มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


ม่านบังใจ




ม่านบังใจ คำๆนี้เกิดขึ้นในอารมณ์หลังจากพี่เณรรับกระทบอารมณ์มาครับ จึงอยากจะมาระบายธรรมออกมาให้ท่านผู้อ่านลองวิเคราะห์ดูกันครับว่า..ว่าจะรู้สึกอย่างไร?

อิสระภาพ...คำๆนี้สูงค่ามากสำหรับชีวิต ซึ่งถ้าได้เรียนพระธรรมแล้วยิ่งทำให้ซึ้งทราบว่า ยิ่งใหญ่และสูงค่ามากๆเลยครับ เพราะนั่นหมายถึงเป้าหมายที่ทุกคนต้องการแต่อาจจะไม่รู้จักนั่นเอง ได้แก่..พระนิพพานไงครับ ซึ่งเป็นอิสระภาพจากทุกๆสิ่งทุกๆอย่างที่พันพัว - รัดตรึงชีวิตเราท่านไว้กับทุกข์และโทมนัสเป็นตนครับ

พี่เณรต้องขอกล่าวไว้ตรงนี้ว่า การดำรงชีวิตของพี่เณรค่อนข้างอยู่ยากกว่าบางคนในหลายๆประการครับ ด้วยเพราะมีคนมากหลากหลายที่เสมือนใช้ชีวิตในทางเดินเดียวกันครับ ซึ่งจำเป็นจะต้องดูใจ เกรงใจ บางครั้งต้องเหมือนแคร์ใจไปหมด จนทำให้อิสระภาพนั้นน้อยมากกว่าคนอื่นๆก็ได้ครับ อาทิเช่น..

การไปไหนกับใครบางคน-บางกลุ่ม...ซึ่งไม่ทั้งหมดรอบตัว, การต้องไปตามคำชวนที่ต้องไปโดยเสียไม่ได้เป็นต้น ซึ่งมีผลปรากฏก่อนไปบ้าง-หลังไปบ้าง มีผลกระทบสู่ใจพี่เณรชนิดเอือมเอาเลยละครับผม

โดย พี่เณร [10 ต.ค. 2556 , 08:18:41 น.] ( IP = 58.9.201.214 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ]


  สลักธรรม 11


พี่เณรขอขอบคุณน้องๆทุกๆคนนะครับที่เข้ามารับรู้และช่วยออกความคิดเห็นส่วนตัวลงไว้พร้อมกำลังใจให้พี่เณรสู้ๆครับ

พี่เณรเองก็เป็นโรคชนิดหนึ่งที่ยากมากในการแก้ไข นั่นก็คือทนไม่ค่อยไหวกับการแสดงออกแบบชนิดเรียกว่า ต่อหน้าต่อตาครับ เพราะพี่เณรเองเวลาไม่สบายใจพี่เณรจะอดทนไว้ แล้วเมื่อไม่มีใครพี่เณรจะระบายด้วยการร้องเพลงดังๆหรือไม่ไหวจริงๆก็แอบแงๆๆครับ ไม่กล้าทำหน้าต่อใครเท่าใดนักกลัวคนอื่นเขาเสียใจครับ จึงเป็นเหตุให้พี่เณรไม่ชอบเลยที่ใครไม่เก็บอารมณ์ตนเองครับ นี่ไงนึกว่าเขาเหมือนเราอีกแล้ว

แต่ไม่เป็นไรดอกครับพี่เณรลืมง่ายเพราะเป้าหมายสำคัญกว่าครับ...คือ..งานที่พี่เณรรับปากกับอาจารย์บุญมี เมธางกูร ท่านไว้ว่าจะทำต่อครับ เมื่อรับปากแล้วต้องทำให้ได้ใช่ไหมครับน้องๆ..?

ถ้าก่อแล้วไม่สานนานก็ผุ
มิบรรลุความสำเร็จเสร็จได้เรื่อง
สิ่งที่หวังวาดไว้ไม่ประเทือง
ต้องต่อเนื่องกิจกอบให้ชอบธรรม

เมื่อถักทอก่อสานงานทั้งหมด
จะปรากฏภาพลักษณ์ประจักษ์ซ้ำ
วิถีแห่งสำนวนชวนกระทำ
ก่อแล้วต้องทำถึงมีสิ่งที่ปอง




โดย พี่เณร [10 ต.ค. 2556 , 08:48:50 น.] ( IP = 58.9.201.214 : : )


  สลักธรรม 12

ขอเข้ามาร่วมเป็นกำลังใจให้ทุกๆท่านด้วยนะครับผม

ยามที่ผิดหวังในเรื่องต่างๆ ทั้งครูผิดหวังในศิษย์ และศิษย์ผิดหวังเมื่อพลั้งไปแล้ว ขอให้มีพลังใจลุกขึ้นใหม่ให้สดใสด้วยใจศรัทธานะครับผม

ใจที่เจ็บเก็บไว้ใส่ลิ้นชัก
ลุกขึ้นมาตั้งหลักแล้วเดินใหม่
ชีวิตเรายังต้องอยู่สู้ต่อไป
ท้อทำไม...ความหวังเรายังมี

โดย ทับตะวัน [10 ต.ค. 2556 , 08:50:42 น.] ( IP = 58.9.201.214 : : )


  สลักธรรม 13

ทุกคนมีจุดหมายอยู่ปลายทาง
สิ่งกีดขวางเป็นเพียงเรื่องผิวเผิน
ระหว่างทางอาจสะดุดหยุดเพลินเพลิน
แต่จงเมินแล้วเดินต่ออย่าท้อใจ



โดย น้องแก้ว [10 ต.ค. 2556 , 08:53:06 น.] ( IP = 58.9.201.214 : : )


  สลักธรรม 14

เณรจิ๋วได้เห็นกระทู้ท่านเณรผู้พี่ก็เลยรีบตามเข้ามาอ่านเลยขอรับ

อ่านแล้วก็รู้สึกเห็นใจพี่เณรยิ่งนักกับความรู้สึกอึดอัดน้ำท่วมปากแบบที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

แหม ... ถ้าเป็นเณรจิ๋ว เณรจิ๋วอาจจะหลุดปากแสดงอารมณ์ภายในด้วยความอัดตันใจออกไป แล้วก็คงตั้งปณิธานไว้ในใจว่าจะไม่ขอเอาตัวมาอยู่ในที่แห่งนี้หรือกับคนผู้นี้แล้วล่ะขอรับ เณรจิ๋วคงไม่สามารถอดทนข่มอารมณ์ และตัดความอึดอัดรำคาญใจออกไปโดยไม่แสดงอาการให้เขาได้รู้ดังเช่นพี่เณรได้ อันนี้ก็ต้องขอมอบเหรียญกล้าหาญ พร้อมโล่ประกาศเกียรติคุณของผู้ที่มีความอดทนและจริงใจอย่างยอดเยี่ยมแก่พี่เณรตามน้องกิ๊ฟเป็นครั้งที่สองนะขอรับ

แย่จังเลยนะขอรับ ... จริงๆแล้วพวกเราต่างก็เรียนรู้ธรรมะจนพอเข้าใจในระดับหนึ่งและโดยหลักการแล้วต่างคนต่างก็ควรจะเพียรพยายามจะนำเอาธรรมะที่ระลึกได้มาใช้ในชีวิตของแต่ละคนให้ดีที่สุด ... แต่ไฉนเลยจึงเหล่าบุคคลที่มีเป้าหมายและเส้นทางเดียวกันกลับทำให้เกิดเหตุอันทำให้พี่เณรกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเช่นนี้ได้ สงสัยพวกเราเหล่าลูกศิษย์ทั้งหลายคงต้องกลับมาทบทวนตัวเองกันอีกครั้งแล้วว่าเราได้นำเอาธรรมะมาใช้กับตัวเองได้ถูกต้องและมากน้อยแค่ไหน (รวมทั้งเณรจิ๋วด้วยฮะ ... คืนนี้คงต้องรีบกลับไปนอนคิดดูซะแล้ว)

โดย เณรจิ๋ว [10 ต.ค. 2556 , 08:56:56 น.] ( IP = 58.9.201.214 : : )


  สลักธรรม 15



รู้สึกเห็นใจ....
เข้าใจว่าคงต้องหนัก...มากจริงๆ พี่เณรถึงหารูปแต่ละรูปที่บ่งบอกถึงความรู้สึก

และขอขอบคุณกับข้อความที่
"คุณทับตะวัน"
ให้กำลังใจมา


ใจที่เจ็บเก็บไว้ใส่ลิ้นชัก
ลุกขึ้นมาตั้งหลักแล้วเดินใหม่
ชีวิตเรายังต้องอยู่สู้ต่อไป
ท้อทำไม...ความหวังเรายังมี



โดยเฉพาะเมื่อได้อ่านที่
น้องแก้ว
เขียนแล้ว
ต้องเตือนตนเองว่าอย่าลืมกระทำในสิ่งที่หลวงพ่อเคยสั่งไว้...ว่า


หมั่นถามตนเอง... เรามีเป้าหมายอะไรในชีวิต

หากพวกเราทำตาม...
เรื่องความหนักใจคงไม่เกิดขึ้นกับพี่เณรอย่างแน่นอน

โดย วยุรี [10 ต.ค. 2556 , 08:59:43 น.] ( IP = 58.9.201.214 : : )
[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org