มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


ชีวิตที่ประมาท





........
........ …..ชีวิตที่ประมาท (๑) …....
.......


.......
ข้อคิดที่อาจารย์บุษกร เมธางกูร ได้ฝากให้กับลูกศิษย์ในวันเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมานี้ …
ดิฉันรับฟังแล้วเกิดความรู้สึกว่า อาจารย์ได้ถอดใจออกมาเป็นคำสอน…ด้วยความเป็นห่วงชีวิตของลูกศิษย์ทุกๆ คน

ท่านคงต้องการให้พวกเราได้นำกลับมาพิจารณา เพื่อที่จะได้ปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตนเองให้ดีขึ้น..
(จึงขอประมวลข้อคิดที่อาจารย์ให้ ประกอบกับความรู้สึกของตนเองออกมาฝากสมาชิกทุกๆ ท่านที่อยู่แดนไกล และผู้ที่ไม่ได้ไปฟังธรรมในสัปดาห์นี้)
......


......
วันเสาร์..อาจารย์ได้ตีแผ่พฤติกรรมที่คาดไม่ถึงว่า สิ่งที่เราๆ ได้ประพฤติ และปฏิบัติอยู่นั้นเป็นความประมาทของชีวิต .......

......
…ความเคยชิน (ที่ไม่ดี)…เป็นสิ่งที่แก้ไขได้ยาก …
.......

....... ตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบันนี้…แทบทุกคนมีความฝังใจกันว่า วันเสาร์-อาทิตย์ คือ “วันหยุด”
บางท่านจึงถือโอกาสตื่นสาย พักผ่อนกันตามสบาย เพราะไม่ต้องเร่งรีบที่จะไปทำงาน
..ความรู้สึกของเรามักจะบอกตัวเองว่า เราเหนื่อยกันมา ๕ วันแล้ว เมื่อถึง “วันหยุด” เราก็จะได้หยุดความเหนื่อยกันซะที
ฉะนั้นทุกคนจึงชอบวันหยุด ถ้ามีวันหยุดติดต่อกันนาน ทุกคนจะดีใจ รู้สึกมีความสุข
….โดยที่เขาเหล่านั้นไม่เคยรู้เลยว่า การทำงาน เป็น ทุกขสัจจะ อย่างหนึ่ง (ทุกคนรู้แต่เพียงว่าเหนื่อย หรือไม่ก็ น่าเบื่อ …)
….พระพุทธศาสนาสอนให้รู้ว่า .....ทุกก้าวย่างของเรานั้น เป็นทุกข์ทั้งสิ้น.......
......

.......
ขนาดวันหยุด แค่รู้สึกสุขชั่วคราว ชาวโลกยังต้องการและไขว่คว้า
….แล้วถ้าเป็นสุขที่ถาวร ไฉนเลยจะไม่เป็นที่ต้องการของใครๆ

…เมื่อเรามาเรียนธรรมะ…และได้รู้ว่า พระนิพพาน คือ อมตะสุข เป็นสุขที่ถาวร
ทุกคนจึงตั้งจิตปรารถนาที่จะไปให้ถึงจุดๆ นั้น
......

......
แต่ทว่า…เพราะความเคยชินที่ติดตามมา …
นั่นคือ ความเคยชินกับ “วันหยุด” …
(ทำให้นึกถึงกระทู้ที่ถามเรื่อง “สันดาน” ซึ่งท่านอาจารย์ได้ตอบไว้อย่างละเอียด ใครยังไม่ได้อ่าน ก็รีบไปอ่านเสีย)
สิ่งที่ติดตามมาคือ วันเสาร์ และอาทิตย์ …เราจึงทำตัวตามสบาย ไม่ได้เร่งรีบเหมือนกับวันจันทร์-ศุกร์ ที่จะต้องกระวีกระวาดไปให้ทันเวลาทำงานทางโลก (ที่หลายๆ คนพยายามบอกตนเองว่าไม่ต้องการ…)

และทั้งๆ ที่ ทุกคนก็ทราบอยู่แก่ใจดีว่า ที่มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิแห่งนี้ เป็นเสมือนโรงเรียนที่มีการสอนหลักสูตรเกี่ยวกับหนทางสู่ความพ้นทุกข์ หรือเป็นสถานที่ทำงานที่มีการงานทำเพื่อสร้างหนทางสู่ พระนิพพาน
โดยเริ่มมีกิจกรรม ตั้งแต่เวลา ๑๐.๐๐ น. (ช้ากว่าที่ต้องไปทำงานทางโลกด้วยซ้ำ)
แต่หลายๆ คนก็ยังโอ้เอ้ อืดอาด..เข้าห้อง(เรียน) หรือที่ทำงานนั้นไม่ทัน ….หรือเข้าสายเป็นประจำ

...... …ฟังแล้ว ได้รับรู้ถึงความเป็นห่วงของอาจารย์ ......
(เพราะถ้าอาจารย์ต้องผ่าตัด ย่อมหมายความว่าอาจารย์จะไม่สามารถอยู่ดูแลลูกศิษย์ไปอีกนาน ท่านจึงตักเตือนพวกเราให้รู้ตัวว่ายังมีความประมาทในชีวิตอยู่อีกมาก)
ท่านคงต้องการให้พวกเราได้กลับมาสำรวจใจของตนเองว่า….
เป้าหมายของชีวิต เราต้องการอะไรมากที่สุด
และเรากำลังมีการกระทำที่จะนำชีวิตไปสู่เป้าหมายนั้นหรือไม่
และพฤติกรรมที่เรากำลังกระทำอยู่นั้น สวนทางกับความต้องการหรือไม่

ท่านอาจารย์จึงให้ข้อคิดว่า.........

......
...... ….ความเคยชิน ในทางไม่ดี …แก้ไขยาก
แต่ถ้า เป็น ….ความเคยชิน ในทางดี …ทำให้หายได้ยาก...
.......


.......
ฉะนั้น เรายังมีเวลา ยังไม่สายเกินไป ที่จะเริ่มทำบางสิ่งบางอย่าง ที่ได้เรียนรู้มาแล้วว่า สิ่งเหล่านั้นเป็นความดี เป็นหนทางที่จะผลักดันให้ชีวิตเราเดินหน้าไปสู่ความพ้นทุกข์ได้ ให้รีบกระทำเสีย
......….เพราะทุกอย่างเริ่มต้นได้เสมอ ที่ปัจจุบัน…..
......

แต่ที่เราไม่คุ้น เพราะสิ่งเหล่านั้น เราทำมาเล็กน้อยมาก ถ้าจะเปรียบกับอารมณ์ ก็เป็นแค่ ปริตตารมณ์ ซึ่งเป็นอารมณ์ที่ไม่แรงพอที่จะขึ้นวิถีได้…

ยกตัวอย่างเช่น บางคนเรียนธรรมะมานาน และคิดว่าบัดนี้เรามีมากแล้ว แต่แท้ที่จริงสิ่งที่มีนั้นยังคงเป็นแค่ ปริตตารมณ์ …(ยิ่งตอนหลวงพ่อให้ฟังเทปการสนทนา และซักถาม เรื่องการปฏิบัติ ระหว่าง ท่านอาจารย์แนบ มหานีรานนท์ กับพระมหาแสวง โชติปาโล (ตั้งแต่สมัยอยู่ที่ศาลาโพธิลังกา)แล้ว ยิ่งเกิดความรู้สึกว่า เราแทบไม่มีความรู้อะไรเลย… เพราะขนาดท่านอาจารย์แนบ ยังออกตัวว่า พระไตรปิฎกที่มีอยู่นั้น ท่านอาจจะรู้เพียงแค่ ๑ ใน ๑๐๐ เท่านั้น …นี่ขนาดท่านได้รับการยกย่องจากทุกๆ ฝ่ายในวงการพุทธศาสนา ว่าเป็นปรมาจารย์ด้านการปฏิบัติวิปัสสนา ..ยังออกปากพูดเช่นนี้…)
...... ฉะนั้น เมื่อเรายอมรับว่า ความรู้ และความดีที่เรามีอยู่นั้น เป็นเพียงแค่ปริตตารมณ์ ก็จงเร่งรีบทำให้มีกำลังมากขึ้น จนเป็น อติมหันตารมณ์ให้ได้......
(ที่ท่านอาจารย์ยกเรื่องนี้มาพูด เพราะพวกเราได้เรียนปริเฉทที่ ๓ เรื่องอารมณ์ ผ่านมาแล้ว และกำลังจะขึ้นปริเฉทที่ ๔ เรื่อง “วิถีจิต”…นับเป็นการนำเข้าสู่บทเรียนให้กับอาจารย์สง่า ได้พอดิบพอดี)

และเมื่อความดีที่ทำนั้นเป็นอติมหันตารมณ์บ่อยๆ เข้า ย่อมเป็นที่แน่นอนว่า…
...... ความเคยชิน ในสิ่งดี ที่เรามีนั้น ย่อมทำให้หายได้ยาก......
......


(มีต่อ)
..........

โดย วยุรี [3 ก.ย. 2545 , 06:58:46 น.] ( IP = 203.113.38.9 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ]


  สลักธรรม 1

.........
(ต่อ)
......
และคิดว่า อาจารย์คงจะรู้จักนิสัยลูกศิษย์เป็นอย่างดี…ว่า
บางครั้งเมื่อเราเรียนพระอภิธรรมกันแล้ว เรามักจะนำศัพท์บางคำมาพูดกัน(เกร่อ) …ซึ่งผู้ที่ไม่ได้เรียน อาจจะนึก(เขม่น)ในใจว่า “พูดอะไรกัน.. ?”
.......

อาจารย์จึงให้ข้อคิดว่า
....... …..ในที่โง่ๆ ที่ถูกยอมรับ คนฉลาดก็เป็นคนโง่ได้… .
.......

......
เกือบทุกคน เป็นงง ! แต่เมื่อคุณดาถาม.. ให้อาจารย์ช่วยขยายความ จึงถึงบางอ้อ กันทั่วหน้า
นั่นก็คือ..ท่านได้ยกตัวอย่างว่า
ถ้าเราเดินเข้าตลาดปลาสด แล้วเห็นแม่ค้าแถบนั้นต่างกำลังทุบหัวปลา และขอดเกล็ดปลากันอยู่
เผอิญเราเป็นผู้ที่เรียนธรรมะมานาน รู้จักเหตุและผลดีว่า สิ่งเหล่านี้เป็นอกุศลที่ให้ผลร้ายแรง และน่ากลัวมาก…เราจึงไปบอกพวกเขาว่า
“สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่นั้น มันเป็นบาปนะ…”
ลองนึกภาพซิว่า…จะเป็นอย่างไรต่อไป ?
. ตอนนั้นแหละ …เรากำลังเป็นคนโง่ อยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้น !...

ฉะนั้น ควรยึดหลักว่า…........

.......
... เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม …แต่อย่าหลิ่วใจตามเป็นพอ ..

ฉะนั้น…แม้ว่าธรรมะจะเป็นสิ่งที่ดี แต่ผู้ที่นำไปใช้จะต้องดูเวลา และสถานที่ ที่จะใช้ด้วย ไม่ใช่ นำไปใช้กันอย่างพร่ำเพรื่อ
......

......
วันนั้นฟังอาจารย์สอนแล้ว คิดตามไปด้วย …ทำให้นึกถึง “สัปปุริสธรรม” คือธรรมของคนดี ซึ่งมีอยู่ ๗ ประการ คือ
๑. รู้จักเหตุ
๒. รู้จักผล
๓. รู้จักตน
๔. รู้จักประมาณ
๕. รู้จักกาล
๖. รู้จักชุมชน
๗. รู้จักเลือกคบคน

จึงต้องบอก พร้อมตอกย้ำกับตนเองว่า เรานี่ ! ยังมีข้อบกพร่องอีกเยอะ และยังมีชีวิตที่ประมาทอยู่อีกมาก … จึงไม่แปลกเลยที่เรายังไม่เป็น “คนดี” เท่าที่ควร
…แล้วนึกถึงที่ท่านอาจารย์เคยสอนว่า กำลังใจจากภายนอก สู้กำลังใจที่เกิดจากภายในไม่ได้ จึงต้องให้กำลังใจกับตนเองว่า…
.. …เราจะต้องพยายามปรับปรุง เพื่อที่จะเปลี่ยนแปลงตนเองให้ดีขึ้นให้ได้… ...
.......


......
เพราะ..ถ้าเรายอมรับว่า เรามีจุดอ่อนในข้อใด และพยายามกำจัดจุดอ่อนอันนั้นออกไป ด้วยการแก้ไขจุดที่เราผิดพลาดนั้น
..... เชื่อว่าสักวันหนึ่ง…. ..
….เราคงจะได้มีโอกาสเป็น “คนดี” ที่สมบูรณ์....
ให้อาจารย์บุษกรได้ชื่นใจ สมกับความเป็นห่วงที่ท่านมีให้กับพวกเราทุกๆ คน......

.......

.......
…ที่นำมาเสนอทั้งหมดนี้…เป็นข้อคิดในวันเสาร์เท่านั้นเองนะคะ
หากมีโอกาสดิฉันจะนำข้อคิดในวันอาทิตย์มาให้ท่านได้พิจารณา เพื่อจะได้เกิดประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านให้มากที่สุด เพราะแม้พระพุทธดำรัสก็ยังกล่าวว่า

...... กุศลธรรมทั้งปวง มีความไม่ประมาทเป็นมูล รวมลงในความไม่ประมาท
ความไม่ประมาท บัณฑิตกล่าวว่า เป็นยอดแห่งกุศลธรรมเหล่านั้น…......

......




.........

โดย วยุรี [3 ก.ย. 2545 , 07:23:55 น.] ( IP = 203.113.38.10 : : )


  สลักธรรม 2

อนุโมทนาและขอบคุณ อ.วยุรีมากค่ะ ที่กรุณาสรุปใจความสำคัญของคำสอนที่อ.บุษกรนำมาชี้แนะแก่พวกเรา ....ทำให้มีโอกาสเข้ามาอ่านทบทวนได้อีกหลายๆครั้งค่ะ....ประโยชน์

โดย น้องกิ๊ฟ [3 ก.ย. 2545 , 09:18:25 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )


  สลักธรรม 3

...
ขอบคุณคุณเทพธรรมที่ส่งเรื่องนี้มาให้อ่านครับ

ตอนนี้คุณดอกแก้วเป็นยังไงครับ
ขอให้ดีวันดีคืนครับผม :-)
...

โดย นรพัลลภ [3 ก.ย. 2545 , 10:36:51 น.] ( IP = 203.154.163.129 : : )


  สลักธรรม 4

อนุโมทนาและขอบพระคุณพี่แอ๊ะเป็นอย่างยิ่งค่ะ
ได้ประโยชน์มากเลยค่ะ จากข้อคิดของท่านอาจารย์และจากความรู้สึกของพี่แอ๊ะ ประมวลกันเป็นธรรมะอันล้ำค่า เป็นของฝากที่ชอบมากเลยค่ะ
ขอบพระคุณพี่แอ๊ะ พี่สาวที่แสนดีและแสนเก่งค่ะ

โดย ธัญธร [3 ก.ย. 2545 , 22:00:06 น.] ( IP = 203.146.53.223 : : )


  สลักธรรม 5

อนุโมทนาค่ะ
มีความรู้สึกดีใจมากที่ได้มาเป็นลูกศิษย์ท่านอาจารย์บุษกรค่ะ
และจะพยายามปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตัวเองให้เป็นคนดีมาก ๆ ขึ้นค่ะ

โดย สุธาดา [3 ก.ย. 2545 , 22:27:54 น.] ( IP = 203.113.34.239 : : )


  สลักธรรม 6

ขอบคุณพี่แอ๊ะค่ะ ที่นำคำสอนของอาจารย์บุษกร มาให้ทบทวนอีกครั้งค่ะ

โดย เซิ่น [3 ก.ย. 2545 , 23:09:12 น.] ( IP = 203.146.239.49 : : )


  สลักธรรม 7

ขอบคุณเป็นอย่างยิ่งที่ส่งมาให้อ่าน ขอให้มีความเจริญในธรรมเป็นนิจ ทั้งผู้เขียนและผู้ส่ง สาธุ สาธุ สาธุ

โดย ดอยปัง - [4 ก.ย. 2545 , 09:01:29 น.] ( IP = 203.144.133.88 : : )


  สลักธรรม 8

เพราะธรรมมาพาทุกข์คลาย
หาความหมายบ่ายหน้าทำ
สติสิน้อมนำ
เป็นหนึ่งเดียวเชียวสำคัญ...

โดย ดอกสารภี [4 ก.ย. 2545 , 09:25:28 น.] ( IP = 202.28.27.2 : : 202.28.25.183 )


  สลักธรรม 9

ขอบคุณพี่แอ๊ะมากค่ะ คำสอนของท่านอาจารย์บุษกรมีประโยชน์มากเลยค่ะและเป็นจริงด้วยค่ะ ขอน้อมรับความรู้นี้ไปปรับปรุงแก้ไขตนเองค่ะ

โดย เล็ก [4 ก.ย. 2545 , 15:11:55 น.] ( IP = 203.155.71.37 : : )


  สลักธรรม 10


อนุโมทนาค่ะพี่แอ๊ะ เป็นประโยชน์อย่างยิ่งเลยค่ะ

โดย หมออุ๊ [4 ก.ย. 2545 , 15:28:45 น.] ( IP = 202.28.169.165 : : unknown )
[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org