ความมหัศจรรย์ของจิต

---

วันนี้เป็นวันศุกร์ที่ ๒๘ มีนาคม ๒๕๔๖ ค่ะ และก็เป็นวันศุกร์ที่ไม่ธรรมดาเลยนะคะ เพราะนอกจากจะเป็นวันที่เริ่มงานกาชาดวันแรกแล้ว วันนี้อาจารย์บุษกร ยังได้รับเชิญให้ขึ้นไปพูดเรื่องความมหัศจรรย์ของจิต ณ เวทีเอเทรียม ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตติ์ ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติครั้งที่ ๓๑ และยังเป็นสัปดาห์หนังสือนานาชาติ ครั้ง ที่ ๑ อีกด้วย เพราะฉะนั้นในวันนี้ จึงมีกิจกรรมแห่งความดีให้เราได้ร่วมกุศลกันตั้งแต่เช้าเลยค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [28 มี.ค. 2546 , 23:23:23 น.] ( IP = 210.1.50.84 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

สลักธรรม 1 คงต้องการทราบกันบ้างแล้วใช่ไหมคะว่า อาจารย์บุษกรพูดอะไรบ้าง หลายเรื่องค่ะ ...ขอตอบ แต่ละเรื่องก็มีความยาวไม่มากนัก แต่คนฟังสามารถเข้าใจได้ง่ายๆ และเห็นจริงเห็นจังตามไปด้วย ....เนื่องจากหาเหตุผลมาคัดค้านไม่ได้อีกแล้ว และนอกจากอาจารย์บุษกรแล้ว ในวันนี้ .....เวทีนี้ยังมีผู้ทรงคุณวุฒิมาร่วมสนทนาปราศรัย เสริมรสชาติการฟังให้เข้มข้นขึ้นไปอีก ..ท่านนั้นก็คือ อาจารย์มาลี อาณากุล ... ที่น่ารักนั่นเอง ..เพราะฉะนั้น ตลอดระยะเวลาหนึ่งชั่วโมง .... จึงเป็นการมอบกำไรให้กับท่านผู้ฟังอย่างเต็มที่เลยค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [28 มี.ค. 2546 , 23:35:48 น.] ( IP = 210.1.50.84 : : )

สลักธรรม 2 และแล้วเมื่อเข็มนาฬิกาบอกเวลาว่าสิบโมง พี่อุ๊..อัญชลี ก็ได้ขึ้นมาเป็นพิธีกรกิตติมศักดิ์แทนสำนักพิมพ์เลี่ยงเชียง กล่าวแนะนำผู้อภิปรายทั้งสองท่าน และก็แถมด้วยการเกริ่นนำเกี่ยวกับเรื่องความสำคัญของจิตขึ้นมาเล็กน้อย พอให้ผู้ฟังเกิดความกระหายใคร่รู้ .... และตั้งใจฟังอาจารย์บุษกรอธิบายต่อไป พี่อุ๊บอกว่า คนเราทุกคนน่ะมีจิตกันอยู่แล้ว แต่จะมีใครทราบบ้างว่า จิตนั้นสำคัญไฉน...... และมีความมหัศจรรย์อย่างไร

โดย น้องกิ๊ฟ [28 มี.ค. 2546 , 23:46:18 น.] ( IP = 210.1.50.84 : : )

สลักธรรม 3 คราวนี้ก็มาถึงหน้าที่ของอาจารย์บุษกรกับอาจารย์มาลีแล้วละค่ะ ที่จะต้องไขข้อข้องใจให้ท่านผู้ฟังทั้งหลายได้ทราบกัน ..เพราะฉะนั้น เมื่อเสร็จสิ้นคำกล่าวของพี่อุ๊แล้ว อาจารย์บุษกรก็ไม่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปอย่างไร้ค่า อาจารย์เริ่มจากการทำความเข้าใจจากคำว่า .....มหัศจรรย์...... ..จิตนั้นมีความมหัศจรรย์อยู่มากมาย แต่เพราะเราไม่เคยเรียนรู้เพื่อทำความรู้จัก เราจึงไม่เข้าใจ และไม่สามารถค้นพบความสำคัญนี้ได้... จึงมองข้ามความมหัศจรรย์เหล่านี้ไป แต่ไปให้ความสำคัญกับเทคโนโลยี ที่ประดิษฐ์คิดค้นขึ้นมาจากจิตที่มีความรู้ความสามารถทั้งหลาย... ...และให้ความสำคัญกับสิ่งประดิษฐ์เหล่านั้นอย่างหลงงมงาย.... ....เชื่อหรือไม่ว่า ความมหัศจรรย์เกิดขึ้นกับเราอยู่เสมอ แต่เป็นเพราะว่าเราไม่เคยสังเกต เราจึงพลาดโอกาสเหล่านี้.. ..ความเป็นไปในโลกนี้มองไปแล้วก็เหมือนกับโรงพยาบาล เราทุกคนก็เหมือนผู้ป่วยที่ต้องอยู่ในโรงพยาบาลตลอดเวลา ต้องได้รับการรักษาโดยเฉพาะการเยียวยาจิตใจที่เต็มไปด้วยความต้องการต่างๆ แต่ไม่รู้จักเพียงพอ ...นี่แหละเราจึงเป็นคนป่วยกันทุกคน

โดย น้องกิ๊ฟ [28 มี.ค. 2546 , 23:58:51 น.] ( IP = 210.1.50.204 : : )

สลักธรรม 4 ในแต่ละวันถ้าเราเรียนรู้ที่จะสังเกต ..เราก็จะพบว่า เดี๋ยวเราก็ดีใจ ..เดี๋ยวเราก็เสียใจ ..เดี๋ยวเราก็พอใจ.. เดี๋ยวเราก็ไม่พอใจ เดี๋ยวก็รู้สึกสบาย ...เดี๋ยวก็รู้สึกไม่สบายใจ.... บางทีตอนเช้าก็มีโอกาสทำบุญ พอเวลาผ่านมาก็อยากจะทำบาป ..... ..ความเปลี่ยนแปลงไปเหล่านี้นี่แหละคือความมหัศจรรย์ของจิต เป็นความไม่เที่ยง ไม่คงทนอยู่กับอารมณ์เดียวได้ .... ผันผวนกวัดแกว่ง ทนอยู่ไม่ได้ ห้ามยาก และรักษายาก จากอารมณ์นี้ไปสู่อารมณ์โน้น..... เปลี่ยนไปตามทวารต่างๆ ....จะขอตั้งคำถามอาจารย์มาลีว่า แท้จริงแล้วชีวิตของเรานี้มีความอิสระจริงหรือไม่ ? อาจารย์มาลีตอบว่า ก็มีอยู่บ้าง เช่นในขณะนี้ต้องการดื่มน้ำ เราก็จะหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มได้เลย ไม่มีใครมาห้ามเราได้ .... อาจารย์บุษกรตอบว่า แท้จริงแล้วเราไม่เคยมีอิสระในชีวิตเลย ผู้ที่มีอิสระแล้ว หลุดพ้นแล้วจากการกักขังทั้งปวงท่านเหล่านั้นคือ พระอรหันต์... ...ขอเปรียบว่า พวกเราทั้งหลายที่มีชีวิตอยู่นี้ ต่างก็เป็นนักโทษด้วยกันทุกคน สงสัยหรือไม่ว่าเป็นนักโทษอย่างไร

โดย น้องกิ๊ฟ [29 มี.ค. 2546 , 00:16:09 น.] ( IP = 210.1.50.204 : : )

สลักธรรม 5 นั่นก็คือ เราไม่สามารถหลุดพ้นไปจากกรงขังของอารมณ์ได้เลย เราถูกจองจำอยู่ตลอดเวลาด้วยเครื่องจองจำทั้ง ๕ ได้แก่ รูป รส กลิ่น เสียง และสัมผัส .... ...จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว ...กายของเราแม้ไม่ได้ถูกขังคุก แต่ใจของเรานั้นอยู่ในคุกแห่งอารมณ์ตลอดเวลา บางทีก็น้อยเนื้อต่ำใจ ..บางทีก็คิดไปว่าทำไมเราโดนกระทำอยู่คนเดียว ......บางทีก็คิดโกรธจนกลายเป็นความพยาบาท ...คุกแห่งอารมณ์นั้นตามมาคุมขังเราอยู่ทุกลมหายใจ และทุกสถานที่.....ไม่มีอิสระเลยแม้แต่วินาทีเดียว ..เมื่อความรู้สึกอยากดื่มน้ำเกิดขึ้น .... กรงขังแห่งความโลภก็คือ ที่ที่จิตถูกคุมขังให้อยู่ภายใต้ความต้องการนั้น .....ต่อมากรงขังก็เปลี่ยนไป ..จากความที่อยากดื่ม มาเป็นการมองหาน้ำดื่มที่น่าพอใจ ....ต่อมาก็เปลี่ยนเป็นความต้องการดื่มน้ำนั้นลงไป ....จากนั้นเมื่อรู้สึกว่าพอแล้ว ก็อยากจะวางแก้วน้ำลง... ..จะเห็นว่า ความเป็นไปของจิตอยู่ภายใต้คุกแห่งอารมณ์อยู่ตลอดเวลา เราเพียงแต่เปลี่ยนจากคุกนี้ ไปสู่คุกโน้น ..เปลี่ยนจากคุกทางตา ไปสู่คุกทางจมูก ...ทางกาย เป็นต้น ....ในที่นี้คงไม่มีใครปฏิเสธว่า ไม่อยากเห็นรูปสวยๆงามๆ .... ความอยากเหล่านี้แหละคือ คือนายช่างผู้สร้างเรือน ..เป็นผู้สร้างกรงขังให้กับเรา..... พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบำเพ็ญพระบารมี นับเป็นอสงไขย ก็เพื่อทำลายนายช่างผู้สร้างเรือนนี้ แต่พวกเรายังไม่สามารถทำลายได้ จึงต้องเริ่มต้นด้วยการมาศึกษาพระอภิธรรมอย่างเข้าใจ

โดย น้องกิ๊ฟ [29 มี.ค. 2546 , 00:32:51 น.] ( IP = 210.1.50.204 : : )

สลักธรรม 6 ..ขอตั้งคำถามกับท่านผู้ฟังท่านว่า ..ทราบหรือไม่ว่าเรามีจิตกันอยู่เท่าไร... และทราบไหมว่าเราจิตที่เหมือนกันอยู่หลายดวง... ... และมีจำนวนเท่ากันด้วย ...นั่นคือ อกุศลจิต ๑๒ ดวง ..เพราะเรายังไม่ได้เป็นอริยบุคคลนั่นเอง จึงไม่สามารถตัดกิเลสได้ให้หมดเด็ดขาดลงได้ อย่างในวันนี้เรามาชมนิทรรศการหนังสือ ที่จัดแสดงภายในศูนย์ประชุมแห่งนี้ เราเข้ามาเดิน ...ก็เห็นหนังสือแล้ว มองแล้วเราก็เกิดความรู้สึกอยากได้ ..... ......อย่างนี้เป็นจิตชนิดหนึ่งที่เป็นความโลภ แต่เป็นความโลภประเภทที่ไม่ได้ประกอบด้วยความเห็นผิด แต่ถ้าเมื่อใดที่เราอยากได้แล้ว ลงมือไปขโมยมาอย่างไม่กลัวบาปไม่กลัวถูกจับได้ ..อย่างนี้เป็นความต้องการอีกประเภทหนึ่ง ที่ประกอบไปด้วยความเห็นผิด อันนี้อธิบายเกี่ยวกับจิตที่เป็นความโลภอย่างย่อๆ.... ..ประเภทต่อไปคือ โทสะหรือความโกรธ ..ก็มีสองประเภทเช่นกัน คือโกรธเอง กับถูกชักชวนให้โกรธ ..โกรธเองก็อย่างเช่น เวลาที่เราเดินชนกระจก ..เราเดินเองแล้วก็รู้สึกโกรธตัวเองว่า ไม่น่าชนเลย... ...ถูกชักชวนให้โกรธก็อย่างเช่น เวลาที่มีใครมาด่า หรือทำให้เจ็บใจ เราก็จะโกรธ ..แต่ความโกรธนี้ก็ต้องพยายามดูแลไว้อย่าให้กลายเป็นความพยาบาท ที่นอกเหนือจากโกรธแล้ว ยังต้องการแก้แค้นผู้ที่กระทำต่อเราอีกด้วย และถ้าเราคิดว่า วันนี้เรามาซื้อหนังสือ ..แหมหนังสือเล่มนี้ดีจังเลย ใช่ ...เรามีสิทธิที่จะชอบหนังสือเล่มนี้ และคิดว่าหนังสือเล่มนี้ดี ..น่าซื้อ แต่การที่ซื้อมาแล้ว เราเอามาเก็บไว้เฉยๆ ไม่ได้นำมาอ่าน ความที่เห็นว่าหนังสือเล่มนี้ดีน่ะแหละ ...เป็นความโง่ เป็นโมหะ เพราะหลงคิดไปว่าหนังสือเล่มนี้ดี ... แต่ที่จริง ..เนื้อหาความรู้ในเล่มนั้นต่างหากที่ดีกว่า ..ตัวเล่มหนังสือ เพราะสามารถขยายความรู้มาสู่เราได้ ......

โดย น้องกิ๊ฟ [29 มี.ค. 2546 , 00:46:04 น.] ( IP = 210.1.50.204 : : )

สลักธรรม 7 หรือในเรื่องของจิตที่เป็นกุศล ก็มีลักษณะของการถูกชักชวนและไม่ชักชวนเช่นเดียวกัน ...การกระทำกุศลที่ไม่ถูกชักชวนที่เห็นได้ชัดเจนคือ การบำเพ็ญพุทธการกธรรมของพระโพธิสัตว์ ที่สมัครใจกระทำด้วยตนเอง เพื่อปรารถนาพระนิพพานหวังที่จะรื้อสัตว์ขนสัตว์ไปจากสังสารวัฏ ...การกระทำกุศลที่ถูกชักชวน ก็เช่น พระสารีบุตร ที่ได้เห็นจริยาวัตรในการดำเนินของพระอัสสชิที่มีความงามนัก ก็เกิดความติดอกติดใจ จนต้องเดินตามพระอัสสชิมา และเมื่อได้ถามพระอัสสชิว่า คำสอนคืออะไรบ้าง แล้วที่พระอัสสชิท่านตอบเป็นคาถาว่า เยธมฺมา เหตุปฺปภวา ฯ เป็นต้น เมื่อพระสารีบุตรฟังแล้ว ก็พิจารณาตามจนสามารถบรรลุธรรมได้ในขณะนั้น แล้วก็ทูลถามพระอัสสชิว่า พระศาสดาของเราอยู่ที่ไหน... ....ต่อจากนั้น ก็ไปแสดงธรรมแก่พระโมคคัลลานะจนสำเร็จเป็นพระโสดาบัน แล้ว ชักชวนพระโมคคัลลานะให้ไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าด้วยกัน ...การเห็นการเดินของพระอัสสชิ ก็เป็นเหตุชักชวน ให้พระสารีบุตรต้องติดตามมาถามไถ่ ..การถามไถ่ของพระสารีบุตรก็เป็นการชักชวน ให้พระอัสสชิกล่าวแสดงธรรมด้วยบทดังกล่าว ..และเมื่อพระสารีบุตรสำเร็จพระโสดาบันแล้ว ก็ไปชวนพระโมคคัลลานะให้ไปเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้าด้วยกัน.... ...นี่เป็นจิตของการทำกุศลที่ไม่เหมือนกันนั่นเอง... จะเห็นว่า จิตของคนๆหนึ่ง สามารถเปลี่ยนแปลงไปได้ตลอดเวลา และสามารถพัฒนาได้อีกด้วย จากปุถุชน...กลับกลายมาเป็นอริยชน ...

โดย น้องกิ๊ฟ [29 มี.ค. 2546 , 01:00:19 น.] ( IP = 210.1.50.204 : : )

สลักธรรม 8 และบางคนที่เป็นมนุษย์ธรรมดา ก็สามารถกลับกลายเป็นสัตว์เดรัจฉานในชาติต่อไปได้ นี่ก็เป็นเพราะล่ะ ...ใครจะตอบได้บ้าง มีใครทราบบ้างหรือไม่ว่า เราเกิดมาเพราะอะไร .....ใคร?ให้คุณเกิด เพราะ คุณทำกรรม ...คุณจึงต้องเกิด ...กรรมหรือที่จะเรียกให้ตรงก็คือ การกระทำที่มีเจตนา ...เจตนาในการกระทำนั้นแหละ ที่ทำให้คุณต้องเกิดมานับภพนับชาติไม่ถ้วน พอตายแล้วเรียกว่า จุติ ..ก็จะต้องปฏิสนธิทันทีโดยไม่มีระหว่างคั่น แต่จะเกิดเป็นอะไรนั้น ก็ต้องเป็นไปตามอำนาจกรรมใกล้ตายอีกประการหนึ่ง เมื่อเกิดมาแล้ว ก็เวียนว่ายกระทำกรรมซ้ำๆๆๆๆเข้าไปอีก ....จนเป็นนิสัย และเมื่อเกิดมาแล้ว ก็ต้องมารับผลของกรรมอื่นๆที่ยังไม่ให้ผล...ทั้งดีทั้งชั่ว เชื่อหรือไม่ว่า ไม่มีพ่อแม่คู่ไหนทำให้ลูกเกิดขึ้นมาได้ แต่ที่มีการตั้งครรภ์ขึ้นมาได้เพราะมีเหตุอย่างครบถ้วน โดยเฉพาะการมีสัตว์ตายมาปฏิสนธิ ไม่มีพ่อแม่คู่ไหนเลยที่ทำให้ลูกเกิดขึ้นมาด้วยอำนาจของตน ถ้าทำได้อย่างนั้น ก็คงต้องสามารถบังคับให้เป็นไปตามความต้องการได้ว่า ต้องหน้าตาดีนะ อวัยวะครบทั้งสามสิบสองนะ ..ผิวขาวๆด้วย.. แต่นี่ไม่ใช่ ....พ่อแม่แต่ละคู่ก็ต้องคอยมาลุ้นคอยมาดูว่า ลูกของตนครบสมบูรณ์หรือไม่ ... เวลาที่คลอดออกมาปุ๊บ แม่ก็จะต้องคลำๆดูว่า มีนิ้วครบหรือไม่ มีนิ้วครบแล้วก็ต้องคอยดูกันต่อไปว่า จะตาบอดหรือไม่ หรือจะเป็นใบ้หรือไม่ เพราะฉะนั้นพ่อแม่จึงมิใช่ผู้ที่จะสามารถกำหนดให้บุตรถือกำเนิดขึ้นมาได้

โดย น้องกิ๊ฟ [29 มี.ค. 2546 , 01:16:40 น.] ( IP = 210.1.50.204 : : )

สลักธรรม 9 อย่างอาจารย์มาลีเองที่ทำงานด้านดูแลเด็กหลังคลอดนั้น อาจารย์ก็คงพอจะเห็นพฤติกรรมต่างๆของบิดามารดา และของเด็กด้วยใช่ไหม.. และอาจารย์เห็นด้วยหรือไม่ว่า ไม่มีพ่อแม่คู่ไหนบังคับบัญชาให้บุตรเกิดขึ้นมาได้... เห็นด้วยค่ะ ..อาจารย์มาลีตอบ (แต่ว่า คำอธิบายปลีกย่อยไม่ทันได้ฟังนะคะ เพราะมีเจ้าหน้าที่มากระซิบบอกว่า เหลืออีกยี่สิบนาทีก็จะหมดเวลาแล้ว ..ก็เลยไม่ทราบว่า อาจารย์มาลีตอบว่าอะไรอีกค่ะ....แต่ตอนนั้นรู้สึกว่า เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น ยังไม่อยากให้เวลาหมดเร็วนัก ผู้ฟังจะได้ ได้รับประโยชน์มากขึ้นไปอีกถ้าอธิบายได้จบเรื่อง) จากนั้นอาจารย์บุษกรก็ถามท่านผู้ฟังท่านหนึ่งว่า รู้ไหมว่า อะไรเห็น ...อะไรได้ยิน .... เราเห็น เราได้ยิน ..ใช่หรือไม่ ? .....คำตอบก็คือ จิตเห็น..ได้ยิน ..ได้กลิ่น รู้รส สัมผัส ....ไม่ใช่เรา ..คำว่าเราเป็นเพียงบัญญัติที่สมมุติขึ้นมาใช้เรียกตัวเอง เพราะขณะที่มีอารมณ์มากระทบ ... จิตเท่านั้นที่เป็นผู้รู้ว่า มีวัตถุมาปรากฏทางตา หรือจักขุทวาร ..ไม่ใช่เราเป็นผู้เห็นเลยสักนิด และดวงตาก็ไม่ได้เป็นผู้เห็นอีกด้วย เพราะถ้าดวงตาเป็นผู้เห็นแล้ว ...ศพที่เพิ่งตายใหม่ๆ ตัวยังอุ่นๆ อยู่ ก็จะต้องสามารถมองเห็น หรือรู้สึกได้อยู่น่ะซิ.... แต่ในความจริงนั้น แม้ตัวจะยังอุ่นอยู่ ก็เป็นไปเพราะร่างกายยังมีความร้อนจากอุตุ(เตโชธาตุ)ที่ยังไม่สลายไป แต่จิตนั้นได้ค่อยๆดับลงในมรณาสันกาล และดับจิตในภพชาตินั้นสนิทเป็นดวงสุดท้ายชื่อว่า จุติจิต แล้วก็มีการปฏิสนธิเกิดขึ้นทันทีในภพชาติใหม่ ....

โดย น้องกิ๊ฟ [29 มี.ค. 2546 , 01:33:27 น.] ( IP = 210.1.50.204 : : )

สลักธรรม 10 ต่อจากช่วงนี้แล้วอาจารย์บุษกรก็ได้เปิดให้มีการซักถาม แต่ผู้ที่สงสัยเป็นท่านแรกก็คือ อาจารย์มาลี อาจารย์มาลีท่านสงสัยในความรู้สึกของอาจารย์บุษกรว่า .. รู้สึกอย่างไรที่ร่วมเป็นคณะกรรมการกำหนดโครงร่างวิชาธรรมมานามัย ของคณะวิทยาศาสตร์สุขภาพ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช โดยสรุป ...อาจารย์บุษกรตอบว่า ภูมิใจที่จะได้มีโอกาสร่วมผลิตบัณฑิต หรือมันสมองของชาติให้มีสัมมาทิฏฐิ รู้ผิดชอบชั่วดีมีคุณธรรม เพื่อจะได้เป็นกำลังสำคัญในการสืบทอดพระอภิธรรมต่อไป และยังเป็นความใฝ่ฝันที่มีมาตั้งแต่ครั้งที่ ท่านพระอาจารย์บุญมี ยังมีชีวิตอยู่ ที่มีความปรารถนาจะนำพระอภิธรรม เข้าสู่หลักสูตรการศึกษาอย่างมั่นคง... และก็พร้อมที่จะทุ่มเทชีวิตเพื่องานนี้ให้ดีที่สุด เพราะนอกจากจะเป็นความต้องการส่วนตัวแล้ว ยังเป็นหน้าที่สำคัญที่ได้รับมอบหมายสืบต่อมาจากท่านพระอาจารย์บุญมีอีกด้วย

โดย น้องกิ๊ฟ [29 มี.ค. 2546 , 01:42:14 น.] ( IP = 210.1.50.204 : : )

[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด