นางบาป ตอนที่ ๒

---

ตอนแรกอ่านที่นี่ครับ http://www.thaimisc.com/freewebboard/php/vreply.php?user=dokgaew&topic=2430 นางบาป ตอนที่ ๒ ต่อมาวันหนึ่ง บิดาของนางปัญจปาปีบังเกิดโรคลงโลหิต ยาที่จะรักษาโรคนั้นก็คือ ข้าวปายาสอันปรุงด้วยนมสดล้วนกับเนยใส น้ำผึ้ง น้ำตาลกรวด เป็นต้น แต่เนื่องจากเป็นคนเข็ญใจจึงไม่อาจจะหามาได้ ลำดับนั้น มารดาจึงพูดกับลูกสาวว่า "ผัวของเจ้าสามารถหาข้าวปายาสได้หรือไม่เล่า?" นางก็ตอบว่า "ผัวของข้าเห็นจะจนกว่าบ้านเรา แต่เอาเถอะจะลองถามเขาดูก่อน อย่าวิตกไปเลย" ว่าดังนี้แล้ว นางก็วางกิริยาท่าทางว่าทุกข์ร้อน นั่งคอยเวลาที่สามีตนเคยมา ครั้นพระเจ้าพาราณสีเสด็จมาแล้ว ตรัสถามว่า "เจ้าเสียใจอะไร?" เมื่อทรงสดับความแล้วจึงตรัสว่า "เธอจ๋า ยาขนานนี้เป็นยาสำหรับเศรษฐี เราจะได้มาแต่ที่ไหน" ตรัสดังนี้แล้วทรงดำริต่อไปอีกว่า"เราไม่สามารถเทียวไปเทียวมาอย่างนี้ได้ น่าจะต้องประสบอันตรายตามหนทางเป็นแน่, แต่ถ้าจะพานางปัญจปาปีเข้าไปไว้ในวัง ชนทั้งหลายที่ไม่รู้ว่านางนี้มีสมบัติคือสัมผัสที่ดี ก็จักพากันหัวเราะเยาะเย้ยว่า "พระเจ้าแผ่นดินของเราไปพานางยักษิณีที่ไหนมาเป็นมเหสี" จำเราจักทำให้ชาวพระนครเขารู้สัมผัสของนางเสียก่อนเถิด จึงจะปลดเปลื้องข้อครหานินทาได้" ลำดับนั้น พระราชาตรัสกะนางว่า "น้องไม่ต้องกังวล พี่จะหาข้าวปายาสมาให้พ่อของน้องเอง" ครั้นทรงอภิรมย์กับนางปัญจปาปีแล้วก็เสด็จกลับพระราชนิเวศน์ พอวันรุ่งขึ้น จึงตรัสสั่งให้หุงข้าวปายาสอย่างว่าให้เอาใบไม้มาทำห่อเป็นสองห่อ บรรจุข้าวปายาสลงแล้ว ก็ใส่พระจุฬามณีลงไปในห่อหนึ่งผูกเสียให้ดี พอเวลาราตรีก็เสด็จไปส่งห่อข้าวให้แล้วกำชับว่า "เราเป็นคนจน เท่านี้ก็หาได้โดยยาก น้องจงบอกกับพ่อแม่ว่า " วันนี้จงกินข้าวปายาสห่อนี้ พรุ่งนี้จึงค่อยกินอีกห่อหนึ่ง" นางปัญจปาปีก็ทำตามคำสั่ง พอพ่อของนางบริโภคเข้าไปหน่อยหนึ่งก็อิ่มหนำสำราญ มีความสุขสบาย เพราะข้าวปายาสนั้นมีรสโอชายิ่งนัก นางปัญจปาปีก็นำเอาข้าวปายาสที่เหลือให้แม่ แล้วจึงบริโภคเองในภายหลัง ก็พออิ่มทั้ง 3 คน ส่วนห่อข้าวที่มีจุฬามณีเก็บไว้เพื่อวันต่อไป

โดย เณรชิต [4 ก.พ. 2546 , 09:56:43 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 1 ครั้นพระเจ้าพาราณสีเสด็จกลับพระราชนิเวศน์ สรงพระพักตร์เสร็จแล้วจึงตรัสสั่งให้พนักงานนำจุฬามณีมาถวาย เมื่อเจ้าพนักงานทูลว่า "หาไม่พบ" ก็ตรัสสั่งว่า "ค้นให้ทั่วพระนคร" เขาพากันค้นจนทั่วแล้วก็หาไม่ได้ จึงตรัสส่งต่อไปว่า "ให้ค้นหาด้านนอกพระนคร ที่สุดจนห่อข้าวของในเรือนคนยากจน (ทุคตะ) ก็อย่าเว้น” พวกตำรวจวังก็พากันเที่ยวค้น จึงไปพบจุฬามณีในเรือนนางปัญจปาปี ก็พากันผูกมัดบิดา-มารดาหาว่าเป็นโจร คนทั้งสองจึงร้องว่า "ข้าพเจ้าไม่ใช่โจร คนอื่นนำมาให้" ครั้นเขาซักไซ้ว่า "ใคร" ก็บอกว่า "ลูกเขย" ครั้นเขาถามหาตัวว่า "ลูกเขยไปไหน" ก็ซัดว่า "ลูกสาวรู้" แล้วบิดาจึงหันมาพูดกับลูกสาวว่า "เจ้ารู้จักผัวเจ้าหรือไม่?" นางก็ตอบว่า "ไม่รู้จัก" บิดาก็กล่าวว่า "ถ้ากระนั้นชีวิตของเราก็ไม่มี" นางปัญจปาปีจึงกล่าวว่า "ผัวของหนูมาในเวลามืด แล้วก็กลับไปในเวลามืด หนูจึงไม่รู้ว่ารูปร่างเขาเป็นอย่างไร แต่ถ้าถูกมือแล้วก็รู้ได้" แล้วนางก็บอกแก่ราชบุรุษทั้งหลายเช่นนั้น ราชบุรุษทั้งหลายจึงนำความมากราบทูลให้ทรงทราบทุกประการ

โดย เณรชิต [4 ก.พ. 2546 , 09:58:49 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 2 พระเจ้าพาราณสีทำไม่รู้ไม่เห็น จึงตรัสว่า "ถ้าเช่นนั้น จงให้หญิงคนนั้นนั่งอยู่ในม่านที่หน้าพระลาน แล้วเจาะช่องม่านพอมือลอดได้ สั่งชาวเมืองที่เป็นผู้ชายมาประชุมให้หญิงนั้นจับโจรให้ได้ด้วยสัมผัสมือ" พวกตำรวจวังก็ทำตามรับสั่ง พากันไปยังสำนักของนางปัญจปาปี แลดูรูปร่างแล้วก็เกิดเดือดร้อนเกลียดชังว่า "ถุย...ถุย อีปีศาจ" ต่างไม่อาจถูกต้องได้ ครั้นพานางมาแล้วก็ให้นั่งในม่านที่หน้าพระลาน จัดการให้ชาวพระนครทั้งหมดมาประชุมพร้อมกัน นางปัญจปาปีก็จับมือบุรุษที่มาแล้วและยื่นเข้าไปในช่องม่าน บอกขานเรื่อยไปว่าไม่ใช่สามี บุรุษทั้งหลายที่ได้สัมผัสถูกต้อง ก็ติดข้องในสัมผัสแห่งนางอย่างสัมผัสทิพย์ ต่างคนก็คิดอยู่ว่า "ถ้าหญิงนี้ควรแก่สินไหม (ค่าปรับ) เราจะยอมหาให้ ถึงจะตายไปเป็นทาสกรรมกรก็ไม่ว่า จะพาไปเลี้ยงไว้ในเรือน" ต่างคนต่างไม่อาจหลีกไปได้ จนตำรวจวังโบยด้วยไม้จึงได้หนีไป คนทั้งปวงตั้งแต่อุปราชลงไปมีอาการปานกับจะเป็นบ้า พอหมดคนอื่นแล้วพระเจ้าพาราณสีตรัสว่า "จะเป็นเราเองบ้างกระมัง" จึงยื่นพระหัตถ์เข้าไป พอนางจับพระหัตถ์ก็ร้องเสียงดังลั่นว่า "จับโจรได้แล้ว" พระเจ้าพรราณสีจึงหันมาตรัสถามพวกตำรวจวังว่า "เมื่อนางจับมือพวกเจ้า พวกเจ้ามีความคิดอะไรบ้าง?" ราชบุรุษทั้งหลายก็กราบทูลตามความเป็นจริงโดยสิ้นเชิง ลำดับนั้น พระเจ้าพาราณสีจึงตรัสว่า "ที่เราให้ทำอย่างนี้ ก็เพื่อจะนำหญิงนี้มาไว้ในวัง แต่ยังคิดเห็นว่า เมื่อท่านทั้งหลายไม่รู้สัมผัสของหญิงนี้ ก็จะหมิ่นประมาทเราได้? เพราะฉะนั้น จึงให้ท่านทั้งหลายรู้ไว้, จงว่ามาซิ หญิงนี้สมควรจะอยู่ในเรือนใคร?" พวกตำรวจวังก็กราบทูลว่า "สมควรอยู่ในวังของพระองค์" ครั้นแล้ว พระเจ้าพาราณสีก็พระราชทานอภิเษกตั้งให้เป็นพระอัครมเหสี และพระราชทานอิสริยยศแก่บิดามารดาของนาง ตั้งแต่นั้นมา พระราชาก็ทรงมัวเมาด้วยนางปัญจปาปี จนไม่เอาพระทัยใส่ในอันที่จะตัดสินความของราษฎร และไม่ทรงเหลียวแลหญิงอื่น พวกนางนักสนมทั้งหลายจึงคอยจ้องหาโทษใส่ ยังมีต่อครับ

โดย เณรชิต [4 ก.พ. 2546 , 09:59:55 น.] ( IP = 203.113.67.36 : : )

สลักธรรม 3 อนุโมทนาพี่เณรชิตมากค่ะ สนุกมากค่ะ จะติดตามตอนต่อไปไม่พลาดแน่ค่ะ ฮิ ฮิ

โดย เล็ก [4 ก.พ. 2546 , 11:09:47 น.] ( IP = 203.144.174.37 : : )

สลักธรรม 4 มาติดตามต่อค่ะ รู้สึกตื่นเต้นแทน มือของนางคงพิเศษมากจริงๆเลยนะคะ และจะติดตามตอนต่อไปค่ะ

โดย หมออุ๊ [4 ก.พ. 2546 , 12:18:04 น.] ( IP = 202.28.179.1 : : unknown )

สลักธรรม 5 อืม...ผมไม่รู้ว่านางผู้นี้กับพระราชาที่เป็นสามีใครจะร้ายกว่ากัน ดูแล้วคนหนึ่งก็มีผิวกายวิเศษ อีกคนหนึ่งก็มีปัญญาหลอกล่อวางแผนเอาจนได้

โดย Somkeat [4 ก.พ. 2546 , 12:59:59 น.] ( IP = 206.149.193.36 : : )

สลักธรรม 6 น่าคิดและน่าติดตาม

โดย เณรวัส [4 ก.พ. 2546 , 14:14:38 น.] ( IP = 203.144.228.200 : : )

สลักธรรม 7 สนุกมากเลยค่ะ จะคอยติดตามต่อไปนะคะ

โดย ทวีพร [4 ก.พ. 2546 , 15:25:13 น.] ( IP = 203.144.181.253 : : )

สลักธรรม 8 .... มาติดตามอ่านต่อแล้วค่ะ ขอบพระคุณท่านเณรชิตค่ะ ที่นำเสนอเรื่องสนุกๆให้อ่าน อยากทราบจังว่าเรื่องจะจบยังไง

โดย ธัญธร [4 ก.พ. 2546 , 21:21:51 น.] ( IP = 203.113.71.172 : : )

สลักธรรม 9 เข้ามาอ่านต่อค่ะ ขอบคุณค่ะ

โดย เซิ่น [4 ก.พ. 2546 , 22:45:24 น.] ( IP = 203.170.128.75 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด