| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
พระอานนท์หลังพุทธปรินิพพาน
สลักธรรม 1พระมหาเถระ หาได้เข้าไปยังนครอันวิจิตรงดงามไม่ หากแต่ท่านต้องการที่สงัดวิเวก ก็ในบริเวณแห่งนี้ไม่มีที่ใดจะเหมาะสมเท่ากับ ป่าประดู่ลาย ที่ตั้งอยู่ภายนอกนครโกสัมพีนี้ เมื่อเริ่มเข้าสู่ยามแห่งราตรี พระจันทร์ก็โผล่ขึ้นมาจากด้านตะวันออกเฉียงเหนือ ดวงดาราเริ่มทอแสงระยิบระยับจับท้องฟ้า พระอานนท์เถระเจ้าก็เริ่มนั่งขัดสมาธิโดยลำพังเพียงผู้เดียวตั้งแต่ปฐมยามแห่งราตรี จนล่วงเข้ามัฌชิมยาม จึงทรงพักผ่อนพระวรกาย ในท่ามกลางความเงียบสงัดวิเวกแห่ง ป่าประดู่ลายนั้น ไม่มีเสียงอันใดอื่นนอกจากเสียงของใบไม้กระทบกันเท่านั้น
ก็ที่ป่าแห่งนี้นั่นแหละ สมัยหนึ่งสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมาประทับอยู่พร้อมด้วยภิกษุสงฆ์หมู่ใหญ่ พระองค์ทรงกำใบไม้มาในพระหัตถ์ แล้วตรัสถามว่า
ภิกษุทั้งหลาย ใบไม้ในมือเรา กับใบไม้ในป่าประดู่ลาย อันไหนจะมีมากกว่ากัน
บรรดาภิกษุตอบว่า ใบไม้ในป่าประดู่ลายมีมากมายกว่า ใบไม้ในพระหัตถ์มีเพียงนิดเดียว
พระพุทธองค์จึงกล่าวว่า ในทำนองเดียวกัน ความรู้ที่เราสอนมีเพียงน้อยนิด ความรู้ที่เราไม่ได้สอนมีมากมาย แต่ความรู้เหล่านั้นไม่เป็นไปเพื่อประโยชน์ในการที่จะข้ามพ้นจากห้วงทุกข์ไปได้ เฉพาะสิ่งที่เราสอนนั้นเป็นไปเพื่อการดับทุกข์โดยแท้โดย น้ำใส [13 มิ.ย. 2546 , 14:24:29 น.] ( IP = 202.133.132.231 : : )
สลักธรรม 2คราวหนึ่ง มีภิกษุทูลถามปัญหา ๑๐ ข้อ ถ้าหากเราไม่ตอบ ภิกษุรูปนั้นก็จะลาเพศไปเสีย ปัญหาเหล่านั้นเช่น โลกนี้เที่ยงหรือไม่ โลกนี้มีที่สิ้นสุดหรือไม่มีที่สิ้นสุด เป็นต้น แต่เราก็หาตอบไม่ เปรียบเหมือนบุรุษคนหนึ่งได้ถูกลูกศรอาบยาพิษยิงโดน ควรหรือที่จะต้องถามหาว่าใครเป็นคนยิง ยิงจากทิศใด คนที่ยิงหนีไปทางไหน จะต้องไปตามจับคนที่ยิงให้ได้ก่อน เป็นแบบนั้นบุรุษที่ถูกยิงคงตายไปเสียก่อน ถ้าเรารีบถอนลูกศรออกก่อนแล้วใส่ยาแก้พิษให้ เขาก็คงจะรอด ฉันใด
บุคคลทั้งหลายทั้งชายและหญิงต่างถือคบเพลิงที่ลุกโพลงอยู่แล้ววิ่งวนไปวนมา ปากก็ร้องว่าร้อนๆ มีคนมีปัญญาคนหนึ่งตะโกนบอกให้ทิ้งคบเพลิงที่ถืออยู่เสีย คนที่เชื่อ ก็ทิ้งคบเพลิงที่ถืออยู่นั้นแล้วเขาก็ได้ประสบพบกับความเย็น คนที่ไม่เชื่อ ก็วิ่งวนไปมา ปากก็ร้องว่า ร้อนๆ อยู่แบบนั้นตามเดิม
ภิกษุทั้งหลาย เราได้ทิ้งของร้อนนั้นแล้ว และตะโกนบอกพวกเธอให้ทิ้งของร้อนเช่นนั้นด้วย อายตนะภายใน คือ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เป็นของร้อน อายตนะภายนอก คือ รูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส ธรรมารมณ์ เป็นของร้อน เป็นบ่อเกิดแห่งไฟ คือ ไฟราคะ ไฟโทสะ ไฟโมหะ .......
ใกล้อรุณรุ่งแล้ว ลมยามเช้าโชยมาช่างเย็นกายเย็นใจเสียกระไร พระอานนท์เถระเดินจงกรมกลับไปกลับมาต้อนรับแสงอรุโณทัยยามเช้าของวันใหม่อยู่ก่อนแล้วในท่ามกลางแห่ง ป่าประดู่ลายแห่งนั้น และบัดนี้ได้เวลาบิณฑบาตแล้ว........
โดย น้ำใส [13 มิ.ย. 2546 , 14:26:10 น.] ( IP = 202.133.132.231 : : )
สลักธรรม 3
ขอบคุณคุณน้ำใสมากค่ะ
คงจะมีต่ออีกใช่ไหมคะ จะติดตามอ่านค่ะโดย ธัญธร [13 มิ.ย. 2546 , 22:06:55 น.] ( IP = 203.113.71.168 : : )
สลักธรรม 4
อนุโมทนาค่ะคุณน้ำใส
งามทั้งเนื้อหาและภาษา ...ให้ความประทับใจมากเลยค่ะโดย น้องกิ๊ฟ [13 มิ.ย. 2546 , 22:13:10 น.] ( IP = 169.210.12.58 : : )
ขอเชิญแสดงความคิดเห็น คำเตือน
- การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด
ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล |
[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ] |
ลานภาพ |
ค้นหา |
สร้างสรรค์โดย |