

(๑) เมืองอินเดีย เสียกับดี มีให้เห็น
ตายกับเป็น เห็นได้ชัด อรรถสาร
รวยกับจน ปนกันอยู่ สู่สาธารณ์
สูติกาล สมเด็จฯ พ่อ ก็ลือไกล
(๒) อินเดียเมือง ฟูเฟื่อง เพราะเรื่องนี้
จะหาที่ ใดเปรียบ เทียบไม่ได้
ก็อินเดีย เมืองครู ภูวนัย
ใครต่อใคร ก็ฉงน คนอินเดีย
(๓) สมญานาม ตามประวัติ จัดระบบ
ให้ได้พบ เห็นทาง ทั้งดีเสีย
ประมวลนาม ตามเห็น เป็นไอเดีย
คงไม่เสีย อรรถศาสตร์ คำปราชญ์เนาว์
(๔) อินเดียจึง ยิ่งใหญ่ ไม่รู้สิ้น
เป็นแผ่นดิน ถิ่นเลิศ เกิดพระเจ้า
จึงได้มาก ศาสนา ปรัชญาเชาว์
มากพงศ์เผ่า เยี่ยมยุทธ์ สุดวาทิน
(๕) มากแม่น้ำ มากศรัทธา มากบัณฑิต
มากศักดิ์สิทธิ์ มากผิดถูก มากสุขสิ้น
มากดารา มากนักร้อง ก้องระบิล
มากศิลปินมากกินหมากมากฝากความ
(๖) มากเหม็นกลิ่น มากถิ่นอยู่ มากอู่หลับ
มากสินทรัพย์ มากจับจ่าย มากไถ่ถาม
มากคนรู้ มากข่มขู่ มากผู้นำ
มากผู้ตาม มากขำขัน มากวันคุย
(๗) มากประเพณี มากผีหาม มากถามรู้
มากตาชู้ มากรู้หลง มากผงผุย
มากของหวาน มากวันเชิญ มากเดินลุย
มากขี้คุย มากขี้โม้ มากโชว์ฟอร์ม
(๘) มากผิดพลาด นัดหมาย มากไกล่เกลี่ย
มากของเสีย ริมถนน มากคนน้อม
มากวรรณะ มากละเลย มากเชยยอม
มากอ้อมค้อม มากล้อมดู มากสู้ตาย
(๙) มากเรื่องราว มากเล่าขาน ตำนานสอน
มากอาวรณ์ มากสอนรัก สลักไว้
มากแสดง มากแผลงฤทธิ์ มากจิตใจ
มากเหลวไหล ในเหตุผล จนเถียงกัน
(๑๐) มากความเห็น แก่ตัว มากกลัวผิด
มากฝึกจิต ผลิตโยคะ มากสวรรค์
มากโยนี มากศิวลึงค์ ถึงวงษ์วาร
มากคลึงถัน มากวันหยุด ดุจราตรี
(๑๑) มากคนผัว ขายของ มากร้องไห้
มากเป็นใหญ่ คือวัว ตัวขาวสี
มากขนของ ต้องเทินหัว คือกุลี
มากคนขี้ ข้างทาง มากชั่งกิโล
(๑๒) มากเดินทาง ทำใจ มากใช้สติ
มากขันติ อดทน มากคนโก้
มากซอมซ่อ มากขอทาน มากบ้านโต
มากของโชว์ ไม่ได้ ตายทั้งเป็น
(๑๓) มากดูถูก ต่างวรรณะ มากพระแก้ผ้า
มากคนบ้า ไม่สน มากคนเหม็น
มากเครื่องเทศ ใส่อาหาร ไม่ทานเย็น
มากสัตว์เป็น ชี้ตาย ขายริมทาง
(๑๔) มากแม่หม้าย หมดสิทธิ์ คิดแต่งใหม่
มากมหา วิทยาลัย ได้สมหวัง
มากเรียนรู้ มากครูสอน มากนอนจัง
มากพูดดัง มากสั่งสั้น มากจรรโลง
(๑๕) มากคนสวย รวยเสน่ห์ มากเท่ห์อวด
มากคนสวด มากบวชบุญ มากคุณสงฆ์
มากนับถือ คนเก่ง มากเบ่งองค์
มากดำรง คงของเก่า มากเจ้าครอง
(๑๖) มากศาสนา มากวารี มากที่พึ่ง
มากเป็นหนึ่ง ชินศรี ไม่มีสอง
มากพุทธศาสน์ ประกาศธรรม นำครรลอง
ดุจจะครอง โลกหล้า ฟ้าอำไพฯ
หลวงปู่แอ๊ว สุธมฺมปาโล : ประพันธ์ ๑ สิงหาคม ๒๕๔๔
(๑๗)มากคนดี มากคนเลว มากเหวลึก
มากบ้านตึก มากกระท่อม มากจอมให้
มากจอมโจร มากจอมพาล มากจัญไร
มากรีดไถ มากใจดำ มากอำพราง
(๑๘) มากพูดดี มากทำสีหน้า มากท่าเท่ห์
มากความเก๋ มากเล่ห์ร้าย มากให้หวัง
มากบอกปัด มากจัดท่า มากน่าชัง
มากน่าฝัง ทั้งเป็น มากเป็นจริง
(๑๙) มากขี้ขอ มากรอนาน มากวันพรุ่ง
มากวันรุ่ง ตื่นสาย มากหน่ายทิ้ง
มากโกหก ตลกซื่อ หรือท้วงติง
มากถือลิง เป็นเจ้า มากบ่าวไพร่
(๒๐) มากถือสิทธิ์ จิตคดโกง มากส่งส่วย
มากเล่นด้วย ตีเสมอ เผลอไม่ได้
มากสนิท จิตเมตตา อย่าไว้ใจ
มากให้ไกล หรือใกล้ ให้ระวัง
(๒๑) มากศึกษา หาความรู้ อยู่เป็นนิจ
มากฝึกคิด มากฝึกใจ มากให้ว่าง
มากฝึกหัด มากปฏิบัติ มากหัดวาง
มากให้ทาง มากสร้างสุข มากทุกข์ไกล
นำเสนอโดยเทพธรรมครับ