ต้นเชอร์รี่..สร้างประธานาธิบดีได้นะ

---

ได้ฟังเรื่องเล่าจากวิทยุเมื่อเช้านี้ ประทับใจดีเลยเอามาเล่าต่อค่ะ เรื่องมีอยู่ว่า.... มีคุณพ่ออยู่คนหนึ่งได้ ต้นเชอร์รี่พันธุ์ดี มา เลยเอามาปลูกไว้ที่บ้าน และ สั่งให้ทุกคนในบ้าน ช่วยกันดูแล เพื่อว่าเมื่อ ต้นเชอร์รี่ โตขึ้นทุกคนจะได้กินผลที่อร่อยจาก ต้นเชอร์รี่ พันธุ์ดีนี้... และ คุณพ่อเองก็เฝ้ารดน้ำ ใส่ปุ๋ย ดูแลมันอย่างดี เป็นเชอร์รี่ต้นโปรดของคุณพ่อ ทีเดียว... อยู่มาวันหนึ่งขณะที่คุณพ่อออกไปทำงาน ลูกชายชื่อจอร์จ ซึ่งได้ขวานเล็กๆ อันใหม่มา ด้วยความซนก็ฟันนู่นฟันนี่ ไปเรื่อยเปื่อย... แล้วก็ไปโดน ต้นเชอร์รี่ แสนรักของคุณพ่อเข้า... ต้นเชอร์รี่ ค่อยๆ เอนตัวแล้วก็ล้มลงกับพื้นเหลือแต่ตอที่อยู่เหนือพื้นดินมาไม่กี่นิ้ว... เมื่อคุณพ่อกลับมาถึงบ้านเห็นต้นเชอร์รี่แสนรักในสภาพอย่างนั้น ก็ตกใจมาก เรียก ทุกคนในบ้านมาถามก็ไม่มีใครทราบ คุณพ่อนึกถึงเจ้าลูกชายแสนซน... จึงตะโกนเรียก ด้วยเสียงอันดังว่า ... “จอร์จ มานี่ซิ ” จอร์จเดินออกมาหาคุณพ่อ... คุณพ่อถามจอร์จว่า... “จอร์จ ลูกรู้ไหมว่าทำไมต้นเชอร์รี่ถึงเป็นแบบนี้” จอร์จก้มหน้าแต่ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้นตอบคุณพ่อว่า “ผมไม่กล้าโกหกคุณพ่อหรอกครับว่า ผมเป็นคนเอาขวานฟันต้นเชอร์รี่นี้เอง” “เข้าไปรอพ่อในบ้าน”... คุณพ่อบอกแก่จอร์จ จอร์จเดินเข้าไปรอคุณพ่อในห้องของเค้า เวลาผ่านไปพักใหญ่ๆ คุณพ่อก็เข้ามาในห้อง และถามจอร์จว่า.. “ทำไมลูกถึงตัดต้นเชอร์รี่ อีกหน่อยทุกคนในบ้านก็จะได้กินผลจากมันน่ะ ลูกรู้ใช่ไหม...” จอร์จตอบคุณพ่อว่า “ผมไม่ได้ตั้งใจครับ ผมทำไปด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของผมเอง” แล้วจอร์จก็ก้มหน้าลง หน้าแดงด้วยความละอาย แล้วก็ได้ยินเสียงคุณพ่อพูดว่า... “ จอร์จ ลูกดูหน้าพ่อซิ ถึงพ่อจะรู้สึกเสียใจที่ต้นเชอร์รี่ที่พ่อรักถูกโค่นไป แต่พ่อก็ดีใจยิ่งกว่า... ที่ลูก ของพ่อซื่อสัตย์และกล้าหาญที่ยอมรับในการกระทำของตัวเอง ถ้าไม่มีสิ่งนี้ ถึงแม้ จะมีเชอร์รี่พันธุ์ดีเต็มสวนก็ไม่มีประโยชน์อะไร ” จอร์จจดจำเรื่องราวเหล่านี้และใช้ความกล้าหาญและซื่อสัตย์ตลอดมาจนแม้กระทั่ง ในการดำรงฐานะเป็น... ประธานาธิบดี “จอร์จ วอชิงตัน” เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงของท่านประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ฟังแล้วประทับใจในวิธีการสอนของคุณพ่อ แทนที่คุณพ่อจะทำโทษลูกด้วยวิธีอันรุนแรง เกรี้ยวกราดกับลูก หรือให้ความสำคัญกับสิ่งของ แต่คุณพ่อกลับพูดกับลูกอย่างอ่อนโยนด้วยถ้อยคำที่ทำให้ลูกต้องจดจำไปตลอดชีวิต ถ้าคุณพ่อทำโทษแรงๆ ก็อาจจะไม่มีประธานาธิบดี จอร์จ วอชิงตันแบบนี้ก็ได้ .. ในชีวิตมีสักครั้งไหมที่เราจะใส่ใจกับสิ่งที่ยังอยู่ แทนที่จะมัวแต่เสียดายสิ่งที่ไม่มีวันได้คืน.... ขอให้มีความสุขกับชีวิตที่ยังเหลืออยู่กันเถอะนะค่ะ จากพี่ดอกแก้วค่ะ

โดย พี่ดอกแก้ว - - 99951164 [13 ก.ค. 2544 , 20:45:41 น.] ( IP = 203.170.174.100 : : )

สลักธรรม 1 อ่านจบแล้ว ได้ข้อเตือนใจที่ระหว่างการใช้อารมณ์กับเหตุผล คิดว่าน่าจะมีสักหลายๆครั้งที่ทำได้เช่นนี้ในช่วงชีวิตที่ยังเหลืออยู่ โดยเฉพาะปัจจุบันอารมณ์น่ะเป็นสิ่งที่ใฝ่ฝันมากเลยค่ะ ขออนุญาตส่งกาพย์มาแจมหน่อยนะคะ กางปีกผกผิน บินสู่ขอบฟ้า มุ่งไปข้างหน้า ใฝ่หาความจริง บินไปเรื่อยๆ เหนื่อยแล้วจึงพัก ปีกยังไม่หัก ต้องบินต่อไป คำเตือน ระวังลูกธนูของโรบินฮู้ด !!

โดย อาภา เที่ยงธรรม - [13 ก.ค. 2544 , 20:49:54 น.] ( IP = 203.170.174.100 : : )

สลักธรรม 2 อ่านแล้วตั้งจิตใจให้ใฝ่รู้ จะเป็นผู้มั่นคงตรงเส้นหนา ไม่เปาะบางห่างจากดีนานา จึ่งมีค่าสมบูรณ์พูนสุขเอย.. ครับผมทำดีได้ดีแน่นอนเลยครับ

โดย เทพธรรม - - 99951164 [13 ก.ค. 2544 , 21:11:32 น.] ( IP = 203.170.174.100 : : )

สลักธรรม 3 เรื่องราวเข้าท่ามากนะ แต่ไม่แปลกหรอกเพราะ บิดาเขาสอนดีแบบให้ปัญญาแก่เด็ก ให้คิดให้รู้ถูกผิดและให้กำลังใจมาแต่เด็ก ซึ่งมันแทบไม่มีแล้วละคุณๆ เวลามันเปลี่ยนไปแล้ว บิดาและมารดาสมัยนี้ให้แต่ปัญหาไม่ใช่ปัญญา คุณๆเอ๋ยปลงเสียเถอะว่า..ชาติจะดีไม่ต้องทาสีมันก็แดง และเราคงไม่เป็นประธานาธิบดีหรอก "เราจะนิพพาน" นะขอโทษ ลุงแก่แล้งไงครับ

โดย ลุงเปลี่ยน [14 ก.ค. 2544 , 06:02:05 น.] ( IP = 203.170.156.51 : : 203.170.156.51 )

สลักธรรม 4 พออ่านเรื่องนี้แล้ว เข้าใจความรู้สึกของลูกเลยค่ะ การสร้างนิสัยและค่านิยมที่ถูกต้องให้กับเด็กนั้น จาเป็นต้องใช้ประสบการณ์จริงมาสอน ไม่ใช่สอนอย่างหนึ่งแต่พอถึงเวลาจริงๆกลับเลือกทาอีกอย่างนึง เคยเจอคนบางคนที่เลือกจะโกหกและปัดความรับผิดชอบของตัวเองด้วยพื้นฐานค่านิยมจากที่บ้าน จะพยายามเตือนตัวเองไม่ให้เป็นแบบนั้น ขอบคุณค่ะ ที่เอาเรื่องที่น่าคิดมาฝากกัน

โดย โด่ง [14 ก.ค. 2544 , 14:32:33 น.] ( IP = 130.54.247.221 : : )

สลักธรรม 5 ปัญญาพาความจริง ไม่โทษสิ่งที่เป็นไป น้อมนำคำแก้ไข เข้าสู่ธรรมสำคัญดี เหตุผลที่ยลแยบ เป็นต้นแบบแทบวิถี เจริญปัญญามี หมายทุกที่สุขีครอง....

โดย ดอกสารภี [14 ก.ค. 2544 , 17:12:22 น.] ( IP = 202.28.25.178 : : 202.28.25.178 )

สลักธรรม 6 อ่านแล้วชอบมากเลย และต้งใจว่าจะใช้เป็นแบบอย่างในการพูดเพิ่อสอนตัวเองและผู้อื่นด้วย นับว่าคุ้มค่ามากในการเปิดดู ยิ่งถ้าอ่านอย่างพิจารณา ก็จะเห็นถึงข้อผิดพลาดของตัวเองในอดีตอย่บ่อยฤ

โดย nuntawan - [18 ก.ค. 2544 , 00:13:44 น.] ( IP = 202.183.238.215 : : )

สลักธรรม 7 อ่านแล้วเป็นข้อคิดที่ดีมากค่ะ ซึ่งสอนทั้งเด็กและผู้ใหญ่ สอนให้เด็กรู้จักกล้าที่จะรับความจริง กล้าที่จะเผชิญกับความผิดที่เขาได้กระทำไป และในขณะเดียวกันก็สอนผู้ใหญ่ให้ไม่ใช้อารมณ์หรือโทสะอบรมสอนเด็กในขณะที่เด็กทำผิดไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เป็นเรื่องที่ดีมากจริงๆๆๆๆค่ะ

โดย ธัญญา [19 ก.ค. 2544 , 15:29:52 น.] ( IP = 203.148.168.151 : : )

สลักธรรม 8 อ่านแล้วตั้งจิตใจให้ใฝ่รู้ จะเป็นผู้มั่นคงตรงเส้นหนา ไม่เปาะบางห่างจากดีนานา จึ่งมีค่าสมบูรณ์พูนสุขเอย..

โดย เทพธรรม - [19 ก.ค. 2544 , 15:32:11 น.] ( IP = 203.148.168.151 : : )

สลักธรรม 9 อ่านจบแล้ว ได้ข้อเตือนใจที่ระหว่างการใช้อารมณ์กับเหตุผล คิดว่าน่าจะมีสักหลายๆครั้งที่ทำได้เช่นนี้ในช่วงชีวิตที่ยังเหลืออยู่ โดยเฉพาะปัจจุบันอารมณ์น่ะเป็นสิ่งที่ใฝ่ฝันมากเลยค่ะ ขออนุญาตส่งกาพย์มาแจมหน่อยนะคะ กางปีกผกผิน บินสู่ขอบฟ้า มุ่งไปข้างหน้า ใฝ่หาความจริง บินไปเรื่อยๆ เหนื่อยแล้วจึงพัก ปีกยังไม่หัก ต้องบินต่อไป

โดย อาภา เที่ยงธรรม - [19 ก.ค. 2544 , 15:36:04 น.] ( IP = 203.148.168.151 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด