ฆ่ายุงฆ่ามดก็บาปนะครับคุณดอกแก้ว

---

" ยกคำถาม - ตอบ มาจากเว็ปคุณใจเป็นธรรม " จะทำอย่างไรดีครับ มดพอหลีกเลี่ยงได้ แต่เจ้าพวกก่อการร้าย อย่างยุงหมัดเห็บนี่ เอาไว้ไม่ได้ใช่ไหมครับ ยาป้องกันก็แก้ไม่ค่อยได้ผลเท่าที่ควร ? จะวางใจกับมันอย่างไรดี ?

โดย ใจเป็นธรรม [3 พ.ย. 2546 , 13:50:27 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 เอายาผงไปโรยสกัดกั้นเป็นเขตไว้ครับ แบบว่านี่เขตทหารนะห้ามเข้า

โดย ครูเสือ [3 พ.ย. 2546 , 13:51:43 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

สลักธรรม 2 สวัสดีค่ะคุณอาใจเป็นธรรม จะต่อสู้กับพวกผู้ก่อการร้าย ก็จะต้องมียุทธวิธีที่ดี ที่เราไม่เสียหายและก็ได้ชัยด้วยค่ะ ดอกแก้วขออนุญาตผ่าตัดคำถามนี้เป็นสองส่วนนะคะ คือ ส่วนของอดีต กับส่วนของปัจจุบัน ส่วนที่เป็นอดีตก็คือ การได้พบกับ...ยุงหมัดเห็บ การได้พบกับสิ่งที่ไม่สวยไม่งาม ไม่สบายทวารทั้ง ๕ นั้นเป็นผลมาจาก การกระทำกรรมฝ่ายไม่ดีไว้ในอดีตค่ะ เพราะการพบเห็น ยุง หมัด เห็บ นั้นจัดเป็นอิฏฐารมณ์...คืออารมณ์ที่น่าพอใจก็ได้ หรืออนิฏฐารมณ์...คืออารมณ์ที่ไม่น่าพอใจก็ได้ หมายความว่าอย่างไรคะ???? ก็อย่างเช่น .... เมื่อเจ้าของเห็นเจ้าตัวพวกนี้เกาะอยู่ตามตัวสุนัข ก็เกิดความรังเกียจ จึงจับสุนัขไปอาบน้ำ แล้วเกิดความรังเกียจเดียดฉันท์ (เรียกว่าเป็นอนิฏฐารมณ์ของตน) ต่อมาเจ้าของสุนัขอยู่ว่างๆ ก็จับสุนัขมานอนใกล้ๆแล้วลงมือหาเห็บหมัดออกมาบี้ให้ตายคามือ การพยายามค้นหาเห็บหมัดในกาลนี้เป็นความพอใจค่ะ พอใจอย่างมากที่จะได้พบเห็น ...เพื่อกำจัดออกไป เรื่องของอิฏฐารมณ์และอนิฏฐารมณ์นี้ มีการแบ่งไว้หลายหลักเกณฑ์ค่ะ เช่น ถือตามสากลชาวโลก ...ถือตามอารมณ์ที่มาปรากฏ ... ถือตามบุคคล เป็นต้นค่ะ สามารถค้นคว้าเพิ่มเติมได้ ในหนังสือพระอภิธรรมปริจเฉทที่ ๔ นะคะ ลองคลิ๊กไปที่ link onlin study ที่โฮมเพจของมูลนิธิดูนะคะ

โดย ดอกแก้วค่ะ [3 พ.ย. 2546 , 13:56:12 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

สลักธรรม 3 อดีตส่วนที่สองก็คือ การได้รับความเสียหายจากภัยต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสุขภาพร่างกาย ทรัพย์สิน ...สัตว์เลี้ยงก็ถือว่าเป็นทรัพย์ตามกฎหมายนะคะ ทั้งสองส่วนนี้เป็นผลพวงที่เกิดขึ้นมาจาก การประกอบอกุศลกรรมบถค่ะ และก็เป็นเพียงผลที่ให้ภายหลังการปฏิสนธิ แล้วด้วยนะคะ .. จะเรียกว่าเป็นเศษๆของกรรมก็ได้ เพราะถ้าหากเป็นการให้ผลชั่วที่ร้ายแรง ก็จะต้องได้รับในขณะปฏิสนธิกาลเลยทันที คือ อนันตริยกรรม หรือการไปเกิดเป็นสัตว์นรก เปรต อสุรกาย และสัตว์เดรัจฉานค่ะ เพราะฉะนั้นความเสียหายที่เกิดขึ้นกับเรานี้เป็นผลของอกุศลกรรมบถที่เราได้กระทำไว้ โดยส่งผ่านมาทางสื่อที่มีชีวิต คือ ยุง หมัด เห็บ นี่ละค่ะ จะสังเกตเห็นได้ว่า ในชุมชนเดียวกันที่กำลังมีโรคไข้เลือดออกระบาด บางคนก็เป็นไข้เลือดออก บางคนก็ไม่เป็น หรือในบ้านหลังเดียวกัน สุนัขบางตัวก็มีเห็บมีหมัด บางกัวก็ไม่มีหรือมีแต่มีน้อย อะไรคือการให้สิทธิในตรงนี้คะ ภูมิคุ้มกันที่แต่ละชีวิตมีก็คือ ผลจากการสร้างกุศลค่ะ โดยเฉพาะข้อที่ไม่ฆ่าสัตว์

โดย ดอกแก้วค่ะ [3 พ.ย. 2546 , 14:00:13 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

สลักธรรม 4 ส่วนที่เป็นปัจจุบันนะคะ คือ เมื่อเราได้พบกับเจ้าตัวพวกนี้แล้ว ก็รู้สึกไม่สบายใจ เนื่องจากจัดเป็นสัตว์ที่อยู่ในหมวดหมู่น่ารังเกียจ วิธีการแก้ไขให้เกิดความสบายใจ ก็เกิดขึ้น บางคนอาจเลือกใช้วิธีการ กำจัดต้นตอ คือ การฆ่า บางคนก็เลือกใช้วิธีประนีประนอมคือ การค้นหาแล้วนำไปปล่อย บางคนก็เลือกใช้วิธีการที่ไม่เบียดเบียนกันคือ การป้องกัน พิจารณาดูนะคะว่า ...เมื่อเราพบปัญหาจากยุง หรือเห็บ หรือหมัด เพียงหนึ่งตัว เราสามารถเลือกวิธีการแก้ไขปัญหาได้ตั้งหลายวิธี ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับความรู้ในเรื่องศีลธรรม ทางพระพุทธศาสนาน่ะค่ะ วิธีที่ง่ายสำหรับคนใจบาปก็คือ... พบที่ไหนก็ฆ่าที่นั่น และวิธีนี้ก็จะให้ผลจากการปาณาติบาตอย่างมากมาย เพราะหากไม่สามารถให้ผลบาปในขณะปฏิสนธิให้ไปเกิดในทุคติภูมิแล้ว ยังสามารถให้ผลในภายหลังได้ถึง ๙ ประการเลยนะคะ

โดย ดอกแก้วค่ะ [3 พ.ย. 2546 , 14:05:32 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

สลักธรรม 5 ขอนำผลจากการฆ่ามาให้ชมกันนะคะ ๑.ร่างกายทุพพลภาพ เกิดมาพิการ ตาบอด แขนกุด หรือได้รับอุบัติเหตุแล้วเสียอวัยวะ กลายเป็นคนพิการ ๒. รูปไม่งาม คือ รูปร่างหน้าไม่น่าดู เพราะเป็นไปเหมือนอาการของสัตว์ที่ถูกทำร้าย หรือกำลังบาดเจ็บ ๓. กำลังกายอ่อนแอ เช่นเดียวกับสัตว์ที่เราได้ทำร้ายและใกล้ตาย ๔. กำลังกายเฉื่อยชา กำลังปัญญาไม่ว่องไว เพราะสัตว์ที่กำลังจะตาย ย่อมมีแต่ความมืดบอด คิดอะไรไม่ออก ๕. เป็นคนขลาดหวาดกลัวง่าย เพราะสัตว์ทุกชนิดย่อมรักชีวิต เมื่ออยู่ในภาวะที่กำลังถูกทำร้ายเพื่อให้ตายย่อมมีความขลาดหวาดกลัว ๖.กล้าฆ่าตนเอง หรือถูกฆ่าได้ เพราะเราได้ฆ่าชีวิตผู้อื่นไว้ชีวิตของเราก็อาจต้องถูกฆ่าในชาติต่อ ๆ ไป แต่ไม่ได้หมายความว่าจะต้องเป็นสัตว์ตัวที่เราฆ่านั้นกลับมาฆ่าเรา แต่จะถูกฆ่าจะโดยใครหรือสัตว์ใดก็ได้ และการฆ่าสัตว์บ่อย ๆ จากสัตว์เล็ก ๆ จะทำให้มีอำนาจกล้าฆ่าสัตว์ที่ใหญ่ขึ้นและในที่สุด ความกล้านี้จะมีอำนาจทำให้สามารถกล้าฆ่าตนเองได้ ๗.พินาศในบริวาร เพราะเหตุที่เราไม่มีเมตตาทำร้ายชีวิตอื่นจึงทำให้ชีวิตของเรานั้นไม่มีใครอยากอยู่ด้วย เช่น มีคนรับใช้ก็อยู่ไม่ เป็นหัวหน้างานที่มีลูกน้องที่ไม่จริงใจไม่ซื่อตรง เป็นต้น ๘.มีโรคภัยไข้เจ็บเบียดเบียนอยู่เสมอ เช่น คนบางคนชอบฆ่าสัตว์โดยการใช้ไฟหรือน้ำร้อนลวกพวก มด หนู ฯลฯ คนพวกนี้มักจะได้รับผลจากการถูกไฟครอก เช่น เหตุการณ์รถบรรทุกแก๊สพลิกคว่ำและเกิดระเบิดขึ้นที่ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ทำให้ไฟลุกท่วมถนน มีผู้คนบาดเจ็บและล้มตายเป็นจำนวนมาก เป็นต้น ๙. อายุสั้น นั่นคือ อายุขัยของคน 75 ปี ถ้าผู้ใดตายก่อนอายุขัย แสดงว่าผู้นั้นได้เคยฆ่าสัตว์ไว้ ซึ่งขึ้นอยู่กับความรุนแรงของกรรมที่กระทำมา

โดย ดอกแก้วค่ะ [3 พ.ย. 2546 , 14:07:26 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

สลักธรรม 6 สำหรับวิธีการค้นหาและนำไปปล่อยนั้นก็ยังเป็นวิธีการที่ไม่น่าสบายใจนะคะคุณอา คิดอย่างนั้นไหมคะ....และวิธีการขับไล่โดยการใช้ยาหรืออะไรก็แล้วแต่ ก็ขึ้นอยู่กับวิธีการที่สองนี้ด้วยนะคะ มาถึงวิธีการป้องกันกันดีกว่าค่ะ ซึ่งคุณอาก็คงจะทราบดีอยู่แล้ว ในกรณีที่เป็นยุงนะคะ วิธีการป้องกันก็มีคือ - ปรับปรุงบ้านโดยให้มีมุ้งลวดกันยุง - กำจัดแหล่งเพาะพันธุ์ยุง - ให้ความสว่างในบริเวณเปิด-ปิดประตูในเวลากลางคืน - ใช้สารเคมีบางชนิด หรือปลูกต้นว่านบางชนิดเพื่อให้กลิ่นขับไล่ยุงได้ ในกรณีที่เป็นเห็บและหมัด - ดูแลรักษาทำความสะอาดบ้าน (บริเวณที่สุนัขพักอาศัย) - ใช้น้ำยาอาบน้ำที่มีสารเคมีเพื่อป้องกัน และใช้แป้ง(ยา)โรยภายหลังการอาบน้ำแล้ว - ไม่นำสุนัขออกไปเพ่นพ่านเพื่อให้เจ้าตัวพวกนั้นเกาะติดกลับมา คำถามก็คงเกิดขึ้นในใจคุณอาแล้วสิคะว่า ก็ตอนนี้เจ้าปีโด้มันมีเห็บอยู่น่ะ จะให้ทำอย่างไรล่ะ????? ก็เลี้ยงไปตามปกตินี่แหละค่ะ ถึงเวลาอาบน้ำก็อาบให้ตามปกติ ตามความจำเป็นว่า ขณะนี้สมควรแก่การทำความสะอาดตัวและเส้นขนแล้ว จากนั้นก็ให้อยู่ในที่สะอาดๆ ไม่ออกไปเพ่นพ่าน ดูแลตัดขนให้สั้นก็ได้นะคะ พร้อมกับตั้งใจแผ่เมตตาให้เจ้าปีโด้ด้วยนะคะว่า ขออย่าให้มีสัตว์เล็กๆพวกนี้มารบกวน และขอให้สัตว์ที่รบกวนอยู่นี้จงได้อพยพโยกย้าย หรือสูญหายไปจากตัวสุนัขของเรา อานุภาพแห่งกระแสเมตตา จะช่วยให้เกิดความสบายใจทั้งในตนเอง และมองเห็นหนทางที่สวยงามในการแก้ไขปัญหาเสมอค่ะ และที่สำคัญก็คือ การวางใจให้ถูกต้องว่า เราทำเพื่อรักษาความสะอาด ต้องการให้สุนัขมีความสุขสบาย ไม่ใช่ทำเพื่อฆ่าหมัดเห็บ ....ตรงนี้สำคัญมากค่ะ เพราะเจตนานั้นเป็น"กรรม" กรรม แปลว่า การงาน หรือการกระทำที่ประกอบด้วยเจตนา หรือ การกระทำที่เป็นไปด้วยความจงใจ และเจตนาหรือความจงใจ ความมุ่งหมายที่จะกระทำนี้ เป็นตัวกำหนดทิศทางแห่งการกระทำทั้งหมดของมนุษย์ ที่แสดงออกทางกาย วาจา ใจ ค่ะ

โดย ดอกแก้วค่ะ [3 พ.ย. 2546 , 14:10:53 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

สลักธรรม 7 กรณีที่สามในส่วนปัจจุบันเรื่อง การวางใจ อย่างที่เรียนให้ทราบในตอนแรกน่ะค่ะว่า สิ่งที่มาเกิดขึ้นกับเรานี้ เป็นส่วนของผลที่เกิดมาจากอดีตกรรมที่เรากระทำเอาไว้ ก็ต้องยอมรับเรื่องของวิบากให้ได้ค่ะ เพราะเป็นศรัทธาที่สำคัญประการหนึ่งในเรื่องของศรัทธา ๔ คือความเชื่อที่ประกอบด้วยเหตุผลมี ๔ ประการ คือ ๑. ความเชื่อในเรื่องของกรรม (กัมมสัทธา) เชื่อว่ากรรมมีจริง เมื่อมีความจงใจ หรือเจตนา ย่อมเป็นการสร้างเหตุที่เรียกว่ากรรม ซึ่งจะเป็นปัจจัยให้เกิดผลที่เรียกว่าวิบาก ๒. ความเชื่อในเรื่องผลของกรรม (วิปากสัทธา) ว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นล้วนเป็นผลที่เรียกว่าวิบาก ซึ่งเกิดมาจากการสร้างเหตุที่เรียกว่ากรรมทั้งสิ้น ผลหรือวิบากไม่ดีเพราะเหตุคือทำกรรมไม่ดีมา เช่นเดียวกันวิบากดีเพราะสร้างกรรมดีมา เป็นต้น ๓. เชื่อว่าสัตว์โลกต่างมีกรรมเป็นของๆตน (กัมมัสสกตาสัทธา) เมื่อใครทำกรรมใดไว้ย่อมต้องเป็นเจ้าของกรรมนั้น ไม่มีใครรับกรรมแทนใครได้ ๔. เชื่อในคำสอนของพระตถาคตเจ้า (ตถาคตโพธิสัทธา) เป็นการสรุปเชื่อใน 3 ข้อต้นนั่นเองค่ะ และสิ่งที่เราจะทำต่อไปใหม่ก็คือ กรรมที่น้อมนำให้มีผลเกี่ยวเนื่องเป็นวัฏฏสงสาร ซึ่งก็ต้องมีความเชื่อในเรื่องกรรมอีกเช่นกันค่ะ ความหงุดหงิดรำคาญใจก็เป็นส่วนหนึ่งของอกุศล ....ให้รำคาญใจมากเท่าใด หากผลของอกุศลกรรมยังไม่ลดลง หรือหมดอำนาจ ..ต่อให้ใช้แป้งโรยขนาดไหน หรือใช้น้ำยาฆ่าแมลงยี่ห้ออะไร ก็ไม่สามารถกำจัดยุง เห็บ หมัด ไปได้หรอกค่ะ...ซ้ำยังจะสร้างกรรมใหม่ที่ไม่ดีมากยิ่งขึ้น สิ่งที่เกิดกับสุนัขก็เป็นวิบากของสุนัข สิ่งที่เกิดขึ้นกับเราก็เป็นวิบากของเรา ....หากเรารักษาความสะอาดทั้งภายนอกคือ อาณาบริเวณ ถ้วยชาม แล้ว ก็ต้องรักาความสงบภายในด้วยค่ะ ด้วยการไม่ขบคิดไปในทางที่ไม่ดีทั้งที่ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น วิตกกังวลไปล่วงหน้าอย่างนี้เป็นต้น ...เพียงแค่ทำหน้าที่ให้ดีที่สุดอย่างสุดความสามารถ สิ่งใดที่เกินความสามารถเราคงรับผิดชอบไม่ไหวหรอกนะคะ ..โดยเฉพาะเรื่องที่เป็นวิบากกรรมของผู้อื่น ด้วยความเคารพค่ะคุณอา ดอกแก้วค่ะ

โดย ดอกแก้วค่ะ [3 พ.ย. 2546 , 14:15:39 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

สลักธรรม 8 เข้าใจยากมากครับ ผมเลี้ยงสุนัขก็ต้องดูแลตามความรับผิดชอบ ถ้าไม่จำกัดหมัดเห็บก็เท่ากับปล่อยปละละเลยให้เพื่อนได้รับความทุกข์ มีสุนัขเป็นเพื่อนก็รู้สึกว่าชีวิตมีค่าขึ้น แต่ไม่อยากฆ่าหมัดเห็บถ้าไม่จำเป็นบางทีก็จับไปปล่อยในดงเสีย กลุ้มเหมือนกันนะครับชีวิต ผมไม่ชอบใจกับการฆ่าเลยครับ ไม่ว่าเป็นสัตว์อะไร หากมีใครกินอาหารแล้วลืมค้างจานชามไว้ ผมก็จะรู้สึกเครียดเพราะมดมาตอม ต้องกำจัดมดออกไป บางทีก็ช่วยชีวิตไม่ได้ ถ้าช่วยได้ก็คือเอาไปปล่อย แต่ยุงนี่ไม่ชอบกันเลย ถ้าเป็นยุงลายจะถือว่าเป็นอาชญากร ต้องกำจัดให้หมด จะเอาผงโรยอย่างคุณครูเสือแนะนำก็ไม่กล้า เพราะอันตรายกับคนครับ พื้นที่ของบ้านก็ไม่เอื้ออำนวย

โดย ใจเป็นธรรม [3 พ.ย. 2546 , 14:18:57 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

สลักธรรม 9 ขอบคุณมากครับคุณดอกแก้ว คำแนะนำต่างๆ ในการป้องกันยุง เห็บ หมัด มด ผมก็ได้รับจากมิตรมามากและก็ทำไปแล้วเท่าที่จะทำได้ แต่ก็ช่วยในระดับหนึ่งเท่านั้น ต้นเหตุจริงๆนั้นคือการปลูกบ้านหรือมีบ้านอยู่ในที่ยุงชุม เมื่อก่อนนี้ปากน้ำเป็นดงยุงเลยครับ ตกค่ำมาเป็นฝูงๆ หรือนำสัตว์เลี้ยงเช่น สุนัข แมว ปลา มาเลี้ยง ซึ่งก็ล้วนแล้วแต่เกิดจากการตัดสินใจผิด ถ้าคิดในแง่กรรม กรรมก็บางเบาลงไปมาก เหลือเพียงกรรมละเอียดที่ยังติดอยู่ในใจ เลยมาคิดว่าคนมีครอบครัวต้องผจญกรรมมากกว่าคนโสดนะครับ แต่สิ่งที่เรามีประสบการณ์ก็เป็นการเรียนรู้ ไม่เลี้ยงสุนัขเราก็ไม่รู้จักชีวิตที่น่าสงสารอีกด้านหนึ่ง การให้อาหารสุนัขในหมู่บ้านก็เช่นกัน มีผู้บอกว่าทำให้เกิดสุนัขจรจัด แต่ผมก็นิยมชมชอบกับผู้ใจบุญเหล่านั้น ที่นำอาหารมาจ่ายแจกกับสุนัข น่าจะดีกว่าคนใจแข็งที่นอกจากไม่ให้ทานแล้วยังว่าคนที่ให้ด้วย คุณดอกแก้วเห็นเป็นอย่างไรครับ สุนัขหรือแมวที่ได้อาศัยวัด อาศัยอาหาร มีที่อยู่ก็น่าจะเป็นบุญของพวกเขานะครับ ดีกว่าอยู่นอกวัดต้องอดๆอยากๆ

โดย ใจเป็นธรรม [3 พ.ย. 2546 , 14:22:02 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

สลักธรรม 10 สวัสดีค่ะคุณอาใจเป็นธรรม มาสนทนากันต่อนะคะ โดยทั่วไปการนำอาหารมาแจกจ่ายให้สุนัขจรจัด ก็เป็นการทำทานอันเป็นกุศลชนิดหนึ่งค่ะ เกิดมาจากความเมตตาสงสาร และก็เป็นความเมตาที่มีกำลังมากพอ ที่จะผลักดันให้เกิดกายกรรมในการนำอาหารมาเจือจานให้สุนัขหรือสัตว์อื่นๆ ที่ไร้เจ้าของ ก็นับว่าเป็นสิ่งที่ดีนะคะ เพราะยังแสดงให้เห็นว่าสังคมไทยมิใช่สังคมที่โหดร้ายไร้ความเมตตาค่ะ การที่สัตว์ทั้งหลายมีปัจจัย ๔ (อาหาร ที่อยู่อาศัย เครื่องนุ่งห่ม ยารักษาโรค) อย่างเพียงพอนั้นก็มาจากผลของกุศลที่เคยได้ทำไว้ค่ะ การที่มีอาศัยนอนตามวัดก็นับว่าดีกว่าพวกที่เร่ร่อนจรจัดไปตามท้องถนน แต่เนื่องจากเราก็ยังมีกฎหมาย (ความจริงคือยังมีผู้ที่กำหนดกฎหมายขึ้นมาใหม่ หรือระเบียบขึ้นมาใหม่เพื่อเน้นความสวยงาม และความสะอาด) ให้ถือปฏิบัติกันอยู่ ผู้ที่อยู่ใต้กฎหมายก็ต้องปฏิบัติตามเป็นธรรมดานั่นแหละค่ะ ไม่ว่าจะเป็นการจัดระเบียบสังคมมนุษย์หรือสังคมสุนัข หากได้พบเห็นในสิ่งที่โหดร้ายแล้วเราไม่อาจช่วยเหลือได้ วิธีการที่ดีที่สุดที่จะรักษาคุณภาพของจิตใจ ไว้ก็คือการแผ่เมตตาให้กับผู้ที่ได้รับภัยเหล่านั้น ให้พ้นจากทุกข์ภัยโดยเร็ว และก็ตั้งเจตนาอธิษฐานมิให้ตนเองต้องตกเป็นผู้ที่กระทำทารุณกรรมต่อผู้ใดเลย ...การแผ่เมตตาและการตั้งเจตนาเช่นนี้ จะทำให้จิตใจของเราอยู่ในกุศลกรรมได้มากยิ่งขึ้นค่ะ

โดย ดอกแก้วค่ะ [3 พ.ย. 2546 , 14:47:37 น.] ( IP = 203.107.212.140 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด