การปฏิบัติที่ถูกต้องจริง: ๒ การสร้างที่พึ่งแก่ชีวิต(ต่อ)

---

เรื่องของความผิดปกติก็เป็นเรื่องสำคัญ ตามปกติเราเป็นอยู่อย่างไรในเวลาปฏิบัติก็ต้องเป็นอยู่อย่างนั้น ไม่ใช่เวลาปฏิบัติจะต้องเดินท่านั้น นั่งท่านี้ อย่างนี้เรียกว่า ผิดปกติ ไม่ควรทำ ตามปกติของคนทุกวันนี้เวลาจะไปไหน ก็มีวัตถุประสงค์ในการไป เขาจึงไป หมายความว่าความต้องการเป็นเหตุให้เขาต้องไป การไปเป็นตัวทุกข์ เกิดขึ้นเพราะความต้องการอันเป็นตัวตัณหา ในทุกๆ อิริยาบถของสัตว์ทั้งหลายเท่าที่ใช้กันอยู่ในทุกวันนี้จึงมีตัณหาเป็นปัจจัย ไม่ใช่มีสติปัญญาเป็นปัจจัย ส่วนอิริยาบถที่จะมีสติปัญญาเป็นปัจจัยนั้น หมายความว่า ก่อนที่เราจะใช้อิริยาบถใด จำเป็นต้องรู้เหตุของการใช้ก่อนว่า จะเดินทำไม จะนั่งทำไม จะกินทำไม เป็นต้น ถ้าจะไม่เดินไม่นั่ง หรือไม่กินจะได้ไหม หรือมีความจำเป็นอย่างไร เหล่านี้ล้วนแล้วแต่เป็นเหตุในการปฏิบัติวิปัสสนาทั้งนั้น แต่ในการทำปัญญาให้เกิดนั้น ถ้าหากผู้ปฏิบัติมีเหตุผลไม่พอ ปัญญาก็เกิดไม่ได้ เพราะฉะนั้นวิธีการปฏิบัติจึงเป็นเรื่องสำคัญ ที่ผู้มุ่งหวังจะปลูกวิปัสสนาปัญญาจำเป็นจะต้องใส่ใจเป็นพิเศษ ความทุกข์ที่เป็นคำสอนจริงๆ นั้นเป็นของละเอียด มิใช่จะมารู้กันได้ง่ายๆ เหมือนอย่างที่เรามีความเข้าใจกันเมื่อไร ปัญญาที่จะมาอาศัยตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจเกิดขึ้นได้นั้น มิใช่เป็นเรื่องของคนสามัญธรรมดาจะทำได้ คำที่ว่า ปัญญา ในที่นี้ไม่ใช่ปัญญาธรรมดาทั่วไปอย่างที่เรามีความเข้าใจกัน ปัญญาที่เกิดขึ้นเพราะมีโยนิโสมนสิการเป็นปัจจัยนั้น จัดว่าเป็นปัญญาที่ได้รับปัจจัยที่มีศีลและสมาธิที่เกิดร่วมในอารมณ์เดียวกัน เป็นสหชาตปัจจัยและอัญญมัญญปัจจัยให้ ในขณะนั้นผู้ปฏิบัติจะไม่รู้สิ่งใดที่นอกเหนือไปจากทุกข์ ในตอนนี้แหละที่เรียกว่า เห็นโลกโดยความเป็นทุกข์ มีแต่ทุกข์มีแต่โทษ .โดยหาประโยชน์อะไรไม่ได้เลย เป็นภัยที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง ขาดความอบอุ่นใจ เพราะไม่มีอะไรเป็นที่พึ่งเลยแม้แต่น้อยนิด เหมือนจมอยู่ในกองเพลิงที่แสนจะทุกข์ทรมาน ผู้ปฏิบัติแน่ใจตนเองว่า ตราบใดที่ยังมีนามรูปนี้อยู่จะไม่สามารถรอดพ้นจากความทุกข์ไปได้เลย จึงมีใจโอนไปเอนไปเทไปในธรรมอันเป็นที่สิ้นทุกข์ เมื่อปัญญาเกิดขึ้นเห็นแต่ทุกข์ ตัณหาไม่มีที่เกาะ ไม่มีที่อาศัย ก็จะถูกวิปัสสนาทำลายไปทุกๆ ขณะ หมดเหตุปัจจัยลงเมื่อใดเมื่อนั้นทุกข์ก็จะดับไปเอง นี้แลจัดเป็นลู่ทางแห่งความบริสุทธิ์หมดจดในพระธรรมวินัยนี้

โดย เบญจพร: ผู้นำเสนอ [12 ต.ค. 2545 , 10:36:06 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.146.102 )

สลักธรรม 1 ขอบคุณและอนุโมทนาในการเผยแพร่ธรรมทานค่ะ...

โดย น้องกิ๊ฟ [12 ต.ค. 2545 , 10:52:47 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.155.66 )

สลักธรรม 2 ฟัง (อ่าน)ดู ที่ท่านพูดมา..ก็เข้าใจว่าแม้เราจะไป ปฏิบัติธรรม หรือ เข้ากรรมฐาน ก็ตาม..เราก็ควร ที่จะ ทำตัวให้เป็นปกติ..เหมือนชีวิตประจำวัน.. และ..ถึงแม้ การดำรงชีวิตประวัน..ตามภารกิจ หน้าที่..ก็ ทำตัวเป็นปกติเช่นกัน..เพียงแต่ว่า. พยายาม ให้มีความรู้สึกตัว..มีสติกับการเคลื่อน ไหว ของกาย และ ความคิด ของเรา ในขณะ นั้นๆไปด้วย..เป็น ลักษณะ ปัจจุบันขณะ..ในแต่ ละ เวลา นาที.ที่พบผ่าน..ก็รู้สึกตัวไปๆๆๆ เท่าที่ จะทำได้.. อยากเรียนถามว่า..ที่ข้าพเจ้า เข้าใจอย่างนี้ ถูกต้อง หรือไม่ ? อย่างไร ?.. กราบเรียนถามมาด้วยความอยากรู้จริงๆ. ขอบพระคุณ ล่วงหน้า..

โดย ศานติ. [12 ต.ค. 2545 , 11:04:05 น.] ( IP = 67.225.119.55 : : )

สลักธรรม 3 สวัสดีครับคุณศานติ ต้องขออนุโมทนาที่คุณดำรงรักษาเป้าหมายไว้ได้อย่างดี แม้นช่วงสัปดาห์เศษที่ผ่านมานี้มีเรื่องมากมายที่เข้ามาสู่กระทู้ธรรม ทั้งที่ดูว่ามีสาระและไม่มีสาระก็ตาม แต่ผมก็เห็นว่า คุณก็ยังใส่ใจในความมุ่งหวังแห่งสันติภาพสมกับดังชื่อของคุณว่าศานติ ....ขอบคุณมาก ส่วนการปฏิบัติธรรมนั้น มีการปฏิบัติอยู่หลายๆวิธี หลายๆอิริยาบถ หลายๆแบบแผน และหลายๆอารมณ์ แต่หัวข้อกระทู้ธรรมนี้ เป็นหัวข้อธรรมที่อธิบายเกี่ยวกับการปฏิบัติที่ถูกจริง กระผมจึงต้องขอตอบว่า ..บทสรุปที่คุณเล่าและถามไว้นั้น ยังคลาดเคลื่อนจากความเป็นจริง เพราะหลักการปฏิบัติที่ถูกจริงนั้น จะต้องมีทั้งสติและสัมปชัญญะ และสัมปชัญญะที่กล่าวถึงนี้ก็ได้แก่ตัววิปัสสนานั่นเอง เพราะการที่จะรู้แจ้งเห็นจริงตามคำสั่งสอนของพระพุทธองค์นั้น คือรู้ความเป็นไปของชีวิต ได้แก่ รูปธรรมและนามธรรมเท่านั้น ซึ่งเกิดขึ้นจริงในขณะนั้น เรียกว่า อารมณ์ปัจจุบัน หรือปัจจุบันอารมณ์ ซึ่งจิตจะมีหน้าที่รับรู้อารมณ์อยู่ตลอดเวลาไม่รูปก็นาม จิตจะว่างจากการรับรู้อารมณ์ไม่ได้เด็ดขาด และธรรมชาติที่ยืนให้รู้ก็ไม่มีอะไรนอกเหนือไปจากรูปและนาม ส่วนคำว่าแจ้ง ก็ได้แก่การรู้แจ้งในรูปนั้นนามนั้นว่าเป็นไปตามกฎของพระไตรลักษณ์ ว่าเป็นธรรมชาติแห่งอนิจจัง ทุกขัง อนัตตาล้วนๆที่ไหลเรื่อยไปตามเหตุปัจจัย สมจริงดังคำว่า "เยธมฺมา เหตุปภฺวา เตสํเหตุง ตถาคโต เตสัญ จ นิโรโธ จ เอวํวาที มหาสมโณ" และข้อสำคัญที่สุดผู้ปฏิบัติจะขาดเสียมิได้ซึ่งการมนสิการที่ถูกต้อง จึงจะเข้าถึงทุกข์อันพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสรู้แล้ว ผมขออนุโมทนาด้วยนะครับ ด้วยความปรารถนาดีต่อชีวิตเพื่อชีวิตที่เวียนว่ายตายเกิดแห่งวังวนของวัฏฏะภัยด้วยใจจริง

โดย เทพธรรม - [13 ต.ค. 2545 , 10:42:36 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.154.15 )

สลักธรรม 4 อนุโมทนาด้วยครับผม

โดย น้องจุก [13 ต.ค. 2545 , 16:20:30 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.156.185 )

สลักธรรม 5 อนุโมทนาทุกท่านค่ะ

โดย เล็ก [13 ต.ค. 2545 , 19:24:59 น.] ( IP = 203.107.143.139 : : )

สลักธรรม 6 ติดตามกระทู้นี้แล้ว รู้สึกถึง "ประโยชน์" สมกับชื่อเรื่อง การสร้างที่พึงแก่ชีวิตจริงๆ ขอบพระคุณอาจารย์เบญจพรมากค่ะ

โดย วยุรี [14 ต.ค. 2545 , 07:35:15 น.] ( IP = 203.113.39.11 : : )

สลักธรรม 7 กราบขอบพระคุณ คุณ เทพธรรม เป็นอย่างมาก ..จ๊ะ.

โดย ศานติ. [14 ต.ค. 2545 , 09:32:22 น.] ( IP = 67.225.119.122 : : )

สลักธรรม 8 ขอบพระคุณค่ะ ภาพส่งมาจากเมลค่ะ

โดย ดอกสารภี [14 ต.ค. 2545 , 12:39:44 น.] ( IP = 202.28.27.2 : : 202.28.25.183 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด