ด้ายแดง

---

.......ด้ายแดง ....ในหลายๆ ความเชื่อเกี่ยวกับความรัก และคู่ชีวิต .. มีความเชื่ออันหนึ่งที่เชื่อว่า.. คู่ชีวิตที่แท้จริงจะมีด้ายสีแดงผูกที่นิ้วก้อยข้างซ้าย เชื่อมกันไว้ รอจนวันหนึ่ง..ด้ายสีแดงนี้จะนำให้เขาทั้งสองมาพบกัน และรักกันในที่สุด.. .....หลายๆ คนอาจจะเชื่อ แต่คงไม่เชื่อมากเท่าผมแน่ๆ.. เพราะผมเห็น... เห็นด้ายสีแดงที่นิ้วก้อยข้างซ้ายของผม.. ด้ายที่ผูกติดตัวมาตั้งแต่จำความได้.. ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าปลายอีกข้างนึงของมันจะผูกติดกับใคร นั่นแหละคือสาเหตุที่ผมเดินทางหาปลายอีกด้านหนึ่งของมัน.. .....เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ต้องการตามหาสิ่งที่ท้าทายที่สุดในชีวิตของเขา.. ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งที่เขาตามหาจะอยู่ไกลขนาดไหน.. และไม่รู้ว่าจะมีหรือไม่.. แต่เขาก็เริ่มเดินทาง.. การเดินทางไปตามด้ายสีแดงตรงปลายนิ้วก้อย.. การเดินทางที่รู้ทางเดิน..แต่ไม่รู้จุดหมาย.. .....ผมเดินทางไปตามเมืองต่างๆ ที่ด้ายสีแดงของผมพาดผ่าน.. ได้พบ ได้เห็นอะไรหลายๆอย่างที่ไม่มีทางจะได้เจอในเมืองของผม ใจหนึ่งก็คิดว่าเป็นการเรียนรู้ที่ดี.. แต่มันก็ไม่ใช่เป้าหมายที่แท้จริง. เป้าหมายของผมคือ.. ปลายด้ายสีแดง... .....และแล้วผมก็ได้เพื่อนร่วมเดินทาง.. เมื่อวันหนึ่งผมพบกันผู้หญิงที่ตามหาปลายอีกด้านนึงของด้ายแดงเหมือนกัน.. แต่เธอคงไม่ใช่ปลายด้ายแดงของผมหรอก.. เพราะด้ายแดงของผมยังไปอีกไกล... ....เราพบกันโดยไม่ได้ตั้งใจ และก็ไม่ได้เป็นการพบกันที่ทำให้ผมพอใจมากนัก.. บอกตรงๆ เธอไม่ใช่ผู้หญิงในสเปคของผมเลย.. แถมเราทะเลาะกันตั้งแต่เจอกันครั้งแรก แต่เราก็ร่วมเดินทางด้วยกัน เพราะด้ายสีแดงของเธอกับของผมมันไปทางเดียวกันน่ะสิ.. .....ก็ยังดีนะ ที่ผมไม่ได้เดินทางคนเดียว อย่างน้อยก็มีเพื่อนร่วมทาง ที่เห็น และตามหาปลายอีกข้างหนึ่งของด้ายแดงเหมือนกัน.. ....การเดินทางร่วมกันของเราทำให้ ผมเห็นตัวจริงของผู้หญิงคนนี้มากขึ้น.. เป็นตัวจริงที่น่าเคารพ น่าให้เกียรติในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง.. จะว่าไปเธอก็นิสัยดีนะ ตอนที่ทะเลาะกันครั้งแรกคงเป็นการเข้าใจผิดซะมากกว่า ความรู้สึกของผมที่มีต่อเธอเริ่มดีมากขึ้นเรื่อยๆ.. มีอยู่ครั้งนึงที่ผมคิดว่าถ้าปลายด้ายแดงอีกข้างนึงของผมไปหยุดอยู่ที่นิ้วก้อยของเธอก็คงจะดี.. มันก็ไม่แน่นะ..ถ้าเป็นจริงผมก็คงมีความสุข.. แต่ถ้าไม่ใช่ .. ผู้หญิงคนนั้นคงเป็นผู้หญิงที่วิเศษกว่าเธอคนนี้แน่ๆ .. ยิ่งผมได้รู้ว่าเพื่อนร่วมเดินทางของผมเป็นผู้หญิงที่วิเศษเพียงใด ผมก็ยิ่งอยากให้ผมเจอปลายด้ายแดงของผมไวๆ .. ผู้หญิงที่ดีกว่าผู้หญิงคนนี้ ผู้หญิงที่เป็นเนื้อคู่ของผมจะเป็นยังไงนะ.. .....นานขนาดไหนก็ไม่รู้ที่เราร่วมเดินทางด้วยกัน.. ผมยอมรับว่าเธอเป็นเพื่อนร่วมเดินทางที่ดีที่สุด.. เราช่วยเหลือกันมาตลอด.. แต่มันก็คงจะสิ้นสุดแล้วล่ะ.. เพราะด้ายแดงของผมกับเธอ มันแยกกัน.. ตรงทางแยกพอดี.. ทางแยกนี้มันแยกไปสู่เมืองสองเมือง .. ด้ายของผมแยกไปทางขวา.. มุ่งสู่เมืองบนยอดเขา ซึ่งผมเชื่อว่าคงเป็นปลายด้ายของผมแล้วล่ะ .. เพราะเมืองนี้อยู่ยอดเขาพอดี.. ส่วนของเธอแยกออกไปที่เมืองข้างล่าง.. .....เรายืนคุยกันตรงทางแยกซักพักนึง เพื่อกล่าวคำอำลา และแสดงความยินดีซึ่งกันและกัน เราจะได้เจอจุดหมายของเราซักที.. ข้อตกลงสุดท้ายของเราก่อนจะแยกจากกันคือเราจะกลับมาเจอกันที่ตรงทางแยกนี้ ไม่ว่าจะเจอ หรือไม่เจอปลายด้ายแดงก็ตาม.. เราตกลงกันตามนี้.. แล้วเราก็แยกทางกัน.... .....ผมรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องกลับมาเดินทางคนเดียว ทำให้ผมไม่ดีใจมากนักที่รู้ว่าปลายด้ายของผมจะไปสุดตรงที่เมืองตรงยอดเขา ผมเดินแยกจากเธอไปช้าๆ.. ในหัวมีแต่เรื่องต่างๆ ที่เกิดขึ้นตอนที่เราเดินทางด้วยกัน.. ความประทับใจต่างๆ ที่เกิดขึ้นตลอดการเดินทาง.. ความรู้สึกดีๆ ที่เรามีให้กัน.. .....และแล้วผมก็หยุดเดิน .. หยุดห่างจากทางแยกไม่ไกลเท่าไหร่.. แล้วผมก็วิ่งกลับไปยังทางแยกนั้นอีกครั้ง.. ไม่มีเหตุผลที่ผมทำแบบนี้เลย.. แต่ก็ทำ.. ผมกลับไปถึงทางแยกนั้นอีกครั้ง.. ซึ่งเธอก็นั่งอยู่ที่นี่อยู่ก่อนแล้ว.. ....เรานั่งคุยกันซักพัก.. ผมบอกเธอไปว่าผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมผมถึงกลับมา.. ส่วนเธอ..เธอบอกว่าเธอกลัว .. กลัวว่าจะไม่มีใครตรงปลายด้ายแดงของเธอ แล้วเธอก็ร้องไห้.. เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นเธอร้องไห้.. .....สิ่งที่ผมภูมิใจมากกว่าติดสินใจการออกเดินทางตามหาคู่ชีวิตของผม. .คือการตัดสินใจครั้งนี้แหละ.. ผมเช็ดน้ำตาให้เธอ .. ตัดด้ายแดงของผม และเธอออก แล้วผูกเข้าด้วยกัน... ผมไม่รู้หรอกว่าเธอจะโกรธผมรึเปล่าที่ผมทำแบบนี้.. อยากจะถามเธออยู่หรอก แต่เธอก็ร้องไห้ไม่หยุด.. และกำลังกอดผมอยู่... ผมเชื่อในบุพสันนิสวาสนะครับ ผู้คนตั้งมากมายบนโลกนี้ ทำไมต้องเป็นเธอ.... ก็อำนาจกรรมไงครับ....พี่เณรชิต

โดย เณรชิต [1 ต.ค. 2545 , 09:34:32 น.] ( IP = 203.149.33.6 : : )

สลักธรรม 1 ในที่สุดก็ไม่มีอะไรเก่งเกินกรรมจริงๆ เรื่องของด้ายแดง ทำให้นึกถึงเรื่องด้ายเหมือนกัน ในการลอยกระทงครั้งหนึ่ง ระหว่างฉัน กับเพื่อนที่แสนดีคนนั้น ฉันแอบคิดให้กระทง2อันได้ผูกติดกัน เผื่อว่าเราอาจจะรักกันได้ น่าขำจริงๆ นะที่กระทงต่างก็ห่างกันไป แถมคว่ำอีกต่างหาก

โดย เขิน [1 ต.ค. 2545 , 12:48:16 น.] ( IP = 202.28.169.165 : : unknown )

สลักธรรม 2 มาอ่านค่ะ ขอบคุณมากค่ะพี่เณรชิต เสียใจด้วยนะคะคุณเขิน ...ขอมอบดอกไม้ให้เป็นกำลังใจหนึ่งดอกค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [1 ต.ค. 2545 , 12:53:27 น.] ( IP = 203.149.34.194 : : )

สลักธรรม 3 พูดถึงความรักต้องคู่กับบุพเพสันนิวาส เรื่องนี้จึงกลับไปย้อนคิดถึงเสี้ยวหนึ่ง ของชีวิตเดินทางของเราทั้งหลาย ที่ต้องพบกันก็มี พบกันแล้วพรากกันก็มี อย่างที่ท่านสรุปว่าเป็นเรื่องของอำนาจกรรมนั่นแล

โดย เณรวัส [1 ต.ค. 2545 , 17:16:06 น.] ( IP = 203.144.228.200 : : )

สลักธรรม 4 ตั้งใจอ่านมาตลอด พอถึงตอนจบที่มีการตัดสินใจ ทำให้ได้ข้อคิดว่า... อย่าปล่อยให้ชีวิตเดินทางไปตามยถากรรม โดยเฉพาะเมื่อเราได้พบกับสิ่งที่ดีแล้ว จงรีบตัดสินใจ ทำให้นึกดีใจที่ตนเองได้ตัดสินใจเลือกเส้นทางให้กับชีวิตแล้ว ...ไม่ได้ปล่อยให้ไปตามยถากรรมเช่นก่อน ตัวอย่างของชายหนุ่มในเรื่อง เป็นข้อคิดที่ดีมากค่ะ ขอบคุณท่านเณรชิตมากค่ะ

โดย วยุรี [1 ต.ค. 2545 , 18:38:11 น.] ( IP = 203.113.38.8 : : )

สลักธรรม 5 ขอบคุณท่านเณรชิตมากค่ะ อะไรก็ไม่เก่งเกินกรรมจริงๆเลยค่ะ

โดย เล็ก [1 ต.ค. 2545 , 18:52:17 น.] ( IP = 203.155.239.222 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด