แด่ท่านผู้เสียสละ

---

แด่ท่านผู้เสียสละ คราวาระแห่งความสูญเสียได้บังเกิดขึ้นท่ามกลางความเจริญงอกงามตามประสงค์ท่านพระอาจารย์บุญมี เมธางกูร ผู้ให้กำเนิดอภิธรรมมูลนิธิแห่งนี้ ถึงคราวหมดกรรมลงสิ้น ยังความโสกะปริเทวะมาสู่ญาติมิตรและบรรดาศิษย์ทั้งหลายเป็นธรรมดา แต่ทว่า คุณธรรมอันล้ำเลิศประเสริญเหนือมนุษย์ธรรมดาจะพึงกระทำได้ยังปรากฏเป็นอนุสรณ์อยู่อีกมากมายที่สำคัญคือ ประมวลปัญญาอันสุขุมคัมภีรภาพ ซึ่งท่านได้ถ่ายทอดออกมาเป็นตำรับตำรามากมายล้วนมีค่ายิ่งทั้งนั้น ความเป็นผู้เสียสละอันเกิดขึ้นจากจิตที่เมตตากรุณาของท่านพระอาจารย์บุญมี เมธางกูร ได้รับการแซ่ซ้องสรรเสริญจากเหล่าเทพเทวา ในความเป็นอัจฉริยะผู้เลิศในการเผยแพร่พระอภิธรรม ท่านบากบั่นดำรงมั่นเพื่อรักษาพุทธศาสน์ และทุ่มเทชีวิตทั้งชีวิตเพื่อเผยแพร่พระอภิธรรมปิฎก ณ วาระนี้ จึงถือโอกาสประกาศก้องทั้งสองภพอีกครั้งว่า ท่านพระอาจารย์บุญมี เมธางกูร ท่านผู้เสียสละ นับเป็นบุคคลที่ควรแก่การสักการะ สรรเสริญ เทิดทูน เป็นปูชนียบุคคลที่เหล่าศิษย์ทั้งหลายควรน้อมสักการบูชา และเจริญรอยตามทางของท่านสืบต่อไป “หลวงพ่อเสือ”

โดย ผู้ดูแลบอร์ด [23 พ.ย. 2545 , 10:42:54 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.148.93 )

สลักธรรม 1 พ่อจ๋า น้ำตาแห้ง เหลือคราบอาบรินไว้ แผลหัวใจ เหลือรอยยับนับมิสิ้น ชีวิตอยู่ เหลือแต่ร่างรอฝังดิน วิญญาณบิน ไปด้วยกัน วันพ่อตาย ในที่สุด วันที่พ่อต้องจากลูกไปอย่างไม่มีวันกลับก็มาถึง ทั้งที่ลูกเองบอกใจให้ยอมรับ เพื่อเผชิญกับวันนั้นมานาน แต่แล้ว ทำนบใจ ที่ลูกพยายามก่อขึ้นมานั้น ได้พังทลายลงไปอย่างสิ้นเชิง น้ำตาแห่งความรักและความสูญเสียได้ทะลักออกมา สุดที่ลูกจะฝืนได้ ความหวาดกลัวได้โหมกระหน่ำมากขึ้นในจิตใจจนแทบหมดสติ กลัวว่า แม้แต่ร่างที่ไร้วิญญาณของพ่อ ลูกก็จะไม่มีโอกาสได้เห็น ความรู้สึกเช่นนี้ในขณะนั้น มันเป็นความเจ็บปวดสุดที่ลูกจะทนได้จริงๆ ลูกได้แต่วิงวอนร้องครวญอยู่ในใจว่า พ่อจ๋า พ่ออยู่ไหน ช่วยลูกด้วย ช่วยให้ลูกได้มีโอกาสกราบพ่อ ได้เห็นพ่อนอนสงบจากความ ทุกข์ทรมานที่พ่อทนรับมาจากความเจ็บป่วยเป็นเวลานานสักครั้ง ณ วัดดุสิตาราม ท่ามกลางความรู้สึก อ้างว้าง โดดเดี่ยว เดียวดาย ลูกก็ได้มีโอกาสเห็นรูปพระผู้เป็นดวงใจ รูปที่นอนสงบจากความรู้สึกใดๆ มีโอกาสได้กราบและรดน้ำพระศพพ่อที่ลูกรักยิ่ง มือที่จัดรอไว้ให้ญาติมิตรและสานุศิษย์ได้แสดงความอาลัยของพ่อนั้น นิ่งสงบ น้ำอบที่ราดรดซ้ำแล้วซ้ำเล่า มิสามารถที่จะทำให้พ่อรับรู้ถึงความเย็นของน้ำได้อีกแล้ว ช่างเป็นภาพและความรู้สึกที่ทารุณจิตใจของลูกที่สุดในชีวิต หัวใจที่เย็นยะเยือกของลูกนั้น มีแต่คำถามที่ว่า พ่อจ๋า พ่ออยู่ไหน แต่ด้วยความมั่นใจอย่างเต็มพลังว่าพ่อของลูกผู้ผูกชีวิตไว้กับกุศลอย่างเหนียวแน่น ผู้เปี่ยมล้นไปด้วยความเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ และอุทิศชีวิตให้แก่พุทธศาสนามาโดยตลอด จนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต แม้ในยามที่พ่อต้องต่อสู้กับวิบากของกรรมด้วยความทุกขเวทนาอย่างยิ่ง พ่อยังมีความห่วงใยมายังศิษย์ โดยฝากคำพูดมาเป็นเครื่องเตือนใจให้ไว้กับกรรมการของอภิธรรมท่านหนึ่งว่า ขอให้ทุกคนระวังตัวอย่าเผลอจากสติ นับได้ว่าอารมณ์ของพ่อนั้นตั้งมั่นอยู่ในกุศลจิตเสมอ และด้วยพลังที่เปี่ยมล้นในกุศลจิตของพ่อนั้น ทำให้ลูกมั่นใจว่า เวลานี้พ่อของลูกกำลังประสบ สุขในสมปรายภพแน่นอน บัดนี้ลูกหมดสิ้นแล้ว กำลังใจจากพ่อ ความห่วงและความปรารถนาดีจากพ่อไม่มีอีกแล้ว คำพูดที่พ่อฝากมาถึงลูก ซึ่งทุกครั้งที่มีลูกศิษย์ไปเยี่ยมและเป็นผู้ที่พ่อไว้ใจพอจะฝากคำพูดความห่วงใยมายังลูกได้ พ่อจะฝากความคิดถึงและความห่วงใยมาเสมอ พ่อจะถามเสมอว่า เขาเป็นอย่างไรบ้าง? ค่ะพ่อขา ความห่วงของพ่อนี้ ยิ่งกว่ายาวิเศษใดๆทั้งสิ้น ทำให้ลูกมีกำลังใจต่อสู้กับอุปสรรคที่มีมาอย่างสม่ำเสมอ ก็เพราะลูกมีพ่อผู้ที่เป็นทั้งชีวิตและจิตใจของลูกเสมอมา แต่ถึงแม้ว่าชีวิตของลูกขณะนี้ ไม่ต่างไปจากเรือที่อับปาง แต่ลูกจะอดทนไม่ยอมแพ้แก่โชคชะตา จะเพียรตั้งใจกระทำหน้าที่ที่พ่อมอบหมายและต้องการให้ลูกทำ แม้นจะต้องถูกมรสุมชีวิตกระหน่ำซ้ำสักเพียงใด ลูกก็จะทำ ต่อไปเพื่อสืบทอดเจตนารมณ์ของพ่อผู้มีพระคุณอันแสนยิ่งใหญ่ แต่ลูกยัง มีหน้าที่ที่พ่อมอบ รับผิดชอบ กอปรกรรมดีมีมากหลาย รอวันนั้น มาถึง ซึ่งวันตาย ทั้งร่างกาย วิญญาณพานพบกัน (นิรันดร์เทอญ) จากลูก ศศิธร เมธางกูร

โดย ผู้ดูแลบอร์ด [23 พ.ย. 2545 , 10:47:07 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.148.93 )

สลักธรรม 2 วันไม่หวน แม้ครวญหา ฉันอยากเป็นดอกไม้แห้ง ถึงจะแล้งอยู่ในแจกัน เงียบเหงา..ก็ยังเป็นฉัน ชีวันฤาจะบรรลัย ไม่มีน้ำ..มารด ไม่หมดอายุได้ แสงอาทิตย์ส่องต้องใจ เป็นเพื่อนในยามกลางวัน กลางคืนก็ดับความคิด สนิท..เนาในความฝัน ถ้าเป็นดอกไม้นั้น แล้วฉัน..อาจจะ..ลืมเธอ.. ด้วยรักที่ไม่มีลืมค่ะพ่อ

โดย ต้อยค่ะคุณพ่อ [23 พ.ย. 2545 , 12:32:33 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.154.241 )

สลักธรรม 3 . ....บุญน้อยที่ไม่โอกาสได้รับการสอนจากท่าน เพราะความล่าช้าแห่งเวลา.. แต่สามารถได้รับการสั่งสอนจากบุตรีของท่าน ทำให้รู้สึกได้ถึงความสุขุมในการเผยแพร่พระอภิธรรมของท่านค่ะ อีกทั้ง จะมีสักกี่คนที่ได้รับการยกย่องทั้งสองภพ เสมือนท่านค่ะ? ขอกราบขอบคุณ ที่ท่านมอบทรัพย์ที่ยิ่งใหญ่ไว้แก่เราค่ะ ทรัพย์ประการแรก คือมอบความรู้ในธรรมอันลึกซึ้ง กล่าวคือพระอภิธรรมที่ท่านเพียรพยายามเผยแพร่ให้กับชนผู้สนใจใฝ่ธรรม.. อีกประการหนึ่ง อันนี้สำคัญกับช้างมากค่ะ..คือ ท่านมอบบุตรีที่มีความสามารถ และเป็นครูผู้ประเสริฐของลูกกศิษย์ทั้งหลายที่มาล้าหลัง และเพราะมีบุตรีของท่าน ช้างถึงมีโอกาสพบหลวงพ่อ และอาจารย์(วิชิต)ค่ะ กราบขอบคุณท่านอย่างสูง....ด้วยความรู้สึกที่มีทั้งหมดค่ะ

โดย หลานศิษย์ค่ะ [24 พ.ย. 2545 , 06:38:57 น.] ( IP = 203.170.131.125 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด