ถามตอบในพระไตรปิฎกเล่ม ๙ ข้อ ๓๒ - ๓๔

---

เอกัจจสัสสติกทิฏฐิ ๔(ต่อ) [๓๒] พ.๖. อาศัยอะไร ปรารภอะไรจึงมีทิฏฐิว่าบางอย่างเที่ยงบางอย่างไม่เที่ยง บัญญัติอัตตาและโลกว่า บางอย่างเที่ยงบางอย่างไม่เที่ยง? -พ. เทวดาชื่อว่าขิฑฑาปโทสิกะมีอยู่ พวกนั้นพากันหมกมุ่นอยู่แต่ในความรื่นรมย์ สติก็ย่อมหลงลืมจึงพากันจุติ(ตาย)จากชั้นนั้น ก็เป็นฐานะที่จะมีได้แลที่สัตว์ผู้หนึ่งจุติจากชั้นนั้นแล้วมาเป็นอย่างนี้(คือเป็นคน) แล้วบวชเป็นบรรพชิตอาศัยความเพียรบรรลุเจโตสมาธิตามระลึกถึงขันธ์ที่เคยอาศัยอยู่ในกาลก่อนนั้นได้ หลังแต่นั้นไประลึกไม่ได้ เขาจึงกล่าว อย่างนี้ว่า พวกเทวดาผู้มิใช่เหล่า ขิฑฑาปโทสิกะ ย่อมไม่หมกมุ่นอยู่แต่ในความรื่นรมย์ สติย่อมไม่หลงลืม จึงไม่จุติจาก ชั้นนั้นเป็นผู้เที่ยง ส่วนพวกเราเหล่า ขิฑฑาปโทสิกะหมกมุ่นอยู่แต่ในความรื่นรมย์ พวกเราจึงพากันจุติจากชั้นนั้นเป็นผู้ไม่เที่ยง นี้เป็นฐานะที่ ๒ ซึ่งสมณพราหมณ์พวกหนึ่งอาศัยแล้วปรารภแล้ว จึงมีทิฏฐิว่าบางอย่างเที่ยงบางอย่างไม่เที่ยง ย่อมบัญญัติอัตตาและโลกว่าบางอย่างเที่ยงบางอย่างไม่เที่ยง. [๓๓]พ. ๗. อาศัยอะไร ปรารภอะไรจึงมีทิฏฐิว่าบางอย่างเที่ยงบางอย่างไม่เที่ยง บัญญัติอัตตาและโลกว่า บางอย่างเที่ยงบางอย่าง ไม่เที่ยง? -พ. เทวดาชื่อว่ามโนปโทสิกะมีอยู่ พวกนั้นมักเพ่งโทษกันและกันเกินควร จึงลำบากกาย ลำบากใจ พากันจุติจากชั้นนั้น ก็เป็นฐานะที่จะมีได้แลที่สัตว์ผู้หนึ่งจุติจากชั้นนั้นแล้วมาเป็นอย่างนี้ (คือเป็นคน) แล้วบวชเป็นบรรพชิต อาศัยความเพียรบรรลุเจโตสมาธิตามระลึกถึงขันธ์ที่เคยอาศัยอยู่ในกาลก่อน นั้นได้ หลังแต่นั้นไประลึกไม่ได้ เขาจึงกล่าวอย่างนี้ว่า พวกเทวดาผู้มิใช่เหล่า มโนปโทสิกะ ย่อมไม่มัวเพ่งโทษกันและกันเกินควร เป็นผู้เที่ยง ส่วนพวกเราได้เป็นพวกมโนปโทสิกะ เป็นผู้ไม่เที่ยง นี้เป็นฐานะที่ ๓ ซึ่งสมณพราหมณ์พวกหนึ่งอาศัยแล้วปรารภแล้ว จึงมีทิฏฐิว่าบางอย่างเที่ยงบางอย่างไม่เที่ยง ย่อมบัญญัติอัตตาและโลกว่าบางอย่างเที่ยง บางอย่างไม่เที่ยง. [๓๔] พ.๘. อาศัยอะไร ปรารภอะไรจึงมีทิฏฐิว่าบางอย่างเที่ยงบางอย่างไม่เที่ยง บัญญัติอัตตาและโลกว่า บางอย่างเที่ยงบางอย่างไม่เที่ยง? -พ. บางคนในโลกนี้เป็นนักตรึก เป็นนักค้นคิดกล่าวแสดงปฏิภาณของตนตามที่ตรึกได้ตามที่ค้นคิดได้ อย่างนี้ว่า สิ่งที่เรียกว่าจักษุก็ดี โสตะก็ดี ฆานะก็ดี ชิวหาก็ดี กายก็ดีนี้ได้ ชื่อว่าอัตตา เป็นของไม่เที่ยง ส่วนสิ่งที่ เรียกว่าจิตหรือใจหรือวิญญาณ นี้ชื่อว่าอัตตา เป็นของเที่ยง นี้เป็นฐานะที่ ๔ ซึ่งสมณพราหมณ์พวกหนึ่งอาศัยแล้วปรารภแล้ว จึงมีทิฏฐิว่าบางอย่างเที่ยงบางอย่างไม่เที่ยง ย่อมบัญญัติอัตตาและโลกว่าบางอย่างเที่ยงบางอย่างไม่เที่ยง. จบเอกัจจสัสสติกทิฏฐิ ๔ หมายเหตุ ถามตอบนี้เป็นการย่อมา การได้อ่านฉบับเต็มจะทำให้เข้าใจความหมายได้ดีกว่านี้มากครับ ขอบคุณที่สนใจอ่านครับ

โดย แววตะวัน [6 มี.ค. 2546 , 00:09:58 น.] ( IP = 203.113.36.6 : : )

สลักธรรม 1 อ่านจากพระไตรปิฏกครั้งละมากๆก็ตาลาย ..ได้มาอ่านทีละตอนอย่างนี้ ค่อยๆทำความเข้าใจไปก็รู้สึกว่าตาไม่ค่อยลายค่ะ...ขอบคุณมากค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [7 มี.ค. 2546 , 08:26:39 น.] ( IP = 203.113.67.38 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด