..น่าอ่าน - น่าคิด--

---

น้ำใสในลำธาร ละลายไหลมาจากหิมะอันปกคลุมยอดเขาสูงไกลออกไป ณ ที่นี้ มันกรากกระทบโขดหิน ฟองฝอยสาดซ่าสู่อากาศ เป็นประกายในแดดอ่อนรุ่งอรุณ วันใหม่มาถึงแล้ว.... สรรพชีพเพิ่งตื่นจากความหลับ นกยังไม่ร้อง มีแต่เสียงน้ำซัดเซาะโขดผาดังซ่า ฟ้าสีครามอ่อนไม่มีเมฆ ไม้ใหญ่ยืนต้นเรียงรายเหนือพื้นหญ้าราบริมธาร กิ่งก้านแผ่นิ่ง ใบไม้ไหวน้อยๆ ในสายลมอ่อน ต้องแสงอรุณเป็นสีเขียวเรืองวาววับงามจับตา ผีเสื้อตัวหนึ่งเกาะกิ่งไม้นิ่ง อาบเอิบแสงแดดอุ่น อีกครู่หนึ่งก็โผบิน ปีกสะท้อนทอแสงอรุณเป็นประกายดังทองเปลว ธรรมชาติเปล่งสำเนียงปราโมทย์ รับอุบัติกาลแห่งวันใหม่ ชีวิตใหม่เริ่มแล้ว... หลังจากความตายของวันวาน ผีเสื้อตัวหนึ่งเกาะกิ่งไม้นิ่ง อาบเอิบแสงแดดอุ่น อีกครู่หนึ่งก็โผบิน ปีกสะท้อนทอแสงอรุณเป็นประกายดังทองเปลว ธรรมชาติเปล่งสำเนียงปราโมทย์ รับอุบัติกาลแห่งวันใหม่ ชีวิตใหม่เริ่มแล้ว... หลังจากความตายของวันวาน

โดย ฮิเดชิ [22 มี.ค. 2547 , 14:26:17 น.] ( IP = 203.170.159.163 : : )

สลักธรรม 1 สถานสงบในโลกลดลงทุกวันแต่พอยังค้นพบ ความสงัดในจิตเกิดได้ยากกว่านัก แม้สำเนียงภายนอกเงียบลง แต่เสียงภายในยังกึกก้องฟุ้งซ่านเต็มที่ จิตใจโลดแล่นตามสิ่งมาสัมผัส และแม้เมื่อภายนอกเลือนรางไปแล้ว จิตก็ยังขบเคี้ยวซากแห่งอดีต คือความทรงจำไม่ลดละ ความอยากแยกผู้อยากออกจากสิ่งอันน่าใคร่ เกิดการดิ้นรนโลดแล่นเข้าหา อัตตาเกิดขึ้น... กาลเวลาเกิดขึ้นเมื่อใด ความอยากสิ้นไป อัตตาและกาลเวลาย่อมไม่ปรากฎ ความสงัดแท้จริงเกิด เมื่อความอยากทั้งหลายสิ้นลง เพื่อการปรากฎของความสงัดอันยิ่ง จิตจะต้องถูกชะล้าง จากฝุ่นผงอันได้เกาะทับถมอยู่นานนับศตวรรษเสียก่อน ประสบการณ์แห่งอดีต ไม่ว่าปวดร้าวหรือหวานล้ำ หยาบหรือประณีตจำต้องปล่อยวาง จิตจะต้องปล่อยวางสิ่งทั้งหลายอันเคยใฝ่หา สร้างสมและยึดมั่นไว้ เป็นต้นว่าทรัพย์สาร อำนาจ ชื่อเสียงเกียรติคุณ สิ่งอันรักใคร่ ความรู้และแม้ความดีความชั่ว เราจะต้องผ่านความตาย แม้ชีพยังเต้นอยู่

โดย ฮิเดชิ [22 มี.ค. 2547 , 14:28:35 น.] ( IP = 203.170.159.163 : : )

สลักธรรม 2 ในความสงัดอันยิ่ง ชีวิตและความตายกลมกลืนกัน โลกและธรรมแยกไม่ออกจากกัน ชั่วขณะจิตปรากฎเป็นนิรันดร โดยผิวเผินดูคล้ายว่า.... การเปลี่ยนแปลงในสังคมมนุษย์และในโลก เป็นไปเพราะอำนาจแห่งสารวัตถุ พลังงานและสสาร.... ดำเนินบทบาททั้งในการสร้างและทำลายล้าง ก่อให้เกิดความสุขและทุกข์แก่มวลมนุษย์และสัตว์ แท้จริงนั้น.... จิตเป็นผู้สร้างและทำลายความดีความชั่ว แผนการ อุดมคติ ลัทธิ ความเชื่อ และศาสนา เกิดในจิต... ทุกข์และสุขในโลกจึงอุบัติขึ้นจากจิต จิตเหมือนวานร ไม่ชอบนิ่งไม่อยู่สุข จับต้องลูบคลำอารมณ์อยู่เสมอ คิดซ้ำแล้วซ้ำอีกทั้งที่พอใจและไม่พอใจ ฟุ้งซ่านโลดไปมา งุ่นง่านพลุ่งพล่าน ผูกมัดไว้ก็ดิ้นรนไม่ยอมหยุด เมื่อหมดแรงเข้าก็ซบเซาหาวนอนทันที จิตถือเอาซากแห่งอดีตเป็นอาหาร สร้างอนาคตขึ้นจากภูตแห่งอดีต สิ่งทั้งหลายที่จิตสร้างขึ้นไม่จีรัง ไม่ว่าจะสวยสดงดงามเพียงใด จงประกอบด้วยสติและปัญญา พิจารณาให้ชัดเจนและให้รู้ทันภาพลวงทั้งหลาย ...ที่จิตสร้างขึ้น

โดย ฮิเดชิ [22 มี.ค. 2547 , 14:30:22 น.] ( IP = 203.170.159.163 : : )

สลักธรรม 3 โลกโหดร้ายไร้เมตตา เพราะมนุษย์ทะเยอทะยานและบูชาความสำเร็จส่วนตัว ชิงดีชิงเด่น และแก่งแย่งสิ่งพึงปรารถนา โลกลุกเป็นไฟ เพราะมนุษย์แสวงหาอำนาจและใช้อำนาจ โลกเปอะเปื้อนด้วยคาวเลือด เพราะโลภ โกรธ และเกลียดชัง โลกร้อนด้วยพยาบาทและอิจฉาริษยา โลกนี้มืดมน หลงเมาในความยิ่งใหญ่ของตนเอง เพื่อนลวงใช้เพื่อนในนามมิตรภาพ หญิงชายใช้กายและใจของกันและกันในนามของความรัก อาจารย์แสวงหาศิษย์เพื่อสร้างชื่อเสียงเกียรติคุณ และศิษย์อาศัยชื่ออาจารย์หากิน นักปฎิวัติทำลายพันธการของประชาชน เพื่อสวมขื่อคาตราใหม่ให้ และมนุษย์ตัดสินความขัดแย้งด้วยกำลัง ประหัตประหารกันในนามของสันติภาพ จงพิจารณาหยดน้ำบนใบบัว ไม่เกาะเกี่ยว ไม่ผูกพัน ไม่ยึดถือ เมื่อาทิตย์ขึ้นสูง สาดแสงจ้า หยดน้ำก็ระเหยหายไป

โดย ฮิเดชิ [22 มี.ค. 2547 , 14:31:22 น.] ( IP = 203.170.159.163 : : )

สลักธรรม 4 คนจำนวนมากไม่อาจอยู่เงียบ และเพ่งพินิจจิตของตนอย่างถ้วนถี่ได้ เพราะเขากลัวจะได้พบความมืดทึบและโฉดเขลาภายใน บุคคลไม่กล้าพิจารณาความเสื่อมโทรม และร่วงโรยของกายและใจตนอันเป็นไปตามกาล เพราะไม่อาจเผชิญกับความไร้ค่าของชีวิต อันดำเนินไปด้วยความกระตุ้นเตือน และบำรุงบำเรอความอยาก เพื่อปกปิดความยากไร้ภายใน มนุษย์จะสะสมทรัพย์สมบัติความมั่งคั่งในโลก เพื่อกลบเกลื่อนความว่างเปล่าและไร้คุณค่าของชีวิต เขาแสวงหาอาภรณ์ภายนอกมาประดับ โดยสวมหัวโขนแห่งเกีรยติ อันสมมุติขึ้นมานานาประการ เป็นต้นว่า ยศศักดิ์ ตำแหน่ง และปริญญา...

โดย ฮิเดชิ [22 มี.ค. 2547 , 14:32:11 น.] ( IP = 203.170.159.163 : : )

สลักธรรม 5 ดอกหญ้ากระจิดริดที่บานสะพรั่งอยู่มากมายริมถนน ดูไม่มีความสำคัญอันผู้ใดผู้หนึ่งจะต้องเอาใจใส่ บางครั้งมันถูกบดขยี้โดยเท้ามนุษย์และล้อรถยนต์ ในบางฤดูมันแห้งเหี่ยวและตายไป แต่บัดนี้... มันกลับมาชูก้านขยายกลีบเกสรรับแสงแดดอีก เมื่อเข้าพิจารณาใใกล้ชิด เราจะได้เห็นความประณีตและวิจิตรพิสดารของมัน อันฝีมือมนุษย์ไม่อาจทำเทียมได้ ดอกหญ้าเหล่านี้ มีความงามอันไม่โอ้อวด มันเผยให้เห็นโลกอันเอิบอิ่มบริสุทธิ์ มันอุทิศตนเองชูช่อส่งกลิ่นไปในอากาศ มันไม่หวงกันน้ำหวานไว้จากแมลงผึ้ง มันไม่สะสมเพราะมันดำรงอยู่ในโลกอันไร้ความกังวล อันมีปัจจุบันดำรงอยู่นิรันดร จงเรียนรู้การดำรงชีวิตแห่งความจริง จากดอกหญ้าริมถนนเหล่านั้น... โดย...ดร.ระวี ภาวิไล..เขียน..

โดย ฮิเดชิ [22 มี.ค. 2547 , 14:34:27 น.] ( IP = 203.170.159.163 : : )

สลักธรรม 6 ขอบคุณค่ะ..ที่นำมาฝาก มีเนื้อหาที่สอดแทรกธรรมะ และข้อคิดหลายๆอย่าง

โดย เซิ่น [22 มี.ค. 2547 , 21:18:15 น.] ( IP = 203.156.28.52 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด