูดก็ต้องพูดให้เป็น เช่น ถ้าเผื่อมีคนที่เราหวังดีอยู่คนหนึ่ง แล้วเขากำลังดำเนินชีวิตไปผิดทิศผิดทาง แล้วเราอยากจะเตือนเขา เราก็ต้องมีเหตุผลพร้อมที่ ๑. ใจเย็น ๒. ใจดี ๓.ใจสู้ กับสิ่งที่มากระทบ เราไม่ต้องไปโกรธเขา เราต้องพร้อมว่า เราทำตามหน้าที่ของเราดีที่สุดแล้ว เมื่อบอกเขาแล้ว มันก็เต็มความสามารถของเราแล้วหยุดแค่นั้น เพราะเราต้องนึกว่ากว่าเราจะมาตรงนี้ได้ เราก็เคยเดินผิดทางมาแล้ว ให้คิดว่าสักวันหนึ่งเขาอาจจะเป็นแบบเราก็ได้ เราจึงต้องใจเย็นๆ ทำใจตนเองให้เป็น ทำให้เห็นว่า สิ่งที่เราเรียนสร้างคุณค่าและคุณภาพของชีวิตที่เปลี่ยนแปลงขึ้น เราใจเย็นขึ้น ใจดีขึ้น เราเห็นถูกขึ้น แล้วเอาความที่เราเป็นของดีให้เขาเห็น ใจดีก็คือหวังดี แล้วใจสู้ก็คือ เมื่ออะไรจะเกิดเราต้องยอมรับว่า เออ! นั่นแหละเราห้ามใจเขาไม่ได้ แต่เราก็ทำหน้าที่ของเราดีที่สุดแล้ว และชีวิตของเราก็แค่นี้ เรากำลังเดินทางตามกันไป เดี๋ยวก็จบเดือนหนึ่ง เดี๋ยวก็จบปีหนึ่ง แล้วก็จบชาติหนึ่ง แล้วชาติที่เรากำลังจะไปชาติหน้า อย่าลืมว่า มือสะอาดไม่พอ ต้องเท้าสะอาดด้วย เพราะเรากำลังก้าวเดินรอยกรรม ร่องรอยกรรมของเราจะดีได้ก็ต่อเมื่อเรารื้อม่านโลกธรรมทั้ง ๘ ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข เสื่อมลาภ เสื่อมยศ นินทา ทุกข์ ออกไป แล้วเอาอรหันต์ ๘ ทิศ มาเป็นยันต์พิชิตใจของเรา ขอความสุขความเจริญความมีสติความมีปัญญา ความมั่นคงในศรัทธาทั้ง ๔ แล้วความดีที่ควรกระทำ จงหลั่งไหลเข้าสู่ใจ และขอให้ทุกคนนั้น สามารถน้อมนำกุศล แล้วพรของพระอรหันต์ทั้ง ๘ เข้ามาสิงสถิตย์มั่นอยู่ในหัวใจ และเป็นไปเพื่อความร่มเย็นเป็นสุข ทั้งกาย วาจา และใจ ขออำนวยพรและขอให้ทุกคนนั้นประสพความสุข ในทางเดินแห่งธรรมนี้ ตลอดไป อนุโมทนา สวัสดีค่ะ ขออนุโมทนากับน้องนวล ผู้ถอดเทป

โดย น้องกิ๊ฟ [21 เม.ย. 2556 , 13:46:55 น.] ( IP = 110.168.165.207 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด