ถามตอบในพระไตรปิฎกเล่ม ๑๐ ข้อ ๖๓ - ๖๔

---

พ. อานนท์ บรรดาความเห็น ๓ อย่างนั้น ผู้ที่กล่าวอย่างนี้ว่าเวทนาเป็นอัตตาของเรา เขาจะพึงถูก ซักถามอย่างนี้ว่าเวทนามี ๓ อย่างนี้ คือ สุขเวทนา ทุกขเวทนา อทุกขมสุขเวทนา ท่านเล็งเห็นอันไหนโดยความเป็นอัตตา ? -พ. ในสมัยใดอัตตาเสวยสุขเวทนา ในสมัยนั้นไม่ได้เสวยทุกขเวทนา ไม่ได้เสวยอทุกขมสุขเวทนา เวทนาที่เป็นสุขล้วนไม่เที่ยง เป็นเพียงปัจจัย ปรุงแต่งขึ้น มีความสิ้นไปเป็นธรรมดา เมื่อเขาเสวยสุขเวทนาย่อมมีความเห็นว่านี้เป็นอัตตา ของเรา ต่อสุขเวทนาอันนั้นดับไปจึงมีความเห็นว่าอัตตาของเราดับไปแล้ว ผู้ที่กล่าวอย่างนี้ว่าเวทนาเป็นอัตตาของเรานั้น เมื่อเล็งเห็นอัตตาย่อมเล็งเห็นเวทนาเป็นอัตตาในปัจจุบันเท่านั้น เพราะเหตุนั้นแหละจึงไม่ควรเห็นว่าเวทนาเป็นอัตตาของเรา พ. ผู้ที่กล่าวอย่างนี้ว่าถ้าเวทนาไม่เป็นอัตตาของเราแล้วอัตตาของเราก็ไม่ต้องเสวยเวทนา เขาจะพึง ถูกซักอย่างนี้ว่า ในรูปขันธ์ล้วนๆ ก็ยังมิได้มีความเสวยอารมณ์อยู่ทั้งหมด ในรูปขันธ์นั้นยังจะเกิดอหังการว่าเป็นเราได้หรือ ? -อ. ไม่ได้ พระเจ้าข้า พ.เพราะเหตุนั้นแหละ จึงไม่ควรเห็นว่าถ้าเวทนาไม่เป็นอัตตาของเราแล้ว อัตตาของเราก็ไม่ต้องเสวยเวทนา พ. ส่วนผู้ที่กล่าวอย่างนี้ว่า เวทนาไม่เป็นอัตตาของเราเลย อัตตาของเราไม่ต้องเสวยเวทนาก็ไม่ใช่ อัตตาของเรายังต้องเสวยเวทนาอยู่ เพราะว่าอัตตาของเรามีเวทนาเป็นธรรมดา เขาจะพึงถูกซักอย่างนี้ว่า ก็เพราะเวทนาจะต้องดับไปทั้งหมดทั้งสิ้น เพราะเวทนาดับไปยังจะเกิดอหังการว่าเป็นเราได้หรือ ในเมื่อขันธ์นั้นๆ ดับไปแล้ว ? -อ. ไม่ได้ พระเจ้าข้า พ. เพราะเหตุนั้นแหละ จึงไม่ควรเห็นว่าเวทนาไม่เป็นอัตตาของเราแล้วอัตตาของเราไม่ต้องเสวยเวทนาเลยก็ไม่ใช่ อัตตาของเรายังต้องเสวยเวทนาอยู่ เพราะว่าอัตตาของเรามีเวทนาเป็นธรรมดา

โดย แววตะวัน [20 เม.ย. 2546 , 21:42:08 น.] ( IP = 203.146.130.47 : : )

สลักธรรม 1 [๖๔] พ. คราวใดเล่า ภิกษุไม่เล็งเห็นเวทนาเป็นอัตตา .. ย่อมไม่ยึดมั่นอะไรๆ ในโลก ย่อมปรินิพพานได้เฉพาะตน ผู้ใดกล่าวอย่างนี้ว่า ทิฐิว่าเบื้องหน้าแต่ตายสัตว์ยังมีอยู่ ..สัตว์มีอยู่ก็หามิได้ ไม่มีอยู่ก็หามิได้ กะภิกษุผู้หลุดพ้นแล้วอย่างนี้ การกล่าวของบุคคลนั้นไม่สมควร ข้อนั้น เพราะเหตุไร ? -พ. ชื่อ ทางแห่งชื่อ ทางแห่งนิรุติ บัญญัติ ทางแห่งบัญญัติ การแต่งตั้ง ทางที่กำหนดรู้ด้วยปัญญา วัฏฏะยังเป็นไปอยู่ตราบใด วัฏฏสงสารยังคงหมุนเวียนอยู่ตราบนั้น เพราะรู้ยิ่งวัฏฏสงสารนั้นภิกษุจึงหลุดพ้น ข้อที่มีทิฐิว่าใครๆ ย่อมไม่รู้ย่อมไม่เห็นภิกษุผู้หลุดพ้นเพราะรู้ยิ่งวัฏฏสงสารนั้น นั้นไม่สมควร รายละเอียดของพระสูตรดูได้จากเว็บนี้ครับ http://dharma.school.net.th/cgi-bin/stshow.pl?book=10&lstart=1455&lend=1887 ขอบคุณที่สนใจอ่านครับ

โดย แววตะวัน [20 เม.ย. 2546 , 21:43:00 น.] ( IP = 203.146.130.47 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด