มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


ความแตกต่าง***






หนึ่งคน.......ดื่มไวน์ขวดละเป็นหมื่นเป็นแสนบาท
แสนคน.......ดื่มน้ำประปาลูบท้องประทังชีวิต

หนึ่งคน.......โกงกินกัดแทะประเทศ
แสนคน.......ดิ้นรนช่วยซ่อมรอยแทะของประเทศ

หนึ่งคน.......ซื้อเครื่องหนังราคาแพงจากต่างประเทศ
แสนคน.......ใช้แรงงานทำสินค้าสู้การขาดดุล

หนึ่งคน.......ตีกอล์ฟแก้เครียด
แสนคน.......ดิ้นรนเพื่อคงอยู่

หนึ่งคน.......เดินทางคนเดียวมีรถตามเป็นขบวน
แสนคน.......เดินทางแออัดยัดเหยียดในรถคันเดียว

หนึ่งคน.......มีอภิสิทธ์ฝ่าไฟแดงพร้อมทั้งรถขบวน
แสนคน.......ต้องรอรถแห่งอภิสิทธ์ผ่านไป


สายตามองด้วยความไม่เข้าใจ

เมื่อไหร่สังคมจะเท่าเทียมกันซักที
//rubbit1

โดย น้องเก๋ [3 ก.ย. 2544 , 23:58:59 น.] ( IP = 202.183.157.219 : : 202.183.157.219 ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณลบการแจ้งเมื่อมีการตอบกระทู้ไปทางE-mail


  สลักธรรม 1

โดย goodbaby [4 ก.ย. 2544 , 00:06:57 น.] ( IP = 202.183.157.219 : : 202.183.157.219 )


  สลักธรรม 2

.รัก....
แน่นอน เราทุกคนได้พบกับมันมาแล้ว และก็ยังต้องการมันอยู่จากสิ่งแวดล้อมที่ดำรงอยู่ข้างกายท่าน มากบ้างน้อยบ้างที่จะได้รับไป หรือมอบแด่ใคร แต่ทว่ารักมิได้มีไว้เพื่อการส่งผ่านไปผ่านมาให้กันและกันเท่านั้น ยังมีส่วนประกอบอีกหลายๆ ปัจจัย หลายๆ เงื่อนไขที่จะทำให้คำ คำนี้สมบูรณ์หรือเต็มคุณค่าที่มันควรจะเป็น หาก...หากว่า เราต้องการมัน ปัจจัยอย่างนึงที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าสิ่งใดเลย ถ้าจะให้เปรียบเทียบ ก็จะได้ว่ารถเป็น"ความรัก"


ศูนย์บริการก็เปรียบเสมือนเป็น "การดูแลความรัก" เอาใจใส่กับความรักนั้นให้สมบูรณ์และซ่อมแซม ส่วนที่สีกหรอ และที่ขาดหายไปให้กลับคืนมาเหมือนเดิม และถ้าได้ดูแลรักษาเป็นอย่างดีคุณค่าของความรัก นี้ก็จะยิ่งมีความหมายและส่งผล ต่อจิตใจเรามากยิ่งขึ้นไปอีก เฉกเช่นรถที่มีอายุยืนยาวนับตั้งแต่เราได้ขับมันวันแรกจนถึงวันนี้ วันที่เรายังใช้มันอยู่ ซึ่งไม่สามารถที่จะหัก กลบ ลบหนี้มูลค่าเงินที่ใช้ซื้อมันมากับวันเวลาที่เราใช้ไป ไม่ว่าจะกี่เดือนหรือจะกี่ปีก็ ตาม เพราะเราได้ใช้มันกับกิจกรรม การงานของเราในชีวิตนึงของเราที่ต้องเดินทางไปตามที่ต่างๆที่เราต้องการ ฉะนั้นถ้าเรามีความรักจริงๆ เราก็ต้องรักษาความรักนั้นไว้ให้อยู่ต่อไปตราบนานเท่านาน โดยปราศจากความต้องการในด้านเศรษฐศาสตร์ใดๆ

...โลภ...
คำๆนี้ สามารถบอกได้ว่าเป็นองค์ประกอบส่วนหนึ่งของสิ่งมีชีวิตที่มีอยู่ในทุกเผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตทั้งหลาย ตั้งแต่สิ่งมีชีวิตเซลล์เดียว จนถึง สิ่งมีชีวิตที่ได้กำหนดคุณลักษณะและตั้งชื่อให้กับสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นๆ นั่นคือมนุษย์ หรือสัตว์ที่แสวงหาการมีชีวิตอยู่อย่างลำบากให้น้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยในตอนนี้ไม่สามารถจะบอกได้ว่าถึง เท่าไหร่หรือประมาณไหนที่จะบอกว่าพอ.... แม้หลายสิ่งของผลจากความโลภ หรือความต้องการของคนเรานั้นได้สร้าง ความซาบซึ้งและความปิติยินดีแด่มวลมนุษย์ในหลายๆครั้ง แต่หากมองกันให้ลึกจริงๆแล้ว คำนี้สร้างความเดือดเนื้อร้อนใจ ให้กับคนเรามากกว่าความดีที่มันมอบให้มาหลายเท่าตัว จากการที่เพียงหนึ่งแห่งผู้มีอำนาจประกาสิทธิ์ให้ผลของความเป็นไปในสังคมใดๆ ตามที่เขาต้องการแล้ว


สังคมใดใดนั้นก็จะพบแต่ความรุ่มร้อนในใจ และความย่อยยับในขบวนการแห่งการอยู่รอดตามธรรมชาติ โดยปรกติแล้วความโลภจะมีขีดจำกัด แต่คนเราจะพยายามแบ่งขีดจำกัดออกเป็นหลายๆ ระดับ ตั้งแต่ ระดับขั้นพื้นฐาน ระดับพอดีๆ ระดับควรจะเป็น ระดับสูง ระดับที่สุด และระดับที่สุดของที่สุด นั่นเองที่ทำให้ความลำบากต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับเหล่า พี่น้องชาวโลกในหลายๆพื้นที่ต้องประสบอยู่ และก็จะเป็นเช่นนี้ต่อไปตราบเท่าที่ความโลภจะหมดลงไปจากจิตใจของคุณ ของผม และของสิ่งมีชีวิตทั้งโลก

...โกรธ...
คำนี้มันเป็นด้านมืดของคำคำแรกนั่นคือความไม่รัก หรือความเกลียด ความชัง ความไม่เห็นด้วย รวมถึงความแค้นที่ต้องการที่จะชำระล้างให้สิ้น เพื่อสนองความพอใจของอารมณ์ "โกรษ" ซึ่งความโกรษนี้จะเป็นแรง บรรดาลให้เกิดผลอะไรก็ได้พอๆกับความรักจะทำได้เช่นกัน ฉันใดก็ฉันนั้นหากว่ารักมากได้ก็เกลียดมากได้ ไม่เว้นแม้แต่คนที่ไม่เคยพบไม่เคยคุย ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กัน ก็สามารถรักและเกลียดกันได้...

...หลง...
ทำไมจะเขียนให้ยากละ ก็แค่แปลว่า "ไม่ถูกทาง" ใช่มั้ย เพราะมันหมายความว่าเดินทาง ผิดหรือเดินผิดทางที่ควรจะไป โดยทางนั้นมีผู้เฉลยเอาไว้แล้วว่ามันไม่ใช่ทางที่ ท่านทั้งหลายควรไป ซึ่งมันอาจจะเป็นทางที่ไม่เลวร้ายนัก หรืออาจจะแย่เอามากๆก็ได้ หากแต่ถ้าท่านรู้ว่าทางนั้นมันไม่เหมาะกับท่านๆ ทั้งหลายแล้ว แต่ก็ยังจะดื้อดึงเดินต่อไปตามทางนั้น มันก็เป็นการกระทำที่โง่บรมบัดซบที่สุด นอกเสียจากว่าจะต้องการมีประสบการณ์แปลกใหม่ของชีวิต ผจญภัยกับดินแดนแห่งความลำบากทั้งๆที่มันไม่ประจำเป็นเลย...
Lek junior.






โดย รัก-โลภ-โกธร-หลง [4 ก.ย. 2544 , 21:33:02 น.] ( IP = 203.170.151.237 : : 203.170.151.237 )


  สลักธรรม 3

อายเด็กมันไหมนั่น อิอิ

โดย โก๋ขอรับ [5 ก.ย. 2544 , 01:13:38 น.] ( IP = 202.47.238.250 : : )


  สลักธรรม 4





ยญฺหิ กยิรา ตญฺหิ วเท
ยํ น กยิรา น ตํ วเท
อกโรนฺตํ ภาสมานํ
ปริชานนฺติ ปณฺฑิตา ฯ


ทำสิ่งใดได้ จึงค่อยพูดถึงสิ่งนั้น
ทำสิ่งใดไม่ได้ อย่าพูดถึงสิ่งนั้น
คนที่ทำไม่ได้ ดีแต่พูดนั้น
พวกคนฉลาดเขากำหนดรู้ได้.


ที่มา..สุจจชชาดก ขุ.ชา.๒๗/๕๗๙ ค่ะ.
ของรับขมาค่ะ
น้องแก้ว.

โดย น้องแก้ว [9 ก.ย. 2544 , 21:21:32 น.] ( IP = 203.170.147.87 : : 203.170.147.87 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org