ถามตอบในพระไตรปิฎกเล่ม ๑๓ ข้อ ๒๘๖ - ๒๘๙

---

[๒๘๖] พ. ท่านได้เห็นหรือได้ฟังบ้างหรือว่าพระราชาหรือมหาอำมาตย์ ผู้บำเรอตนอยู่ด้วยกามคุณห้า ยังละกามตัณหาไม่ได้ มีจิตสงบในภายในอยู่แล้ว หรือกำลังอยู่ หรือจักอยู่? .           -มา. ข้อนี้ ไม่มีเลย .           พ. ดูกรมาคัณฑิยะ ที่แท้สมณะผู้ละกามตัณหาแล้ว จึงเป็นผู้ปราศจากความระหาย มีจิตสงบในภายในอยู่แล้ว หรือกำลังอยู่ หรือจักอยู่. [๒๘๗] พ. ดูกรมาคัณฑิยะ ก็ข้อที่ท่านได้ฟังมาต่อปริพาชกทั้งหลายก่อนๆ ผู้เป็นอาจารย์ว่า ความไม่มีโรคเป็นลาภอย่างยิ่ง นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่งนั้น . ความไม่มีโรคนั้นเป็นไฉน นิพพานนั้นเป็นไฉน? .           -มาคัณฑิยปริพาชกเอาฝ่ามือลูบตัวของตัวเอง กล่าวว่า ความไม่มีโรคนั้นคืออันนี้ นิพพานนั้นคืออันนี้ ข้าพเจ้าเดี๋ยวนี้เป็นผู้ไม่มีโรค มีความสุข อะไรๆ มิได้เบียดเบียนข้าพเจ้า . [๒๘๘] พ. เปรียบเหมือนบุรุษตาบอดมาแต่กำเนิด เขาได้ฟังต่อคนผู้มีจักษุกล่าวว่า ผ้าขาวผ่องงาม สะอาดหนอ เขาพึงเที่ยวแสวงหาผ้าขาวผ่อง บุรุษคนหนึ่งเอาผ้าเทียมเปื้อนเขม่ามาลวงบุรุษตาบอดนั้น เขารับเอาผ้านั้นไว้ห่ม เปล่งวาจาแสดงความดีใจว่า ผ้าขาวผ่องงามไม่มีมลทินสะอาด ดังนี้ . บุรุษตาบอดแต่กำเนิดนั้น รู้อยู่ เห็นอยู่ แล้วเปล่งวาจาแสดงความดีใจว่า หรือว่าเปล่งวาจาแสดงความยินดี ด้วยเชื่อต่อบุคคลผู้มีจักษุเล่า? .           -มา. บุรุษตาบอดแต่กำเนิดเปล่งวาจาด้วยเชื่อต่อบุคคลผู้มีจักษุเท่านั้น. .

โดย แววตะวัน [27 ธ.ค. 2546 , 23:25:40 น.] ( IP = 169.210.0.235 : : )

สลักธรรม 1           พ.ปริพาชกอัญญเดียรถีย์ทั้งหลายก็ฉันนั้นเหมือนกัน ไม่มีจักษุ ไม่รู้ความไม่มีโรค ไม่เห็นพระนิพพาน เออก็เมื่อเป็นเช่นนั้น ยังกล่าวคาถานี้ได้ว่า ความไม่มีโรคเป็นลาภอย่างยิ่ง นิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง .           ดูกรมาคัณฑิยะ กายนี้แลเป็นดังโรค เป็นดังหัวฝี เป็นดังลูกศร เป็นความลำบาก เป็นความเจ็บไข้ ท่านนั้น(กลับ)กล่าวกายนี้ว่า ความไม่มีโรคนั้นคืออันนี้ นิพพานนั้นคืออันนี้ .           ก็ท่านไม่มีจักษุของพระอริยะ อันเป็นเครื่องรู้ความไม่มีโรค อันเป็นเครื่องเห็นนิพพาน .           มา. ข้าพเจ้าเลื่อมใสต่อท่านพระโคดมอย่างนี้แล้ว ท่านพระโคดมย่อมทรงสามารถเพื่อจะทรงแสดงธรรมแก่ข้าพเจ้า โดยประการที่ให้รู้ความไม่มีโรค ให้เห็นนิพพานได้ .

โดย แววตะวัน [27 ธ.ค. 2546 , 23:27:04 น.] ( IP = 169.210.0.235 : : )

สลักธรรม 2 [๒๘๙] พ. ดูกรมาคัณฑิยะ . เปรียบเหมือนบุรุษตาบอดแต่กำเนิด มิตรญาติของเขาพึงตั้งแพทย์ผู้ชำนาญการผ่าตัดให้รักษา แพทย์นั้นได้ทำยารักษาเขา เขาอาศัยยานั้นแล้วก็เห็นไม่ได้ แพทย์ต้องมีส่วนแห่งความลำบากมิใช่หรือ? .           -มา. อย่างนั้น ท่านพระโคดม. .           พ. เราก็ฉันนั้นเหมือนกัน แสดงธรรมแก่ท่านว่า ความไม่มีโรคนั้นคือสิ่งนี้ นิพพานนั้นคือสิ่งนี้ ท่านนั้นก็พึงรู้ไม่ได้ พึงเห็นไม่ได้ นั้นพึงเป็นความเหน็ดเหนื่อย เป็นความลำบากแก่เรา .           มา. ข้าพเจ้าเลื่อมใสต่อท่านพระโคดมด้วยอาการอย่างนี้แล้ว ท่านพระโคดมย่อมทรงสามารถเพื่อแสดงธรรมแก่ข้าพเจ้า โดยประการที่ให้รู้ความไม่มีโรค ให้เห็นนิพพานได้ . จบ มาคัณฑิยสูตรที่ ๕ . รายละเอียดของพระสูตรดูได้จากเว็บนี้ครับ. http://202.44.204.76/cgi-bin/stshow.pl?book=13&lstart=4769&lend=5061 ขอบคุณที่สนใจอ่านครับ.

โดย แววตะวัน [27 ธ.ค. 2546 , 23:28:15 น.] ( IP = 169.210.0.235 : : )

สลักธรรม 3 อนุโมทนาค่ะคุณแววตะวัน ....อ่านเป็นครั้งที่สองค่ะ..ขอบคุณมากค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [29 ธ.ค. 2546 , 23:14:55 น.] ( IP = 202.129.45.226 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด