วิกฤตของชีวิต " ตอนที่ 2. วินาที ที่ วิกฤต

---

สวัสดีค่ะทุกๆท่าน คราวที่แล้ว ได้กล่าวถึง คำว่า วิกฤต เป็นครั้งแรก แต่วันนี้ การผ่านนาทีที่วิกฤตแล้ว ก็นึกว่าจะทำให้เบาใจไปบ้าง แต่ก็ไม่เที่ยงค่ะ แต่ก็หาใช่ไม่ เพราะ ....การอยู่ในฐานะ เสมือนเป็นตัวแทนที่ดีที่สุดสำหรับครอบครัว จึงต้องตัดสินอะไรในหลายๆอย่างการหยุดงานดูเป็นเรื่องเล็ก เพียงเพื่อคำว่า ..ชีวิตของพ่อมีค่ากว่าสิ่งใด ระหว่างนี้ อาจจะเบาใจที่เห็นเครื่องช่วยหายใจได้เข้ามาช่วยให้ผู้ที่เป็นพ่อได้มีลมหายใจ แต่ ระหว่างนี้ สิ่งที่ต้องกระทบทางตา ไม่ว่าจะต้องเห็นความเจ็บป่วยของบุคคลที่เรารัก และบุคคลข้างเคียง ทำให้นึกถึง คำว่า กรรม และวิบากกรรม ผ่านเข้ามาในจิตใจ ทำให้สลดใจกับคำว่า การเบียดเบียน และ การทำร้ายผู้อื่นเป็นอย่างยิ่ง ฐานะของจิตใจตอนนั้น ดูเหมือนว่า เป็นวิบากฝ่ายอกุศลกำลังผ่านเข้ามา ไม่ว่าจะต้องเจอบุคคลในลักษณะต่างๆ แต่พระธรรมก็กลับมาคุ้มครองใจ เพราะ เราหนีวิบากไม่ได้ แต่เราทำกรรมใหม่ได้ จึงทำให้นำเอาอารมณ์ฝ่ายอกุศลนั้น มาตัดสินด้วยความเห็นถูก และเลือกกระทำกรรมใหม่ คือ ฝึกการใช้หลักแห่งความเมตตาเข้ามาแทนที่ ในยามที่พ่ออยู่ในอาการหลับสบาย ก็ได้ช่วยเหลือบุคคลข้างเคียง ที่ต้องมาดูแลบิดาของเขาเหมือนกัน เพราะเข้าใจถึงคำว่าทุกข์ ที่ไม่แตกต่างกันเลย และในสถานการณ์เช่นนี้ จำเป็นที่จะต้องช่วยเหลือตัวเองมากที่สุด บางครั้งต้องหยิบอุปกรณ์ปั้มออกซิเจนให้กับพ่อ แทนการร้องขอจากบุคลาการทางการพยาบาล เพราะดูท่านเหนื่อยเหลือเกิน และบางครั้งก็อดน้ำตาไหลไม่ได้ที่ ต้องเห็นสภาพของการถูกกักตัว และ ถูกผูกมัด มันเป็นความรู้สึกที่เจ็บปวดใจ..ที่สุดที่ต้องถึงเวลาผูกมือ เพราะ ไม่ชอบการถูกกักขัง และรู้ว่า สิ่งที่ตนเองต้องการ คือ อิสระภาพ แต่ ต้องวางใจให้ถูก เพราะ เป็นความจำเป็น เวลาที่ผ่านไป ดูเหมือนจะสบายใจ แต่ก็กลับเลวลง เจ็บอีกครั้ง....กับคำว่าวิกฤตครั้งที่ 2

โดย หมออุ๊ [1 ส.ค. 2546 , 15:10:51 น.] ( IP = 202.28.169.165 : : unknown )

สลักธรรม 1 หมอบอกว่า เครื่องช่วยหายใจชนิดนี้ ไม่เหมาะสมกับผู้ป่วย แต่ก็ยังไม่มีเครื่องที่ดีกว่านี้เลย การเฝ้ามองการหายใจที่ดูแล้วก็ไม่แตกต่างกับบุคคลอื่นๆที่เรียกว่าใกล้จะถึงฝั่ง ประกอบกับภาวะติดเชื้อ ที่ทำให้ต้องใช้การหายใจมากกว่าปกติ เกิดความไหวหวั่นใจ สิ่งเดียวของความรู้สึก คือ ความเหงา และต้องการใครสักคน ที่จะช่วยใจนั้นเกิดพลังใจขึ้นมาอีกครั้ง ฉัน..นึกถึงครูเป็นคนแรก ทั้งๆที่ฉันก็รู้ว่า ฉันไม่ควรเอาความทุกข์ของฉันให้กับครูเลย แต่ ฉันก็ต้องตัดสินใจ เพราะฉันขาด..ในสิ่งที่ฉันกำลังต้องการ และแล้วเสียงของครู ก็ทำให้ฉันเกิดความมั่นคงทางจิตใจขึ้นมาได้ ฉันรู้สึกขอบคุณท่าน และอยากบอกว่า นี่คือ สิ่งที่มีค่ายิ่งกว่าสิ่งใด คำของครู ที่เตือนว่า เราเป็นผู้เรียนธรรมคนเดียวในครอบครัวจะต้องเป็นที่พึ่งให้แก่ตนเอง และพี่น้องของเราด้วย ฉันนึกนะ ฉันต้องเป็นอย่างที่ครูสอนให้ได้ และก็อดทนได้จริงๆ ฉันกล้าตัดสินใจย้ายพ่อมาในกรุงเทพ ทั้งๆที่แพทย์บอกว่า หมอไม่รับรองชีวิตนะ เพราะมันเสี่ยงเหลือเกิน ฉันบอกตรงๆกับหมอว่า ได้ตัดสินใจแล้ว และก็พร้อมจะยอมรับกับการตัดสินใจครั้งนี้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทนไม่ได้จริงๆ คือ เห็นพ่อขาดอุปกรณ์ช่วยชีวิตที่เหมาะสม ฉันเชื่อกรรม.. และฉันก็ต้องอยู่ในรถ Ambulance อีกเป็นครั้งที่ 2 ฉันหยิบแค่ขันน้ำ ผ้าเช็ดตัว ติดมากับรถ เพราะรู้ว่าพ่อไข้สูงมาก ฉันมีสติมากขึ้น แต่ก็หวาดหวั่นเล็กน้อย เพราะรู้ว่า ในรถไม่ได้เตรียมสายดูดเสมหะมาเลย ทั้งๆที่เป็นอุปกรณ์ที่จำเป็นในรถ แต่..ก็ช่างเถอะ แต่ฉันก็มั่นใจว่า ทุกอย่างคงจะปลอดภัย เมื่อมาถึงเป้าหมายในกรุงเทพ... คืนวันนี้ฉันรู้สึกหมดแรง แต่ฉันก็สบายใจมากกว่าเดิม นาทีวิกฤต ดูเหมือนจะวิกฤตน้อยลงไปบ้าง แต่ก็ไว้ติดตามต่อนะคะ เพราะยังมีนาทีวิกฤตอีก

โดย หมออุ๊ [1 ส.ค. 2546 , 15:35:11 น.] ( IP = 202.28.169.165 : : unknown )

สลักธรรม 2 มาติดตามต่อค่ะ..และจะติดตามต่อไปอีก..แต่ตอนนี้ขอให้พี่อุ๊สุขภาพแข็งแรงๆนะคะ..จะได้ทำหน้าที่เป็นหลักของครอบครัวได้อย่างมั่นคงต่อไป ...โดยมีหลักใจของอาจารย์อยู่เคียงข้างด้วยค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [1 ส.ค. 2546 , 17:04:54 น.] ( IP = 203.107.210.51 : : )

สลักธรรม 3 คิดถึงพ่อจัง แต่ก็สบายใจแล้วคะเพราะว่าท่านไปสบายแล้ว

โดย แจง [1 ส.ค. 2546 , 17:10:05 น.] ( IP = 203.107.144.139 : : )

สลักธรรม 4 มาติดตามอ่านค่ะ อ่านแล้วทำให้คิดถึงพ่อเพราะท่านก็ต้องตกอยู่ในสภาพที่ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจเหมือนกัน.... ขอให้อุ๊มีสุขภาพ(ใจ) แข็งแรงเร็วๆนะคะ

โดย พี่ดา [2 ส.ค. 2546 , 21:02:02 น.] ( IP = 203.107.206.133 : : )

สลักธรรม 5 มาติดตามอ่านด้วยความเห็นใจ และเข้าใจในความรู้สึกค่ะ เพราะเคยมีประสบการณ์ที่คล้ายกันอยู่ค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้อุ๊ สามารถฟันฝ่าอุปสรรค ยืนหยัดต่อสู้กับวิบากที่ได้รับอย่างเข้มแข็ง มีสติ จนสามารถผ่านพ้นไปได้ด้วยดีค่ะ

โดย ธัญธร [2 ส.ค. 2546 , 22:59:29 น.] ( IP = 203.113.71.169 : : )

สลักธรรม 6 ขอเป็นกำลังใจให้พี่อุ๊ค่ะ

โดย เล็ก [4 ส.ค. 2546 , 09:02:25 น.] ( IP = 203.144.173.240 : : )

สลักธรรม 7 . .. เข้ามาอ่าน วิกฤตของชีวิต ต่อค่ะ .เรื่องทุกข์ที่เกิดจากวิบากขันธ์นี่ หนีไม่พ้นจริงๆ ยิ่งต้องเห็นผู้ที่เรารักอยู่ในสภาพเช่นนั้น ทุกข์ที่เกิดจากอุปาทานอันเหนียวแน่นว่า เป็นพ่อเรา แม่เรา ก็เกิดขึ้นกับเราเข้าจนได้ . แต่การเรียนธรรมะ แม้ความรู้สึกจะเกิดขึ้นเพียงใดก็ตาม.. พระธรรม คำสอนที่เราเคยได้รับฟังมา จะคอยกระตุ้นเตือนให้เราได้คิด ซึ่งเป็นแบบฝึกหัดให้กับผู้ที่ได้ประสบเหตุการณ์ได้ทดสอบตนเองเป็นอย่างดี.. ต้องบอกว่าสอบผ่านบ้าง ตกบ้าง แล้วแต่กำลังของสติและปัญญาที่มีอยู่ จากอดีต จนถึงปัจจุบัน เป็นเวลา8 ปี ที่พี่ต้องอยู่ในเหตุการณ์เช่นนี้ ทำให้นึกถึงคำสอนหลวงพ่อ . ท่านบอกว่า....ทุกอย่างที่ผ่านเข้ามาในชีวิตล้วนเป็นหิน(ลับมีด) อยู่ที่ว่าเราจะลับให้มีด(ปัญญา) ของเราคม หรือทื่อ ก็พยายามบอกตัวเองว่า เรามีหลวงพ่อ และท่านอาจารย์คอยสอนวิธีการลับมีดให้คมอยู่แล้ว เพียงแต่เราต้องคอยลับบ่อยๆ เท่านั้น และพวกเรายังโชคดีที่มีหลวงพ่อ และท่านอาจารย์คอยให้กำลังใจตลอดเวลา ดังเช่นที่พี่และแม่ได้รับจากท่านมา เป็นเวลา 8 ปีแล้ว . . . เชื่อว่า การนำเสนอเรื่องนี้ของหมออุ๊ คงจะเป็นประโยชน์กับทุกๆ ท่านที่ได้เข้ามาอ่าน เพราะไม่มีใครรู้เลยว่า ชวนะดวงที่ 2 ถึง 6 ที่เราเคยสร้างเหตุในลักษณะเช่นนี้ จะมาส่งผลให้กับเราเมื่อไร . และเมื่อนั้น เป็นเวลาที่ดูเหมือนว่าเราต้องเข้าห้องสอบแล้ว . ขออนุโมทนา และเป็นกำลังใจให้กับหมออุ๊ด้วย นะคะ .

โดย วยุรี [4 ส.ค. 2546 , 13:36:44 น.] ( IP = 203.113.39.9 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด