ฝึกจิตเพื่อพิชิตความสุข

---

การที่คนใดคนหนึ่งจะมีความสุขได้อย่างไม่ลุ่มๆ ดอนๆ แบบที่เรียกว่า สามวันดีสี่วันไข้ เพราะคนผู้นั้นมีวิธีการฝึกจิตเพื่อพิชิตความสุข การฝึกจิตเพื่อพิชิตความสุขนั้น ต้องสร้าง โยนิโสมนสิการ คือ การทำอุบายในกุศโลบายแห่งธรรมะ ในแต่ละข้อแต่ละบทว่า ธรรมะข้อนี้ๆ มีคุณเช่นนี้ เราจะนำไปใช้ด้วยวิธีนี้ และจะนำมาใช้ในสถานการณ์นี้ๆ โยนิโสมนสิการดังที่กล่าวนี้ ย่อมมีศรัทธาในบุคคลและองค์ธรรมเป็นที่ตั้ง คือ จะต้องเชื่อใครสักคน เชื่อคนสักคำลองทำตามสักครั้ง และใครคนนั้นก็คือสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ในเอกราชชาดก สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสเล่า อดีตชาติของพระองค์ให้ภิกษุทั้งหลายได้ฟังว่า... ครั้งสมัยที่พระองค์เสวย พระชาติเป็น พระเจ้ากรุงพาราณสี มีพระนามว่าเอกราช ทรงลงโทษมหาดเล็กผู้หนึ่งซึ่งได้ผิดประเวณีกับนางห้ามฝ่ายใน ธรรมดาต้องประหารเสียทั้งคู่ แต่ทรงพิจารณาความผิดแห่งพระองค์ก่อน เมื่อเห็นว่ามิได้ทรงให้ความสุขในทางเพศต่อนางห้ามฝ่ายในซึ่งมีจำนวนมากได้ ก็ทรงลดความผิดของทั้งคู่ด้วยการเนรเทศเสีย มหาดเล็กผู้นั้นได้ไปอยู่ในกรุงสาวัตถีกับพระเจ้าทุพภิเสน เมื่อเผยความลับของกรุงพาราณสีต่อพระเจ้าทุพภิเสนแล้ว ก็กราบทูลให้ทำการรบ พระเจ้าทุพภิเสนหลงเชื่อ เมื่อกรีฑาทัพรบแล้ว จับพระเจ้าเอกราชทรมานด้วยการมัดพระกรไพล่หลัง มัดพระบาททั้งคู่ แล้วโยงกับเสาให้พระเศียรลงดินไว้ ณ ทางเข้าพระนคร แต่พระเจ้าเอกราชได้เจริญเมตตาพรหมวิหารธรรม จนเชือกที่พันธนาการขาด พระองค์ลอยอยู่ในอากาศ มีพระอินทรีย์ผ่องใส ส่วนพระเจ้าทุพภิเสน เกิดความเร่าร้อนนอนดิ้นบนพื้น ครั้งทราบว่าเป็นด้วย บุญญานุภาพของ พระเจ้าเอกราช จึงกราบขอ พระราชทานอภัยโทษ แล้วทูลถามเหตุที่พระเจ้าเอกราช มิได้ทรงทุกร้อน แต่กลับมีความผ่องใส

โดย พระพิพิธธรรมสุนทร [7 มิ.ย. 2546 , 08:45:47 น.] ( IP = 203.170.156.219 : : )

สลักธรรม 1 พระเจ้าเอกราชจึงตรัสว่า "..ดูก่อนทุพภิเสน เราฝึกจิตของเรา ให้พร้อมแล้วด้วยคุณธรรม ๒ ประการ คือ ๑. เรามีขันติทนต่อทุกขเวทนาและคำครหา ๒.เรามีธรรมอันเป็นตบะเผาบาป... ดูก่อนทุพภิเสน ผู้เป็นบัณฑิตย่อมบรรเทาสุขได้เพราะทุกข์ และบรรเทาทุกข์ได้เพราะสุข จึงเป็นผู้มีจิตเยือกเย็น เป็นผู้มีจิตเที่ยงตรง เหมือนตราชั่ง คือ สุข ทุกข์ เหมือนกัน..." องค์ธรรมทั้งหมดนี้คือองค์ธรรมที่อัศจรรย์ยิ่ง ที่เมื่อประพฤติแล้วจะบังเกิดสุข จึงขอสรุปเป็นสูตรดังนี้ว่า ... ในยามใดมีความสุข ให้เอาทุกข์มาลบ ยามใดที่มีความทุกข์ให้เอาสุขมาบวก สุขต้องลบด้วยทุกข์แต่หนหลัง ๒๕% ทุกข์ภายหน้า ๒๕% ยามใดมีทุกข์ให้เอาสุขหนหลังบวก ๒๕% สุขอันจะเกิดมีข้างหน้า ๒๕% และขอเตือนจิตว่า...สุขก็อย่าระเริง ทุกข์ก็อย่าระทม... พระพิพิธธรรมสุนทร

โดย พระพิพิธธรรมสุนทร [7 มิ.ย. 2546 , 08:48:36 น.] ( IP = 203.170.156.219 : : )

สลักธรรม 2 กราบขอบพระคุณขอรับท่านเจ้าคุณ ผมชอบและก็ใช้ประโยคนี้มาเสมอครับ จะต้องเชื่อใครสักคน เชื่อคนสักคำลองทำตามสักครั้ง และใครคนนั้นก็คือสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพราะนำมาซึ่งความประมาทน้อยหน่อยครับ และยังให้ตั้งมั่นในคุณความดีด้วยครับผม

โดย เณรชิต [7 มิ.ย. 2546 , 09:11:15 น.] ( IP = 203.107.209.228 : : )

สลักธรรม 3 กราบขอบพระคุณพระคุณเจ้าค่ะสำหรับคติธรรมอันมีค่าในวันนี้ ...สุขก็อย่าระเริง ทุกข์ก็อย่าระทม... ...จะเพียรจดจำนำมาใช้เสมอค่ะ...

โดย ปริญดา [7 มิ.ย. 2546 , 16:53:21 น.] ( IP = 203.146.171.131 : : )

สลักธรรม 4 กราบขอบพระคุณในคำเตือนค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [7 มิ.ย. 2546 , 17:47:57 น.] ( IP = 169.210.12.161 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด