เจริญพรสุนทรประดิษฐ์
ขอฝากข้อคิดโปรดอย่าอิดหนา
มะเส็งลอกคราบดังทราบแล้วนา
มะเมีย - อาชา เข้ามารับงาน
เป็นม้าสีขาวห้าวหาญห้าวฮึก
และเป็นม้าคึกม้าฝึกทหาร
พร้อมจะเผ่นโผนหรือโจนทะยาน
ขึ้นอยู่กับการบังคับบัญชา
บังคับไม่ดีม้าฮี้ฮ่อฮ่อ
พยศแล้วก็หยุดยากนักหนา
ใช้เชือกผ่าปากกระชากขึ้นมา
"ลูกคัก" ซ้ายขวาม้าหยุดคะนอง
การใช้คนเก่งต้องเร่งรีบฝึก
อย่าปล่อยให้คึกจนนึกผยอง
สะบัดสะบิ้งจนหยิ่งคะนอง
สอนให้เขาตรองลดลำพองลง
คนใดพยศจงลดบทบาท
แล้วเอาเชือกฟาดให้สะดุ้งโหยง
หาคนใหม่ที่ฝีมือยิ่งยง
เอามาเสียบลงตำแหน่งนั้นแทน
ม้าตัวพยศถูกลดบทบาท
ในใจก็อาจพิฆาตเคียดแค้น
ไม่นานนักดอกไปคอกต่างแดน
ก็สมกับแผน "ตัวแทน ตัวตาย"
อันม้าตีนต้น "คือคนขยัน"
ตอนแรกแรกนั้นขยันเหลือหลาย
อยู่ไปนานนานพานซังกะตาย
ยืดยาดยักย้ายคล้ายดั่งเรือเกลือ
ต้องเรียก ต้องถาม ต้องตาม ต้องรอ
นายก็ท้อท้อไม่นานพานเบื่อ
เพื่อนฝูงเหนื่อยหน่ายส่ายหน้าเป็นเบือ
ไม่มีใครเชื่อเหม็นเบื่อระอา
บางคนนั่นหนาเป็น "ม้าตีนปลาย"
ยิ่งนานลวดลายพราวพรายหนักหนา
ผู้ใหญ่ผู้โตอนุโมทนา
เพื่อนฝูงทั่วหน้าต่างพายินดี
บางคนทีท่าหน้าตาจืดจืด
แต่เป็น "ม้ามืด" ไปเสียแล้วนี่
คือ ไม่ขี้โม้อวดโอ้วาที
แต่ผลงานดีผิดที่คาดกัน
แก้ไขปัญญหา พัฒนาองค์กร
ชื่อเสียงกระฉ่อนระบือลือลั่น
องค์กรหลากหลายก็ให้รางวัล
องค์กรตนนั่นมอบความมั่นใจ
สำหรับสตรีนี่ขอเตือนว่า
อย่าทำเป็น "ม้าดีดกระโหลก" ได้ไหม
ฝึกฝนจรรยามารยาทไย
อย่าจี๊ดจ๊าดไปให้ใครนินทา
เข้าพระเข้านายรู้จักไหว้กราบ
รู้จักหมอบราบผู้ใหญ่ไว้หนา
รู้จักหลักเกณฑ์การเจรจา
คะคะ ขาขา มั่นน่าดูชม
ยามถูกดุด่าหน้าอย่าอมทุกข์
เป็น "ม้าหมากรุก" หน้างอคอก้ม
นั่งเฉาเจ่าจุกกลืนทุกข์ระทม
ไม่น่านิยมสมกุลสตรี
"เมียม้าหมากรุก" อมทุกข์ผัวหน่าย
เป็นหญิงที่ชายเบื่อหน่ายเมินหนี
ต้องให้ผัวอ้อนง้อก่อนทุกที
อีกไม่นานปีมีอันเลิกรา
ขอฝากข้อคิดเตือนจิตเข้าไว้
สะกิดหัวใจกันในปีม้า
กิจการถึงฝั่งดั่งจินตนา
เหมือนขี่อาชาม้ากัณฐกะ..เอย.ฯ
|