เทฺววาจิกอุปาสก

---

เทฺววาจิกอุปาสก ครั้นล่วง ๗ วันแล้ว เสด็จไปประทับนั่งขัดสมาธิยังร่มไม้จิก อันมีนามว่า “มุจลินท์” อันตั้งอยู่ในทิศบูรพาหรือทิศอาคเนย์ แห่งไม้มหาโพธิเสวยวิมุตติสุขอยู่ ณ ที่นั้นอีก ๗ วัน ในกาลนั้นฝนตกพรำตลอด ๗ วัน พญานาคมีนามว่า “มุจลินท์นาคราช” มีอานุภาพมาก อยู่ที่สระโบกขรณี ใกล้ต้นมุจลินท์พฤกษ์นั้น มีความเลื่อมใสในพระศิริวิลาส พร้อมด้วยพระรัศมีโอภาสอันงามล่วงล้ำเทพยดาทั้งหลาย จึงเข้าไปใกล้แล้วขดเข้าซึ่งขนดกายแวดวงพระสัมพุทธเจ้าได้ ๘ รอบ และแผ่พังพานอันใหญ่ป้องปกเบื้องบนพระเศียร มิให้ลมและฝนถูกต้องพระกายพระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นล่วง ๗ วัน ฝนหายขาดแล้ว พญานาคก็คลายขนดจำแลงกายเป็นมาณพ เข้าไปถวายอัญชลีเฉพาะพระพักตร์พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงเปล่งอุทานวาจาว่า “ความสงัดเป็นสุข สำหรับบุคคลผู้มีธรรมอันเห็นแล้วยินดีอยู่ในที่สงัด รู้เห็นตามความเป็นจริง ความไม่เบียดเบียน คือ ความสำรวมในสัตว์ทั้งหลาย และความปราศจากความกำหนัด คือ ความล่วงกามทั้งหลายเสียได้ด้วยประการทั้งปวง เป็นสุขในโลก ความนำอัสมิมานะ คือความถือตัวออกให้หมดไป เป็นสุขอย่างยิ่ง” ครั้นล่วง ๗ วันแล้ว เสด็จออกจากร่มไม้มุจลินท์ ไปยังร่มไม้เกต อันมีนามว่า “ราชายตนะ” อันอยู่ในทิศทักษิณแห่งต้นไม้มหาโพธิ เสวบวิมุตติสุข ณ ที่นั้น สิ้น ๗ วัน เป็นอวสาน ในกาลนั้น ท้าวสักกอมรินทราธิราช ทรงดำริว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามิได้เสวยพระกระยาหาร นับแต่กาลตรัสรู้มาได้ ๔๙ วันแล้ว จึงได้เสด็จลงมาจากเทวโลก น้อมผลสมออันเป็นทิพยโอสถเข้าไปถวาย พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงรับผลสมอเสวยแล้ว ทรงทำสรีรกิจลงพระบังคน ทรงสำราญพระกายแล้ว เสด็จเข้าประทับยังร่มไม้ราชายตนพฤกษ์นั้น ในกาลนั้นมีพาณิชสองพี่น้อง ชื่อตปุสสะ๑ ภัลลิกะ๑ เป็นนายกองเกวียนนำกองเกวียนบรรทุกสินค้าโดยมรรคาอันไกล ปรารถนาจะไปค้าขายยังอุกกลาชนบท ในมัชฌิมประเทศ เดินทางมาใกล้พนาสณฑ์นั้น เทพยดาได้แนะนำให้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า สองพาณิชก็ดีใจพักกองเกวียนไว้แล้ว เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า มีศรัทธาเลื่อมใสได้น้อมข้าวสัตตูก้อน สัตตูผงเข้าทูลถวายด้วย ลำดับนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงดำริว่า บาตรของตถาคตได้หายไปแต่เช้าแห่งวันตรัสรู้ ต้องทรงรับข้าวมธุปายาสของนางสุชาดาด้วยพระหัตถ์ และครั้นได้ตรัสรู้แล้ว ก็มิได้เสวยพระกระยาหารเลยตลอดเวลา ๔๙ วัน บัดนี้ควรที่ตถาคตจะรับอาหารของสองพาณิช ที่น้อมเข้ามาถวายด้วยบาตร ขณะนั้นท้าวจาตุมหาราชทั้ง ๔ พระองค์ได้นำบาตรเสลมัยเป็นศิลาล้วนมีสีเขียวดังเมล็ดถั่วเขียวทั้ง ๔ ลูก มาจากทิศทั้ง ๔ น้อมเข้าไปถวายพระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นพระองค์ทรงรับบาตรทั้ง ๔ ลูกจากท้าวมหาราชแล้ว ทรงดำริว่าบรรพชิตไม่ควรมีบาตรเกินกว่า ๑ ลูก และในทันใดนั้นก็ทรงอธิษฐานประสานบาตรทั้ง ๔ ลูกนั้นเข้าเป็นบาตรลูกเดียว แล้วทรงเอาบาตรนั้นรับข้าวสัตตูก้อน สัตตูผงของพาณิชทั้งสอง ทรงทำภุตกิจ เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าเสร็จการเสวยแล้ว ตปุสสะภัลลิกะ พาณิชทั้งสองได้กราบทูลแสดงตนเป็นอุบาสกด้วยความเลื่อมใส ขอถึงพระผู้มีพระภาคเจ้ากับพระธรรมว่าเป็นสรณะตลอดชีวิตด้วยเวลานั้นยังไม่มีพระสงฆ์ ปฐมอุบาสกทั้งสองนี้จึงเป็นอุบาสกประเภท เทฺววาจิก คือเปล่งวาจาขอถึงพระพุทธเจ้าและพระธรรมทั้งสองเป็นที่พึ่งที่ระลึก ครั้นแล้วพาณิชทั้งสองได้กราบทูลขอประทานปูชนียวัตถุ คือสิ่งใดสิ่งหนึ่งสำหรับเป็นที่ระลึกอภิวาทบูชาในกาลต่อไป พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงยกพระหัตถ์ขึ้นปรามาสพระเศียร ในขณะนั้นพระเกศธาตุ ๘ เส้นได้ติดนิ้วพระหัตถ์ลงมา พระบรมศาสดาจึงทรงประทานพระเกศธาตุทั้ง ๘ เส้นนั้นแก่ตปุสสะภัลลิกะปฐมอุบาสก เพื่อเป็นที่ระลึกตามประสงค์ พาณิชทั้งสองน้อมรับพระเกศธาตุด้วยความเบิกบานใจอย่างยิ่ง ได้นำบรรจุลงในผอบทองคำ แล้ววางลงบนสุวรรณภาชนะอันวิจิตร ถวายบังคมอัญเชิญผอบพระเกศธาตุไปด้วยเศียรเกล้าของตน นำขึ้นประดิษฐานบนเกวียน แล้วหลีกไปจากที่นั้น ครั้นล่วง ๗ วันแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงเสด็จจากร่มไม้ราชายตนะ ไปประทับยังร่มไม้อชปาลนิโครธอีกครั้งหนึ่ง ทรงพระดำริถึงพระองค์ว่า การดำรงพระองค์อยู่โดยความเป็นผู้ไม่มีที่เคารพกราบไหว้เป็นความลำบาก ก็แลพระองค์ควรจะเคารพกราบไหว้ผู้ใดดี เมื่อได้ทรงพิจารณาเลือกหาผู้ที่ทรงคุณสมบัติยิ่งกว่า ควรที่พระองค์จะทรงเคารพก็มิได้ทรงมองเห็นใครผู้ใดผู้หนึ่ง ซึ่งเป็นผู้สูงด้วยคุณธรรมควรแก่การคารวะ ทรงพระดำริว่าพระโลกุตตรธรรมที่ตถาคตได้ตรัสรู้นี้แล เป็นปูชนียวัตถุอันประเสริฐสุด ควรแก่การเคารพบูชาอย่างยิ่ง แม้พระสัมพุทธเจ้าทั้งหลายที่เสด็จดับขันธ์ปรินิพพานไปแล้วทุกๆพระองค์ ก็ทรงเคารพพระสัทธรรม ดังนั้พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงทรงเคารพพระธรรม ทรงเทิดทูนพระธรรมขึ้นเป็นที่เคารพบูชา ต่อนั้นก็ทรงพิจารณาถึงพระธรรมที่พระองค์ได้ทรงตรัสรู้ทั้งหมดนั้น เป็นคุณชาติละเอียดสุขุมคัมภีรภาพอย่างยิ่ง ยากที่มนุษย์ทั้งหลายผู้มีปัญญาน้อย มีความเพียรน้อย แม้จะได้สดับแล้วจะตรัสรู้ตามได้ ทำให้พระองค์ทรงท้อพระทัยในอันจะแสดงธรรมโปรดประชากร .. ยังมีต่อค่ะ.. จาก พุทธประวัติทัศนศึกษา โดย พระธรรมโกศาจารย์

โดย เบญจพร : นำเสนอ [29 พ.ย. 2545 , 08:44:10 น.] ( IP = 203.144.181.245 : : )

สลักธรรม 1 ขออนุโมทนาอาจารย์เบญจพรค่ะ

โดย ปราณี [29 พ.ย. 2545 , 10:03:00 น.] ( IP = 203.148.162.88 : : )

สลักธรรม 2 มาอ่านตอนนี้แล้วนึกถึงพระธาติอินทร์แขวนที่ประเทศพม่านะคะ หลวงพ่อแสวงเคยเล่าให้ฟังเกี่ยวกับตำนานเส้นพระเกศานี้.. ขอบคุณมากค่ะอาจารย์เบญจพร

โดย น้องกิ๊ฟ [29 พ.ย. 2545 , 10:38:28 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 3 ขอบพระคุณ อาจารย์ เบญพร มากครับ ได้อ่านเรื่องดีๆ เป็นกำไรอีกแล้วครับ

โดย น้ำใส [29 พ.ย. 2545 , 11:21:32 น.] ( IP = 202.133.134.152 : : )

สลักธรรม 4 อนุโมทนากุศลค่ะ มีเรื่องอ่านดี ๆ เกือบทุกวันเลย

โดย MASHIMA [29 พ.ย. 2545 , 11:49:54 น.] ( IP = 210.1.12.130 : : )

สลักธรรม 5 ขอบคุณและอนุโมทนาค่ะ อ.เบญจพร

โดย ทวีพร [29 พ.ย. 2545 , 19:25:58 น.] ( IP = 203.144.181.245 : : )

สลักธรรม 6 ขอบคุณและอนุโมทนาค่ะ อาจารย์เบญจพร ได้อ่านสิ่งดีๆเป็นมงคลกับชีวิต ชอบมากค่ะ จะคอยอ่านตอนต่อไปนะคะ

โดย ป้าจ๋า [29 พ.ย. 2545 , 20:08:23 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.155.235 )

สลักธรรม 7 ขอบคุณค่ะ ติดตามอ่านตลอด เพราะชอบพุทธประวัติค่ะ

โดย เซิ่น [29 พ.ย. 2545 , 22:48:00 น.] ( IP = 203.170.149.158 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด