| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
จงเป็นผู้นำหากทางที่ผู้อื่นทิ้งไว้ให้นั้น...เลือนราง..
สลักธรรม 1
ฉันเคยตั้งคำถามกับตัวเองอยู่บ่อยครั้งว่า
ในชีวิตที่ผ่านฉันใช้ชีวิตเป็นที่พอใจแล้วกระนั้นหรือ
แต่แล้วฉันก็ยังไม่เจอคำตอบ
คงมีแต่ห้วงคำนึงบางอย่าง
ที่ยังคงวนเวียนอยู่ในความรู้สึกและมโนสำนึก
หลายๆ ครั้งที่ฉันได้ร่วมกิจกรรมสร้างสรรค์เพื่อเยาวชน ไม่ว่าเป็นไปในรูปแบบไหนก็ตาม
ประสบการณ์เหล่านั้นมักเป็นห้วงเวลาที่ฉันไม่อาจจะลืมเลือนได้เลย
ดังเช่น การเข้าร่วมโครงการครูบ้านนอก
กับศูนย์ศิลปะวัฒนธรรมกระจกเงา ตำบลแม่ยาว จังหวัดเชียงรายนั้น
มันนำมาซึ่งพลังและอำนาจพิเศษบางอย่างที่ฉันคุ้นเคย
...คราวนั้นในสมุดบันทึกของฉันเขียนบันทึกไว้ว่า....
ฉันคิดว่าฉันรักที่จะเดินทาง รักอิสระ รักที่จะให้ และแบ่งปัน
และเหนือสิ่งอื่นใดเมื่อที่ฉันได้อยู่ใกล้ชิดกับธรรมชาติมันทำให้มีความสุขอย่างที่สุด
ฉันไม่อยากให้ชีวิตวุ่นวายในกรุงเทพฯ มาบั่นทอนฝันและอุดมการณ์ของตัวเอง
จึงตัดสินใจเข้าร่วมกิจกรรมครูบ้านนอก
เพื่อก่อเกิดประโยชน์และสร้างจิตสำนึกด้านดีงาม
ให้กับเยาวชนที่ด้อยโอกาสในพื้นที่ทุรกันดาร
อย่างน้อยๆ เยาวชนเหล่านี้ก็คืออนาคตของประเทศไทยที่มีสิทธิ์จะได้รับความรู้
และการถ่ายทอดทางวัฒนธรรมและเทคโนโลยีอันเจริญอย่างเสรี
ไม่ว่าจะในรูปแบบไหนก็ตาม...
โครงการ "ครูบ้านนอก" เป็นโครงการหนึ่ง
ที่เอื้ออำนวยและก่อให้เกิดสัมพันธภาพระหว่างความเจริญกับความยากจน
วัฒนธรรมและการสำนึกรักภูมิปัญญาท้องถิ่น
วิถีชาวบ้านกับการพัฒนาแบบยั่งยืนและพอเพียง
โดย พี่เณรชิต [22 เม.ย. 2546 , 16:54:11 น.] ( IP = 203.113.67.38 : : )
สลักธรรม 2
สิ่งเหล่านี้นำมาซึ่งประสบการณ์อันล้ำค่าสำหรับฉัน
นอกเหนือจากประสบการณ์อันจำกัดสำหรับเด็กในเมืองอย่างฉัน
ซึ่งในอนาคตข้างหน้าประสบการเหล่านี้
จะเป็นข้อมูลสำหรับการใช้ชีวิตที่อยู่บนพื้นฐานการพัฒนาอย่างยั่งยืนและพอเพียง
ท่ามกลางกระแสแห่งสังคมและการพัฒนาที่เชี่ยวกราก
รวมไปถึงการสำนึกรักในเพื่อนมนุษย์อย่างคนที่เดินไปอย่างผู้มีอุดมการณ์และมีฝัน
เป็นการเพาะเลี้ยงต้นกล้าในฐานะที่เยาวชนทั้งหลายเหล่านี้คือ
"ต้นกล้าแห่งความคิดและการพัฒนา"
เพื่อยังประโยชน์แก่ชุมชน สังคม ประเทศชาติ และหมู่มวลมนุษยชาติต่อไป
การไปร่วมกิจกรรมครูบ้านนอกที่เชียงรายคราวนั้น
ฉันได้เรียนรู้หลายๆ อย่าง
โดยเฉพาะมิตรภาพจากเพื่อนครูบ้านนอกและน้ำใจจากชาวดอย
รวมไปถึงภาพแววตาเด็กๆ บนดอยสูงที่ฉายแววแห่งการรอคอยโอกาสอยู่เสมอ....
หมู่บ้านอาจ่าที่ซ่อนตัวอยู่กลางหุบเขาลึก
พวกเราครูบ้านนอก 20 กว่าชีวิต ต้องฝ่าป่าแพะเตี้ยๆ และป่าไม้ไผ่
ต้องเดินเท้าฝ่าฝากหนาม ดงดอยมีแต่อุปสรรค
ขึ้นเขาลงห้วย ฝนตกก็เปียกฝนกันทั่วหน้า
น้ำใจที่ได้จากเพื่อนร่วมทางเป็นกำลังใจอย่างดี
เราจับมือกันฝ่าอุปสรรคเข้าไปจนถึงหมู่บ้าน
เห็นเด็กๆ ที่ด้อยโอกาสรอครูอยู่
ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าก็อันตรธานไป มีแต่กำลังใจเต็มเปี่ยม...
>สุดท้ายคืนนั้น
พวกครูบ้านนอกก็หลับเป็นตายบนฟากไม้ไผ่เก่าๆ
นอนฟังเสียงน้ำไหลและเสียงฝนหล่นเหมือนเพลงกล่อมที่ไม่ทราบที่มา รออรุณรุ่งของพรุ่งนี้...
ระหว่างที่ใช้ชีวิตในหมู่บ้าน
หลายๆ เหตุการณ์ที่ประทับใจจนไม่อาจลืม
เหตุการณ์ที่ฉันไม่เคยเจอในเมืองหลวง เหตุการณ์ที่หาได้ยากยิ่งในเมืองใหญ่
มีเรื่องราวมากมายที่เกี่ยวกับสายฝนและความชุ่มฉ่ำที่ได้เจอมาในการไปเชียงรายครั้งนี้
...แต่ฉันไม่ได้หันหลังให้สายฝน
ฉันเอาดวงหน้ารับสายฝน ฝนกลางหาวที่บริสุทธิ์ หาได้ยากในเมืองหลวง
ฉันตากฝนเพื่อให้รับรู้ถึงความรู้สึกชุ่มชื่นและเหน็บหนาวในคราวเดียวกันนั่นเอง..
โดย พี่เณรชิต [22 เม.ย. 2546 , 16:55:42 น.] ( IP = 203.113.67.38 : : )
สลักธรรม 3
คืนสุดท้าย ก่อนออกเดินทางออกจากหมู่บ้านในหุบเขาลึก
ฉันนึกถึงบทความของเพื่อนร่วมทางคนหนึ่ง ที่เขียนไว้ว่า...
มรสุมพัดพาเม็ดฝน โปรยทั่วฟ้า ปกคลุมดอยทั้งดอยจางหายไป
แผ่นดินดูดซับความชุ่มฉ่ำ มีบ้างที่มนุษย์บางคนแอบร่ำไห้กลางสายฝน
อีกด้านหนึ่งฉันเห็นรอยยิ้มของเกษตรกร ที่เฝ้ามองผลผลิตงอกงาม
ทุกหนแห่งมีเสียงหัวเราะ และ เสียงร่ำไห้ ปนเปกัน ในทุกกาลเวลา
และไม่ว่ามนุษย์เหล่านั้น จะกำลังร้องไห้ หรือ หัวเราะอยู่
ความสัมพันธ์ของมนุษย์ที่ควรรักษาไว้คือ "มิตรภาพ"
ฉันสัญญาไว้กับตัวเองว่า
เมื่อใดก็ตามที่ปีกฉันแข็งแรง
และเกร่งพอที่จะบินนำเส้นทางที่ปูลาดด้วยดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน
และสันติภาพในกระแสธารแห่งอุดมการณ์และความความฝัน
อันหนุ่มสาวสมัยนี้ได้ทิ้งไว้ให้รางเลือนนั้น
ฉันจะบินกลับไปหา หมู่บ้านในหุบเขา
บางที หมู่บ้านในหุบเขา มิตรภาพ กำลังใจ
และเส้นทางยาวเหยียดบนเนินสูงเปล่าเปลี่ยวแห่งนี้
อาจจะเป็นคำตอบที่ฉันค้นหามาเนิ่นนาน...
Be a leader when you see path of others have missed
จงเป็นผู้นำหากทางที่ผู้อื่นทิ้งไว้ให้นั้น...เลือนราง
กำไรชีวิต ...พี่เณรชิตนำมาฝากครับ
![]()
โดย พี่เณรชิต [22 เม.ย. 2546 , 16:56:49 น.] ( IP = 203.113.67.38 : : )
สลักธรรม 4
ขอบพระคุณพี่เณรชิตค่ะ
สำหรับข้อคิดดี ๆ ที่นำมาฝากค่ะโดย เซิ่น [22 เม.ย. 2546 , 23:18:06 น.] ( IP = 203.170.158.28 : : )
สลักธรรม 5อุดมการณ์กับความตั้งมั่นที่ดี
กำลังขาดไปจากคนหนุ่มสาว
การได้อ่านทำให้เกิดความคิดและ
ไฟในการที่จะสร้างสิ่งที่ดีต่อไป
ต้องขอขอบคุณอย่างสูงโดย เณรวัส [24 เม.ย. 2546 , 10:55:34 น.] ( IP = 203.144.228.200 : : )
สลักธรรม 6เยาวชนไทย ควรห่างไกล ยาเสพติด
อย่าใกล้ชิด ติดยา พาโศกศัลย์
จะนั่งเศร้า โศกา สุดจาบัลย์
เพราะยานั้น ใครติด คิดผิดจริง
เยาวชน รุ่นหลัง โปรดยั้งคิด
อย่าไปติด ยานี้ มีผีสิง
ทั้งพ่อแม่ ท่านหวั่น ใจจริงๆ
ยาทุกสิ่ง ถ้าเสพกัน อันตรายโดย จากหนุ่มบ้านห้วยแม่ยาวเข้ากรุง [11 ก.ค. 2547 , 21:07:29 น.] ( IP = 203.170.174.60 : : )
ขอเชิญแสดงความคิดเห็น คำเตือน
- การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด
ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล |
[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ] |
ลานภาพ |
ค้นหา |
สร้างสรรค์โดย |