การปฏิบัติที่ถูกต้องจริง: ๒ การสร้างที่พึ่งแก่ชีวิต(ต่อ)

---

สำหรับงานการปฏิบัติในวิธีแรกคือ วิปัสสนาล้วนๆ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงวิธีไว้ในมหาสติปัฏฐานสูตรเป็น ๔ แนว โดยอนุวัติตามนิสัยของสัตว์ทั้งหลาย แนวที่ ๑ เรียกว่า กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน มีทั้งหมด ๑๔ หมวด มีหมวดของลมหายใจเข้าออก เป็นต้น เฉพาะในที่นี้จะพูดถึงเรื่องของงานเกี่ยวกับวิปัสสนาล้วนๆ คือ อิริยาบถ ๔ ซึ่งเป็นอิริยาบถใหญ่เท่านั้น เพราะอิริยาบถใหญ่ คือ การเดิน ยืน นั่ง และนอน เป็นงานหยาบและง่ายกว่าอิริยาบถย่อย ที่มีก้าวไปข้างหน้าและถอยกลับมาข้างหลังเป็นต้น อิริยาบถต่างๆ เหล่านี้เป็นธรรมะ คือเป็นงานที่มีอยู่แก่มนุษย์และสัตว์ก่อนแล้วโดยธรรมชาติ เป็นที่นอนเนื่องอยู่แห่งกิเลสตัณหาอย่างละเอียด โดยที่ใครๆ ไม่สามารถล่วงรู้ได้ และขณะเดียวกันพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งหลายที่ทรงสอนธรรมะ ก็ทรงยกเอาตรงนี้ที่ใครๆ คิดไม่ถึงนี่แหละขึ้นมาสอนว่า คือ ทุกข์ ก็ถ้าผู้ปฏิบัติสามารถจะโยนิโสใส่ใจให้ตรงต่อความเป็นจริงแล้ว ก็สามารถจะเข้าถึงความเป็นจริงของพระธรรมได้ คำที่ว่า อิริยาบถปิดบังทุกข์นั้น หมายความว่า ทุกข์เกิดขึ้นเพราะถูกบีบบังคับจากของเก่า คือของเก่าหมดอายุก็จะต้องผลักดันให้ของใหม่เกิดขึ้นเป็นกฏธรรมดา ไม่ว่าอะไรทั้งนั้นที่มีปัจจัยปรุงแต่ง พระพุทธเจ้าทรงทราบด้วยพระสัพพัญญุตญาณว่า บรรดากิเลสทั้งหลายที่มีตัณหาเป็นตัวนำ มันไม่ได้เกิดที่ไหน ความจริงมันอาศัยเกิดที่ทุกข์นี่แหละ แม้วิปัสสนาปํญญาก็ไม่ได้เกิดที่ไหน ความจริงก็เกิดที่ทุกข์นี่แหละ ขณะใดไม่เข้าใจทุกข์ ว่าเป็นทุกข์ ตัณหาก็เกิดอยากจะได้ทุกข์ แต่ถ้าขณะใดมีปัญญารู้ทุกข์ ว่าเป็นทุกข์ ปัญญาก็เกิดขึ้นทำลายความอยากได้คือ ตัณหา ต่างแต่ทว่าผลัดกันเกิดขึ้นคนละวาระเท่านั้น ข้อสำคัญจึงอยู่ตรงที่ว่า เราจะศึกษางานได้เข้าใจแค่ไหนเท่านั้น ...ปัจจุบันนี้มีวิธีสอนกันแปลกๆ และที่ไหนสอนแปลกก็มักมีคนสนใจมาก เช่น สอนว่าเวลาเดินต้องเดินให้ได้เท่านั้นนาที เท่านี้ชั่วโมง แม้เวลานั่งนอนก็เช่นเดียวกัน ...ทั้งนี้ก็เพื่อต้องการให้จิตเป็นสมาธิ เมื่อจิตเป็นสมาธิ ปัญญาก็จะเกิดขึ้นรวมทั้งอ้างบาลีมารับรองอีกว่า ...สมาหิโต ยถาภูตํ ปชานาติ ...ผู้มีจิตตั้งมั่นแล้ว ย่อมรู้เห็นตามความเป็นจริงอย่างนี้ เป็นต้น เมื่อเป็นเช่นนี้จึงเป็นเรื่องที่แก้ไขยาก เพราะพวกเราเป็นกันเสียเอง พระสัมมาสัมพุทธเจ้ามิได้สอนความจริงที่ไกลตัวเราเลย แต่เราเองต่างหากที่พยายามจะตีตัวเองให้ห่างจากคำสอน ในโลกนี้ถ้านอกเสียจากนามรูปจะเป็นทุกข์แล้ว จะมีอะไรอีกเล่าที่เป็นทุกข์นอกเหนือไปจากรูปนาม ในคำสอนทรงสอนให้กำหนดรู้ทุกข์ ก็ถ้าเราไม่กำหนดรู้ทุกข์ตามที่ทรงสอนแล้ว จะมีวิธีไหนบ้างเล่าที่จะสามารถละเหตุที่เกิดทุกข์ได้ ความมืดเกิดขึ้นที่ไหนก็จะต้องทำแสงสว่างให้เกิดขึ้นที่นั้น หนามยอกก็ต้องเอาหนามบ่ง ปัญหาเกิดขึ้นที่ไหนก็จะต้องแก้ปัญหากันที่นั้น

โดย เบญจพร: ผู้นำเสนอ [10 ต.ค. 2545 , 10:18:52 น.] ( IP = 203.144.181.245 : : 203.144.181.253 )

สลักธรรม 1 อนุโมทนาค่ะ และขอน้อมบูชาในคำสอนขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นที่สุดค่ะ เพราะ "บรรดากิเลสทั้งหลายที่มีตัณหาเป็นตัวนำ มันไม่ได้เกิดที่ไหน ความจริงมันอาศัยเกิดที่ทุกข์นี่แหละ "

โดย หมออุ๊ [10 ต.ค. 2545 , 19:04:33 น.] ( IP = 202.57.177.41 : : )

สลักธรรม 2 อนุโมทนากับน้องเบญจพรค่ะ ที่นำเสนอธรรมะที่เป็นประโยชน์ต่อชีวิต พระธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นเสมือนแสงสว่างที่สาดส่องไปในความมืด นำทางสัตว์โลกให้เดินไปในหนทางที่ถูกต้อง จะขอปฎิบัติและเดินตามทางที่พระองค์ทรงชี้แนะ ขอบูชาพระพุทธเจ้าพระองค์นั้นเหนือเศียรเกล้า

โดย ธัญธร [10 ต.ค. 2545 , 21:52:01 น.] ( IP = 203.113.71.165 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด