มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


เก็บตก..จากวัยเรียน





จำได้แม่นยำทีเดียวว่า..
สมัยที่เรียนหนังสืออยู่ชั้นมัธยมต้น
ตนเองเป็นเด็กนักเรียนประเภทไปกลับ
ซึ่งในโรงเรียนนั้นก็มีนักเรียนประจำซึ่งต่างก็
ถูกคัดมาจากจังหวัดต่างๆส่งมาเรียน
เพื่อนๆที่เป็นนักเรียนประจำเก่งมากแทบทุกคน

ทำอะไรได้ก่อนนักเรียนพวกไปกลับเสมอ
ด้วยเพราะนอน กิน เรียน อยู่ที่โรงเรียน
มีคุณครู มีเพื่อนๆที่เป็นเหตุให้พากันอ่านหนังสือ
มีโอกาสสอบถามและใกล้ชิดครูอาจารย์มากกว่า


แต่สำหรับชีวิตข้าพเจ้ามีคุณพ่อที่เก่งที่สุดในโลก..ทำให้ผลการเรียนนั้นไม่แพ้ใครเลยเช่นกัน

มิหนำซ้ำ..ข้าพเจ้ายังได้มีโอกาสช่วยเหลือเพื่อนๆ
ด้วยการรับฝากซื้อของที่เพื่อนๆต้องการบางวันกระเป๋าหนังสือที่หนักอยู่แล้วด้วยสมุดและตำราเรียนและผ้าแดงยังต้องอัดแน่นไปด้วยของที่เพื่อนๆฝากซื้อ มีสมุด มีโบว์ มีดินสอสี และรวมถึงขนมแถวร้านท่าพระจันทร์

โดย บุษกร เมธางกูร [8 มี.ค. 2547 , 16:21:22 น.] ( IP = 203.107.206.59 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]


  สลักธรรม 1

ทุกวิชาที่เรียนนั้น พวกเราทุกคนต่างใช้ความพยายามอย่างมากที่จะทำคะแนนให้มากที่สุดในเวลาสอบ ข้าพเจ้าเองก็เป็นความหวังหนึ่งคนด้วยของพรรคพวกเพื่อนๆ..

ท่านคงไม่ทราบแน่ถ้าข้าพเจ้าไม่ขยายความที่ว่า...ทำไมจึงใช้คำว่าพรรคพวก สิ่งนั้นก็ได้แก่พวกไปกลับ และพวกนักเรียนประจำนั่นเองคะ

เราจะแข่งกันเพื่อชนะตรงนี้เท่านั้น.. แต่ไม่ได้คิดจะหาคะแนนที่ดีเพื่อตนเองเลยคะ เพราะถือว่าเป็นธรรมเนียมของเราที่จะต้องสู้กันเพื่อศักดิ์ศรี ระหว่าง นักเรียนไปกลับ กับนักเรียนประจำ..

และต่างก็ผลัดกันเป็นฝ่ายชนะบ้างแพ้บ้างตามระเบียบค่ะ การประลองฝีมือมีมาตั้งแต่แรกเริ่มเข้าเรียนจนจบ น่าหัวเราะดีนะคะเมื่อมีโอกาสนึกไปในเรื่องเก่าๆครั้งยังเยาว์วัย ซึ่งอายุนั้นยังไม่เจริญพอที่จะเป็นสถานที่ตั้งมั่นแห่งทิฐิมานะ

โดย บุษกร เมธางกูร [8 มี.ค. 2547 , 16:39:48 น.] ( IP = 203.107.206.59 : : )


  สลักธรรม 2

และทุกครั้งที่นักเรียนฝ่ายไปกลับ ได้คะแนนนำนักเรียนไปมาจะทำให้พรรคพวกล้วนดีใจมากๆ แม้บางคนที่เกือบตก คือผลการสอบนั้นได้แค่ 50.86 % แต่ก็ดูเหมือนเราได้ที่หนึ่งทุกๆคนเลยคะ..สนุกจังชีวิตนักเรียน

ข้าพเจ้าได้เล่าบอกกล่าวคุณพ่อเสมอ ชีวิตในโรงเรียน ในห้องเรียน ท่านคะคุณพ่อท่านเองก็สนุกด้วยเสมอ ท่านคอยลุ้นนักเรียนไปกลับไม่น้อยไปกว่าข้าพเจ้าเลยคะ

วันประกาศผลสอบ ถ้าท่านไปด้วยท่านจะไปยืนใกล้พอทราบว่าคนได้ที่ 1 นั้นเป็นนักเรียนไปกลับ ท่านก็จะไชโยเสมอคะ แต่ถ้าเป็นนักเรียนประจำได้ที่หนึ่งท่านก็ยังไชโยอีกเช่นกัน


แต่ทว่าครั้งใดที่ท่านไม่ได้ไปด้วยในวันประกาศผลสอบ พอข้าพเจ้ากลับถึงบ้าน ท่านจะรีบถามเลยว่าไปกลับชนะไหมลูก น่าขำดีนะคะ ท่านอยากทราบกว่าผลสอบที่ข้าพเจ้าได้มาเสียอีกคะ

โดย บุษกร เมธางกูร [8 มี.ค. 2547 , 16:58:09 น.] ( IP = 203.107.206.59 : : )


  สลักธรรม 3

ข้าพเจ้าเคยซักถามคุณพ่อหลายครั้งว่า คุณพ่ออยู่ข้างใครแน่ คำตอบของคุณพ่อนั้นคือ..พ่ออยู่ข้างฝ่ายชนะ..คุณพ่อตอบอย่างนี้คะ

และก็ซักถามต่อนะคะว่า เพราะเหตุใดละคะ ? คำตอบที่ได้ก็คือ..

การแข่งขันที่ลูกและเพื่อนๆกระทำอยู่นั้น เป็นการแข่งทำความดี คนขยันเอาใจใส่ ไม่ท้อไม่ขี้เกียจก็ต้องชนะเป็นธรรมดา พ่อจึงชอบคนชนะเสมอ เพราะว่าเขานั้นขยันในหน้าที่ตนเองดี ..นี่คือเหตุผลที่ได้รับคำตอบจากคุณพ่อคะ

วันเวลาได้ผ่านไปจนกระทั่ง ข้าพเจ้าต้องมายืนข้างๆคุณพ่อเพื่อแข่งขันกับพวกเข้าใจพระพุทธศาสนาแบบผิดๆ โดยเฉพาะพระอภิธรรมปิฎก ...

การต่อสู้นั้นมีมากมายหลายด้านจริงๆ ไหนจะมาจากพวกที่มีความเห็นผิดว่า พระอภิธรรมไม่ใช่พุทธพจน์ ไหนจะพวกหนังสือพิมพ์ที่คอยโจมตี และอุปสรรคอีกนานัปการ..

โดย บุษกร เมธางกูร [8 มี.ค. 2547 , 17:08:35 น.] ( IP = 203.107.206.59 : : )


  สลักธรรม 4

การต่อสู้ในวัยโตของข้าพเจ้านั้น เต็มไปด้วยเสียงเตือนทั้งภายนอกและภายในตลอดมา เสียงของคุณพ่อที่คอยเตือนว่า อดทนนะลูก เพื่อประชาชนจะได้ไม่หลงทาง อดทนนะลูกเพื่อสร้างบารมีธรรม...และเสียงสั่งใจตนเองที่ข้าพเจ้าต้องสะกดใจให้กระทำงานทุกๆอย่างที่คุณพ่อท่านตั้งใจยิ่งเพื่อประชาชน..

ไม่มีเสียงไชโย ไม่มีคำชื่นชม ไม่มีการเอาใจ เหมือนที่ข้าพเจ้าได้ยินตอนเด็กๆอีกเลย

แต่เป็นคำบอกกล่าวที่จริงจัง และการกระทำที่เป็นไปโดยไม่คิดถึงสิ่งที่จะต้องได้รับ นั่นคือ..สมบัติ..ที่คุณพ่อมอบให้โดยที่ข้าพเจ้าเองได้ซึมซับรับมาจนทุกวันนี้

โดย บุษกร เมธางกูร [8 มี.ค. 2547 , 17:18:56 น.] ( IP = 203.107.206.59 : : )


  สลักธรรม 5

สิ่งที่ข้าพเจ้าเก็บตกจากใจมาเล่านี้ เพียงเพื่อหวังเป็นแนวทางในการต่อสู้กับชีวิตนะคะ ซึ่งจะสะท้อนให้เห็นว่า..การที่เราจะทำอะไรต้องรอบคอบ คิดเป็น ดังเช่นเสียงไชโย ในคุณความดี ความขยัน แม้ว่าเขานั้นจะเป็นผู้อื่นก็ตาม ขึ้นชื่อว่า คนดีแล้ว คุณพ่อท่านสอนเสมอว่า ต้องยินดีกับเขาด้วยความจริงใจ และมีจุดยืนที่หนักแน่นกํบคำว่า ดี ให้ได้

แหละถ้าต้องทำงานใหญ่ และเป็นงานที่ค้ำจุนพระธรรมแล้ว ต้องอดทนเสมอ และต้องเห็นความสำคัญที่มีค่าเกินชีวิตตน และอารมณ์ตนเสมอ

นี้แหละคะของฝากจากใจจริงคะ

โดย บุษกร เมธางกูร [8 มี.ค. 2547 , 17:29:51 น.] ( IP = 203.107.206.59 : : )


  สลักธรรม 6

มารับของฝากจากใจ
สนุกไปกับชีวิตที่เล่า ได้แง่คิดมากมายในคำอธิบาย
ขอบพระคุณค่ะอาจารย์

โดย น้องกิ๊ฟ [8 มี.ค. 2547 , 20:53:54 น.] ( IP = 202.129.12.38 : : )


  สลักธรรม 7

เป็นของฝาก...ที่ให้อดทนในการทำความดี
โดยเฉพาะงานทางด้านพระพุทธศาสนา
เพื่อที่จะช่วยกันค้ำจุน พระธรรม ต่อไปนานๆ
ขอบพระคุณค่ะ

โดย เซิ่น [8 มี.ค. 2547 , 21:15:34 น.] ( IP = 169.210.26.85 : : )


  สลักธรรม 8

มาเรียนรู้ชีวิตท่านอาจารย์ค่ะ มีทั้งเรื่องสนุกและได้อะไรจากคำของพ่อด้วยค่ะ ถ้าย้อนเวลาได้ขออยู่ในกลุ่มด้วยนะคะ

โดย น้องอุ๊ [8 มี.ค. 2547 , 21:17:12 น.] ( IP = 203.209.111.73 : : )


  สลักธรรม 9

อ่านแล้วนึกว่าตัวเองเป็นเด็ก นึกถึงสมัยก่อนเหมือนกัน
คุณดอกแก้วรักพระอาจารย์มากนะครับ และท่านก็เก่งจริงๆ

เดี๋ยวนี้ก็มีคนรักลูกสาวอาจารย์มาก อย่างหนึ่งก็คือการที่คุณดอกแก้วไม่ถือโกรธใคร ทำให้คุณดอกแก้วเป็นตัวอย่างที่พิสูจน์ว่าพระธรรมทำคนให้มีจิตใจสูง
การแข่งขันต้องยอมรับความพ่ายแพ้ด้วย ผมแข่งกีฬาหลายอย่าง ชนะบ้าง แพ้บ้างแต่ก็สนุก มีเพื่อนมาก รู้จักคนดี

โดย ใจเป็นธรรม [9 มี.ค. 2547 , 06:00:27 น.] ( IP = 203.145.22.18 : : )


  สลักธรรม 10

สวัสดีค่ะคุณอาใจเป็นธรรม…ที่นับถือ


ขอบคุณมากค่ะที่ให้เวลามาอ่านสิ่งที่ดอกแก้วเขียนเล่าไว้สมัยเด็กๆ
และจารึกไว้ด้วยอักษรที่แสนจะทำให้ดอกแก้วปลื้มใจมากๆเลยคะ ตรงที่คุณอากล่าวว่า..


ท่านก็เก่งจริงๆ..หมายถึงท่านพระอาจารย์บุญมี ซึ่งท่านเป็นคุณพ่อของดอกแก้วค่ะ..ใช่จริงๆคะคุณอาคุณพ่อท่านเก่งมากๆมากที่สุดในจิตใจของดอกแก้วเลยค่ะ ท่านเป็นฮีโร่ผู้เดียวสำหรับดอกแก้วเลยนะคะคุณอาขา..ดอกแก้วสัญญากับคุณพ่อและรักษาสัญญามาจนทุกวันนี้คะ สัญญานั้นก็คือ..

จะขอเดินตามพ่อไม่ท้อถอย
รักษารอยคุณค่ามหาศาล
ของพ่อที่ฟันฝ่ามานมนาน
แม้นวายปราณก็ตั้งจิตมิคิดกลัว

กุศลในปัจจุบันที่สรรค์สร้าง
โปรดส่องทางแจ่มจรัสรัศมี
ให้การงานที่ฉันทำลุล่วงดี
เป็นสักขียืนยัน "กตัญญู"..



โดย ดอกแก้วค่ะ [9 มี.ค. 2547 , 09:54:35 น.] ( IP = 203.107.206.125 : : )
[ 1 ] [ 2 ][ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org