และเมื่อเสร็จสิ้นพิธีตักบาตรแล้ว ...พี่ดอกแก้วก็พาพวกเราไปกราบสักการะพระบรมสารีริกธาตุอีกครั้งหนึ่ง....:ซึ่งในครั้งนี้พี่ดอกแก้วได้นำพวกเรากล่าวบูชาพระคุณอันยิ่งใหญ่ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าด้วยความตั้งมั่นอย่างยิ่งเลยค่ะ..เพราะในขณะนั้นมีเสียงประกาศจากประชาสัมพันธ์ดังอยู่ตลอดเวลา.....แต่ก็ฟังไม่รู้เรื่องหรอกค่ะ ...เพราะตั้งใจฟังคำอธิษฐานที่พี่ดอกแก้วกล่าวนำมากกว่า..รู้สึกถึงความสงบที่เกิดขึ้นในใจเป็นอย่างมาก ..ทุกถ้อยคำที่พี่ดอกแก้วนำอธิษฐานนั้น แม้จะมีเสียงดังไม่มากนัก ..แต่ก็ได้ยินอย่างชัดเจน ...เมื่อกล่าวตามไปแต่ละท่อนก็บังเกิดภาพเมื่อครั้งไปนมัสการสังเวชนียสถาน .....สถานที่ตรัสรู้ โพธิ์บังลังก์ ณ พุทธคยา...ขึ้นมาในใจอย่างเด่นชัด....เมื่อกล่าวบูชาองค์พระศาสดาจบลงแล้ว พร้อมกับการอธิษฐานขอปวงกุศลทุกประการที่ได้กระทำมาแล้วและที่กำลังกระทำอยู่ในขณะนี้ ..จงเป็นอเสวนปัจจัย อุปนิสยปัจจัย ปกตูปนิสยปัจจัย ฯ...ให้ข้าพเจ้าทั้งหลายอย่าได้มีชีวิตห่างไกลจากพระพุทธศาสนา....ได้พบแสงสว่างแห่งชีวิตได้ตลอดไป.....พี่ดอกแก้วก็ได้นำทุกคนกล่าวว่า ...ด้วยพระมหากรุณาธิคุณที่ทรงมีกระแสพระราชดำรัสพระราชทานพรแก่ปวงชนชาวไทยทั้งหลาย ให้มีความสุขสวัสดี ปราศจากการทะเลาะเบาะแว้ง และอยู่ร่วมกันด้วยไมตรีนั้น ..ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายมิมีสิ่งใดมีค่าพอที่จะทูลถวายฯแด่พระองค์ ..จึงขออัญเชิญความศักดิ์สิทธิ์แห่งพระพุทธฤทธิ์ อันหาสิ่งใดเปรียบมิได้แล้ว ..จงปกป้องคุ้มครองพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ พระรัชทายาท พระบรมวงศานุวงศ์ และราชนิกูลในราชสกุลมหิดลทุกท่าน ...จงปราศจากภัยอันตรายทั้งหลาย ...สถิตย์เป็นมิ่งขวัญของปวงชนชาวไทยได้ตราบชั่วกาลนาน ....ขอโรคาพาลอย่าได้กล้ำกรายแม้เบื้องพระยุคลบาท ทรงมีแต่ความเกษมสำราญ พระชนมายุยิ่งยืนนานเทอญ..
หลังจากนั้นพวกเราก็ย้ายที่นั่งจากด้านหน้ามาอยู่บริเวณริมหน้าต่างเพื่อเปิดทางให้ผู้อื่นได้เข้ามากราบสักการะในระยะใกล้บ้างเมื่อนั่งลงเรียบร้อยแล้ว พี่ดอกแก้วก็ได้นำพวกเราสวดพุทธมงคลคาถาด้วยทำนองสรภัญญะเพื่อบูชาพุทธศาสดาพระชินสีห์อีกครั้งหนึ่ง....แล้วก็กล่าวถวายชีวิตปวารณาเป็นเครื่องบูชาว่า...กาเยนะ วาจายะ เจตะสาวา พุทเธกุกัมมัง ปะกะตังมะยายัง พุทโธปะฏิคคันหาตุ อัจจะยันตัง การันตะเรสังวะริตตุงวะพุทเธฯ...ไปจนครบองค์พระรัตนตรัย.....จากนั้นก็นำพวกเรากราบลาพระบรมสารีริกธาตุด้วยความเคารพต่อไป.....ยังไม่สิ้นสุดเพียงเท่านี้นะคะ สำหรับการทำกุศลตามกระแสพระราชดำรัสที่ทรงปรารถนาให้คนไทยทั้งหลายมีความสุขกับ ..การให้...ขากลับออกมาจากพุทธมณฑลนั้นพี่ดอกแก้วได้มอบเงินจำนวน ๓๐๐ บาท ให้แก่พนักงานที่ยืนรอเก็บบัตรจากผู้ที่ขับขี่ยานพาหนะออกจากพุทธมณฑล...และกล่าวคำสวัสดีปีใหม่กับพนักงานท่านนั้นด้วยรอยยิ้มที่เบิกบาน......ยังไม่จบเพียงเท่านั้นนะคะ ..การให้ก็ยังคงดำเนินต่อไปอีก ...เมื่อกลับมาถึงมูลนิธิแล้ว ยังไม่ทันที่พี่ดอกแก้วจะทักทายปราศรัยกับใครได้กี่มากน้อย พี่ดอกแก้วก็ได้ทรุดนั่งพับเพียบลงกับพื้นถนนและยกมือรับไหว้ทันทีเมื่อ "น้าช่าย" พนักงานท่านหนึ่งของมูลนิธิ ได้เดินเข้ามากล่าวคำ สวัสดีปีใหม่ ....และพี่ดอกแก้วก็รีบเปิดกระเป๋าสตางค์แล้วก็หยิบเงินจำนวน ๓,๐๐๐ บาท กล่าวคำสวัสดีปีใหม่ตอบน้าช่ายพร้อมกับมอบเงินจำนวนดังกล่าวให้แก่น้าช่ายผู้ที่ทำงานให้มูลนิธิด้วยความรักและเคารพในท่านพระอาจารย์บุญมีเสมอมา ตรากตรำทำงานร่วมกับมูลนิธิมานับเป็นระยะเวลาหลายสิบปีโดยมิเคยปริปากในความเหน็ดเหนื่อย ...และก็ยังหยิบแบงค์ ๒๐ บาทอีกประมาณ ๒๕๐ บาทที่มีอยู่ในกระเป๋าที่พี่ดอกแก้วเหลืออยู่ทั้งหมดฝากน้าช่ายไปสวัสดีปีใหม่ให้แก่ยาย (แม่น้าช่าย)ด้วยอีกท่านหนึ่งก่อนที่จะกลับไปจากอภิธรรมมูลนิธิ
....ภาพเหตุการณ์นี้จึงเป็นที่น่าประทับใจอย่างเหลือเกิน...
เช้าวันนี้พวกเราจึงมีแต่ความสุขสดชื่นกันมากเลยค่ะ...และขอนำเรื่องต่างๆนี้มาให้รับทราบเพื่ออนุโมทนาร่วมกันนะคะ
และจะขอนำพระราชดำรัสมาเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตตลอดไปค่ะ
ขอบคุณน้องกิ๊ฟที่รายงานข่าวกุศลให้ทุกๆคนได้อนุโมทนา ขอแสดงความยินดีกับความสุขของทุกๆ ท่านนะคะ
