เจ้ากรรมนายเวร

---

หลวงตาขุ่ย กันตะวิโร อายุท่าน ๗๔ ปีแล้ว ท่านจำพรรษาอยู่ที่วัดป่าเทพเจริญธรรม บ้านเป็ด หมู่ที่ ๑ ต.บ้านเป็ด อ.เมือง จ.ขอนแก่น ท่านได้เล่าเรื่องของกฎแห่งกรรม หรือกรรมตามมาสนอง ลูกชายของท่าน ในสมัยที่ท่านยัง เป็นฆราวาส ครองเรือนอยู่นั้น ท่านได้เล่าให้กับผู้เขียนฟังว่า เรื่องนี้มันได้เกิดขึ้นราว พ.ศ. ๒๕๐๗ ตอนนั้นอาตมายังไม่ได้ออกมาบวช ยังครองเรือนอยู่ มีเมีย มีลูกชายหญิง หลายคน อาชีพก็คือ ทำไร่ทำนา ตามพ่อแม่ปู่ย่าเคยทำมา ลูกชายของท่านคนหนึ่งชื่อ นายสุธน พิมสุนนท์ อายุเขาในตอนนั้น ๑๗ หรือ ๑๘ ปี เห็นจะได้ กำลังอยู่ในวัยคะนอง เขาเป็นคนขยัน มักจะช่วยพ่อแม่ ทำไร่ทำนาอยู่เป็นประจำ ในปีนั้น พอถึงฤดูทำนา ฝนตกมา เดือน ๖ เดือน ๗ พอไถนาได้ ผู้เป็นพ่อก็บอกให้ลูก ออกไปไถนา ฉะนั้น ทุกๆเช้า เจ้าลูกชายคนนี้ ก็จะห่อเอาข้าวพร้อมกับข้าว แล้วไล่ต้อน เอาฝูงควาย ออกไปสู่ท้องนา เพื่อไถดะ (ภาษาอิสาน เว้าว่า ไถฮุดนา) พอไล่ต้อนควายถึงนาแล้ว เขาก็จะนำเอาห่อข้าว ไปวางไว้ยังเถียงนาน้อย เป็นประจำเสมอมา แล้วก็จะลงไป ไถฮุดนา กว่าจะเสร็จแต่ละครั้ง ก็นานพอดู ก็ได้เวลากินข้าวพอดี อยู่มาวันหนึ่ง หลังจากที่ปลดควายออกจากไถ เขาก็ขึ้นมายังเถียงนาน้อย ที่เอาห่อข้าววางไว้นั้น แต่พอมาถึง เถียงนา ปรากฏว่า เจ้าอีกา ได้มาขโมยจิกกิน ห่อข้าวของเขา จนกระจัดกระจายไปหมด เขารู้สึกโกรธเป็นอย่างมาก เพราะความเหนื่อย ปนความหิว พอจะมากินข้าว กะจะให้หายเหนื่อยซะหน่อย แหม ! เจ้าอีกาก็มากินข้าว ของเขาเสียนี่! เขาจึงคิดวางแผน จับเจ้าอีกามาลงโทษ ให้สาสมกับความแค้น ที่มันมาขโมยกินข้าว

โดย กลอย [6 มี.ค. 2547 , 23:02:29 น.] ( IP = 203.170.151.179 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

สลักธรรม 1 เช้าวันต่อมา เขาได้ทำบ่วงดักอีกาเอาไว้ บริเวณใกล้ๆ กับเถียงนาของเขา พร้อมกับเอาข้าวเหนียว ที่นึ่งแล้ว มาโรยเป็นเหยื่อ ล่อเจ้าอีกา เสร็จแล้วเขาก็ลงไปไถนา หลังจากไถนาจนเสร็จงานนาแล้ว เขาก็ขึ้นมาดูผลงานที่เขาทำดักไว้ ปรากฏว่า เป็นไปตามแผน คือเจ้าอีกา ได้หลงกล ลงมากินเหยื่อ แล้วก็ได้ติดบ่วง เขาเห็นเช่นนั้น รู้สึกดีใจมาก แล้วเขาก็เดินตรงไป หยิบเอาไม้ที่ทำเตรียมไว้ เป็นเครื่องทรมานเจ้าอีกา มันเป็นไม้ชิ้นเล็กๆ เท่านิ้วก้อย ความยาวเท่าคอของอีกาพอดี แล้วเขาก็เหลาไม้นั้น ให้แหลมทั้งสองข้าง เขาเดินตรงมายังเจ้าอีกา ที่ติดบ่วงดิ้นรนอยู่ แล้วเขาก็แก้บ่วงออก จับเอาอีกานั้นขึ้นมา เขาพูดว่า "เจ้าอีกาขี้ขโมย เมื่อวานนี้ เจ้าขโมยกินข้าวของข้า วันนี้ข้าจะทำโทษเจ้าละนะ" พอพูดจบ ก็เอาปลายไม้แหลมข้างหนึ่ง เสียบตรงที่คางของเจ้าอีกา ส่วนอีกข้างหนึ่ง ก็มาปักมาค้ำเอาไว้ ตรงกระเพาะอาหารของมัน (คนอิสานเว้าว่า เหนียงมัน)

โดย กลอย [6 มี.ค. 2547 , 23:03:40 น.] ( IP = 203.170.151.179 : : )

สลักธรรม 2 ตอนนี้มองดูจะเห็นว่า คอของเจ้าอีกา โดนเหยียดยาว แหงนหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้า ได้รับความเจ็บปวดมาก มันทั้งร้องและดิ้น เพื่อให้หลุดจากการกระทำทารุณนี้ หลังจากเขาทำเสร็จแล้ว ก็ปล่อยเจ้าอีกาที่เคราะห์ร้ายนั้น พออีกาโดนปล่อย มันก็โผบิน โดยมีไม้ค้ำคอของมัน ให้แหงนมองขึ้น มันบินหมุนเคว้งคว้าง ขึ้นไปบนท้องฟ้า ปากก็ร้องอยู่ ตลอดเวลา กา.. กา.. กา.. มันต้องเจ็บปวด และทรมานมาก ในที่สุด ก็ได้ขาดใจตาย อยู่บนท้องฟ้า แล้วร่างก็ร่วงละลิ่ว ตกลงมาสู่พื้นดิน พระท่านเคยเทศนาสั่งสอนอยู่เสมอว่า เจ้ากรรมนายเวรนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน หรือ พระเจ้าองค์ใด ที่จะมา ดลบันดาล ให้เราเป็นนั้นเป็นนี้ได้หรอก นอกจากกรรม ๓ อย่าง ในอดีต หรือในปัจจุบัน ที่เรากระทำขึ้นมาเอง ได้มาส่งผล ให้เราได้ดีมีสุข หรือมี ทุกข์ในปัจจุบันนี้ กรรม ๓ อย่างที่ว่านี้ คือ กาย วาจา ใจ หากเราคิดแต่สิ่งดีๆ พูดแต่สิ่งดีๆ มีสาระ การกระทำ ก็กระทำแต่กรรมดี สั่งสมแต่กรรมดี ผู้ที่เป็นเจ้ากรรมนายเวรของเรา คือ กรรมดี ของเรา ก็จะนำพาเราให้ไปพบแต่คนดีๆ พบแต่สิ่งดีๆ ในชีวิต ชีวิตของเรา จึงพบแต่ความสุข ความเย็นกายเย็นใจ ความเจริญในชีวิต และทรัพย์สิน แต่ทว่า หากใครเกิดมา ไม่รู้จักรักษาศีล รักษาธรรม ได้แต่สั่งสมกรรมชั่ว กรรมเลว ไม่รู้จัก บาป บุญ คุณ โทษ เกิดมาได้แต่ ก่อกรรมทำเข็ญ ทำให้พ่อแม่ หรือผู้อื่น สัตว์อื่น ได้รับความเดือดร้อน

โดย กลอย [6 มี.ค. 2547 , 23:04:15 น.] ( IP = 203.170.151.179 : : )

สลักธรรม 3 เจ้ากรรมนายเวรของเขา คือ ผลแห่งการกระทำกรรมชั่ว ของเขานั้นแหละ จะนำพาเขา ไปสู่ทิศทางที่ต่ำ ที่เลว ชีวิตของเขา จึงได้พบแต่ความเดือดเนื้อร้อนใจ ได้รับความทุกข์ทรมาน ทั้งร่างกาย และจิตใจ หรือบางที ทำเอาชีวิตของเขา ถึงตายก็มี ดังเรื่องของนายสุธน พิมสุนนท์นี้ก็เหมือนกัน หลังจากที่เขาก่อกรรม ทำเข็ญกับเจ้าอีกา จนถึงตาย ในคราวนั้นแล้ว อีก ๒ ปีต่อมา คือปลายปี ๒๕๐๙ นั้นเอง เจ้ากรรมนายเวร ก็ได้มาทวงถาม เอาความเจ็บปวด และความตายจากเขา คืนมาบ้าง คือในปีนั้น หลังจากที่เขาตรากตรำ ทำไร่ ทำนา ช่วยพ่อแม่ จนเสร็จหมดทุกอย่างแล้ว เขาก็ได้ไปช่วย ทำการนวดข้าว ตีข้าว ช่วยเพื่อนบ้าน ตามประสาหนุ่มๆทั่วไป แต่แล้วเขาก็ เกิดล้มป่วยลง เขาบอกอาการป่วย กับผู้เป็นพ่อและแม่ว่า "พ่อครับ วันนี้ไม่รู้ว่าผมเป็นอะไร รู้สึกเจ็บขัดที่ หน้าอก และผมก็เจ็บ ที่ลำคอด้วย มันเหมือนมีใคร เอาเหล็กแหลมๆ มาทิ่มแทง ผมรู้สึกเจ็บเหลือเกินครับพ่อ" พ่อและแม่จึงได้พาเขาไปหาหมอที่โรงพยาบาลขอนแก่น แต่พอให้หมอตรวจ ดูอาการเจ็บปวดนั้นแล้ว กลับไม่พบสาเหตุใดๆเลย คุณหมอ จึงให้ยาแก้ไข้ แก้ปวดมาทาน แล้วก็ให้กลับ มารักษาตัวอยู่ที่บ้าน หลังจากได้ยามาทานแล้ว อาการเจ็บที่ลำคอ และเจ็บขัดที่หน้าอก ก็ไม่ดีขึ้นมาเลย พ่อจึงไปหาหมอพระ ให้ตรวจดวงชะตาให้ พระท่านเลยทักว่า "อาการเจ็บป่วยคราวนี้ เกิดจาก แรงกรรมของเขา ที่เคยทำกรรม เอาไว้กับอีกา ที่โยมเล่าให้อาตมาฟังนั้นล่ะ ทำพิธีตัดกรรม ตัดเวรแล้วก็จะหายหรอก" ให้พระตัดกรรมตัดเวรแล้ว อาการของเขา ก็ไม่ดีขึ้นมาเลย มีแต่ทรงกับทรุด หมอ...ยาสมุนไพร ก็หามารักษา ทั้งฝน ทา และฝนให้กิน อาการก็ไม่ดีขึ้นมาเลย เวลาเจ็บปวดมากๆ เขาจะดิ้นทุรนทุราย แล้วเอามือมาจับที่ลำคอ และหน้าอก พูดด้วยเสียงสั่นเครือว่า "พ่อครับ แม่ครับ ช่วยดึงไม้ ที่ปักอยู่ที่อก และลำคอของผมออกด้วยครับ ผมเจ็บครับ" ทั้งๆที่ผู้เป็นพ่อดูแล้ว ก็ไม่มีอะไรเลย

โดย กลอย [6 มี.ค. 2547 , 23:05:44 น.] ( IP = 203.170.151.179 : : )

สลักธรรม 4 บางครั้งในเวลาเขาเจ็บปวดมากๆ เขาก็จะกางขากางแขนออก แล้วแหงนหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้า ปากก็จะร้อง อย่างเจ็บปวดว่า ""อา! อา! อา!" ฟังดูคล้ายๆ เสียงของอีการ้อง เขานอนป่วย ด้วยความทุกข์ทรมานอยู่ที่บ้าน เป็นเวลาเดือนกว่าๆ สุดที่ผู้เป็นพ่อและแม่ จะหาหมอ มาเยียวยารักษา เขาเจ็บคอ และเจ็บขัดที่หน้าอก จนกินข้าวปลาอาหารไม่ได้ สุดท้าย ก็ตายลงอย่างทรมาน เป็นที่สุด เมื่อเขาตายไปแล้ว อาตมาก็คิดว่า เขาตายเพราะกรรมของเขาเอง ที่เขาฆ่าอีกาแบบ พิสดาร จนกามันตาย แบบทรมานที่สุด ผลแห่งกรรมของเขา ที่กระทำในครั้งนั้น จึงส่งผลมา ให้เขาต้องมาตายแบบทรมาน เหมือนกับเจ้าอีกา ในครั้งนั้นเอง นี้แหละพระท่านว่า "ให้ทุกข์แก่ท่าน ทุกข์นั้นย่อมมาถึงตัวล่ะ" หลวงตาขุ่ย กล่าวกับผู้เขียน ในที่สุด ......... ..แล้วท่านที่มาอ่านละคะเชื่อเรื่องนี้ไหม?

โดย กลอย [6 มี.ค. 2547 , 23:06:54 น.] ( IP = 203.170.151.179 : : )

สลักธรรม 5 เชื่อเรื่องกรรมและอำนาจกรรมค่ะ ..แต่ต้องมีการอธิบายเพิ่มเติมในบางส่วนในเรื่องที่ยกมานี้..ว่าสามารถเป็นไปได้ด้วยเหตุใด ..ขอบคุณมากนะคะที่นำมาให้ขบคิด

โดย น้องกิ๊ฟ [7 มี.ค. 2547 , 17:50:03 น.] ( IP = 169.210.5.59 : : )

สลักธรรม 6 น้องกิ๊ฟคะ ตามดูการตอบคำถามที่ผ่านๆมาคิดว่าน้องกิ๊ฟเป็นคนที่มีแววพอใช้ทีเดียวแต่ว่าความรู้ยังน้อย อธิบายไม่ค่อยดี ลองกลับไปเรียนให้มีพื้นฐานมากกว่านี้ก่อนดีกว่า เห็นว่ายังเรียนไม่จบหลักสูตร อย่าเพิ่งใจร้อนออกมาทำงานยากอย่างนี้เลย จะทำให้ลานนี้เสียชื่อเปล่าๆ เชื่อพี่เถอะนะน้องกิ๊ฟ

โดย พี่กิ๊ฟ [8 มี.ค. 2547 , 10:59:18 น.] ( IP = 203.150.14.161 : : 203.113.67.36 )

สลักธรรม 7 สวัสดีครับทุกๆท่าน ทั้งผู้ถามคือคุณกลอย ที่นำเรื่องมาลง แล้วทิ้งท้ายว่า...... แล้วท่านที่มาอ่านละคะเชื่อเรื่องนี้ไหม? และน้องกิ้ฟผู้ทำหน้าที่รับผิดชอบกระดานตอบปัญหาธรรมะแห่งนี้ท่านหนึ่ง ผู้ที่เสียสละมาตลอดในการนำเรื่องราวที่จะชักชวนให้ผู้อื่นเกิดกุศลจิตมาเสนอตลอดเวลาที่ผ่านมาจนกระทั้งปัจจุบัน พี่เณรขออนุโมทนาครับ ส่วนผู้ที่ใช้นามปากกาว่า ..พี่กิ้ฟ...นั้นในฐานะที่ท่านเองก็ไม่ได้แสดงฝีมือว่าเชียวชาญในธรรมให้เห็นเลย.. แต่คุณกลับมาวิจารณ์ผู้อื่นว่า.. ผู้นั้นผู้นี้ เรียนไม่จบหลักสูตร จึงอยากถามว่า แล้วคุณละครับจบยังก็คงยังแน่นอน ดังนั้นคุณควรจะมองเจตนาที่เกิดขึ้นจากจิตเป็นกุศลจะดีกว่านะครับ อย่าทำลายน้ำใจคนดีๆกันเลย ทุกวันนี้โลกนี้ก็แล้งน้ำใจกันมากแล้ว อย่ามาลดปริมาณคนดีและเพิ่มปริมาณคนแล้งน้ำใจเลยครับ..ถือว่าขอร้องแล้วกันถ้าผมเห็นว่าการทำไปแล้ว น้องๆพี่ๆของผมที่นี้จะต้องทุกข์ใจมากกว่าที่เป็นอยู่ผมคงจะปิดลานละครับเพราะ ....คิดว่าจะได้ช่วยยุติอกุศล คือบาปของพวกที่ไร้น้ำใจไม่ให้ก่อกรรมชั่วมากไปกว่านี้ละครับ

โดย พี่เณรชิต [8 มี.ค. 2547 , 15:03:37 น.] ( IP = 203.107.206.59 : : )

สลักธรรม 8 สวัสดีค่ะน้องกิ้ฟ ( คุณอาภา เที่ยงธรรม ) ที่นับถือค่ะ ต้องขอขอบพระคุณอย่างมากที่เสียสละความสุขส่วนตัวมาตลอดที่มาร่วมทำงานเป็นคณะกรรมการท่านหนึ่งของมูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิเพื่อช่วยเหลือประชาชน ซึ่งเป็นการทำงานที่ยากยิ่งดั่งเช่นท่านอาจารย์บุญมี เมธางกูร ท่านเตือนพี่เสมอว่า.... การทำงานกับคนหมู่มากย่อมต้องพบกับปัญหามากมายแน่นอน ดังนั้นเราต้องอาศัยความอดทนจึงจะต่อสู้กับอุปสรรคต่างๆได้ และถ้าไม่มีอุปสรรคที่ใดที่นั้นไม่สามารถจะสร้างบารมีได้ สักครู่ท่านอาจารย์วิชิต ได้บอกให้มาดูในกระทู้นี้ค่ะ พอทราบก็คิดว่าอยากจะให้กำลังใจอย่างมากเพราะทราบว่าเป็นใครๆก็หมดกำลังใจแน่ถ้าพลาดท่าให้กิเลสล้อมใจ แต่ก็ไม่มีสิ่งใดจะดีเท่านำคำของคุณพ่อที่เคยสอนพี่ไว้มาบอกน้องค่ะ และมั่นใจว่า กาลเวลาที่ผ่านมานั้นได้ทำให้ใจของน้องกิ้ฟมีเกาะป้องกันพอที่จะอดทนต่อไปได้นะคะน้อง..เชื่อพี่ต้อยนะคะว่า.. ขันติธรรมยับยั้ง จิตนา ทนต่อเสียงนินทา จาบจ้วง แม้ใครกล่าววาจา ที่ส่อ เสียดนา หนักแน่นต่อเสียงท้วง ท่อถ้อยเบาความ สาธุชนย่อมแก้ สิ่งผิด เรียกว่าเป็นบัณฑิต ที่แท้ ชนใดที่ปกผิด ความชั่ว ตนนา มิใช่บัณฑิตแล้ ย่อมแพ้ภัยตน ด้วยความเข้าใจค่ะ .พี่ต้อย.

โดย อ.บุษกร เมธางกูร [8 มี.ค. 2547 , 15:25:53 น.] ( IP = 203.107.206.59 : : )

สลักธรรม 9 สวัสดีค่ะ..คุณพี่กิ๊ฟ ขออภัยที่ทำให้ไม่ถูกใจนะคะ ก้าวแรกๆ ก็คงไม่สวยงามประทับใจกรรมการ เท่ากับผู้ที่คร่ำหวอดอยู่บนเวทีหรอกค่ะ หวังว่าคงให้โอกาสที่จะมีก้าวต่อไปบ้างนะคะ และก็จะพยายามศึกษาเล่าเรียนให้แตกฉาน เพื่อที่จะไม่ผิดพลาดอีกค่ะ..และเพื่อให้งานที่มีค่าในลานธรรมแห่งนี้ไม่เสียหายไปค่ะ สวัสดีค่ะ...พี่เณรชิต ขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่งค่ะที่ให้ความคุ้มครองและกำลังใจ ไม่เป็นไรหรอกค่ะกับคำวิจารณ์นี้ ไม่ใช่ไม่รู้สึกอะไร...รู้สึกมากมาย... โดยเฉพาะการย้อนกลับมาดูตนเองถึงความพร้อม บางทีคำวิพากษ์วิจารณ์ก็เป็นสิ่งที่เราต้องยอมรับนะคะ แม้ว่ามันจะรับได้ยากสักนิด... แต่ก็คงจะนำไปสู่การปรับปรุงพัฒนาที่ดีขึ้นกว่านี้ค่ะ หน้าลานธรรมแห่งนี้เป็นหน้าที่ให้งานอันเป็นที่รัก และมีค่ายิ่ง...ทำให้มีโอกาสเรียนรู้หลายๆอย่าง โดยเฉพาะของอารมณ์ที่แตกต่างของแต่ละคน กราบขอบพระคุณมากค่ะพี่เณรชิตที่ให้กำลังใจในวิกฤตนี้ สวัสดีค่ะพี่ต้อย ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงในคำแนะนำและกำลังใจค่ะ ความอดทน...คงเป็นพาหนะอย่างเดียวที่ทำให้ผ่านอุปสรรคนี้ไปได้ โชคดีนะคะที่ได้รู้จักกับพี่ต้อย จึงมีพี่ต้อยเป็นตัวอย่างของความอดทน ให้เรียนรู้..และทำความรู้จัก หากคำแนะนำนี้ออกจากปากผู้อื่น ก็คงได้แต่คิดว่า เป็นเพียงคำปลอบใจเท่านั้น แต่เมื่อออกจากปากของผู้ที่เคยฝึกฝนความอดทนไว้อย่างมากมาย และเป็นเยี่ยงอย่างให้รับรู้อยู่แก่ใจเสมอ คำๆนี้จึงเป็นเสมือนทางแก้ไขปัญหาที่ถูกต้อง เป็นเหมือนการเพิ่มพลังให้ไม่ท้อถอยค่ะ จะพยายามสร้างเกราะป้องกันตนให้ได้อย่างปลอดภัยค่ะพี่ต้อย แม้ว่าจะยากอยู่ไม่น้อย กราบขอบพระคุณในความเข้าใจค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [8 มี.ค. 2547 , 16:35:22 น.] ( IP = 203.146.170.86 : : )

สลักธรรม 10 จ๊ากก!!!!!ทำไมถึงพูดอย่างนั้นละคุณพี่ว่าน้องกิ้ฟแก่เรียนยังไม่จบ..แต่ถึงอย่างนั้นไม่ได้หมายถึงว่าคนที่จบจะมาตอบคำถามได้ หรือตอบได้ก็ไม่ใช่มีเหตุมีผลที่ถูกตรงเสมอนะคร๊าบบบ มานี่ดีว่ามามะ..มาดูเกรดที่น้องกิ้ฟได้ทำไว้ครั้งล่าสุด..ว่าได้เท่าไหร่..และลองไปสอบถามได้เลยนะครับผมว่าน้องกิ้ฟเคยไปโรงเรียนเข้าห้องเรียนสักครั้งเดียว..เพียงครั้งเดียวนะ?..ถามใครๆได้นะว่าเคยหรือไม่ ฮะๆๆๆๆมาดูนะครับที่..รหัส .. 1-2853...ครับคุณพี่ ผลสอบพระอภิธรรม ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2546 อภิธรรมโชติกะวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ชั้น มัชฌิมอาภิธรรมิกะตรี http://aphidham.mcu.ac.th/

โดย ฮิเดชิ [9 มี.ค. 2547 , 07:41:34 น.] ( IP = 203.107.205.58 : : )

[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด