การปฏิบัติที่ถูกต้องจริง : ๒.การสร้างที่พึ่งแก่ชีวิต(ต่อ)

---

สีเล ปติฐาย นโร สปญฺโญ จิตฺตํ ปญฺญญฺจ ภาวยํ อาตาปี นิปโก ภิกฺขุ โส อิมํ วิชฏเยชฏํ ความว่า นรชาติชายหญิง ผู้มีปัญญาแต่กำเนิด มีความเพียรเป็นเครื่องเผากิเลสมีปัญญาบริหารจิต เห็นภัยในการเวียนว่ายตายเกิด ตั้งมั่นในศีล อบรมสมาธิและวิปัสสนาปัญญาเท่านั้น นรชนชาติชายหญิงนี้เท่านั้น จึงจะสามารถสางรกชัฏที่เป็นเสมือนข่ายคือ ตัณหาออกได้ จากพระพุทธภาษิตที่ยกมาแสดงนี้จะเห็นได้ว่าคนที่จะเจริญวิปัสสนาปัญญาให้เกิดขึ้นได้ ไม่ใช่คนสามัญทั่วไปจะสามารถทำให้เกิดขึ้นได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปัญญาที่มาพร้อมกับปฏิสนธิจิตขณะเกิดนั้น นับว่าเป็นมูลฐานสำคัญที่สุดที่จะเป็นปัจจัยให้เกิดปัญญาที่สองคือ ปาริหาริกปัญญา ที่จะปกครองตนในการเจริญวิปัสสนาปัญญา เพราะขณะเจริญวิปัสสนาปัญญานั้นปัญญาที่บริหารเป็นปัจจัยสำคัญที่สุด เพราะเป็นตัวโยนิโสมนสิการที่สังเกตสภาวธรรมที่จะเกิดขึ้นในขณะก้าวไปข้างหน้า หรือถอยกลับมาข้างหลัง ในสัมปชัญญบรรพมหาสติปัฏฐานสูตร

โดย เบญจพร: ผู้นำเสนอ [3 ต.ค. 2545 , 15:56:40 น.] ( IP = 203.144.181.245 : : 203.144.181.253 )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 เมื่อโยนิโสมนสิการแก่กล้ามากขึ้นๆ ก็จะสามารถทำให้เกิดปฐมชวนะวิปัสสนากุศล พิสูจน์ความจริงเกี่ยวกับนามรูปได้ ก็เมื่อวิปัสสนามีกำลังมากขึ้นไปก็จะสามารถรอบรู้ถึงปัจจัยของนามรูปว่า เกิดมาจากปัจจัยอะไร ต่อจากนั้นก็จะสามารถรู้ถึงสภาวลักษณะและสามัญญลักษณะเป็นลำดับๆ ไปจนถึงเห็นลักษณะไม่เที่ยงของนามรูป เป็นต้น ซึ่งสามารถทำลายวิปลาสธรรม มีสุขวิปลาสเป็นต้น ให้หมดไปเป็น ตทังคปหาน อนุสัยกิเลสที่นอนเนื่องไปตามอารมณ์มีรูปที่เห็นเป็นต้น ก็จะถูกตัดขาดทำให้สันตานุสัยที่นอนเนื่องในจิตสันดานน้อยลงๆ การสังวรระวังซึ่งเป็นศีล ความหนักแน่นที่เป็นสมาธิ และการพิสูจน์ความจริงของนามรูปก็จะชัดเจนยิ่งขึ้น ไตรสิกขาคือ ศีล สมาธิ และวิปัสสนาปัญญา ก็จะทำงานพร้อมกันในอารมณ์เดียวกันเป็นเอกสมังคี

โดย เบญจพร: ผู้นำเสนอ [3 ต.ค. 2545 , 16:00:38 น.] ( IP = 203.144.181.245 : : 203.144.181.253 )

สลักธรรม 2 ต่อไปวิปัสสนาปัญญาก็จะมีกำลังมากขึ้นๆ ศีลที่เกิดร่วมกับสมาธิและปัญญาก็จะสามารถทำลายกิเลสอย่างหยาบ สมาธิที่เกิดร่วมกับศีลและปัญญาก็จะทำลายกิเลสอย่างกลางที่เป็นนิวรณ์ และ ปัญญาที่เกิดพร้อมกับศีลและสมาธิก็จะสามารถทำลายกิเลสอย่างละเอียด ให้หมดไปจากจิตสันดานทุกๆ ขณะที่เกิดขึ้น จิตก็จะโอนไป เงื้อมไป เทไป บ่ายหน้าไปยังที่สิ้นทุกข์ยิ่งขึ้นทุกทีๆ

โดย เบญจพร: ผู้นำเสนอ [3 ต.ค. 2545 , 16:06:36 น.] ( IP = 203.144.181.245 : : 203.144.181.253 )

สลักธรรม 3 อนุโมทนากับคุณเบญจพรค่ะ

โดย เล็ก [3 ต.ค. 2545 , 19:19:45 น.] ( IP = 203.107.142.50 : : )

สลักธรรม 4 กราบ อนุโมทนา..สาธุ..เป็น บทความที่ดีมาก. อยากทราบต่อไปว่า ในกรณี.บุคคลที่ไม่ได้เกิดมา(ปฏิสนธิจิต)พร้อมปัญญา ดังกล่าว..แต่มีจิตใจ ฝักใฝ่ที่จะเรียนรู้พระธรรม คำสั่งสอนขององค์ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระสูตร ที่เกี่ยวกับ สติปัฏฐาน และ พระอภิธรรม นั้น..จะมีทางที่จะเกิด ปัญญาญาณ เพื่อที่จะได้ประจักษ์แจ้ง อริยสัจจธรรม ได้หรือไม่?? อีกประการหนึ่ง เราจะทราบได้ อย่างไรว่า บุคคลใด? โดยเฉพาะ อย่างยิ่งตัวเราเอง. ได้เกิดมาด้วย ปฏิสนธิจิตเช่นใด? กราบเรียนถาม ด้วยความอยากรู้จริงๆ. ขอบพระคุณ ล่วงหน้า.

โดย ศานติ. [4 ต.ค. 2545 , 07:51:13 น.] ( IP = 67.225.119.77 : : )

สลักธรรม 5 ..การที่บุคคลมีจิตใจ ฝักใฝ่ที่จะเรียนรู้พระธรรม คำสั่งสอนขององค์ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระสูตร ที่เกี่ยวกับ สติปัฏฐาน และ พระอภิธรรมนั้น... เป็นการตั้งตนไว้ชอบ...เป็นมงคลแก่ชีวิต...กำลังสร้างเสบียงในการเดินทาง...เพื่อออกจากทุกข์ในกาลข้างหน้า... น่าอนุโมทนาอย่างยิ่ง... ถึงแม้ว่าจะมิได้เกิดมาพร้อมปัญญาในชาตินี้ แต่ก็นับว่าสมกับที่ได้เกิดมาพบพระพุทธศาสนา...เป็นพุทธศาสนิกชน.. การประจักษ์แจ้ง อริยสัจจธรรม หรือการปฏิบัติวิปัสสนา...เพื่อให้ถึงความหมดจดนั้น จำเป็นต้องเกี่ยวกับ บุคคล..อารมณ์..และวิธีการ ซึ่งจะกล่าวถึงในตอนต่อๆไป...จะขอกล่าวถึงเฉพาะ..บุคคล...เท่านั้น... บุคคล...คือ ตัวผู้ปฏิบัติ จะต้องมีปัญญาบารมีให้ครบถึง ๓ ขั้น คือ ๑. จะต้องมีสหชาตปัญญา เป็นรากเหง้า เป็นมูลฐานมาแต่กำเนิด คือเกิดมาเป็นคน ๓ เหตุ ๒. จะต้องมีปาริหาริกปัญญา คือ โยนิโสมนสิการมาเป็นอย่างดีแล้ว ทั้งสองประการนี้ จะเป็นปัจจัยให้เกิดปัญญาที่ ๓ ๓. วิปัสสนาปัญญา เมื่อวิปัสสนาปัญญาเกิดขึ้นแล้ว ก็จะพิสูจน์ความจริงได้เอง เท่าที่ทราบมา แต่ไม่ลึกซึ้ง ถ้าผู้ใดมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้ ขอเชิญมาช่วยกันตอบให้เกิดความกระจ่างเพิ่มขึ้นด้วยค่ะ ... ทราบแต่ว่า...ผู้ที่สามารถรู้ว่า...เกิดมาด้วยปฏิสนธิจิตเช่นใดนั้น... จะต้องเป็นผู้มีอภิญญาจิต ค่ะ

โดย เบญจพร [4 ต.ค. 2545 , 13:48:42 น.] ( IP = 203.144.181.245 : : 203.144.181.253 )

สลักธรรม 6 ขอบคุณค่ะ เป็นเรื่องที่ดีมากๆเลยนะคะ คำว่า ปฐมชวนะวิปัสสนากุศล ไพเราะจริงๆนะคะ หากเกิดชวนะนี้กับใครแล้ว ย่อมเห็นเส้นทางการเวียนว่ายตายเกิดสั้นลงแน่นอน

โดย หมออุ๊ [4 ต.ค. 2545 , 18:54:34 น.] ( IP = 202.57.177.192 : : )

สลักธรรม 7 ผู้ที่ไม่ได้เกิดมาพร้อมด้วยปัญญา(ทางธรรม) และมีร่างกายปกติไม่พิการแต่กำเนิด ถ้ากล่าวโดยเหตุ คือปฏิสนธิจิตประกอบด้วย 2 เหตุ คืออโลภะเหตุ และ อโทสะเหตุ แต่ไม่มีอโมหะเหตุ ซึ่งอโมหะในที่นี้คือปัญญา การที่มีความสนใจในการศึกษาธรรมโดยเฉพาะพระอภิธรรมและสติปัฏฐานนั้นแสดงว่าได้เคยฝึกฝนอบรมมาก่อนในอดีตชาติ และการศึกษาพระอภิธรรมซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับความจริงของชีวิตนั้นเป็นการสร้างปัญญาบารมี และเป็นเหตุที่จะทำให้ชาติต่อๆไปสามารถปฏิสนธิเป็นคนไตรเหตุ (3เหตุ) คือพร้อมทั้ง อโลภะเหตุ อโทสะเหตุ และ อโมหะเหตุ ซึ่งการที่ปฏิสนธิเป็นคนไตรเหตุนั้น เป็นปัจจัยสำคัญข้อหนึ่งที่เอื้อต่อการประจักษ์แจ้งในธรรมในชาตินั้นๆได้

โดย ทวีพร [4 ต.ค. 2545 , 21:22:02 น.] ( IP = 203.144.181.245 : : 203.144.181.253 )

สลักธรรม 8 อนุโมทนากับคุณเบญจพรครับ สำหรับคำถามคุณ ศานติ ที่ว่าจะทราบอย่างไร ว่าปฏิสนธิด้วยจิตเช่นใด จากหนังสือพระอภิธัมมัตถสังคหะ ปริเฉทที่ ๑ ตอน ๒ จิตปรมัตถ์ ได้อธิบายไว้ดังนี้ สำหรับธรรมที่เป็นผู้กำหนดภาวะที่เป็นส่วนข้างมาก ให้ปรากฏเป็นผลเกิดขึ้นแก่สัตว์ทั้งหลายเหล่านั้นมาจากเหตุเบื้องต้นคือ โลภะ โทสะ โมหะ หรือ อโลภะ อโทสะ อโมหะ ที่สัตว์เหล่านั้นได้กระทำไว้แล้วนั่นเองเป็นผู้กำหนดให้ ด้วยเหตุนี้ ในขณะที่ขวนขวายประกอบกรรมในปัจจุบัน ความแตกต่างในความขวนขวายของบรรดาสัตว์เหล่านั้น ย่อมปรากฏเป็นผลที่แตกต่างจากกันคือ ผู้ใดมี โลภะ อโทสะ และอโมหะ แรง แต่มี อโลภะ โทสะ และโมหะอ่อน ผู้นั้นเป็นคนมักได้ ชอบสบาย มักไม่โกรธ แต่ย่อมเป็นผู้มีปัญญา ผู้ใดมี โลภะ โทสะ และ อโมหะ แรง แต่ อโลภะ อโทสะและโมหะ อ่อน ย่อมเป็นคนมักได้และฉุนเฉียว แต่ย่อมเป็นผู้มีปัญญา ผู้ใดมี โลภะ อโทสะ และ โมหะ แรง ผู้นั้นย่อมเป็นคนมักได้ โง่เขลา และชอบสบาย มักไม่โกรธ ง่าย ผู้ใดมี โลภะ โทสะ โมหะแรง ย่อมเป็นผู้มักได้ ฉุนเฉียวและลุ่มหลง ผู้ใดมี อโลภะ โทสะ และ โมหะแรง ผู้นั้นย่อมมักน้อย แต่เป็นผู้ฉุนเฉียว และมีปัญญาอ่อน ผู้ใดมี อโลภะ อโทสะ และ โมหะ แรง ผู้นั้นย่อมเป็นผู้มักน้อย ชอบความสบาย และเป็นคนเขลา ผู้ใดมี อโลภะ โทสะ และอโมหะ แรง ผู้นั้นย่อมเป็นผู้มักน้อย และมีปัญญา แต่เป็นผู้ฉุนเฉียวและมักโกรธ ผู้ใดมี อโลภะ อโทสะ และ อโมหะ ทั้ง ๓ แรง ย่อมเป็นผู้ไม่มักได้ ไม่ฉุนเฉียว และมีปัญญา

โดย เฉลิมศักดิ์ [5 ต.ค. 2545 , 04:35:22 น.] ( IP = 203.113.81.169 : : )

สลักธรรม 9 อนุโมทนาค่ะ คุณเฉลิมศักดิ์ และขอบคุณที่ช่วยหาคำตอบ ทำให้พอจะทราบได้ว่าเราน่าจะเป็นคนกี่เหตุ

โดย เบญจพร [5 ต.ค. 2545 , 13:24:36 น.] ( IP = 203.170.141.179 : : )

สลักธรรม 10 อนุโมทนากับทุกๆท่านค่ะ

โดย พี่ดา [6 ต.ค. 2545 , 09:16:44 น.] ( IP = 203.170.128.120 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด