ถามตอบในพระไตรปิฎกเล่ม ๑๔ ข้อ ๘๒๙ - ๘๓๕

---

๗. สฬายตนวิภังคสูตร (๑๔๙) . http://84000.org/tipitaka/pitaka2/v.php?B=14&A=10555&Z=10674 [๘๒๙] พ. ก็ธรรมที่ควรกำหนดรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งเป็นไฉน? .           -พ. อุปาทานขันธ์ ๕ . พ. ก็ธรรมที่ควรละด้วยปัญญาอันยิ่งเป็นไฉน? .           -พ. คืออวิชชาและภวตัณหา . พ. ก็ธรรมที่ควรเจริญด้วยปัญญาอันยิ่งเป็นไฉน? .           -พ. คือสมถะและวิปัสสนา . พ. ก็ธรรมที่ควรทำให้แจ้งด้วยปัญญาอันยิ่งเป็นไฉน? .           -พ. คือวิชชาและวิมุตติ . จบ สฬายตนวิภังคสูตร ที่ ๗ .

โดย แววตะวัน [20 มี.ค. 2547 , 00:49:34 น.] ( IP = 169.210.4.17 : : )

สลักธรรม 1 ๘. นครวินเทยยสูตร (๑๕๐) . http://84000.org/tipitaka/pitaka2/v.php?B=14&A=10675&Z=10782 [๘๓๓] พระผู้มีพระภาคได้ตรัสกะพราหมณ์คฤหบดีชาวบ้านนครวินทะว่า . ถ้าปริพาชกเจ้าลัทธิอื่นถามท่านทั้งหลายว่า สมณพราหมณ์เช่นไร ไม่ควรสักการะ ท่านทั้งหลายพึงพยากรณ์อย่างนี้ว่า สมณพราหมณ์เหล่าใดยังมีความกำหนัด ความขัดเคือง ความลุ่มหลงในรูปที่รู้ได้ด้วยจักษุ ไม่ไปปราศแล้ว ยังมีจิตไม่สงบภายใน ยังประพฤติลุ่มๆ ดอนๆ ทางกาย ทางวาจา ทางใจอยู่ สมณพราหมณ์เช่นนี้ ไม่ควรสักการะ นั่นเพราะเหตุไร? .           -พ. เพราะว่าแม้พวกเราก็ยังมีความกำหนัด ความขัดเคือง ความลุ่มหลงในรูปที่รู้ได้ด้วยจักษุ ไม่ไปปราศแล้ว ยังมีจิตไม่สงบภายใน ยังประพฤติลุ่มๆ ดอนๆ ทางกาย ทางวาจา ทางใจอยู่ .           ก็เมื่อเราทั้งหลายไม่เห็นแม้ความประพฤติสงบของสมณพราหมณ์พวกนั้นที่ยิ่งขึ้นไป ฉะนั้นท่านสมณพราหมณ์เหล่านั้น จึงไม่ควรสักการะ . [๘๓๔] พ. ถ้าปริพาชกเจ้าลัทธิอื่นถามท่านทั้งหลายอย่างนี้ว่า . สมณพราหมณ์เช่นไรควรสักการะ ท่านทั้งหลายพึงพยากรณ์ว่า สมณพราหมณ์เหล่าใด ไปปราศความกำหนัด ความขัดเคือง ความลุ่มหลงในรูปที่รู้ได้ด้วยจักษุแล้ว มีจิตสงบแล้วภายใน ประพฤติสงบ ทางกาย ทางวาจา ทางใจอยู่ สมณพราหมณ์เช่นนี้ควรสักการะ นั่นเพราะเหตุไร? .           -พ. เพราะว่าแม้พวกเรายังมีความกำหนัด ความขัดเคือง ความลุ่มหลงในรูปที่รู้ได้ด้วยจักษุ ไม่ไปปราศแล้ว ยังมีจิตไม่สงบภายใน ยังประพฤติลุ่มๆ ดอนๆ ทางกาย ทางวาจา ทางใจอยู่ .           ก็เมื่อเราทั้งหลายเห็นแม้ความประพฤติสงบของสมณพราหมณ์พวกนั้นที่ยิ่งขึ้นไป ฉะนั้น ท่านสมณพราหมณ์เหล่านั้น จึงควรสักการะ .

โดย แววตะวัน [20 มี.ค. 2547 , 00:52:51 น.] ( IP = 169.210.4.17 : : )

สลักธรรม 2 [๘๓๕] พ. ถ้าปริพาชกเจ้าลัทธิอื่นถามท่านทั้งหลายว่า . ก็อาการและความเป็นไปเช่นไร จึงเป็นเหตุให้พวกท่านกล่าวว่า ท่านเหล่านั้นเป็นผู้ปราศจากราคะ ( โทสะ โมหะ ) แล้ว หรือปฏิบัติเพื่อนำปราศราคะ ( โทสะ โมหะ ) แน่? .           -พ. ท่านทั้งหลายพึงพยากรณ์ว่า ท่านเหล่านั้นย่อมเสพเฉพาะเสนาสนะอันสงัด คือ ป่าดงเป็นที่ไม่มีรูปอันรู้ได้ด้วยจักษุ ซึ่งคนทั้งหลายเห็นแล้วๆ จะพึงยินดีเช่นนั้นเลย . ( เสียง กลิ่น รส โผฏฐัพพะก็เช่นกัน ) . จบ นครวินเทยยสูตร ที่ ๘ . ขอบคุณที่สนใจอ่านครับ.

โดย แววตะวัน [20 มี.ค. 2547 , 00:53:54 น.] ( IP = 169.210.4.17 : : )

สลักธรรม 3 ขอบคุณและอนุโมทนาค่ะ

โดย พี่ดา [22 มี.ค. 2547 , 09:46:30 น.] ( IP = 203.118.81.130 : : )

สลักธรรม 4 ขอบคุณในความเอื้อเฟื้อของคุณแววตะวันนะคะ ที่กรุณานำบทธรรมที่มีค่า และเป็นสิ่งที่พวกเรากำลังศึกษามาฝากให้เสมอ

โดย น้องกิ๊ฟ [30 มี.ค. 2547 , 20:09:48 น.] ( IP = 202.129.45.195 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด