มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


คุณยายที่รัก





คุณยายที่รัก


ฉันอยู่กับตายาย และน้าๆ มาตั้งแต่เด็กๆ (เท่าที่จำได้นะ)

ถึงแม้ว่าเมื่อก่อนฉันก็มีบ้าน มีพ่อแม่ อยู่กันพร้อมหน้าก็ตาม

แต่ฉันก็จำอะไรเกี่ยวกับครอบครัวของฉันตอนเด็กๆ ได้ไม่มากนักหรอกนะ

ความทรงจำส่วนใหญ่เมื่อครั้งที่ยังเด็กก็คือฉันกับพี่ชายคนเดียวของฉัน

จะได้รับการดูแล จากยายและน้าๆ มากกว่าที่จะได้รับจากครอบครัวจริงๆของฉันเสียมากกว่า


ที่เป็นเช่นนี้เพราะว่า

พ่อกับแม่ของฉันยังต้องทำงานหาเลี้ยงครอบครัว

จึงทำให้ท่านทั้งสองไม่ค่อยจะมีเวลาดูแลฉันกับพี่ชายซักเท่าไหร่

(แต่ฉันก็ไม่เคยน้อยใจหรอกนะ
เพราะถึงตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามพ่อกับแม่ก็รักลูกมากทีสุดนั่นแหละ)



เมื่อก่อนครอบครัวของฉันไม่ได้มีอันจะกินเหมือนกับทุกวันนี้หรอก

(ทุกวันนี้ก็ไม่ได้ร่ำรวยเหนือใครหรอกนะ

เพียงแต่ฉันรู้สึกว่ามันดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากก็แล้วกัน)


หลายๆอย่างเปลี่ยนไปแล้ว

แต่ฉันก็ยังจดจำเรื่องราวต่างๆที่เคยเกิดขึ้นกับชีวิตเล็กๆนั้นไว้ในความทรงจำเสมอมา

หลายๆอย่างที่ได้เปลี่ยนไปแล้วจากเมื่อก่อนจนถึงวันนี้

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับครอบครัวของฉันเอง ที่ตอนนี้ต่างคนต่างอยู่

ดูแลชีวิตของตัวเองเพียงลำพัง



ฉันกับพี่ชายไม่ได้รักใคร่ผูกพันกันเหมือนกับครั้งที่เรายังเป็นเด็ก

แต่ก็ยังมีสิ่งหนึ่งที่ฉันรู้สึกว่ามันไม่เคยเปลี่ยนแปลงและยังคงเป็นอะไรที่ทันสมัยเสมอ

และมีคุณค่ามากมายก็คือคำสั่งสอนดีๆ

ที่คอยเตือนใจให้ฉันไม่ทำอะไรที่มันนอกลู่นอกทาง กำลังใจ

และคำปลอบโยนที่มีมาถึงฉันเสมอ เมื่อยามที่ฉันหมดไฟในหัวใจ



หลายๆวันมานี้ก็เช่นกันฉันก็ยังคงคิดถึงสิ่งดีๆเหล่านั้น

วันนี้ฉันจึงมานั่งเขียนถึงความรู้สึกของฉันที่มีต่อ “ยาย”

ผู้ซึ่งเป็นที่รักมากที่สุดของฉันคนหนึ่ง
“ยาย” เป็นคนแก่ที่ฉันรักและเคารพมากๆเลยล่ะ ในความรู้สึกของฉัน

ยายเป็นผู้หญิงที่สวยมากไม่ว่าจะเป็นรูปร่างหน้าตาที่ยังคงไว้ซึ่งเค้าความงามอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง


ถึงแม้ว่าทุกวันนี้ยายจะแกมากแล้วก็ตาม เนื้อหนังที่เคยเปล่งปลั่ง

ตอนนี้แม้จะเหี่ยวย่น หย่อนยาน แต่ยายก็ยังคงความสวยไม่เปลี่ยนแปลงในสายตาของฉัน

และที่สำคัญยายของฉันเป็นคนที่มีจิตใจงดงามมาก ท่านเป็นที่รักและเคารพ

เป็นเสาหลักให้กับลูกหลาน เป็นที่รักใคร่ของเพื่อนบ้าน


ยายเป็นคนที่ชอบช่วยเหลือคนอื่นที่เดือดร้อน หรือทุกข์ยากกกว่าเสมอ

ยายเป็นผู้หญิงที่มีรอยยิ้มที่อ่อนโยน ในสายตาของยาย รอยยิ้มของยาย

อบอวลและเต็มไปด้วยความเมตตา เมื่อครั้งที่ฉันยังเป็นเด็ก

ยายมักจะทำขนมอร่อยๆให้ฉันกับพี่ทานเสมอ

ฉันลืมบอกไปว่า จริงๆแล้วยายมีหลานหลายคน

เพราะยายมีลูกทั้งหมด 8 คนเป็นผู้หญิง 7 คน ผู้ชาย 1 คน

แม่ของฉันเป็นลูกสาวคนที่สองของยาย



สามปีย่างปีที่สี่ปีนี้ที่ฉันมาเรียนที่มหาวิทยาลัยไกลบ้านแห่งนี้

ทุกครั้งที่ฉันกลับบ้าน ยายก็จะต้องมีขนมอร่อยๆให้ฉันได้ลิ้มรสจนพุงกาง

(ตอนนี้ยายทำขนมขายน่ะ) ยายทำกับข้าวอร่อยมาก

ถึงแม้ว่าทุกวันนี้หน้าที่ทำกับข้าวไม่ได้เป็นของยายแล้ว

แต่หากมีโอกาสดีๆยายก็มักจะโชว์ฝีมือทำอาหารให้ฉันได้กินอยู่บ่อยๆ

โดยเฉพาะ"แกงปูนา" ที่ยายทำ เป็นกับข้าวที่ฉันชอบมากที่สุดเลยล่ะ

( แหม!คิดแล้วก็อยากกลับบ้านจังเลย )

แต่ฉันก็ยังไม่สามารถเดินทางกลับบ้านได้ในช่วงนี้

เพราะในปีสุดท้ายที่จะต้องเรียนนี้มีงานที่จะต้องทำมากมาย แต่ไม่ว่าจะอย่างไร

หัวใจของฉันก็คิดถึงยายและคิดถึงบ้านเกิดที่ฉันจากมาเสมอ......


วันนี้ยายโทรศัพท์มาหาฉัน

"เข้าพรรษานี้ กลับบ้านไหมลูก"

ยายถามผ่านเจ้าโทรศัพท์สาธารณะใกล้ๆบ้านมาถึงฉัน


" อยากกลับ" ฉันบอกยายไปด้วยเสียงอันสั่นเครือ

" อยากกลับก็กลับมาซิลูก ยายและทุกคนรออยู่"

ยายบอกให้ฉันกลับบ้านด้วยเสียงอันสั่นเครือมากกว่าฉันเสียอีก


"กลับไม่ได้ งานเยอะน่ะจ้ะยาย"

ฉันบอกยายออกไปพร้อมๆกับหยดน้ำตาที่กำลังก่อตัวขึ้นมาและพร้อมที่จะไหลในอีกไม่ช้านี้


"แล้วเมื่อไหร่จะได้กลับบ้านล่ะลูก"

ฉันไม่อาจห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาได้ ก่อนจะตอบยายไปพร้อมเสียงสะอื้น

"อีกห้าเดือนจ้ะยาย รอหนูนะ"


"จ้ะ ยายจะรอนะลูก สวัสดี"

"ค่ะ สวัสดี"


ยายวางสายไปแล้วแต่ฉันยังคงยืนนิ่งอยู่ที่หน้าโทรศัพท์ประจำของหอพัก

น้ำตาไหลออกมาจากดวงตาทั้งสองข้าง

"คิดถึงบ้าน คิดถึงยายเหลือเกิน" ฉันบอกตัวเองเบาๆ

ก่อนจะเดินกลับขึ้นไปบนห้องพัก


ของฝากจาก Mail ครับผม

โดย เณรชิต [19 ธ.ค. 2545 , 18:34:59 น.] ( IP = 202.183.178.143 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ


  สลักธรรม 1

อยากส่ง Mail ให้ยายจังเลยค่ะ ยามที่ยายมีชีวิต รีบบอกท่านดีกว่านะคะ คำชมจากใจ บางครั้งก็เป็นยิ่งกว่ายา รักษาโรค
เช่นเดียวกัน ปีใหม่นี้อย่าลืมบอกรัก กับผู้ที่เรารักนะคะ

โดย น้องอุ๊ [19 ธ.ค. 2545 , 19:46:37 น.] ( IP = 202.57.177.222 : : )


  สลักธรรม 2

ขอบคุณพี่เณรชิตค่ะที่ได้อ่านเรื่องที่ดียามเช้าค่ะ

โดย เล็ก [20 ธ.ค. 2545 , 08:03:51 น.] ( IP = 203.144.174.37 : : )


  สลักธรรม 3

อ่านแล้วคิดถึงคุณยายมากเลย คุณยายรอการกลับมาของฉันจนวันสิ้นลม แต่ฉันกลับมาไม่ทัน
ขอกุศลเจตนาที่ได้ทำมาในอดีตชาติ ปัจจุบันชาติ อนาคตตชาติที่ฉันได้ทำส่งผลถึงคุณยายในภพภูมิใหม่ด้วยเถิดด้วยเถิด
รักคุณยายมาก ๆ

โดย MASHIMA [20 ธ.ค. 2545 , 09:51:46 น.] ( IP = 210.1.12.130 : : )


  สลักธรรม 4

ขอบพระคุณขอรับ

โดย ซาโยจัง [20 ธ.ค. 2545 , 12:39:47 น.] ( IP = 202.28.179.1 : : unknown )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org