จดหมายเหตุเมื่อวันวาน ..ในเหตุการณ์ "เรารักในหลวง"

---

มาตามสัญญาแล้วค่ะ อากาศไม่ค่อยดีเลยนะคะช่วงนี้ ..เดี๋ยวร้อน..เดี๋ยวเย็น..เดี๋ยวฝนตก พลอยให้เป็นไข้ไม่สบายกันไปเป็นแถวๆ แต่อากาศและอุณหภูมิจะเปลี่ยนแปลงไปสักเท่าไหน... ผันผวนไปอย่างไร ก็ไม่อาจเปลี่ยนใจของพี่ดอกแก้วไม่ให้ไปเข้าเฝ้าถวายพระพรพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ณ ศาลาดุสิดาลัย พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน ในวันที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๔๕ ได้ วันนั้นอากาศร้อนมาก แดดก็กระจายลำแสงอย่างไม่เกรงใจใครเลย ด้วยสภาพร่างกายที่ไม่ค่อยจะสมบูรณ์พูนสุขนัก พี่ดอกแก้วจึงบอกพวกเราให้ไปพบกัน ที่บริเวณศาลาดุสิดาลัย ประมาณบ่ายโมงกว่าไม่เกินบ่ายสองโมง ประกอบกับในปีนี้ได้มีการจัดระเบียบเกี่ยวกับการรักษาความปลอดภัย การจัดที่สำหรับผู้ที่มาเข้าเฝ้าถวายพระพร และการจอดยานพาหนะอย่างเข้มงวดขึ้นกว่าแต่ก่อน และเมื่อถึงเวลาตามที่นัดหมาย พวกเราก็ได้เคลื่อนขบวนไปถึงบริเวณที่พี่ดอกแก้วนัดไว้ และก็คิดว่า พี่ดอกแก้วอาจจะยังเดินทางมาไม่ถึง แต่ที่ไหนได้ พอเข้าไปยังบริเวณที่จัดไว้สำหรับคณะของเราได้นั่งรอรับเสด็จนั้น ปรากฏว่า พี่ดอกแก้วมาถึงนานแล้ว และก็ได้เข้าไปแสดงตนยืนยันที่นั่งกับเจ้าหน้าที่ของสำนักพระราชวังเรียบร้อยแล้วด้วย งานนี้ปรากฏว่าคนป่วยมาถึงก่อน และยังต้องคอยยืนมองว่าลูกศิษย์มากันหรือยัง ซึ่งนอกจากจะชวนให้ลูกศิษย์มากันแล้ว พี่ดอกแก้วยังได้ชวนคุณโก๋ (คุณสงกรานต์ จีนเท่ห์) มาเข้าเฝ้าถวายพระพรชัยในวันนี้ด้วย นี่แหละค่ะจึงได้บอกว่า อุณหภูมิจะผันแปรขนาดไหน ก็หาได้เป็นอุปสรรคต่อความจงรักภักดีของพี่ดอกแก้ว ที่มีต่อพระเจ้าแผ่นดินและพระบรมวงษานุวงศ์ได้

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 09:54:15 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 หลังจากที่ลูกศิษย์มากันเป็นส่วนมากแล้ว พี่ดอกแก้วก็เดินไปทักทายทุกคนเท่าที่จะทำได้ .... ซึ่งมองดูแล้ว ไม่เหมือนคนป่วยเลยสักนิด แถมยังมีท่าทางกระปรี้กระเปร่าร่าเริงอยู่ในการรอคอยอีกด้วย แต่เนื่องจากพี่ดอกแก้วเกรงว่า จะเป็นการไม่สมควรอย่างยิ่ง ถ้าอยู่ในอิริยาบถนั่งที่นานเกินไป แล้วเกิดอาการเจ็บปวดจนทนไม่ได้ ต้องลุกขึ้นเปลี่ยนอิริยาบถท่ามกลางกระแสพระราชดำรัส ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่กำลังมีพระราชดำรัสตอบนายกรัฐมนตรีในฐานะตัวแทนของชาวไทยนั้น นอกจากจะเป็นการแสดงความไม่เคารพต่อองค์พระประมุขแล้ว ยังนำความเสื่อมเสียมาสู่หมู่คณะได้ พี่ดอกแก้วจึงได้เปลี่ยนให้น้องกิ๊ฟ...เป็นตัวแทนเข้าไปนั่งในศาลาดุสิดาลัย เพื่อจะได้ซึมซับกับบรรยากาศอีกรูปแบบหนึ่งที่เป็นพิธีการ (และก็ขอบอกตรงนี้เป็นการส่วนตัวว่า ...ได้รับความรู้สึกที่ดีมาก ที่ได้อยู่ร่วมเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้น ได้รับฟังพระสุรเสียงอย่างชัดเจน ได้รับความรู้สึกประดุจดังได้อยู่ในท้องพระโรงที่พระมหากษัตริย์กำลังออกว่าราชการฉะนั้นเลยค่ะ....) เมื่อพี่ดอกแก้วตัดสินใจดังนั้นแล้ว จึงได้ออกมานั่งรวมกลุ่มกับลูกศิษย์ที่จองที่นั่งไว้บริเวณริมทางลาดพระบาท และก็วางแผนล่วงหน้าว่า ..ถ้าทนปวดไม่ไหว ก็จะขอแยกตัวกลับบ้านก่อน เพราะไม่อยากให้ใครเห็นอาการที่ไม่ชวนมอง และอาจทำความเดือดร้อนให้แก่เจ้าหน้าที่ของสำนักพระราชวัง ที่ต้องตามแพทย์ฉุกเฉิน... ถ้าปวดมากจนทนไม่ไหว และแล้วพี่ดอกแก้วลงมานั่งพับเพียบเรียบร้อยเป็นชาวดินที่หน้าตาสดใสมาก

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 09:56:10 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 2 เวลาประมาณ ๑๖.0๐ น. เจ้าหน้าที่ของสำนักพระราชวัง ได้ประกาศให้ทุกคนทราบว่า ใกล้ถึงเวลาตามหมายกำหนดการที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะเสด็จมายังศาลาดุสิดาลัยแล้ว บรรดาข้าราชการ และประชาชนที่อยู่ภายในศาลานั้น ก็เตรียมตัวกันให้อยู่ในความเรียบร้อย ส่วนประชาชนที่อยู่ภายนอกศาลาก็ถูกจัดระเบียบให้เรียบร้อยเช่นกัน .. เพราะภาพที่ปรากฏทางโทรทัศน์วงจรปิดนั้น กำลังจับภาพไปตามกลุ่มประชาชนที่นั่งอยู่ริมทาง และได้รับแจกเสื้อยืดสีขาวเพื่อใช้สวมทับลงไปบนเสื้อตัวเดิม เสื้อยืดสีขาวนี้พี่ดอกแก้วก็ได้รับแจกค่ะ เป็นเสื้อยืดที่เนื้อผ้าไม่ดีนัก .....ค่อนข้างหยาบ ....แต่น้องกิ๊ฟคาดว่าเมื่อพี่ดอกแก้วได้รับมาแล้วก็คงรีบสวมทับลงไป อย่างไม่ลังเลใจ โดยไม่สนใจชุดผ้าไหมแสนงามที่สวมใส่มา เพราะที่ด้านหน้าของเสื้อนั้นสกรีนตัวหนังสือไว้ว่า ...เรารักในหลวง...

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 09:58:23 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 3 เวลาประมาณ ๑๖.๓๐ น. ก่อนที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะเสด็จพระราชดำเนินมาถึงจุดเริ่มต้น ของการเสด็จพระราชดำเนินทักทายประชาชนที่มาเข้าเฝ้านั้น แดดยามบ่ายที่กำลังทอแสงอยู่นั้น ก็หรุบแสงลงทันทีเป็นที่น่าอัศจรรย์ จนหลายคนที่นั่งรออยู่ในบริเวณศาลา ต้องหลุดปากอุทานออกมาอย่างตื่นเต้น และเมื่อเสด็จพระราชดำเนินมาถึงแล้ว ก็ทรงทักทายประชาชนอย่างทั่วถึง พระบรมวงษานุวงศ์ก็ตามเสด็จอย่างใกล้ชิด ภาพประชาชนที่ปรากฏในจอโทรทัศน์นั้น ต่างก็มีใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แสดงถึงอาการดีใจอย่างเห็นได้ชัด ... บางกลุ่มกล่าวคำถวายพระพรว่า ....ทรงพระเจริญ...... และเสียงถวายพระพรนี้ได้เล็ดลอดเข้ามาจนถึงภายในศาลาให้ได้ยินกันอย่างชัดเจน ตลอดระยะเวลาที่นั่งฟังพระราชดำรัสอยู่นั้น ได้สังเกตคนรอบข้างหลายครั้งว่า มีใครหลับหรือสัปหงกบ้างหรือไม่ ...ปรากฏว่า เท่าที่มองเห็นนั้น ..ไม่มีเลยสักคน มีแต่เสียงหัวเราะเบาๆคลออยู่เรื่อยๆ จนกระทั่งเวลาประมาณเกือบหกโมงเย็น อยู่ๆ ก็มีเสียงกรีดร้องดังเข้ามาในศาลาจนน่าเป็นกังวลว่า มีอะไรเกิดขึ้นที่ด้านนอก เสียงกรีดร้องนั้นดังอยู่ครู่หนึ่งก็สงบลง เจ้าหน้าที่ของสำนักพระราชวังที่อยู่ภายในบริเวณศาลาก็มิได้มีอาการผิดปกติอย่างใด จึงได้สงบใจนั่งฟังพระราชดำรัสต่อไปจนจบ

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 10:01:01 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 4 กว่าจะปล่อยให้คลื่นมนุษย์เบียดตัวออกมาถึงลานจอดรถได้นั้นเป็นเวลาทุ่มกว่าแล้ว และก็ได้ทราบว่า พี่ดอกแก้วก็เพิ่งกลับไปที่รถเช่นกัน นึกอัศจรรย์อยู่ในใจว่า ...ช่างอดทนได้อย่างเยี่ยมยอด ....นั่งพับเพียบฟังพระราชดำรัสได้จนจบ ซึ่งใช้เวลากว่าสองชั่วโมง แล้วก็ยังสามารถแทรกคลื่นมหาชนออกไปได้โดยสวัสดิภาพ คืนนั้น น้องกิ๊ฟยังนึกเป็นห่วงว่าพี่ดอกแก้วจะเป็นอะไรไปหรือไม่ โรคกระดูกจะกำเริบขึ้นอีกหรือเปล่า..... แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่า ..... กุศลที่พี่ดอกแก้วได้ทำในวันนี้ โดยเฉพาะการตั้งเจตนาที่จะไปถวายพระพรในหลวง ประกอบกับบารมีของพระองค์นั้น คงจะคุ้มครองให้พี่ดอกแก้วไม่เป็นอันตรายแต่อย่างใด และยังความสุขใจมาให้ยิ่งขึ้นด้วย

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 10:02:41 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 5 เช้ามืดวันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๔๕ อย่างที่เรียนให้ทราบแล้วในกระทู้ “ของฝากจากอาจารย์” ว่า ..ได้มีการส่งกองหน้าไปลาดตระเวณ จองที่สำหรับนั่งรอรับเสด็จของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และพระบรมวงษานุวงศ์ ที่จะเสด็จมาวัดพระแก้ว ในเวลา ๑๗.๐๐ น. นั้น ไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยมีพื้นที่สำหรับคนสามสิบคนนั่งได้อย่างสบาย ระหว่างที่นั่งรอรับเสด็จอยู่นั้น น้องกิ๊ฟก็ได้ขึ้นไปกราบพระแก้วมรกต..เพื่อเป็นศิริมงคล พร้อมทั้งถวายกุศลต่างๆจนเป็นที่พอใจ แล้วก็เดินต่อไปยังปราสาทพระเทพบิดรด้วยความนอบน้อมยิ่ง เพราะความรู้สึกที่เหมือนดังได้นั่งอยู่ในท้องพระโรงในขณะที่มีพระมหากษัตริย์ออกว่าราชการนั้น ก็ยังคงอยู่ .....เมื่อขึ้นไปยังปราสาทพระเทพบิดร จนกระทั่งได้นั่งลง ณ เบื้องหน้าพระรูปจำลอง ของบูรพกษัตริยาธิราชเจ้าแห่งราชวงศ์จักรีแล้ว ก็นึกถึงครั้งที่พี่ดอกแก้วได้นำขึ้นมากราบถวายความเคารพและถวายสัตย์ปฏิญาณ ต่อเบื้องพระรูปจำลองทั้งแปดองค์นี้ว่า ...... จะไม่เป็นคนไทยที่ทำให้ผืนแผ่นดินไทยต้องมัวหมอง จะไม่เป็นคนทรยศต่อชาติเพื่อแลกกับลาภ ยศ สรรเสริญ และสุขส่วนตน จะไม่เป็นคนที่ทำให้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวต้องหนักพระราชหฤทัย....ไม่ประกอบอาชีพทุจริต และจะรักษาผืนแผ่นดินไทยนี้ยิ่งชีวิต.... คำกล่าวเหล่านี้ ค่อยๆหลั่งไหลคืนมาสู่ความทรงจำตลอดเวลา ดังนั้น นอกจากการถวายกุศลเป็นราชสักการะแล้ว ยังได้ตั้งเจตนาย้ำลงไปว่า ...จะไม่ทรยศต่อชาติไทยอย่างแน่นอน

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 10:04:18 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 6 เสร็จจากการสักการะสิ่งศักดิ์สิทธิ์แล้ว ก็นึกเป็นห่วงว่าพี่ดอกแก้ว จะมาได้หรือไม่ .....พอโทรศัพท์ไปถามแล้ว ก็ได้รับคำยืนยันอย่างหนักแน่นว่า.....มาแน่นอน แต่ขอเวลาทำงานสำคัญที่ยังคั่งค้างอยู่อีกเล็กน้อยให้เสร็จเสียก่อน ซึ่งงานนั้นก็คือ การดูแลกระทู้ในลานธรรม และการรวบรวมคำถวายพระพรตามกระทู้ต่างๆ ให้มาอยู่ในกระทู้เดียวกัน และให้ตรงกับวันเฉลิมพระชนมพรรษา และโดยเฉพาะวันนี้เป็นวันที่รอรับเสด็จอย่างไม่มีพิธีการ เป็นวันที่ได้เข้ามาอยู่ในขอบเขตของพระราชวังอย่างแท้จริง ได้มานั่งอยู่บนแผ่นดินแผ่นหินที่พระมหากษัตริย์แห่งบรมราชจักรีวงศ์ เสด็จพระราชดำเนิน ทิ้งรอยพระบาทไว้อย่างนับไม่ถ้วน.... พี่ดอกแก้วจึงบอกว่า... จะมาทอดดวงใจลงปฐพีเพื่อรอรับเสด็จอย่างแน่นอน

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 10:05:27 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 7 และแล้วพี่ดอกแก้วก็มาถึงพร้อมกับรอยยิ้มและเหงื่อที่ชุ่มใบหน้า ในมือก็ถือถุงขนมถุงใหญ่มาฝากพวกเราด้วย ... และคุณโก๋ก็ได้ตามมาร่วมสมทบอีกครั้งหนึ่งตามคำชวนของพี่ดอกแก้ว เมื่อใกล้เวลาที่จะเสด็จพระราชดำเนินแล้ว เจ้าหน้าที่ก็ได้นำถุงทองออกมาเพื่อรับของที่ประชาชนทูลเกล้าฯ ถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พี่ดอกแก้วได้นำทุกคนตั้งเจตนาอธิษฐานในการทูลเกล้าฯถวายเงินของแต่ละคนในครั้งนี้ โดยมีใจความสำคัญว่า ...ขอให้ได้อยู่ในถิ่นที่สมควร มีผู้นำที่ทรงทศพิธราชธรรม มีชีวิตที่สะดวกแก่การศึกษาและปฏิบัติธรรม อย่าได้มีความเห็นผิดเบียดเบียนผู้อื่นให้ได้รับความเดือดร้อนกายและใจ .... และสุดท้ายก็ถวายกุศลที่ได้กระทำนี้ให้เป็นเครื่องคุ้มครองพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ให้ทรงพระเกษมสำราญปราศจากโรคาพาธ มีพระพลามัยที่สมบูรณ์ เป็นมิ่งขวัญอย่างยั่งยืนนาน คงต้องบอกว่า เป็นห้วงแห่งความทรงจำที่งดงามอีกฉากหนึ่งค่ะ เพราะทุกคนได้นั่งอยู่ในบริเวณพระบรมมหาราชวัง ได้มีโอกาสนำเงินที่ได้มาโดยชอบธรรมมากระทำกุศล ได้ตั้งใจที่จะถวายทานแด่ผู้ทรงคุณอันประเสริฐ ได้มีโอกาสแจ้งเจตนาอันประกอบไปด้วยความกตัญญู และความจงรักภักดีนี้ด้วยกายและใจที่สงบ ต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกประการที่คุ้มครองสถานที่นั้น และเมื่อจะใส่เงินลงในถุงทองนั้นพี่ดอกแก้วบอกว่า ..ให้ตั้งเจตนาว่าอย่าได้มีชีวิตตกล่วงไปอยู่ในอบายภูมิ ขอให้ผลทานนี้จงนำไปสู่สุคติ..

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 10:07:24 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 8 ครั้นเมื่อถึงเวลาเสด็จพระราชดำเนินแล้ว ทุกคนต่างกระวีกระวาดรอการรับเสด็จนั้นอย่างใจจดใจจ่อ เมื่อเสด็จพระราชดำเนินผ่านมาถึงเบื้องหน้า ...พี่ดอกแก้วได้กล่าวถวายพระพรด้วยเสียงอันดังมาก และพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวได้ทรงพยักพระพักตร์ตอบรับ ... นับเป็นภาพที่ประทับอยู่ในใจพร้อมด้วยความปลื้มปิติ เมื่อเสด็จพระราชดำเนินคืนสู่พระที่นั่งจักรีมหาปราสาทแล้ว พี่ดอกแก้วได้พาพวกเรามารอส่งเสด็จที่ด้านประตูวิเศษไชยศรีอีกครั้งหนึ่ง และในที่นี้ก็ได้พบกับคุณหมอมาลีผู้ที่มาตามคำเชิญของพี่ดอกแก้วเช่นกัน หลังจากมีที่นั่งกันอย่างสบายแล้ว พี่ดอกแก้วก็เล่าให้ฟังว่า..... เมื่อวานนี้ที่มีเสียงกรีดร้องนั้น เพราะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นกับประชาชนประมาณสามสี่คน ที่นั่งฟังพระราชดำรัสอยู่ใกล้ๆกับพี่ดอกแก้ว เมื่อมีเสียงร้องเกิดขึ้น คนที่อยู่รอบๆก็พากันตกใจและหลบหนีกันอย่างชุลมุนวุ่นวาย ลูกศิษย์ที่นั่งรายล้อมพี่ดอกแก้วอยู่นั่นต่างก็ทำอะไรกันไม่ถูก บางคนก็วิ่งออกไปจากพี่ดอกแก้ว ..บางคนก็รีบวิ่งเข้ามาหาพี่ดอกแก้ว แต่พี่ดอกแก้วเองนั้นรีบลุกขึ้นเพื่อจะเข้าไปช่วยเหลือผู้ที่ได้รับอุบัติเหตุ น้องก้อยที่อยู่ใกล้ๆพี่ดอกแก้ว ได้ดึงตัวพี่ดอกแก้วเอาไว้ไม่ให้เข้าไปในบริเวณนั้น เพราะเกรงว่าพี่ดอกแก้วจะได้รับอันตรายเข้าไปด้วย ก็พอดีที่เจ้าหน้าที่ของสำนักพระราชวังซึ่งอยู่บริเวณใกล้เคียง ได้รีบเข้าไปช่วยเหลือผู้ประสบอุบัติเหตุ ไว้ได้อย่างทันท่วงที โดยนำไปไว้ยังเรือนปฐมพยาบาลด้านหลัง แต่ก็ยังมีอาการที่น่าเป็นห่วงมาก

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 10:08:28 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 9 พี่ดอกแก้วบอกว่า ...ในขณะนั้นได้ตั้งจิตอธิษฐานทันทีว่า ขอปวงเทพยดาที่ทรงมหิทธิฤทธิ์จงขจัดปัดเป่ารักษาให้ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บทั้งหลายนั้น จงหายจากความเจ็บปวดโดยเร็ว ส่วนความเจ็บปวดทั้งหลายจงมารวมอยู่ที่พี่ดอกแก้วให้หมด หากผู้ที่ได้รับอุบัติเหตุนั้นจะต้องได้รับอันตรายจนถึงแก่ชีวิตแล้ว ก็ขอให้อันตรายนั้นจงมาบังเกิดกับพี่ดอกแก้วแทนในวันนี้ แต่ก็ขอเพียงว่า อย่าได้บังเกิดมีความสิ้นชีวิตในขณะที่ยังอยู่ในบริเวณพระตำหนักนี้ให้เป็นมลทินแก่แผ่นดิน เมื่อพ้นอาณาเขตนี้แล้ว ความตายจะบังเกิดขึ้นกับตนเองก็จงบังเกิดขึ้นทันทีเถิด.... ..เพราะพี่ดอกแก้วรู้ตัวว่าตนเองไม่มีญาติ จึงไม่มีความกังวลว่าจะทิ้งความเดือดร้อนไว้ให้แก่ใคร ..เป็นชีวิตที่โดดเดี่ยวจากความผูกพันทั้งหลาย .... แม้กระทั่งในทรัพย์สิน ..จึงพร้อมที่ตายแทนได้ ...แต่ก็รู้ดีว่า ผู้ที่ได้รับอุบัติเหตุแต่ละคนนั้น ยังมีญาติพี่น้อง มีครอบครัวที่รอคอยการกลับไปของเขา มีคนที่จะได้รับความทุกข์ร้อนหากขาดพวกเขาไป และที่สำคัญก็คือ ในวันอันเป็นมงคลเช่นนี้ ไม่ควรให้มีเรื่องอัปมงคลเกิดขึ้นในบริเวณที่อาจทำให้ต้องทรงเสียพระราชหฤทัย..... พี่ดอกแก้วบอกว่า ...ความรู้สึกที่เกิดขึ้นในขณะที่ตั้งจิตอธิษฐานนั้น เป็นเหมือนความผ่องใสที่ไม่ต้องการให้ใครต้องได้รับความทุกข์แม้กระทั่งทางกายและทางใจ ไม่ต้องการให้ใครต้องได้รับความเดือดร้อนจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ..เป็นความรู้สึก “รักและห่วงใย” อย่างที่ยอมตายแทนได้ แม้จะไม่รู้จักกันก็ตาม แต่ยินดีที่จะใช้ชีวิตของตนแลกกับความสุขของพวกเขาเหล่านั้น ..เป็นความรักที่อยู่นอกเหนือความผูกพันใดๆที่เคยมีมา เป็นความรักที่เกิดขึ้นจากความเมตตาอย่างสุจริตใจ และก็ได้ถามตนเองว่า เป็นความรู้สึกเช่นเดียวกับที่มีต่อลูกศิษย์ทุกคนที่มูลนิธิหรือไม่ ซึ่งก็ได้คำตอบว่า ...เป็นความรู้สึกรักเช่นเดียวกัน .... เป็นความรู้สึกอยากช่วยเหลือเช่นเดียวกัน จึงบอกได้ตลอดเวลาว่า รักลูกศิษย์ทุกคนด้วยความจริงใจจริงๆ .. . รักเท่าเทียมกันเสมอเหมือนกัน ไม่มีใครเป็นพิเศษ และไม่มีอะไรเคลือบแฝงแม้แต่น้อย

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 10:11:12 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 10 ฟังมาถึงตรงนี้แล้วก็รู้สึกสะดุดใจในเรื่องการสร้างบารมีของพระโพธิสัตว์ทั้งหลาย และพระอริยสาวกสาวิกาต่างๆ ที่มีเรื่อง “ทานบารมี” เข้ามาเป็นพื้นฐานสำคัญในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นการกระทำทานกับพระปัจเจกพุทธเจ้า พระสัมมาสัมพุทธเจ้า .... หรือสถูปเจดีย์ต่างๆ แล้วตั้งจิตอธิษฐานปรารถนาโพธิญาณ หรือพระนิพพาน ก็เริ่มต้นจากทานที่บริจาคด้วยทรัพย์ จนต่อมาก็สามารถบริจาคด้วยอวัยวะ และสุดท้ายก็คือชีวิตของตน เพื่อช่วยปลดเปลื้องความทุกข์แก่ผู้ยากทั้งหลาย.... นึกถึงสุเมธดาบส ได้ที่ตั้งเจตนาทอดร่างกายเป็นทางเดินให้แก่พระทีปังกรสัมมาสัมพุทธเจ้า และพระสาวก ซึ่งก่อนหน้านั้นก็ได้สละทรัพย์สมบัติทั้งปวงเพื่อออกบวช..... ใจที่ผ่องใสเปี่ยมไปด้วยความรักอันปราศจากความผูกพันกับสิ่งหนึ่งสิ่งใดนั้น คงจะค่อยๆ ก่อตัวขึ้นตามวันเวลาและแรงกรรมที่ได้กระทำ ความมัจฉริยะหวงแหนที่มีอยู่คงถูกคลายความแน่นเหนียวไปตามอำนาจแห่งกุศล จึงสามารถสละสิ่งที่ “คนทั่วไป” คิดว่าควรจะหวงแหนไว้ ..ให้เป็นทานแก่ผู้อื่นไปได้ นึกถึงการทำทานของพี่ดอกแก้วที่มีมาอย่างสม่ำเสมอ และทุกกาลที่สามารถกระทำ ไม่ว่าจะเป็นการบริจาคทรัพย์สินเงินทองจำนวนมากหรือน้อยแก่ผู้ใดก็ตาม ล้วนแต่นำความสุขมาให้พี่ดอกแก้วอยู่เสมอ คงเป็นความสุขที่เกิดขึ้นจากการช่วยให้คนได้พ้นทุกข์ในแต่ละคราวนั้นไปได้กระมัง และเมื่อสามารถกระทำทานได้เยี่ยงนี้ ..คำอธิษฐานดังกล่าวจึงสามารถเกิดขึ้นได้ในจิตของผู้ที่พร้อมจะช่วยเหลือผู้อื่นอย่างบริสุทธิ์ใจได้อย่างทันทีทันใด ไม่ต้องใคร่ครวญว่า เขาเป็นใคร มาจากไหน เรารู้จักหรือไม่ รู้แต่ว่า เขากำลังได้รับทุกข์ และเราสามารถช่วยเหลือได้ เราก็ควรที่จะทำให้เขาได้รับความสุข...... และนอกจากเรื่องของทานแล้ว ก็คงจะปฏิเสธเรื่องของความเมตตาไม่ได้เลย ผู้ที่มากด้วยเมตตาเท่านั้น ที่จะยินดีช่วยเหลือผู้อื่นด้วยความเต็มใจและไม่หวังผลตอบแทน โดยเฉพาะในการอธิษฐานของพี่ดอกแก้วอย่างนี้ นับเป็นสิ่งที่หาได้ยากมากในเพื่อนมนุษย์

โดย น้องกิ๊ฟ [9 ธ.ค. 2545 , 10:12:57 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด