มูลนิธิอภิธรรมมูลนิธิ

Moonlanithi Vipassana
Meditation
OnlineStudy
thai    english
Article สำนักวิปัสสนา
อ้อมน้อย
กิจกรรม About Us

[ Home ] [ ลานถาม-ตอบปัญหาธรรมะ ] [ ลานกวีธรรม ] [ ลานคิด เล่า เขียน ] [ ลานกลิ่นดอกแก้ว ] [ ค้นหากระทู้ ] [ สมัครสมาชิก ] [ login เข้าระบบ ]


จดหมายคลายความทุกข์...ตอนความร้อนนอกร้อนใน




จดหมายคลายความทุกข์..ตอนความร้อนนอกร้อนใน


ถึงหลานรัก...

สวัสดีวันจันทร์ที่แสนร้อน กับการทำงานที่ลุงรู้ว่าต้องเหนื่อย
เมื่อวานนี้ลุงไม่มีโอกาสบอกให้หลานรู้ว่า
ลุงต้องต่อสู้กับความกดดันในใจตนเองอย่างไรบ้าง
มองดูอุปกรณ์การที่ขัดข้องเพราะเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตไม่ได้ตั้งแต่หัวค่ำ
เห็นเวลาที่ผ่านไปแต่ละวินาที และก็ดูใจตนเองว่า
พร้อมจะทำงานที่เป็นภาระรับผิดชอบให้ลุล่วงหรือยัง?
ใจหนึ่งนั้น ไม่อยากทำ แต่อีกใจหนึ่งก็ทนไม่ได้กับความไม่รับผิดชอบ
ที่จะทิ้งงานไปอย่างนี้


มาเชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตได้อีกครั้งตอนตีสาม
พร้อมกับใจที่พร้อมจะทำงานแล้ว...
เพื่อการให้ความรู้และเส้นทางที่งดงามแก่หลานๆ
แล้วก็ลงมือทำงานอย่างที่หลานเห็นนี่แหละ

ลุงอยากบอกว่า ใจจริงของลุงนั้น
ต้องการทำงานเพื่อพระพุทธศาสนา
อยากไปทำหน้าที่ของผู้ให้คือเป็นครูที่ยืนอยู่หน้าชั้นเพื่อถ่ายทอดความรู้ที่มีอยู่
ให้แก่นักเรียนนักศึกษาทุกคนที่เข้ามา
ต้องการให้เขาเหล่านั้นไม่เสียโอกาสและเสียเวลาไปอย่างไม่มีค่า
แม้บัดนี้จะอยู่ในฐานะของผู้สังเกตการณ์
แต่หลายครั้งที่ลุงพยายามลุกขึ้นยืนที่หลังชั้นเรียนด้วยความเกรงใจครูที่อยู่หน้าชั้น
เพื่อขอโอกาสเพิ่มเติมเสริมความรู้ให้แก่คนทั้งห้อง


รู้ไหมลุงทำไปเพราะอะไร...ก็เพราะใจรักที่จะให้เขาได้ในสิ่งที่มีค่านั่นไง
เวลาของเราเหลือไม่มากแล้ว ไม่รู้ว่า วันนี้ เย็นนี้ พรุ่งนี้ หรือมะรืนนี้
เราจะได้พบเขาอีกหรือเปล่า หรือเขาจะได้พบเราอีกไหม
อย่างที่หลานได้เห็นเมื่อวานนี้ว่า
ลุงพยายามที่จะให้ๆๆในห้องเรียนทั้งแก่ครูและนักเรียน
เพราะใจของลุงต้องการที่จะถ่ายทอดความรู้ออกไปให้มากที่สุด
เพื่อไปเป็นอริยทรัพย์ของแต่ละคน



โดย ลุงกับหลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:22:49 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : ) เก็บกระทู้นี้ไว้ใน Bookmarkส่งกระทู้นี้ให้เพื่อนของคุณ
[ 1 ] [ 2 ]


  สลักธรรม 1

การกระทำอย่างนั้นเป็นความสุขที่สุดของลุงเลยรู้ไหม
แต่อีกใจหนึ่งที่กดดันเพราะความผิดหวังซ้ำซากในคนบางกลุ่ม
ที่อวดดื้อถือดีเกินความสามารถของน้ำใจลุง
ที่จะราดรดลงไปให้พวกเขารู้สึกชุ่มชื้นขึ้นมาได้
ความรู้สึกไม่อยากเหลียวจึงเกิดขึ้นไงล่ะหลาน

และหลานก็อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะว่า หลานจะเป็นส่วนหนึ่ง
ของความรู้สึกไม่อยากเหลียวแลนี้
จริงอยู่ที่เราสองคนลุงหลานดูเหมือนจะขัดใจกันหลายเรื่อง
แต่ใจจริงของลุงนี้ มีแต่ความปรารถนาดีต่อหลานเสมอมา


ปัญหาที่เกิดขึ้นในใจลุงทุกครั้ง
ลุงได้ทบทวนและอ่านเหตุการณ์ในใจตนเองแล้ว
ก็มีแต่เรื่องของคนเก่าๆที่อยู่แบบไม่รู้คุณค่าของสถานที่มากที่สุด
รองลงมาก็คือความปรากฏของกลุ่มและหมู่เหล่าที่แตกแยก
ต่อมาก็คือการทะนงตนหลงตน และการยึดติดในบุคคล
และปัจจัยสำคัญคือสุขภาพลุงเองทั้งทางกายมากในบางครั้ง
และทางใจมากกว่ากายในบางครั้ง..
นี่คือสิ่งที่ค้นพบเสมอในอารมณ์อดีตที่ผ่านมา...

วันนี้เปิดเครื่องคอมพิวเตอร์เชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตได้แล้ว
ก็ลองเปิดเพลงฟังก่อนการทำงานอย่างอื่น
เลยสบายขึ้นนิด แม้จะมีปัญหาสุมอยู่ในใจบ้างก็ตาม
อย่างนี้คงเป็นเสมือนน้ำตาลเคลือบมะขามแน่แท้
แต่มันเป็นเรื่องที่ต้องอาศัยกาลแห่งมรรคจิต
ไปประหานเท่านั้นให้ขาดสะบั้น...


โดย ลุง [14 เม.ย. 2547 , 08:24:15 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )


  สลักธรรม 2

ลุงได้พบว่า สำหรับทุกวันนี้เยื่อเมือกและยางเหนียวมันยังมีแรงกดดันมาก
แต่ลุงก็ไม่เคยใส่ใจเอาเลย จึงทำให้ชีวิตหดหู่เกินไป

ที่ว่าเกินไปก็คือเกินฐานะปุถุชนยืนอยู่ได้นั่นเองไงล่ะหลาน
มันจึงแสดงออกมาเป็นความกดดันในสถาพป่าเถื่อน
คือโทษอย่างอื่นไปหมด
โดยลืมไปว่าชีวิตเราเองต่างหาก
ที่ตกอยู่ในสภาพคนขาดน้ำตาล

เสมือนทำให้อ่อนเพลีย และยังไม่รู้จักหาของหวานมาชดเชยให้พอประมาณ
จึงเป็นลมไง..

วันนี้พอเปิดเพลงฟังจึงได้คำตอบว่า...ใจสดชื่นขึ้นทันทีเลย...
นี่แหละหลาน ...ลุงจึงสามารถเขียนอะไรได้มากมายไม่หงุดหงิดไง...
นึกถึงว่าเมื่อก่อนเช้าขึ้นมาที่บ้านเสือพิทักษ์
จะมีเพลงสลักธรรม เพลงความรักคือการให้
เพลงกำลังใจ เพลงภูมิแผ่นดินฯ
ซึ่งล้วนเป็นน้ำตาลแห่งจิตที่ไม่มีพิษมากมายเลย
และทำให้ร่างกายและจิตใจสดชื่น
สิ่งที่ตามมาเลยดีไปตามอารมณ์แรกเริ่ม.....

มาบัดนี้ไร้เสียงเพลงแห่งรักเหล่านั้น..
มีแต่ความเงียบบวกกับความร้อน
คูณด้วยความทุกข์ที่เกิดจากร่างกายไม่สมบรูณ์
และยกกำลัง 2 ด้วยวัยที่แก่ขึ้น

จึงเป็นเสมือนสัมปยุตธรรม
ที่รวมพลังอำนาจให้เบื่อเกิดขึ้นมากมาย

นี่คือสิ่งที่ลุงค้นพบตัวเองได้ระดับหนึ่ง
ในวันนี้จึงอยากมาบอกให้หลานฟังไงล่ะ
และอาจจะลองนำวิธีนี้ไปใช้แก้ใจที่แทบหมดกำลังดูได้
ไม่สงวนลิขสิทธิ์นะ พร้อมทั้งแนบเพลงมาให้ฟังด้วยละ

จาก ลุง


โดย ลุง [14 เม.ย. 2547 , 08:24:56 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )


  สลักธรรม 3



สวัสดีค่ะคุณลุง

ขออภัยที่ตอบกลับช้านะคะ
เมื่อเย็นไปงานเผาศพเจ้าหน้าที่ที่ต่างจังหวัดมาค่ะ
เกิดความรู้สึกมากมายที่ได้อ่าน
ที่ชัดเจนที่สุดคือ ความโล่งใจเหมือนภาระหนักถูกปลดไปจากบ่า
ช่วงที่ผ่านมาก็คอยระมัดระวังอยู่เสมอว่า
จะสร้างปัญหาอะไรให้คุณลุงหรือเปล่า
โดยเฉพาะระยะหลังนี้ก็ยิ่งไม่กล้ากวนใจ
แล้วก็เลยพลอยระมัดระวังตัวมากขึ้น
เพราะไม่อยากมีส่วนทำลายใจของผู้สร้าง
และความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่คือสถานศึกษาธรรมแห่งนี้

บ่อยๆที่คิดวกวนอยู่ในความรู้สึกของตนเอง
และก็บอกตนเองอยู่เรื่อยๆว่า
..แล้วทุกสิ่งทุกอย่างก็คงจะดีขึ้นเองไม่ช้าก็เร็ว
แล้วก็ค้นพบว่า ตัวเองนั้นชอบที่จะทำอะไรใหม่ๆ
เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกตนเอง

บางครั้งก็รู้สึกดีที่มีงานตอบปัญหาธรรมมาให้ทำ..
และมีความสุขในการทำงาน
เพราะในระหว่างตอบคำถามต่างๆ
ความคิดไม่ได้อยู่ที่เรื่องของตนเอง
แต่กลายเป็นว่า ...เรากำลังจะให้อะไรกับผู้ถามคำถาม
หรือจะให้อะไรปรากฏในคำตอบ

รู้สึกขอบพระคุณเสมอที่ส่งงานกุศลมาให้ทำ
เพราะได้ประโยชน์หลายฝ่ายเลยในคราวเดียว


สิ่งเหล่านี้บอกได้คำเดียวว่า
...ไม่ได้เกิดจากความคิดได้ของตนเอง
แต่เกิดมาจากการได้ดูพี่ดอกแก้วและคุณลุงที่ทำมานานหลายๆปี
จนในที่สุดก็รับการถ่ายทอดมาโดยไม่รู้ตัว...
เหมือนกับการเป็นหัวหน้าที่ดีที่ต้องดูแลลูกน้องนั่นแหละค่ะ



โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:25:36 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )


  สลักธรรม 4

แต่ในหลายสัปดาห์มานี้รู้สึกไม่สบายอยู่บ่อยๆ
และทำให้เกิดความเบื่อที่จะทำงาน
เวลาที่ปวดศีรษะนั้นก็ยิ่งไม่อยากจะคิดอะไรหรือทำอะไร
ยิ่งได้มาพบปัญหาที่ถูกเปิดดูมากๆแต่ไม่มีการเข้ามาตอบคำถาม
ก็ยิ่งเบื่อ... แต่ใจนึงก็นึกถึงว่า
ขนาดคุณลุง และพี่ดอกแก้วป่วยมากยิ่งกว่าก็ยังทำงานอยู่เลยนะ
ด้วยความรู้สึกนี้ ก็เลยลุกขึ้นมาทำงานแบบเบื่อๆบ้าง

แต่ก็บอกตนเองเสมอว่า
จะให้ใครเขามาคิดเหมือนอย่างที่เราถูกสอนมาได้อย่างไร
ที่น่าจะช่วยกันคนละไม้คนละมือมาให้ความรู้เท่าที่มี
ช่วยกันให้กำลังใจคนที่มีเจตนาดีในการทำงาน
หรือช่วยกันปรามคนที่มีความเห็นผิด จึงได้แต่ทำที่ตนเอง
คำถามไหนที่ไม่ทราบชัดเจนก็พยายามค้นคว้าจากหนังสือมาตอบให้
เพื่อจะได้ไม่ผิดพลาด

ปกติแล้วเมื่อกลับมาถึงบ้านก็ไม่ค่อยได้คุยกับใครหรอกค่ะ
ส่วนใหญ่ก็จะอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ หรือไม่ก็ทำงานส่วนตัว และอ่านหนังสือ
เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นภายในบ้านส่วนใหญ่
ก็ทราบเพราะมีคนมาเล่าให้ฟัง
ฟังแล้วบางทีก็ไม่ได้จำ แต่บางทีที่คิดว่าอาจจะเป็นปัญหา
ก็เก็บมาเล่าให้คุณลุงฟังบ้าง เพื่อจะได้แก้ไขทันท่วงที
จึงได้รู้ความเป็นไปในบ้านเสือพิทักษ์น้อยมาก
ทั้งๆที่ใช้เวลาอยู่ในบ้านหลังนี้มากกว่าคนอื่น

ยิ่งหลังๆมานี่ก็ยิ่งทำตัวเล็กลง
เพราะทุกคนเขามีความรู้มากขึ้น
มีการใช้ภาษาธรรมะในชีวิตประจำวันกันมากขึ้น
จึงเกิดความระมัดระวังขึ้นอย่างอัตโนมัติในการพูดจา ....
จะแสดงความคิดอะไรก็ต้องดูว่ากำลังพูดอยู่กับใคร
ถ้าหากพูดกับคนที่เขาเรียนเก่งๆ
หรือเขาคิดว่าความคิดของเขาถูกเสมอแล้ว
ก็ต้องเก็บปากเก็บคำตนเองไว้


โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:26:34 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )


  สลักธรรม 5

อ่านสิ่งที่คุณลุงเขียนแล้ว
นึกถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาตร์ที่เคยศึกษา
ในสมัยรัชกาลที่ ๗ ที่ต้องสละราชบัลลังก์
เพราะการเรียกร้องจากสามัญชนที่มีอำนาจและการศึกษาสูง

เริ่มจากรัชกาลที่ ๕ ผู้ทรงเปี่ยมพระเมตตา
มุ่งหมายที่จะให้คนมีความเสมอภาคในฐานะ
จึงเลิกทาสให้มาอยู่ในระดับเดียวกัน

ต่อมาในรัชกาลที่ ๖ ทรงส่งเสริมการศึกษา
ทรงสร้างสถาบันการศึกษาให้แก่สามัญชน
พัฒนาการติดต่อสื่อสารให้ทันสมัย และสร้างความเจริญมากมายให้ทัดเทียมอารยประเทศ

มาถึงสมัยรัชกาลที่ ๗ ที่ทรงให้สิทธิเสรีภาพทางทบวงการเมืองอย่างมากมาย
และเปิดให้สามัญชนเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารตามระดับชั้นต่างๆ
และในที่สุดก็ยังทรงเมตตาไม่ให้เสียเลือดเนื้อคนไทยด้วยกันเอง
ด้วยการสละราชสมบัติ

เมื่อลดขนาดสัดส่วนของแผ่นดินจากประเทศลงมาเป็นบ้าน
ผู้บริหารบ้านเสือพิทักษ์เองก็เมตตาแก่ผู้เข้ามาอาศัยให้
ได้อยู่ร่วมกันอย่างไม่แตกต่างทางระดับชนชั้น
ให้สิ่งต่างๆที่ไม่น้อยหน้าใคร ให้ตำแหน่งหน้าที่
และให้สิทธิเสรีภาพอย่างไม่ขีดคั่นในการศึกษา
คุณลุงกับพี่ดอกแก้วก็สนับสนุนและยกย่องให้ลูกศิษย์หลายคน
ได้ขยับฐานะขึ้นมาอยู่ในที่ที่ดีกว่าเดิม

แต่แม้จะล่วงเลยระยะเวลามาหลายปี
ความพยายามเสียสละกระทำเพื่อส่วนรวมหลายๆอย่างให้ดีขึ้น
ของคุณลุง และพี่ดอกแก้วนั้น
ก็ยังไม่พอกับความต้องการของใครๆอีกหลายคน...
และต่างก็เดินไปตามทางที่เห็นว่าดีกว่าอย่างปีกกล้าขาแข็ง
โชคดีที่เราเป็นเพียงบ้านหลังเล็กๆ
ไม่ได้เป็นประเทศใดประเทศหนึ่ง
มิฉะนั้นคงเห็นความเสียหายได้ชัดกว่านี้


โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:27:14 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )


  สลักธรรม 6

ขณะนี้ฐานะของคุณลุงเป็นฐานะที่
ลำบากในการตัดสินใจที่จะทำอะไรอย่างเด็ดขาด
เพราะความไม่เข้าใจกันในหลายๆประการที่ต่างคนต่างก็พูดกันไป
น่าเห็นใจมากๆในความกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
และคงจะเป็นปัญหาที่ทำลายสุขภาพจิตของคุณลุงมากเลยนะคะ
เพราะบางปัญหาก็กระทบถึงคนอื่นๆที่จะกลายเป็นปัญหาใหม่ขึ้นมาอีก
คิดว่า การแก้ไขในรูปของการประชุมพูดคุยกัน
น่าจะเป็นที่ยอมรับได้ทุกฝ่าย
เพราะหลีกเลี่ยงจากการตำหนิส่วนตัวออกไปได้อย่างชัดเจน

เห็นว่าไม่ใช่ความผิดเลยที่คุณลุงจะมีความรู้สึกไม่อยากมาพบเขาเหล่านั้นในตอนนี้
ในฐานะครูก็คงจะเสียใจไม่น้อยนะคะที่ทุ่มเทสอนแล้วก็ยังไม่มีผลให้ชื่นใจ
ในฐานะผู้ดูแลรับผิดชอบก็คงรู้สึกกดดันที่ตัดสินใจเด็ดขาดอะไรไม่ได้เลย
และก็เป็นเรื่องปกติที่จะเกิดปัญหาในใจแต่ละคน
ที่มาอยู่ร่วมกันด้วยวิสัยที่แตกต่าง แม้จะเป็นในสถานศึกษาธรรมก็ตาม


โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:27:49 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )


  สลักธรรม 7

สำหรับวันที่แสนร้อนวันนี้ ดีใจจังเลยค่ะที่ได้อ่านสิ่งที่ดี
ได้อ่านคำสอนที่มาจากความเข้าใจในชีวิตจริงๆ
ที่ชี้ให้เห็นข้อบกพร่องที่มีอยู่ให้ยอมรับจริง
ไม่ใช่ระบายสีให้เห็นว่าสวยๆ

ชอบคำว่าน้ำตาลเคลือบมะขามนะคะ
...ชัดเจนมากสำหรับทางออกในขณะนี้
บางทีเวลาทำงานก็แทบจะไม่มีน้ำตาลมาเลี้ยงสมองเลยค่ะ
..เป็นลมเบรคแตกไปก็หลายครั้ง
ยิ่งตอนที่ป่วยด้วยแล้วรู้เลยค่ะว่าอารมณ์ปั่นป่วนง่ายมาก
..ยิ่งอึดก็ยิ่งเครียด
ทั้งงานทั้งป่วยนี่รสชาติไม่น่ารับประทานเลยนะคะ .....
จึงเข้าใจมากๆค่ะที่คุณลุงจะทนอะไรได้น้อยลง
โดยเฉพาะในภาวะอากาศอย่างนี้

มุมมองใหม่...ที่ต้องหาน้ำตาลมารับประทานกันเอง...แก้ไขที่ตนเอง
แต่อย่างไรวันนี้ก็ได้รับส่วนแบ่งน้ำตาลจากคุณลุงมากแล้วค่ะ ..
หลายเพลง หลายความรู้สึก
บวกกับการบอกให้เข้าใจในชีวิตจริงที่คุณลุงค้นพบ
..ทั้งแนะนำทางแก้ไขปัญหาที่ดีขึ้น...
กราบขอบพระคุณในความรู้สึกห่วงใย
และความรู้สึกดีๆที่มีให้เสมอมาค่ะ

จากหลาน

โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:28:28 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )


  สลักธรรม 8

ถึงหลานรัก

ก่อนที่จะราตรีสวัสดิ์กันในคืนนี้
จะเล่าให้ฟังว่า
วันนี้ลุงได้เข้าไปอ่านเรื่องที่ลูกศิษย์เขียนไว้เรื่องหนึ่ง
อ่านแล้วก็นึกไม่ถึงว่าตนเองจะช่วยคนที่กำลังเจ็บป่วยได้มาก
ซึ่งเป็นความเจ็บป่วยที่ทรมาน

นั่นก็คือเรื่องของวันพุธที่ผ่านมา
ที่ลุงได้ช่วยบรรเทาทุกข์ใจที่ลูกศิษย์บางคนได้รับ
ด้วยการนำธรรมรสและบทคีตกานท์มาผสมผสาน
เป็นโอสถชำระใจให้แก่เขา

สิ่งที่เขาได้รับมาก็คือการถูกทำร้ายร่างกายจากน้องร่วมสายโลหิต
แต่ยังดีที่ไม่ได้รับบาดเจ็บกระทบกระทือนมากนัก
ได้รู้เรื่องแล้วก็สงสารในสิ่งที่เขาได้รับ
แต่จะทำอย่างไรกับคนที่กำลังมึนเมาบวกกับขาดความกตัญญู
ลุงจึงทำได้แค่นั้นจริงๆ คือทำให้เขายอมรับได้ด้วยความสบายใจ

อีกเรื่องหนึ่งก็คือความทุกข์ใจของลูกศิษย์ที่เกี่ยวกับลูกชาย
อันเนื่องมาจากกิเลสตัณหาที่เป็นเรื่องสกปรกลามก
สิ่งที่ลุงทำได้คือนิ่งฟังอย่างสงบ และทำใจตนเองให้อดทน
เพื่อให้เวลาช่วงนั้นผ่านไปด้วยดี
ทั้งที่ในใจอยากหลีกหนีไปให้ไกลจากเรื่องเหล่านี้
แต่ช่างมัน...มันก็ผ่านไปอีกอาทิตย์หนึ่งแล้วละหลาน

ส่วนเรื่องสุดท้ายที่ผ่านไปแล้วอีกเหมือนกันก็คือ
รถยนต์ที่เป็นสมบัติส่วนรวมในบ้านของเรา
แต่มีผู้ไม่ทราบถึงกาละเทศะต้องการนำไปใช้เพื่อประโยชน์ของตนเอง
ที่ผิดวัตถุประสงค์ แต่เขาก็อ้างว่าได้บอกหลานและผู้ใหญ่อีกหลายคนแล้ว

โดย ลุง [14 เม.ย. 2547 , 08:47:42 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )


  สลักธรรม 9

.....มาตรงนี้..ก็ต้องทำใจให้ระลึกรู้ว่า ทุกเรื่องผ่านไปแล้ว...
และการที่ได้เข้าไปอ่านเรื่องที่ลูกศิษย์ผู้นั้นได้เขียนไว้
ทำให้ลุงรู้สึกดี เพราะเป็นสิ่งที่เป็นแนวทาง
เพื่อคนอื่นจะได้ใช้ชีวิตตนเองถูกเวลาให้ใคร หรือช่วยเหลือใคร
ไม่ใช่ใส่แต่ธรรมะด้วยคำว่าวิบากๆๆๆอย่างเดียวไงล่ะหลาน
....นี่แหละ...........คือเขาทั้งหลาย...There are !!!!!....

....เพราะสิ่งมีชีวิต มักไม่เคยพอใจ
ต้องการไขว่คว้าเรื่อยไป จนหัวใจท้อถอย
ยิ่งสูง ยิ่งหนาว ยิ่งปวดร้าวเลื่อนลอย
หากติดดิน ก็ยิ่งต่ำต้อย กำลังใจลดน้อยลงทุกวัน

วันนี้ขอไปนอนก่อนแล้วละเพลียจัง
เมื่อคืนแทบไม่ได้นอนเลย...
และลุงได้ส่งเพลงมาให้เป็นน้ำตาลชีวิตก่อนนอนด้วยแล้วนะ
ราตรีสวัสดิ์กับวันเก่าแล้วพบกันในวันใหม่นะหลาน

จาก ลุง

โดย ลุง [14 เม.ย. 2547 , 08:48:00 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )


  สลักธรรม 10


สวัสดีค่ะคุณลุง

อ่านจดหมายฉบับก่อนนอนจากคุณลุง
อ่านแล้ว ก็พยายามจะสดชื่น...แต่ความพยายามล้มเหลว
แค่ได้ฟังได้ทราบเฉยๆก็รู้สึกห่อเหี่ยวแล้ว
ถ้าต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวและแก้ไขก็คงต้องใช้กำลังใจอย่างมาก

จำได้ถึงความร้ายกาจของน้องชายคุณน้าคนนั้น
เพราะเคยมาอาละวาดที่บ้านของเราตอนกลางคืน
เข้ามาหยิบเอาข้าวของในบ้านเราไปหลายชิ้น...
...พอออกไปนอกประตูแล้วก็ฉี่ใส่ที่หน้าประตู
จากนั้นก็ด่าๆๆๆๆ ...สันนิษฐานว่าคงเมายา..

ส่วนเรื่องที่สองก็คงได้แต่อดทนในขณะรับฟังเป็นอย่างยิ่งเลยนะคะ
และเรื่องสุดท้ายนั้น ก็ยังสงสัยว่า
ทำไมเราต้องไปรับผิดชอบกับการไปเที่ยวพวกเขาด้วย...????
และไม่เป็นไรที่ถูกอ้างถึง..
และมันก็ผ่านไปแล้วอีกหนึ่งวันอย่างที่คุณลุงบอก

สำหรับคืนนี้ราตรีสวัสดิ์นะคะ ขอให้มีความสุขสบายใจมากๆค่ะ

จากหลาน

โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:50:49 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )
[ 1 ] [ 2 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น
จาก : *
Code :
กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน *
อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง
รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB
รายละเอียด :
Icon Toy
Special command

* *
กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว.... 

คำเตือน
  • การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
  • หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด

ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล

[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ]

ลานภาพ

อบรมวิปัสสนา

ค้นหา

ค้นหา-GooGle

สร้างสรรค์โดย a2.gif (164 bytes) http://www.abhidhamonline.org