พระเทวทัตทำสังฆเภท

---

พระเทวทัตทำสังฆเภท ครั้งนั้นพระบรมศาสดาได้ทราบเหตุนั้น แล้วทรงดำรัสให้พระสารีบุตรเถระและพระโมคคัลลานเถระ ไปนำภิกษุพวกนั้นกลับ อัครสาวกทั้งสองรับพระบัญชาแล้วไปที่คยาสีสประเทศนั้น แนะนำพร่ำสอนภิกษุเหล่านั้นให้กลับใจ ด้วยอำนาจเทศนาปาฏิหาริย์และอิทธิปาฏิหาริย์ต่างๆ ให้ภิกษุเหล่านั้นได้บรรลุอมตธรรม แล้วพาภิกษุเหล่านั้นกลับมาเฝ้าพระบรมศาสดา พระโกกาลิกะ ซึ่งเป็นศิษย์ผู้ใหญ่ของพระเทวทัตมีความโกรธ กล่าวโทษแก่พระเทวทัต ที่ไปคบค้าด้วยพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ ให้พระอัครสาวกทั้งสองพาภิกษุทั้งหลายกลับไปหมดสิ้น แล้วประหารพระเทวทัตที่ทรวงอก ด้วยเท้าอย่างแรง ด้วยกำลังโทสะ เป็นเหตุให้พระเทวทัตเจ็บปวดอย่างสาหัส ถึงอาเจียนเป็นโลหิต ได้รับความทุกข์เวทนากล้า เมื่อพระบรมศาสดาเสด็จจากพระนครราชคฤห์ ไปประทับยังพระเชตวันวิหาร พระนครสาวัตถีแล้ว ต่อมาพระเทวทัตก็อาพาธหนักลง ไม่ทุเลาถึง ๙ เดือน กลับหวนคิดถึงพระบรมศาสดา ใคร่จะเห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย ด้วยแน่ใจในชีวิตสังขารของตน คงจะดับสูญในกาลไม่นานนี้เป็นแน่แท้ จึงได้ขอร้องให้ภิกษุที่เป็นสาวกของตน ให้ช่วยพาไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า ภิกษุพวกนั้นกล่าวว่า “ท่านอาจารย์เป็นเวรอยู่กับพระบรมศาสดาหนักนัก ข้าพเจ้าทั้งหลายหาอาจพาไปเฝ้าได้ไม่” พระเทวทัตจึงกล่าวว่า “ท่านทั้งปวงอย่าให้เราพินาศฉิบหายเสียเลย แม้เราจะได้ทำเวรอาฆาตให้พระผู้มีพระภาค แต่พระผู้มีพระภาคจะได้อาฆาตตอบเราแม้แต่น้อยก็มิได้มี เราจะไปขมาโทษ ขอให้พระองค์อดโทษ ให้สิ้นโทษ เพราะปกติน้ำพระทัยพระผู้มีพระภาค เปี่ยมด้วยพระกรุณา ทรงพระการุญในพระเทวทัตก็ดี ในองคุลีมาลโจรก็ดี ในช้างนาฬาคีรีก็ดี ในพระราหุลผู้เป็นพระโอรสก็ดีเสมอกัน” เหตุนั้นพระเทวทัตจึงขอร้องวิงวอนแล้วๆเล่าๆให้ภิษุผู้เป็นศิษย์ช่วยนำตัวไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า บรรดาภิกษุผู้เป็นศิษย์มีความสงสาร จึงพร้อมกันยกพระเทวทัตขึ้นนอนบนเตียง แล้วช่วยกันหามมาตั้งแต่เมืองราชคฤห์ จนถึงเมืองสาวัตถี ครั้นพระสงฆ์ทั้งหลายรู้ข่าว จึงเข้าไปกราบทูลพระบรมศาสดา พระองค์ตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย พระเทวทัตได้ทำกรรมหนัก ไม่อาจเห็นตถาคตในอัตภาพนี้ได้เลย” แม้ภิกษุทั้งหลายจะได้เข้ากราบทูลให้ทรงทราบเป็นระยะๆหลายหน ถึงครั้งสุดท้าย พระเทวทัตถูกหามมาใกล้พระเชตวันวิหารแล้ว พระผู้มีพระภาคก็ยังทรงรับสั่งเช่นเดิมอยู่อย่างนั้นอีกว่า “ภิกษุทั้งหลาย แม้พระเทวทัตจะเข้ามาในพระเชตวัน พระเทวทัตก็จะไม่ได้เห็นตถาคตเป็นแน่แท้” เมื่ออันเตวาสิกทั้งหลาย หามพระเทวทัตมาถึงสระโบกขรณี ซึ่งอยู่นอกพระเชตวันวิหาร จึงวางเตียงลงในที่ใกล้สระ แล้วก็ชวนกันลงอาบน้ำในสระนั้น ส่วนพระเทวทัตก็ลุกขึ้นนั่งอยู่บนเตียง ห้อยเท้าทั้งสองถึงพื้นดิน ประสงค์จะเหยียบยันกายขึ้นยืนบนพื้นปฐพี ในขณะนั้น พื้นปฐพีก็แยกออกเป็นช่อง สูบเอาเท้าทั้งสองของพระเทวทัตลงไปในแผ่นดินโดยลำดับ พระเทวทัตได้จมหายไปในภาคพื้น ตราบเท่าถึงคอและกระดูกคาง วางอยู่บนพื้นปฐพี ในเวลานั้น พระเทวทัตได้กล่าวคาถาสรรเสริญบูชาพระบรมศาสดาว่า “พระผู้มีพระภาคเป็นอัครบุรุษยอดแห่งมนุษย์และเทพยดาทั้งหลาย พระองค์เป็นสารถีฝึกบุรุษอันประเสริฐ พระองค์ทรงสมบูรณ์ด้วยบุญญลักษญ์ถึงร้อย และบริบูรณ์ด้วยสมันตจักษุญาณ หาที่เปรียบมิได้ ข้าพระองค์ ขณะนี้มีเพียงกระดูกคางและศีรษะกับลมหายใจ เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ขอถึงพระพุทธเจ้าเป็นสรณะ” พระเทวทัตถูกแผ่นดินสูบ พอสิ้นเสียงแห่งคำนี้เท่านั้น ร่างพระเทวทัตก็จมหายลงไปในพื้นปฐพี ไปบังเกิดในอเวจีมหานรก ด้วยบาปไม่เคารพในพระรัตนตรัย ประทุษร้ายในพระบรมศาสดา ทำสังฆเภท อันเป็นอนันตริยกรรม ข่าวพระเทวทัตถูกแผ่นดินสูบ เป็นข่าวใหญ่เกรียวกราว ได้แพร่สะพัดไปในชาวนครสาวัตถี ไม่นานก็รู้กันทั่วกรุง โจษจันกันไปทั่วชุมนุมชน ด้วยเพิ่งจะรู้เพิ่งจะได้ยิน เพิ่งจะปรากฏ ผู้หนักในธรรมก็สังเวชสลดใจ คนใจบุญก็สะดุ้งต่อบาป เห็นบาปเป็นภัยใหญ่หลวง คนที่เกลียดชังพระเทวทัตก็พากันดีใจ โลดเต้นสาปแช่ง สมน้ำหน้าพระเทวทัตหนักขึ้น ภิกษุทั้งหลายทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “บัดนี้ พระเทวทัตไปบังเกิดในที่ไหน?” พระบรมศาสดาตรัสว่า “ไปบังเกิดในอเวจีมหานรก ภิกษุทั้งหลาย คนทำบาป ย่อมเดือดร้อนในโลกนี้ เมื่อละจากโลกนี้ไปโลกอื่น ก็ย่อมทวีความเดือดร้อนยิ่งขึ้น” ยังมีต่อค่ะ

โดย เบญจพร : นำเสนอ [9 ม.ค. 2546 , 07:22:24 น.] ( IP = 203.144.181.253 : : )

สลักธรรม 1 หลังจากอ่านเกิดความสลดใจมากๆกับชีวิตที่ต้องเวียนว่ายตายเกิด เพราะถ้าไม่สำเร็จเป็นพระโสดาเป็นต้นแล้ว ชีวิตน่ากลัวมากๆครับ ด้วยกุศลกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม ที่ชีวิตของข้าพเจ้าได้เรียนรู้และนำมาดำเนินชีวิตอยู่ทุกวันนี้ ขอจงเป็นพลวะปัจจัยให้แก่ข้าพเจ้า สามารถใช้ชีวิตกระทำในสิ่งที่ถูกที่ควรเทอญ อย่าได้เห็นผิดเป็นชอบประกอบกรรมชั่วได้ตลอดไปด้วยเทอญ.

โดย เทพธรรม [9 ม.ค. 2546 , 08:30:30 น.] ( IP = 203.107.203.229 : : )

สลักธรรม 2 อนุโมทนาค่ะ แต่คราวนี้อ่านจบลงด้วยความเศร้าสลดยิ่ง และชี้ให้เห็นถึงว่าการมีชีวิตอยู่นั้นน่ากลัวยิ่งนัก เช่นกัน..ด้วยกุศลกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม ที่ชีวิตของข้าพเจ้าได้เรียนรู้และนำมาดำเนินชีวิตอยู่ทุกวันนี้ ขอจงเป็นพลวะปัจจัยให้แก่ข้าพเจ้า สามารถใช้ชีวิตกระทำในสิ่งที่ถูกที่ควรเทอญ อย่าได้เห็นผิดเป็นชอบประกอบกรรมชั่วได้ตลอดไปด้วยเทอญ.

โดย พี่ดา [9 ม.ค. 2546 , 09:59:50 น.] ( IP = 158.108.12.110 : : )

สลักธรรม 3 ขอให้ข้าพเจ้าดำเนินชีวิตอยู่ในสัมมาทิฐิ ไม่หลงผิดดำเนินทางผิดด้วยประการทั้งปวงเถิด อนุโมทนาอาจารเบญจพรค่ะ

โดย MASHIMA [9 ม.ค. 2546 , 14:57:13 น.] ( IP = 210.1.12.130 : : )

สลักธรรม 4 ขออนุโมทนาอาจารย์เบญจพรค่ะ ที่ได้นำตัวอย่างชีวิตที่น่าสลดใจมาให้รับทราบ ขออนุโมทนาท่านเทพธรรม พี่ดา คุณMASHIMA ที่ได้ตั้งจิตอธิษฐานให้มีชีวิตที่กระทำในสิ่งที่ถูกที่ควรไม่เห็นผิดเป็นชอบประกอบความชั่วทั้งปวง ข้าพเจ้า...จึงขอตั้งจิตอธิษฐานตามด้วยศรัทธา ด้วยกุศลทั้งปวงที่ข้าพเจ้าได้กระทำแล้ว และที่ตั้งใจในบัดนี้ และที่ตั้งใจจะกระทำต่อไปตราบจนไม่มีชีวิต ขอกุศลเหล่านั้นจงเป็นพลวปัจจัยให้แก่ข้าพเจ้าให้สามารถใช้ชีวิตกระทำในสิ่งที่ถูกที่ควร อย่าได้เห็นผิดเป็นชอบประกอบกรรมชั่วใด ได้ตลอดไปด้วยเทอญ

โดย มด [9 ม.ค. 2546 , 23:24:11 น.] ( IP = 202.28.179.1 : : unknown )

สลักธรรม 5 อนุโมทนาค่ะ คุณเบญจพร และเช่นเดียวกันข้าพเจ้า...ขอตั้งจิตอธิษฐานตามด้วยศรัทธา ด้วยกุศลทั้งปวงที่ข้าพเจ้าได้กระทำแล้ว และที่ตั้งใจในบัดนี้ และที่ตั้งใจจะกระทำต่อไปตราบจนไม่มีชีวิต ขอกุศลเหล่านั้นจงเป็นพลวปัจจัยให้แก่ข้าพเจ้าให้สามารถใช้ชีวิตกระทำในสิ่งที่ถูกที่ควร อย่าได้เห็นผิดเป็นชอบประกอบกรรมชั่วใด ได้ตลอดไป สาธุ สาธุ

โดย เล็ก [10 ม.ค. 2546 , 13:53:31 น.] ( IP = 203.155.229.201 : : )

สลักธรรม 6 มาติดตามความเป็นไปในพระพุทธประวัติค่ะ... อ่านแล้วก็รู้สึกสลดใจที่แม้จะเกิดในกาลที่พระพุทธองค์ยังทรงพระชนมชีพ ..ได้ร่วมวงศ์พระประยูรญาติ ได้อุปสมบทในพระศาสนา...ก็ยังพลาดพลั้งทำกรรมอันหนักหนาที่เนื่องมาจากความมีโทสะอิสสาและหนาแน่นไปด้วยมิจฉาทิฏฐิได้.. นึกถึงเมื่อครั้งที่หลวงพ่อเสือเล่าให้ฟังนะคะว่า ....การผูกเวรของพระเทวทัตต่อพระพุทธเจ้านั้นเริ่มมาจากเมื่อครั้งที่ทั้งสองท่านเป็นนายพาณิชย์...แล้วได้ทำการซื้อถาดทองคำจากหญิงชราในราคาที่ต่างกัน...ด้วยความโลภ พระเทวทัตได้ให้ราคาแก่หญิงชราที่ไม่สมควรแก่ถาดทองคำเป็นอย่างยิ่ง ...แต่ด้วยความซื่อสัตย์ของพระพุทธองค์ ได้แจ้งราคาให้หญิงชราทราบตามความเป็นจริง ....ซึ่งในที่สุดหญิงชราก็มอบถาดทองคำนั้นให้แก่พระพุทธองค์ ....ส่วนพระเทวทัตเมื่อย้อนกลับมาอีกครั้ง หวังจะได้ถาดทองคำจากหญิงชราเช่นกัน เมื่อได้ทราบข่าวเช่นนั้น ก็เกิดความโกรธแค้นที่พระพุทธองค์ทาตัดลาภของตน ..กอบทรายที่ริมฝั่งน้ำขึ้นมาและกล่าววาจาผูกเวรต่อพระพุทธองค์ พร้อมกับค่อยๆขยี้ทรายในกำมือให้หล่นลงพื้น..... อำนาจแห่งโทสะ ..อิสสา ...และมัจฉริยะ ที่ก่อขึ้นในใจของพระเทวทัตนับแต่ชาตินั้นเป็นต้นมา ....ก็ทำให้กลายเป็นกรรมหนักหนาอย่างหาทางแก้ไขมิได้.. นึกถึงการกระทำและคำอธิษฐานของพี่ดอกแก้วและท่านเทพธรรมนะคะ ...ว่านอกจากการพยายามให้พวกเราปลูกฝังปัญญาทั้งด้วยการศึกษาและการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานแล้ว ....ทำไมจึงเริ่มต้นด้วยการกระทำทาน ....ทำไมจึงสอนพวกเราหนักหนาให้รู้จักการเสียสละ ....ทำไมจึงเน้นเหลือเกินในเรื่องของการละความมัจฉริยะ....คงเป็นเพราะเกรงว่าอำนาจของกรรมชั่วนั้นๆจะหล่อหลอมจิตใจของผู้ที่มิได้ถูกขัดเกลาให้กลายเป็นผู้มีมิจฉาทิฏฐิเยี่ยงนี้กระมัง.. ขอบพระคุณครูบาอาจารย์ทุกท่านด้วยความเคารพยิ่งค่ะ ขอบพระคุณมากค่ะอาจารย์เบญจพรที่นำเสนอมาถึงตอนนี้ให้ได้มีโอกาสทราบถึงอันตรายที่ควรระมัดระวังค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [10 ม.ค. 2546 , 14:15:30 น.] ( IP = 202.183.228.67 : : 203.170.158.147 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด