*** ตะปูปริศนา ***

---

มี เด็กน้อยคนหนึ่ง ยืนหน้าตาบึ้งตึงอยู่ริมรั้ว... พ่อของเด็กชายคนนั้นเดินเข้ามาหา... และยื่น ตะปู ให้ หนึ่งถุง และ กล่าวกับเขาว่า " ทุกครั้งที่ เจ้ารู้สึกโมโห หรือ โกรธใครสักคน ให้ตอกตะปู 1 ตัว ลงไปที่รั้ว" วันแรกผ่านไป เด็กน้อยคนนั้นตอกตะปูเขาไปที่รั้วหลังบ้านถึง 37 ตัว และก็ค่อยๆ ลดจำนวนลงเรื่อย ๆ ในแต่ละวันที่ผ่านไป จำนวนของตะปูบนรั้วที่เพิ่มขึ้นในแต่ละวันลดน้อยลง น้อยลง เพราะเด็กชายเริ่มรู้สึกว่า การรู้จักควบคุมอารมณ์ของตนเอง ให้สงบง่ายกว่าการตอกตะปูตั้งเยอะ.... หลายวันผ่านไป... เด็กน้อยเข้าไปพบกับพ่อ และ บอกกับพ่อของเขาว่า เขาสามารถควบคุมอารมณ์ตนเองได้แล้ว ไม่มุทะลุเหมือนแต่ก่อนที่เคยเป็นมา พ่อยิ้ม และบอกกับลูกชายของเขาว่า " ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงเจ้าต้องพิสูจน์ ให้พ่อรู้ โดยทุกๆ ครั้งที่เจ้าสามารถควบคุม อารมณ์ ฉุนเฉียวของเจ้าได้ ให้ถอนตะปูออกจากรั้วหลังบ้าน 1 ตัว ทุกครั้ง " เด็กน้อยพยักหน้ารับคำ... แต่ละวันที่ผ่านไป... เด็กน้อยคนนั้นก็ค่อยๆ ถอนตะปูออกทีละตัว จาก 1 เป็น 2 .... จาก 2 เป็น 3 จนในที่สุดตะปูทั้งหมดก็ถูกถอนออก จนหมด เด็กน้อยดีใจมากรีบวิ่งไปบอกกับพ่อเขาว่า " พ่อครับ ผมทำได้แล้วครับ " พ่อไม่ได้พูดอะไร แต่จูงมือลูกของเขาออกไปที่รั้วหลังบ้าน และ กล่าวกับลูกว่า.... " เจ้าทำได้ดีมาก ลูกพ่อ และเจ้าลองมองกลับไปที่รั้วเหล่านั้นสิ เจ้าเห็นหรือไม่ว่า รั้วนั้นมันไม่เหมือนเดิม ไม่เหมือน.. กับที่มันเคยเป็น จำไว้นะลูก เมื่อใดก็ตามที่เจ้าทำอะไรลงไปโดยใช้อารมณ์ สิ่งนั้นมันจะเกิดเป็นรอยแผล เหมือนกับการเอามีดที่แหลมคมไปแทงใครสักคน ต่อให้ใช้คำพูด ว่า "ขอโทษ" สักกี่หน ก็ไม่อาจลบความเจ็บปวด ไม่อาจลบรอยแผลที่เกิดขึ้นกับเขาคนนั้นได้เลย!!! ฉันใดก็ฉันนั้น สำหรับเพื่อน".. เพื่อนเปรียบเสมือน อัญมณีอันมีค่าที่หายาก เป็นคนที่ทำให้เรายิ้ม เป็นคนที่คอยให้กำลังใจและยินดีเมื่อเราพบกับความสำเร็จ เป็นคนที่คอยปลอบใจเราเมื่อยามเศร้า ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเรา และจริงใจกับเราเสมอ ... แสดงให้เขาเห็น ว่าเราห่วงใยเขามากแค่ไหน และระวังสิ่งที่เราทำไป ไม่ว่าจะเป็นคำพูดหรือการกระทำ และจงจดจำไว้เสมอว่า "คำขอโทษ" ไม่ว่าเขาจะยกโทษให้เรา หรือไม่ก็ตามแต่สิ่งที่มันเกิดขึ้น คือ รอยร้าวที่เขาคงไม่อาจลืมมันได้ง่ายดายนัก..." หวังว่านิทานนี้คงช่วยให้ เจ้าอยู่ร่วมกัน ทำงาน ร่วมกัน คบกัน ด้วยความรู้สึกที่ดีต่อกันขึ้นเรื่อยๆ ตลอดไป..... @^____^@ เทพธรรม.

โดย เทพธรรม [19 ก.ค. 2544 , 05:02:33 น.] ( IP = 203.148.168.198 : : )

สลักธรรม 1 nice! ชะมัดเลย ขอบคุณๆเทพธรรมมากๆที่หามาให้รู้จักปรับปรุงชีวิตค่ะ โมค้า

โดย โม - [19 ก.ค. 2544 , 06:38:46 น.] ( IP = 203.148.169.144 : : )

สลักธรรม 2 อ่านแล้วซาบซึ้งและเห็นสัจธรรมมาก สามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้ค่ะ ขอบพระคุณมากค่ะที่กรุณาขยันหา เรื่องที่มีความรู้และเป็นคติสอนใจมาให้อ่านอยู่เสมอๆ ชอบมากค่ะ ขอให้คุณเทพธรรมมีสุขภาพแข็งแรงทั้งกายและใจค่ะ

โดย ธัญญา [19 ก.ค. 2544 , 06:41:46 น.] ( IP = 203.148.169.144 : : )

สลักธรรม 3 การเรียบเรียงบทความชวนให้ติดตาม (คล้ายขำขัน) เพื่อทราบบทสรุปในตอนท้าย เขียนเยอะ ๆ นะคะ ชอบอ่านมาก หรือพิมพ์ออกจำหน่ายก็ได้ เพื่อให้ผู้ไม่มีเครื่องคอมพิวเตอร์ ได้อ่านบ้าง ขอบคุณค่ะ

โดย ผู้อ่านหนาใหม่ [20 ก.ค. 2544 , 17:42:31 น.] ( IP = 202.59.254.69 : : )

สลักธรรม 4 เป็นข้อคิดที่เตือนสติได้ดีมากเลยค่ะ และสามารถยกตัวอย่างเปรียบเทียบออกมาเป็นรูปธรรมได้ชัดเจนอีกด้วยค่ะ ขอบพระคุณมากค่ะ

โดย ปูค่ะ [20 ก.ค. 2544 , 17:44:26 น.] ( IP = 202.59.254.69 : : )

สลักธรรม 5 ได้ข้อคิดที่ดีมากๆเลยค่ะ แล้วยังไงช่วยหาข้อคิดสอนเด็กเพิ่มอีกนะคะ เช่น หากทำดีทุกวัน เขาจะบันทึกอะไรดี จะได้รู้ว่าความดีมีค่าค่ะ

โดย ไผ่ 3 สี [20 ก.ค. 2544 , 17:45:56 น.] ( IP = 202.59.254.69 : : )

สลักธรรม 6 ดีดีดีมากเลยค่ะ ได้มุมมองบางประการว่า ไม่มีชัยชนะได้มาโดยปราศจากความสูญเสีย เพราะ..ได้อารมณ์โกรธ....เสียตะปู ได้ตะปู.....เสียเนื้อไม้ ได้ความเข้าใจ...สูญเสียความบาดหมาง ได้คำขอโทษ...สูญเสียความโกรธ และได้อ่านนิทาน..สูยเสียเวลาว่าง..555..สนุกจังเลย

โดย อาภา เที่ยงธรรม - [20 ก.ค. 2544 , 17:47:44 น.] ( IP = 202.59.254.69 : : )

สลักธรรม 7 รั้วสอนใจ ครั้งหนึ่งมีเด็กน้อย โมโหบ่อยเป็นประจำ คุณพ่ออยากกลับลำ ด้วยวิธีที่แปลกไป ให้ถุงตะปูมาก เอ่ยออกปากตอกรั้วไว้ ทุกคราวโทสะไซร้ ตอกตะปูให้รู้กัน สามสิบเจ็ดวันแรกนับ ตะปูจับบนรั้วนั้น สัปดาห์ผ่านเร็วพลัน พร้อมเรียนรู้สู้ควบคุม จำนวนตะปูลด การณ์ปรากฏง่ายสุขุม กว่าแรงที่ชุมนุม นำใช้ตอกตะปูเป็น วันดีได้มาถึง ความโกรธขึ้งไม่มีเห็น บอกพ่อที่บำเพ็ญ พบความจริงสิ่งสำคัญ ลูกจ๋าพ่อแนะใหม่ ว่าวันใดไม่โกรธนั่น ดึงออกเสียหนึ่งอัน นะลูกหนอขออีกที หลายวันได้ปรากฏ ตะปูหมดดึงออกนี้ คุณพ่อแสนยินดี รั้วทันใดรีบไปดู ดีแล้วพ่อลูกรัก โปรดประจักษ์รั้วมีรู ไม่เหมือนครั้งเก่าอยู่ ให้ตระหนักจักกล่าวความ ยามโกรธคำใดเอ่ย หาละเลยฝากแผลทราม ดุจมีดสับเนื้องาม ย่อมงอมแผลแม้มีดดึง หลายคำเสียใจกล่าว ความรวดร้าวยังตราตรึง ติดใจให้คำนึง ดังกายแม้นแสนเจ็บเป็น เพื่อนดีมณีแท้ ช่วยได้แน่สำเร็จเห็น เอื้อหูให้บำเพ็ญ คำพรน้อมพร้อมเปิดใจ... จากThe Fence"

โดย ดอกสารภี [21 ก.ค. 2544 , 10:41:34 น.] ( IP = 202.28.25.178 : : 202.28.25.178 )

สลักธรรม 8 อ่านแล้วคิดว่าไม่ได้สอนแต่เด็กอย่างเดียว สามารถสอนทุกคนที่ขี้โมโหโดยเฉพาะดิฉันซึ่งพยายามแก้ไขตนเองหลายครั้งมากแต่ก็ไม่สำเร็จ โดยเฉพาะโมโหกับคนใกล้ตัว กลัวตกนรกก็กลัวแต่เลิกโมโหไม่ได้เลย แต่จะพยายามไม่งั้นอาจไปโดนตอกตะปูในนรก แทนรั้ว แฮะๆ ขอขอบคุณเทพธรรมมากค่ะ

โดย เจ้าโทสะคนหนึ่ง [23 ก.ค. 2544 , 08:24:04 น.] ( IP = 203.155.71.37 : : 203.155.71.37 )

สลักธรรม 9 ขอบคุณขอรับกระพ๊มที่อ่านแล้ว ให้เกิดประโยชน์ ตั้งใจจะไม่โกธร แค่นี้ก็ได้กุศลมากแล้วครับคนเราเปลี่ยนอะไรไม่ได้ง่าย แต่ลงตั้งใจเสียอย่าง ชนะแน่เลยครับ เทพธรรมเป็นกำลังใจให้นะครับ

โดย เทพธรรม - [23 ก.ค. 2544 , 15:55:36 น.] ( IP = 202.59.254.62 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด