พระเจ้าเตมีย์ทรงบำเพ็ญเนกขัมมบารมี..ต่อค่ะ

---

คณะอมาตย์กราบทูลพระราชาว่า ขอเดชะ ธรรมดาทารกสิบขวบย่อมกลัวเสียง ควรจะใช้เสียงทดลองพระกุมารว่า หนวกหรือไม่ กราบทูลดังนี้แล้ว จึงให้แวดวงที่บรรทมด้วยม่าน ทำช่องไว้สี่ข้าง ให้คนเป่าสังข์นั่งอยู่ใต้ที่บรรทมไม่ให้พระโพธิสัตว์เห็นตัว ให้เป่าสังข์ขึ้นพร้อมกันได้มีเสียงกังวานพร้อมกัน นางนมทั้งหลายให้พระมหาสัตว์ บรรทมเหนือที่บรรทม อมาตย์ ๔ คน ยืนอยู่ที่ข้างทั้ง ๔ แลดูอิริยาบถของพระมหาสัตว์ตามช่องม่าน มิได้เห็นวิการแห่งพระหัตถ์พระบาท หรือเพียงกระดิกไหว อันเผลอพระสติของพระมหาสัตว์ แม้วันหนึ่ง พระราชาตรัสถามพวกราชบุรุษว่า ลูกของเราไหวมือหรือเท้าบ้างหรือไม่? ราชบุรุษทั้งหลายกราบทูลว่า หามิได้เลย พระเจ้าข้า. ทรงหารือว่า พวกเราจะทำอย่างไร. แม้ทดลองด้วยเป่าสังข์ ในระหว่างๆ อย่างนี้เป็นเวลาปีหนึ่ง ก็มิได้เห็นความพิรุธของพระโพธิสัตว์เลย.

โดย น้องแก้วค่ะ [19 พ.ค. 2546 , 07:24:28 น.] ( IP = 169.210.8.24 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 11 เตมีย์คำกลอน : แม่นม เสนาข้าเฝ้าจบเกล้าเกศ จึงตระเวนนคเรศสังเกตถาม แจ้งชนพลเมืองถึงเขื่องความ หมายตามไท้ทรงลงบัญชา กล่นเกลื่อนเรือนชานทุกบ้านช่อง แซ่ซ้องภิญโญโอรสา ชี้เหตุเลศครรภ์พรรณนา ห้าร้อยมาตาบิตุรงค์ เลขผานาทีมิเคลื่อนคลาด พ้องตามภูวนาถราชประสงค์ ล้วนเป็นข้าไทในพระองค์ คืนคงเข้าแจ้งเจ้านคร แล้วกราบทูลบรรยายถวายอรรถ จอมกษัตริย์สุโขสโมสร ให้จัดทำบัญชีทวีจร ประสาทพรแพรพรรณปันประทาน ทรงตรัสหาราชครูผู้รู้เหตุ ไตรเพทภัทรามหาศาล วางแบบบ่งที่กษีรมาร- ดรด้วยพิสดารประการใด พฤฒาจารย์เฒ่าบอกเบาราณ แม่นมสมคราญการวิสัย อันลักขณ์ที่ต้องสนองใจ ดับเหตุเภทภัยแด่วัยเยาว์ ไม่สูงชะลูดจนสูดโต่ง คอเด็กจักโย่งเหมือนโจงเสา ไม่เตี้ยตะแหมะแขะจนแงะเพลา คอเด็กเต่อเต้าตะล่อมไป ไม่ผอมตะแหลนแป๋นจนแบนราบ กระดูกอาจแทงทาบนาบกระษัย ไม่อ้วนท้วนเทิบจนเอิบไอ เด็กเมื่อยเปื่อยไคลหลังไหล่ลาม ไม่ดำงำร่างสรรพางค์เข็ญ น้ำนมจักเย็นลำเค็ญขาม ไม่ขาวเผือกผิดขจิตตาม รสร้อนปรุงทรามกษีรธาร ไม่เป็นโรคหืดสูดฟืดฟาด เปรี้ยวนักพยาธิอาพาธผลาญ ไม่เป็นมองคร่อไองออาน เผ็ดนักจักพาลรำบาญเยาว์ ไม่ถันรันย้อยจนห้อยแอ่น ทับแบนเบียนถูกจมูกเขา ดังนี้พระเจ้าข้าตำราเลา เกินนี้มีเข้าเบาปัญญา จึงให้คัดสรรคัลลองชม หกสิบสี่แม่นมนุกรมหา เสาวภาคย์ผ่องพรรณวัลลภา ถวายนมขวัญฟ้ามาแต่นั้น/.

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [19 พ.ค. 2546 , 20:33:40 น.] ( IP = 203.107.208.91 : : )

สลักธรรม 12 เตมีย์คำกลอน : ปาริชาต จำเนียรเวียนกาลผ่านเดือนหนึ่ง เกลาพึงกลึงพาลกุมารผัน แน่งน้อยรมณีย์รพีพรรณ จำเริญเพลินชันษ์ทุกวันมา ครองใจนัยนามาตุเรศ ครองเจตน์บิตุรงค์นุวงศา ครองมาดราชภัฏอมัจจา ครองมนชนชานครชาว อ้อแอ้แม่นมภิรมย์หลัก อ่อนน้อยยิ่งนักมลักหาว หมุนเวียนเปลี่ยนป้อนอาทรทาว น้ำนมห่มท้าวทวีคุณ ทุกวันจรรโลงทรงกษัตริย์ สู่หัตถ์พระบิดรบวรขุน โสมนัสปรัศว์ปรางคางละมุน ลูบไล้ไออุ่นบุญโยรส กล่าวถึงองค์อินทร์ปิ่นตรัยตรึงศ์ แต่ปวงเทพถึงซึ่งกำหนด จุติลงมามหาพรต ทรงยศส่องญาณศานติยาม ทราบเหตุเลศนัยขัยแผนก รู้แผกผกผันถึงวันสาม จำต้องเปิดโลกเพื่อโยคราม เตมีย์น้อยนามอกามกล ปุณฑริกทิพวันอันโอฬาร์ เสด็จโดยเมฆานภาหน เหนือศิลาอาสน์บัณฑุกัมพล สล้างไม้ยืนต้นสลอนตา จิกจวงม่วงจันทน์และกันเกรา ไกรกร่างกระเบาสะเดาหว้า สักไทรชิงชันสะบันงา เกดแก้วกรรณิการ์พิกุลแกม หมู่ภมรสรผึ้งประอึงทาบ ประอรเอียงเคียงคาบชระอาบแถม อบอวลหวนหอมอยู่ซอมแซม นัวแนมเทวบาทราชลี ครั้นถึงใต้ตระการประพาฬพฤกษ์ ดูสะพรั่งพันลึกพะพฤกษี มีนามปาริฉัตรสวัสดี องค์เพชรปาณีพลีพนม บันดาลทิพยดลผอบ ลอยคว้างกลางกลบตรลบฉม สุกสกาวกลีบแดงตะแคงคม ย่นย่อโดยยมทมทยา จักสู่อู่เอองค์เตมีย์ นำพานาทีบุพพีหา ให้ทรงรำลึกตรึกชะตา โดยเพรงบุปผามหาวัน/.

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [19 พ.ค. 2546 , 20:35:15 น.] ( IP = 203.107.208.91 : : )

สลักธรรม 13 เตมีย์คำกลอน : ระลึกชาติ ดำริตริแล้วอมรินทร์ เก็บผอบจบจินต์ทรงผินผัน เสด็จสู่โลกามาโดยพลัน ฤทธิ์เทวาดั้นลัดมือเดียว ครั้นถึงโอ่โถงพระโรงหลวง เห็นปวงมุขมาตย์ฉลาดเฉลียว ชุมนุมคุมโจรตะโกนเกรียว ตะคอกคับขับเคี่ยวให้เลี้ยวรับ บนบัลลังก์นั่งองค์ทรงกษัตริย์ หยอกหัตถ์ลูกยากล่อมว่าหลับ บนเพลาเตมีย์ดีประทับ เกลือกกลิ้งกลอกกลับสลับนัยน์ สักกะบันดลล่องหนเดช บังเนตรนัยนาวิชาไสย ตระลาการงานท่านนั้นอย่างไร ดุษณีนิ่งใจจอมตรัยตรึงศ์ ขุนนางวางน้ำทำบังคม กราบก้มทูลฟังดูขังขึง ชำแหละแคะไค้ภัยสะพรึง สี่โจรโสณฑ์พึงประพฤติมา หนึ่งนั้นตัดช่องชอบย่องแยง เรือนใดเงินแดงแสวงหา ตีนหมาตีนแมวแนวคณา กวาดเรียบลิ้นลาระอาใจ หนึ่งนั้นพิการง่านกำหนัด ปฏิบัติกามาอย่างสาไถย ข่มเขาโคเล่นตระเวนภัย ขืนหญิงร่ำไปไอ้กาลี หนึ่งนั้นคุมพลาเที่ยวหาปล้น สัปดนอาชีวังงั่งวิถี เจ้าทรัพย์พับพ่ายวายชีวี มันตีหันตาด้วยสามานย์ สุดท้ายอ้ายนี่ลูกพี่ใหญ่ กำแหงแกร่งไกรดังไฟผลาญ ดาวโจรดุดันอันธพาล ฆ่าคนราชการมันไม่กลัว บัดนี้ทั้งสิ้นศิโรราบ สารภาพโดยพ้องทุกถ่องถัว ขอเชิญทรงชี้ทั้งสี่ตัว กุดหัวกุดหางทางอาญา กาสีทรงความตามประกาศ สิงหนาทแผดนั้นสนั่นหนา พระพิโรธโกรธโขต่อโจรา ราชมัลจงมาอย่าช้าที

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [19 พ.ค. 2546 , 20:40:02 น.] ( IP = 203.107.208.91 : : )

สลักธรรม 14 ขโมยโปรยทัณฑ์สะบั้นหลัง ร้อยครั้งลงหวายให้ลายสี กามกิจวิตถารผลาญนรี จำตรวนตาปีไม่มีปลง ปล้นฆ่าพามันไปบั่นหัว สมตัวสมมันตะบันหลง อ้ายหลวงล่วงหลาวสาวให้ตรง แล่นทวารแล้วจงตรึงประจาน องค์อินทร์ยินเสียงกษัตริย์สั่ง บรรลุดั่งเทพทรงจงสมาน เปิดผอบนบสู่พระกุมาร โดยบันดาลด่ำดรงค์องค์เอกา กลิ่นสวรรค์พลันฟุ้งจรุงรื่น ชดชื่นช้อยช้อนชอนนาสา ปาริชาตบุปผฤทธิ์เปิดจิตรา สหัสนัยน์เจ้าฟ้าก็ลาจร พระกุมารเตมีย์ทวีตรึก ทรงระลึกชาติชนแต่หนก่อน ก็รู้ว่าเคยคงทรงนคร ในบวรพาราณส์มานานครัน ยี่สิบปีครองราชย์พิฆาตเข่น เฉกชนกที่เห็นเป็นมหันต์ ครั้นชีวินสิ้นไปภัยแห่งกรรม์ นรกพลันล้อมแวดแปดหมื่นปี จนพ้นนรกานต์จึงผ่านเทพ ได้สุขเสพคุณค่าสรวงราศี เหตุไฉนอาตมันขันธ์กลี บรรลุยังธรณีนี้อีกนา มิอยากอยู่ในเขตเศวตฉัตร อบายบัตรรอรู้อยู่ตรงหน้า ยุพราชสร้อยเศร้าเร้าอุรา ทรงโศกาแทบพระเพลาเจ้าบิดร/.

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [19 พ.ค. 2546 , 20:41:31 น.] ( IP = 203.107.208.91 : : )

สลักธรรม 15 เตมีย์คำกลอน : อุบายเทวธิดา แต่นั้นมาพระกุมารการกำสรด ก็ปรากฏทุกวันพัวพันหลอน เรือนฆ่าโจรจ้วงมานแทบรานรอน บรรจถรณ์ร้อนรมอยู่กรมกรอม เกรงโลกันตร์นั้นมีถึงที่สุด แสยงผุดพรรณพ่ายจนผ่ายผอม ทำฉันใดไหนดีหนีเขาลอม นวลถนอมข้องคับจนหลับไป กาละนั้นพระองค์ทรงนิมิต โดยจริตรนล่องมิผ่องใส บันดาลดลเทพธิดาอ่าอำไพ ชำแรกในดวงจินต์สุบินบง งามถนิมพิมพ์ผ้าอาภรณ์เพริศ ลินลาเลิศนาฏาพญาหงส์ เรืองประกายพรายพร่างนางอนงค์ เธอบรรจงจรดมาหน้าเตมีย์ แล้วเอ่ยว่าอาวรณ์เนื้ออ่อนแท้ เห็นลูกแม่โศกศัลย์กันแสงศรี เป็นแม่ลูกผูกกันแม้พันปี คงแม่นี้ห่วงใยในลูกยา เห็นมีสุขทุกข์หายใจแม่สุข ครั้นเห็นทุกข์สุขซ่อนมารดรหา ความเป็นแม่แท้สุดที่บุตรา จงจรรจาคนดีมีกระไร กุมารน้อยฟังคำดำเกิงจิต รำลึกชิตชะตาเทวาไหน ก็แจ่มแจ้งแล่งล่วงถึงดวงใจ หฤทัยค้อมคมพนมมาน ลูกกราบเท้าเจ้าแม่ผู้แก่เกล้า อุตส่าห์เฝ้ากำพูฉัตรกษัตริย์ศาล เหมือนหนึ่งคอยชูชุบบุพกาล เพื่อประทานปรึกษาลูกยายัง อันพระคุณทรงมีนี้หน่วงหนัก เพื่อลูกรักแม้ว่าจะตราสัง ก็คงคอยช่วยลูกผูกพลัง อันเมตตังมาตาค่าบุรินทร์ แล้วพระองค์จึงแจ้งแถลงถ้อย ทุกข์ที่ร้อยราชแสลงกันแสงสินธุ์ ความขัดข้องหมองไหม้ในชีวิน ก็หลั่งรินจากโอษฐ์โจทยา เทพธิดาฟังคำอันก่ำกลุ้ม ก็โอบอุ้มองค์บุตรตอบปุจฉา อย่าร้อนใจไปเลยเงยพักตรา ฟังมารดาแล้วเจ้าจะเข้าใจ จงสำแดงแต่งทำระกำเกิด ให้เลยเถิดทุกอย่างว่าทางไหน จงทำเปลี้ยเสียขาจะคลาไคล และทำใบ้บอดคำจะจำนรรจ์ ปิดสดับระงับโสตโปรดทำหนวก กระทั่งพวกพาราพากันหยัน บรรลุกาลกรรณีเป็นดีกัน เขาจะพลันขับออกนอกนคร อุกฤษฏ์การภารนั้นต้องขันติ เกินดำริของลูกเหมือนถูกศร ประสาทเสร็จสูญวับลับนิวรณ์ ประสบพรองค์คืนตื่นบรรทม/.

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [19 พ.ค. 2546 , 20:44:11 น.] ( IP = 203.107.208.91 : : )

สลักธรรม 16 เตมีย์คำกลอน : เตมีย์ใบ้ นับเนื่องจากนั้นทุกวันมา เอกองค์กุมาราวางท่าสม คู้คิงพิงค้างสรรพางค์คม เค้เก้ตัวกลมจนนมงง สังเกตกิริยาดูว่าแปลก ต่างแตกปกติดำริหลง มือไม้หงิกงอไม่ต่อตรง ขาแข้งแครงคงดูก่งกรอ ไม่รู้ไม่รับประทับนิ่ง อึงอิงไอ้อีไม่อี๋อ๋อ สะดุ้งแม้นิดยังคิดพอ นี่พ่อเงียบงันจนพรั่นใจ จึงทูลจันทาพระเทวี ว่าองค์เตมีย์นี่ไฉน จู่จู่พระคุณไม่วุ่นใคร หม่อมฉันหวั่นภัยให้เกรงการ กลัวเกิดโรคาพยาธิ์พาธ กลัวนาถต้องกลีธรณีสาร หรือว่านมเน่าอีเต้ายาน ยัดเยียดเสียดทานกุมารเมา แม่นมรมคำชักพร่ำเพรื่อ แทงเถือกล่าวโทษพาโจทก์เหมา ต่างเถียงเกี่ยงกันไม่บันเบา ถึงเข้าขั้นมีจะตีกัน จอมนางหย่าทัพระงับศึก ตรองตรึกนึกมีฤดีหวั่น หมอหลวงให้หามาโดยพลัน นางแจ้งราชันย์ในทันที กราบทูลต้นสายและปลายเหตุ ภูธเรศตกใจเหมือนไฟจี้ รุดสู่ชั้นในไม่รอรี เห็นลูกยามีดุษณีกาย ดำรัสตรัสถามผู้พราหมณ์แพทย์ ออดแอดบอกดูตามรู้หมาย ลูกข้าเงียบงันอันตราย ดีร้ายเจ็บนั้นเป็นฉันใด หมอเฒ่าเข้าตราคลำหาตรวจ สำรวจถี่ถ้วนกระสวนไข้ ไม่พบสมุฏฐานชักง่านใจ ดูหนอนอกในก็ให้ดี ตำราร่ำเรียนก็เพียรหมด ไส้สาวกี่ขดจรดขี้ คงเป็นโรคใหม่ไม่เคยมี โอ้หนอข้านี้สิ้นวิชา จึงกราบทูลองค์พระทรงเดช อันเหตุแห่งโรคที่โยคหา สันนิษฐานไม่ได้ไร้ตำรา ขอพระกรุณาให้ข้าลอง วางกลค้นกายอุบายก่อ ร้ายหนีดีพอบ่งหน่อหนอง พระเตมีย์ใบ้ไร้ลบอง จำต้องวางการควานคำนวณ/.

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [19 พ.ค. 2546 , 20:46:51 น.] ( IP = 203.107.208.91 : : )

สลักธรรม 17 เตมีย์คำกลอน : การให้นมผิดเวลา องค์กาสีฟังข้อหมอนุสนธิ์ ว่าถึงจนปัญญาหากระสวน คู่ขนงก่งแนบแทบประชวร เหมือนถูกตรวนล่ามตรึงขึงหทัย จึงดำรัสตรัสถามตามเจ้าว่า อันมรรคาหนักเบานั้นเท่าไหน จงแถลงแจ้งเราให้เข้าใจ ซึ่งกลไกเจ้านี้หมายมีมา แพทย์ชราจึงเล่าถึงเลาเรื่อง อย่าขุ่นเคืองหม่อมฉันนั้นเลยหนา อันทารกเช้าค่ำธรรมดา ต่างคอยท่าน้ำนมได้อมเอม จากอกแม่แผ่รักฟูมฟักยิ่ง หัวใจจริงวางเจ้าเท่าหงส์เหม จะกินกงตรงเวลาลูกยาเปรม แม่เกษมเมื่อกษีร์ได้ปรี่ริน เพียงอุแว้แค่คำก็ช้ำชอก ต้องรีบกรอกน้ำท่ากระยาสินธุ์ แม่สะดุ้งบุ้งลามทุกยามยิน ผวาจินต์จิตจู่ถึงดวงใจ ด้วยเหตุแห่งการทรงดำรงชนม์ จะวางกลกาเลเถลไถล การถวายนมน่าให้ช้าไป ร่ำไรการบรรลุกุมารา ขอจงทรงบัญชานำห้าร้อย ทารกน้อยเนื่องวันชันษา เข้าสู่วังตั้งเลศสังเกตสังกา เพื่อเปรียบเทียบขวัญฟ้าดูท่าที จอมกษัตริย์อัดอึ้งตรึงโอษฐ์เอื้อน พระพักตร์เบือนบุตรต้องยิ่งหมองศรี ทรงกุมมือจันทาราชินี แล้วสั่งไปตามที่หมอชี้มา แสนสงสารราชบุตรนุชน้อย เวลาเคลื่อนเดือนคล้อยทรงคอยท่า จิตชะแง้แม่นมตรมอุรา หิวโหยโอยหาอยู่อาดูร ท้องไส้ปั่นป่วนล้วนระลอก จอกจอกเซ็งแซ่แต่แม่สูญ ทรมานนานนี้ทวีคูณ ทุกข์เทียบเปรียบปูนจะวายปราณ หากพระทัยคงมั่นแม้ครั่นองค์ เงียบงันสรรค์ยงหวั่นสงสาร แม้ตายวันนี้ยินดีดาล ได้เลี่ยงนรกานต์อันตะครอ อดนมมื้อนี้ยังดีกว่า น้ำนรกกรอกมามื้อหน้าหนอ ดำริตริในไม่ยั้งยอ นิ่งเงียบตัวงอเข้าต่อมาร ห้าร้อยทารกเมื่อตกอด ตะเบ็งก้องปรากฏหมดสมาน เอ็ดอึงอลเวงบรรเลงลาน กึงก้องคัคนานต์ธรณี ทดลองต่อเนื่องเป็นเยื่องนั้น ทุกวันหมอซ่อนบัญชรศรี แอบดูพระกุมารนานหนึ่งปี ไม่เห็นมีสาเหตุเลศนัย จึงทูลทรงธรรมตามกรรมก่อ หาไม่พบใดส่อเป็นข้อใส อันระบุลุโรควิโยคภัย ขอลองต่อไปในอีกกล/.

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [19 พ.ค. 2546 , 20:48:51 น.] ( IP = 203.107.208.91 : : )

สลักธรรม 18 เตมีย์คำกลอน : การยั่วด้วยขนม แล้ววางการงานงอเป็นข้อหลอก เกณฑ์คนออกสืบสานเร่งการขน กวาดขนมนมหนอหม้อทะนน สิ้นตำบลหมู่บ้านทุกร้านรวง จำนวนมากมหึมาหาวิเสท เข้าแต่งเลศแปลงสมขนมสรวง แต่ละวันจักตอกเป็นดอกดวง ทยอยช่วงช่อชั้นจนตันครัว ท้องตลาดอาเพศเทวษเด็ก จะร้านเล็กร้านใหญ่ล้วนส่ายหัว โทษประกาศทางการชาวบ้านกลัว ตลาดมืดตลาดมัวเริ่มมั่วมา ขนมชิ้นกินต้องย่องย่องแอบ รสเหมือนแกลบด่าก่นยังด้นหา ราคาแพงแดงน้อยปรอยน้ำตา ชาวพาราเร่งขนมเข้าถมวัง ครั้นได้ฤกษ์เบิกเรื่องขนเครื่องหวาน หลายทะนานต่อตับดับหน้าหลัง หอมระรื่นชื่นกรายน้ำลายกรัง ขนัดดังเม็ดทรายชายนที ตีเป็นกงตรงกลางให้ว่างไว้ ขนมไล่รอบหลั่นเป็นพันสี เมื่อพร้อมสรรพรับส่งผจงดี ก็กราบทูลภูมีถึงฎีกา ให้กะเกณฑ์กุมาราทั้งห้าร้อย ล้วนเด็กน้อยสองปีมีชันษา วางอยู่ในกรอบวงให้คงวา รอสัญญาปล่อยมือที่ยื้อยัน ประจุองค์เตมีย์เข้าที่กลุ่ม กระจายกลุ้มออกข้างระวางขัณฑ์ จนประชุมเรียบร้อยให้คล้อยพลัน สงบกันให้กริบขยิบตาม เหล่าพวกเด็กเล็กหนูกรูระดะ เมื่อโตผละหลบลีต่างผลีผลาม คลานกระดี่ลงสระดูตะกลาม สวาปามแสวงปานสว่านแปร ทะลวงทั่วตัวดีทวีวุ่น เสียงหมุบหมับชุลมุนพรุนเป็นแผล เข้าทางไหนชอกช้ำดั่งตำแย ตะเบ็งแตรทว่าองค์ยังคงซม คงนอนแซ่วฟังแซ่มาแหย่ยั่ว ถึงอยากกลั้วกินกลืนคลื่นขนม ตามประสาเด็กใสวัยภิรมย์ ก็ให้ตรมเจียมตัวด้วยกลัวตรึง อันตรายตายตกนรกตอด ตระหวัดสอดโซ่เส้นเขม้นขึง โอชารสลิ้นรัดตวัดรึง จะรุ่มร้อนยอนถึงกี่กึ่งกัลป์ หมอเฒ่าเจ้าปัญญายู่หน้าย่น หนอชอบกลกายีเตมีย์ขันธ์ ให้ทดลองต่อไปไม่เว้นวัน จนครบปีเธอนั้นงันเหมือนเดิม/.

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [19 พ.ค. 2546 , 20:50:50 น.] ( IP = 203.107.208.91 : : )

สลักธรรม 19 เตมีย์คำกลอน : การแหย่ด้วยผลไม้ จึงกราบทูลภูธรขั้นตอนใหม่ กำหนดไปแจ้งประสงค์ให้ส่งเสริม เด็กสามปีต่อต้นหลายทนต์เติม เขาจะเริ่มขบเคี้ยวด้วยเขี้ยวคัน ย่อมทึ้งแทะแกะกัดกระหวัดขบ ประสาสบสิ่งใดใคร่ขยัน หยอกขย้ำคำขยายด้วยคายฟัน โอษฐ์มิอั้นสิ่งใดที่ใส่มา ควรให้หาผลไม้มารายล่อ อาจพระหน่อเอองค์ประสงค์หา เร่งระดมทุกขนัดเต็มอัตรา ธ บัญชาตามขอที่หมอแจง จึงลูกไม้ในมหาพาราณสี ประดามีเสาะค้นด้นแสวง มีหมายตราแต่งมาดราชแสดง จึงหนแห่งต่างขนไม้ผลมา ทั้งให้สั่งจากเขตประเทศนอก หลายระลอกเที่ยวลำสำเภาขา ล้วนพันธุ์แผกแปลกดีมีราคา คนเห็นฮาเอ็ดตึงเฮอึงตาม ลูกอะไรแดงดีแต่มีขน ดูชอบกลลูกนี้ก็มีหนาม นั่นดูเกลี้ยงเจ้ากรรมดำเสียงาม ขืนตะกลามกินไปท้องไส้พัง นายพาณิชย์คิดขำในคำบ่น ของเจ้าคนกรรมการจึงดารหลัง บอกดำดำขนขนแทบจนคลัง เปลือกมันขังเนื้อนวลอวลข้างใน ขืนกินขนปนหนามคงงามหน้า เขาจะว่าจนหึ่งไปถึงไหน รีบรีบขนเถิดหนาอย่าว่าไป เสร็จแล้วไคลหาเทเห่สักเมา ข้างในวังครั้งทวีผลมีมาก ก็ทุกข์ยากคนทำระกำเหมา ต้องสู้รบตบแมลงแข่งกันเกา เป็นฝูงฝูงที่เฝ้าเคล้าผาณิต บ้างหน้าตึงผึ้งต่อยม่อยกระรอก จนบานออกดังกระด้งคงอุกฤษฎ์ แมลงวันแมลงคืนทะมื่นมิด รมแมลงชีวิตคิดแท้ท้อ

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [19 พ.ค. 2546 , 20:53:11 น.] ( IP = 203.107.208.91 : : )

สลักธรรม 20 แล้วจัดแต่งแปลงปั้นบันดาลที่ เป็นเวทีแท่นฐานประมาณสอ โดยรอบทิศพิศกรางสล้างกรอ จากนั้นก็ยกพลถ่ายผลมา จนเป็นดงดาษดาผลาหาร ถ้วนทุกด้านแซมใส่ใบพฤกษา เอาลูกไม้ห้อยต้นดลสายตา บางใส่ภาชนะเกลี่ยรายเรี่ยพื้น ขึงตาข่ายช่องถี่คลี่คลุมครอบ เป็นวงรอบอุทยานพลาญผืน กันแมลงแยงยอนมาบรยืน โดยรัดกุมกลมกลืนก็กะเกณฑ์ เอาเอี่ยมอาสน์ลาดปูให้ดูเหมาะ แล้วจัดเบาะนุ่มวางดุจกางเขน วางเตมีย์กุมารไม่อานเอน ห้าร้อยเสนซุกซนปล่อยจลมา เห็นวอกน้อยกลอยใจประลัยเปิด จังงังเกิดกรูทรามตามประสา ผลหมากรากไม้หายพริบตา เสียงอูอาเคี้ยวอ้ำงำกันอึง เดี๋ยวก็จอบเดี๋ยวก็แจบแซ่บสวบสวบ เดี๋ยวก็กรวบเดี๋ยวก็กรอบหอบเพชรหึง กัดได้นิดปลิดใหม่มือไล่ดึง ตาก็รึงหลิกหลุกพลุกพล่านรน เขาเอ็ดกันปานฉะนี้เตมีย์เจ้า ยังคงเศร้าโศกกล้าโลกาผล เห็นแก่กินสินบาทคาดสินบน คงไม่พ้นกินไฟในนรก เกิดเป็นคนหากใจไถยจิต ไม่รู้ผิดยังคิดว่าวลาหก หลงว่าใหญ่แค่โขมยก่นโกยงก สกปรกยิ่งสาน่าอดสู กุมารน้อยนิ่งคิดในผิดชอบ ไม่พินอบพิเทาเงาราหู สงบนิ่งไม่ติงกายชะม้ายดู สงบในใจอยู่ด้วยรู้ตน ฝ่ายหมอเฒ่าเสาซุ่มต้องกุมหัว วิงเวียนมัวมืดหน้าตาถลน ถึงดมยาโรคพ่อหนอชอบกล คงต้องค้นต่อไปในอีกปี/.

โดย เทพธรรม..นำมาฝาก [19 พ.ค. 2546 , 20:55:07 น.] ( IP = 203.107.208.91 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด