มีประโยชน์...จึงคัดมาฝาก

---

.กรรมสนองกรรม คอลัมน์ ธรรมะใต้ธรรมาสน์ สมัยพระพุทธองค์ประทับอยู่ที่เมืองสาวัตถี ทุกเช้า พระองค์จะเสด็จออกโปรดสัตว์ (ออกบิณฑบาต) พร้อมเหล่าสาวก ผ่านบ้านของคนฆ่าหมูขายคนหนึ่งชื่อ จุนทะสูกริก ความจริงแกนามสกุลอื่น แต่เนื่องจากแกฆ่าหมูประจำ ชาวบ้านจึงเรียกขานแกว่า "สูกริก" แปลว่าผู้ฆ่าหมู ข้าวแม้ทัพพีเดียว นายจุนทะไม่เคยใส่บาตรพระ เรียกได้ว่า "ปิดประตูสวรรค์" สนิทเลยทีเดียว นายจุนทะแกมีรสนิยมวิตถารพอใช้ คือแกชอบกินหมูหัน หมูหันที่ว่านี้ แกทำพิสดารไม่เหมือนคนอื่น แกจะเลือกเอาหมูรุ่นๆ กำลังพอดีๆ มาฆ่า โดยวิธีใช้ฆ้อนทุบไม่ให้เลือดออก เมื่อมันตายแล้ว ก็จะทุบทั่วทั้งร่างให้น่วมไปหมดแล้วเอาน้ำร้อนกรอกปาก รีดเอาขี้ออกจนสะอาด แล้วก็เอาน้ำร้อนลวกทั่วตัว ขูดขนออกให้หมด แล้วนำไปย่างจนสุกได้ที่แล้วก็นำไปนั่งกินต่อหน้าบุตรภรรยา . ธรรมเนียมแขก ยังไงๆ ก็ถือว่า เมียเป็นคนคอยปรนนิบัติรับใช้ ไม่ยอมให้นั่งกินข้าวด้วย ให้กินหลังจากสามีกินข้าวเสร็จแล้ว จนมีคนพูดคำพังเพยให้ฟังว่า "วัวลังกา ม้าอินเดีย เมียฮินดู" คือ ที่ลังกาใช้วัวลากเกวียนเสียจนผอม ที่อินเดียไม่ใช้วัว เพราะวัวถือว่าเป็นพาหนะของพระเจ้า แต่ใช้ม้าผอมๆ แทน ส่วนผู้หญิงอินเดียนั้นไม่มีสิทธิ์มีเสียงในสังคม แต่งงานแล้วก็ไปอยู่รับใช้สามีและพ่อแม่สามี ใครไม่สามารถมีลูกชายให้ตระกูลสามี อาจถูกเฉดหัวออกจากตระกูลก็ได้ ถูกเขาไล่ไม่รู้จะไปไหน กลับบ้านเดิม พ่อแม่ก็ไม่รับกลับ เพราะตอนแต่งงานนั้น พ่อแม่เอาน้ำล้างหัวกะไดบ้าน ไล่เสนียดจัญไรเรียบร้อยแล้ว เฮ้อ ! พูดแล้วกลุ้มว่ะ เล่าเรื่องต่อดีกว่า หลายปีผ่านไป นายจุนทะก็เพลินอยู่กับการฆ่าหมูขาย เสียงหมูกำลังถูกทุบร้องทุกเช้าๆ จนชินหูคนเดินผ่านไปผ่านมา เรียกว่ากลายเป็น "สัญลักษณ์" ของตรอกนั้นเลยก็ว่าได้ เช้าวันหนึ่ง ตรงกับวันพระ พระสงฆ์ออกบิณฑบาตเดินผ่านบ้านนายจุนทะ ได้ยินเสียงหมูร้องเหมือนกำลังโดนฆ่าเช่นเดิม กลับไปถึงพระะเชตวันพระเหล่านั้นไปกราบทูลพระพุทธองค์ว่า นายจุนทะแกสร้างแต่กรรมชั่ว ฆ่าสัตว์ตัดชีวิต แม้กระทั่งวันพระก็ไม่เว้น พระพุทธองค์ทรงรู้ด้วยญาณ ตรัสบอกเหล่าสาวกว่า "เสียงร้องที่พวกเธอได้ยินนั้น มิใช่เสียงหมูกำลังถูกฆ่า แต่เป็นเสียงของนายจุนทะเอง" "แต่เป็นเสียงหมูนะ พระเจ้าค่ะ" เหล่าสาวกค้าน . "ใช่ ร้องออกมาเป็นเสียงหมู แต่ออกจากปากของนายจุนทะ พวกเธอคงไม่รู้ว่า เมื่อคืนนี้นายจุนทะป่วยหนัก จนเพ้อร้องเป็นเสียงหมูกำลังถูกฆ่าทั้งคืน และจะร้องอยู่อย่างนี้ไปอีกหลายวัน" จริงดังพระพุทธองค์ว่า นายจุนทะแกป่วยหนักจนเพ้อคลานสี่ขาร้องเหมือนหมูถูกทุบหัว เป็นที่น่าเวทนาของบุตรภรรยาและญาติมิตรทั้งหลาย ประชาชนที่ทราบเรื่อง ต่างอุทานเป็นเสียงเดียวกันว่า "เวรกรรมตามสนอง" ไม่รู้จะช่วยเหลืออย่างไร ได้แต่ปลงธรรมสังเวช แกคลานสี่ขาร้องเป็นหมูถูกฆ่าอยู่ 7 วัน จึงสิ้นลมไปอย่างทรมาน ตายไปแล้ว พระพุทธองค์ตรัสว่า ไปเกิดในนรกหมกไหม้ ใช้เวรใช้กรรมอยู่ ป่านนี้พ้นหนี้กรรมหรือยังก็ไม่ทราบ พระพุทธองค์ทรงปรารภเรื่องนี้ให้พระสงฆ์และประชาชนฟังในวันหนึ่ง ได้ตรัสพระธรรมเทศนาพูดง่ายๆ ว่า ได้เทศน์ให้ฟังสั้นๆว่า อิธะ โสจะติ เปจจะ โสจะติ ปาปะการี อุภะยัตถะ โสจะติ โส โสจะติ โส วิหัญญะติ ทิสะวา กัมมะกิลิฏฐะมัตตะโน เขียนบาลี (สะกดแบบไทย) ให้ขลังไปยังงั้นเอง เชื่อว่า ท่านอ่านแล้วก็แปลไม่ออก นอกจากจะเป็นมหาเปรียญ ขอยกคำแปลเป็นกลอน (ซะด้วย) ดังนี้ครับ ผู้ทำบาปเศร้าโศกในโลกนี้ วายชีวีโศกเศร้าไม่เบาหนา ย่อมโศกเศร้าหม่นหมองสองโลกา ไม่สร่างซาโศกีทวีคูณ เขาเห็นกรรมเศร้าหมองไม่ผ่องแผ้ว ของตนแล้วสุขหายสลายสูญ ย่อมเดือดร้อนโศกาแสนอาดูร ไม่ไพบูลย์พูนสุขต้องทุกข์ทน คำแปลนี้เป็นของพระมหาชัยรัตน์สุชาโต ผมคัดลอกมาจากหนังสือ "คาถาพระธรรมบทคำกลอน" ถึงแปลไม่ไพเราะดังเช่นบทกวีของกวีเอกทั้งหลายก็ได้ใจความครับ คนทำบาปทำกรรม ไม่ว่าจะยังมีชีวิตอยู่หรือละโลกนี้ไปแล้ว ก็เศร้าโศกทั้งสองสถาน ขณะยังมีชีวิตอยู่ก็ดูเหมือนจะมีความสุขมีเงินมีทอง มีเกียรติยศ คนนับหน้าถือตา แต่ในส่วนลึกของจิตใจแล้ว คนพวกนี้หาความสุขไม่ได้ นั่งที่ไหน นอนที่ไหน ก็ผวากลัวคนจะมายิง ไม่เห็นหรือครับ เจ้าพ่อทั้งหลายเวลาไปไหน มีบอดี้การ์ด ติดตามเป็นพรวน ล้วนแต่นักแม่นปืนทั้งนั้น สุขสบายที่ไหนเล่า ไม่รู้จะโดนถล่มเอาเมื่อไหร่ หม่อมถนัดศรี (ม.ร.ว.ถนัดศรี สวัสดิวัตน์) ท่านเล่าว่า วันหนึ่งไปเจอเพื่อนเก่า ตอนนั้น เป็นเจ้าพ่อจังหวัดแห่งหนึ่ง กำลังนั่งกินข้าวอยู่ล้อมหน้าล้อมหลังด้วยมือปืนสามสี่คน เพื่อนร้องเชิญให้ร่วมวงด้วย หม่อมถนัดศรีท่านตอบว่า "กูไม่กินกะมึงดอก กลัวโดนลูกหลงว่ะ" คนสร้างแต่เวรแต่กรรม ไม่มีใครเขาอยากเข้าใกล้ กลัวจะโดนลูกหลง ตายไปแล้วไม่แคล้วตกนรกหมกไหม้ .

โดย พี่เณรชิต [9 ธ.ค. 2545 , 06:26:58 น.] ( IP = 203.170.128.37 : : )

สลักธรรม 1 ขอบพระคุณและกราบอนุโมทนาพี่เณรชิตขอรับ มารับของฝากดีดีมีประโยชน์อีกแล้วครับท่าน

โดย ซาโยจัง [9 ธ.ค. 2545 , 09:59:41 น.] ( IP = 202.28.179.1 : : unknown )

สลักธรรม 2 ขอบคุณมากค่ะพี่เณรชิต ที่นำเรื่องดีๆ มาฝาก

โดย ทวีพร [9 ธ.ค. 2545 , 11:01:08 น.] ( IP = 203.144.181.245 : : )

สลักธรรม 3 มารับประโยชน์แทนของหวานมื้อเที่ยงค่ะ จะได้ไม่เป็นหมูให้กับนายจุนทะ ตัวต่อไป

โดย น้องอุ๊ [9 ธ.ค. 2545 , 12:01:14 น.] ( IP = 202.28.179.1 : : unknown )

สลักธรรม 4 มารับประโยชน์ที่คัดมาฝากค่ะ...... ขอบคุณมากค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 13:20:20 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 5 ขอบพระคุณพี่เณรชิตค่ะ

โดย เซิ่น [9 ธ.ค. 2545 , 22:54:28 น.] ( IP = 203.170.141.189 : : )

สลักธรรม 6 ขอบคุณพี่เณรชิตมากค่ะที่นำเรื่องที่มีประโยชน์มาให้อ่านเสมอค่ะ

โดย เล็ก [11 ธ.ค. 2545 , 19:58:32 น.] ( IP = 203.155.237.124 : : )

สลักธรรม 7 อนุโมทนากุศลกับพี่เณรชิต และขอบคุณพี่เณรชิตมากเลยนะค่ะ

โดย MASHIMA [12 ธ.ค. 2545 , 14:03:07 น.] ( IP = 210.1.12.130 : : )

สลักธรรม 8 ไม่รู้จะพิมพ์ไร

โดย ...Yo... - [13 ส.ค. 2547 , 10:29:20 น.] ( IP = 203.152.41.4 : : 192.168.99.180, 203.121.154.205 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด