| Moonlanithi |
Vipassana Meditation |
OnlineStudy thai english |
Article |
สำนักวิปัสสนา อ้อมน้อย |
กิจกรรม | About Us |
จดหมายคลายความทุกข์...ตอนความร้อนนอกร้อนใน
[ 1 ] [ 2 ]
สลักธรรม 1การกระทำอย่างนั้นเป็นความสุขที่สุดของลุงเลยรู้ไหม
แต่อีกใจหนึ่งที่กดดันเพราะความผิดหวังซ้ำซากในคนบางกลุ่ม
ที่อวดดื้อถือดีเกินความสามารถของน้ำใจลุง
ที่จะราดรดลงไปให้พวกเขารู้สึกชุ่มชื้นขึ้นมาได้
ความรู้สึกไม่อยากเหลียวจึงเกิดขึ้นไงล่ะหลาน
และหลานก็อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะว่า หลานจะเป็นส่วนหนึ่ง
ของความรู้สึกไม่อยากเหลียวแลนี้
จริงอยู่ที่เราสองคนลุงหลานดูเหมือนจะขัดใจกันหลายเรื่อง
แต่ใจจริงของลุงนี้ มีแต่ความปรารถนาดีต่อหลานเสมอมา
ปัญหาที่เกิดขึ้นในใจลุงทุกครั้ง
ลุงได้ทบทวนและอ่านเหตุการณ์ในใจตนเองแล้ว
ก็มีแต่เรื่องของคนเก่าๆที่อยู่แบบไม่รู้คุณค่าของสถานที่มากที่สุด
รองลงมาก็คือความปรากฏของกลุ่มและหมู่เหล่าที่แตกแยก
ต่อมาก็คือการทะนงตนหลงตน และการยึดติดในบุคคล
และปัจจัยสำคัญคือสุขภาพลุงเองทั้งทางกายมากในบางครั้ง
และทางใจมากกว่ากายในบางครั้ง..
นี่คือสิ่งที่ค้นพบเสมอในอารมณ์อดีตที่ผ่านมา...
วันนี้เปิดเครื่องคอมพิวเตอร์เชื่อมต่ออินเตอร์เน็ตได้แล้ว
ก็ลองเปิดเพลงฟังก่อนการทำงานอย่างอื่น
เลยสบายขึ้นนิด แม้จะมีปัญหาสุมอยู่ในใจบ้างก็ตาม
อย่างนี้คงเป็นเสมือนน้ำตาลเคลือบมะขามแน่แท้
แต่มันเป็นเรื่องที่ต้องอาศัยกาลแห่งมรรคจิต
ไปประหานเท่านั้นให้ขาดสะบั้น...
![]()
![]()
![]()
โดย ลุง [14 เม.ย. 2547 , 08:24:15 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )
สลักธรรม 2ลุงได้พบว่า สำหรับทุกวันนี้เยื่อเมือกและยางเหนียวมันยังมีแรงกดดันมาก
แต่ลุงก็ไม่เคยใส่ใจเอาเลย จึงทำให้ชีวิตหดหู่เกินไป
ที่ว่าเกินไปก็คือเกินฐานะปุถุชนยืนอยู่ได้นั่นเองไงล่ะหลาน
มันจึงแสดงออกมาเป็นความกดดันในสถาพป่าเถื่อน
คือโทษอย่างอื่นไปหมด
โดยลืมไปว่าชีวิตเราเองต่างหาก
ที่ตกอยู่ในสภาพคนขาดน้ำตาล
เสมือนทำให้อ่อนเพลีย และยังไม่รู้จักหาของหวานมาชดเชยให้พอประมาณ
จึงเป็นลมไง..
วันนี้พอเปิดเพลงฟังจึงได้คำตอบว่า...ใจสดชื่นขึ้นทันทีเลย...
นี่แหละหลาน ...ลุงจึงสามารถเขียนอะไรได้มากมายไม่หงุดหงิดไง...
นึกถึงว่าเมื่อก่อนเช้าขึ้นมาที่บ้านเสือพิทักษ์
จะมีเพลงสลักธรรม เพลงความรักคือการให้
เพลงกำลังใจ เพลงภูมิแผ่นดินฯ
ซึ่งล้วนเป็นน้ำตาลแห่งจิตที่ไม่มีพิษมากมายเลย
และทำให้ร่างกายและจิตใจสดชื่น
สิ่งที่ตามมาเลยดีไปตามอารมณ์แรกเริ่ม.....
มาบัดนี้ไร้เสียงเพลงแห่งรักเหล่านั้น..
มีแต่ความเงียบบวกกับความร้อน
คูณด้วยความทุกข์ที่เกิดจากร่างกายไม่สมบรูณ์
และยกกำลัง 2 ด้วยวัยที่แก่ขึ้น
จึงเป็นเสมือนสัมปยุตธรรม
ที่รวมพลังอำนาจให้เบื่อเกิดขึ้นมากมาย
นี่คือสิ่งที่ลุงค้นพบตัวเองได้ระดับหนึ่ง
ในวันนี้จึงอยากมาบอกให้หลานฟังไงล่ะ
และอาจจะลองนำวิธีนี้ไปใช้แก้ใจที่แทบหมดกำลังดูได้
ไม่สงวนลิขสิทธิ์นะ พร้อมทั้งแนบเพลงมาให้ฟังด้วยละ
จาก ลุง
![]()
โดย ลุง [14 เม.ย. 2547 , 08:24:56 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )
สลักธรรม 3![]()
สวัสดีค่ะคุณลุง
ขออภัยที่ตอบกลับช้านะคะ
เมื่อเย็นไปงานเผาศพเจ้าหน้าที่ที่ต่างจังหวัดมาค่ะ
เกิดความรู้สึกมากมายที่ได้อ่าน
ที่ชัดเจนที่สุดคือ ความโล่งใจเหมือนภาระหนักถูกปลดไปจากบ่า
ช่วงที่ผ่านมาก็คอยระมัดระวังอยู่เสมอว่า
จะสร้างปัญหาอะไรให้คุณลุงหรือเปล่า
โดยเฉพาะระยะหลังนี้ก็ยิ่งไม่กล้ากวนใจ
แล้วก็เลยพลอยระมัดระวังตัวมากขึ้น
เพราะไม่อยากมีส่วนทำลายใจของผู้สร้าง
และความศักดิ์สิทธิ์ของสถานที่คือสถานศึกษาธรรมแห่งนี้
บ่อยๆที่คิดวกวนอยู่ในความรู้สึกของตนเอง
และก็บอกตนเองอยู่เรื่อยๆว่า
..แล้วทุกสิ่งทุกอย่างก็คงจะดีขึ้นเองไม่ช้าก็เร็ว
แล้วก็ค้นพบว่า ตัวเองนั้นชอบที่จะทำอะไรใหม่ๆ
เพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกตนเอง
บางครั้งก็รู้สึกดีที่มีงานตอบปัญหาธรรมมาให้ทำ..
และมีความสุขในการทำงาน
เพราะในระหว่างตอบคำถามต่างๆ
ความคิดไม่ได้อยู่ที่เรื่องของตนเอง
แต่กลายเป็นว่า ...เรากำลังจะให้อะไรกับผู้ถามคำถาม
หรือจะให้อะไรปรากฏในคำตอบ
รู้สึกขอบพระคุณเสมอที่ส่งงานกุศลมาให้ทำ
เพราะได้ประโยชน์หลายฝ่ายเลยในคราวเดียว
สิ่งเหล่านี้บอกได้คำเดียวว่า
...ไม่ได้เกิดจากความคิดได้ของตนเอง
แต่เกิดมาจากการได้ดูพี่ดอกแก้วและคุณลุงที่ทำมานานหลายๆปี
จนในที่สุดก็รับการถ่ายทอดมาโดยไม่รู้ตัว...
เหมือนกับการเป็นหัวหน้าที่ดีที่ต้องดูแลลูกน้องนั่นแหละค่ะ
![]()
โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:25:36 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )
สลักธรรม 4แต่ในหลายสัปดาห์มานี้รู้สึกไม่สบายอยู่บ่อยๆ
และทำให้เกิดความเบื่อที่จะทำงาน
เวลาที่ปวดศีรษะนั้นก็ยิ่งไม่อยากจะคิดอะไรหรือทำอะไร
ยิ่งได้มาพบปัญหาที่ถูกเปิดดูมากๆแต่ไม่มีการเข้ามาตอบคำถาม
ก็ยิ่งเบื่อ... แต่ใจนึงก็นึกถึงว่า
ขนาดคุณลุง และพี่ดอกแก้วป่วยมากยิ่งกว่าก็ยังทำงานอยู่เลยนะ
ด้วยความรู้สึกนี้ ก็เลยลุกขึ้นมาทำงานแบบเบื่อๆบ้าง
แต่ก็บอกตนเองเสมอว่า
จะให้ใครเขามาคิดเหมือนอย่างที่เราถูกสอนมาได้อย่างไร
ที่น่าจะช่วยกันคนละไม้คนละมือมาให้ความรู้เท่าที่มี
ช่วยกันให้กำลังใจคนที่มีเจตนาดีในการทำงาน
หรือช่วยกันปรามคนที่มีความเห็นผิด จึงได้แต่ทำที่ตนเอง
คำถามไหนที่ไม่ทราบชัดเจนก็พยายามค้นคว้าจากหนังสือมาตอบให้
เพื่อจะได้ไม่ผิดพลาด
ปกติแล้วเมื่อกลับมาถึงบ้านก็ไม่ค่อยได้คุยกับใครหรอกค่ะ
ส่วนใหญ่ก็จะอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ หรือไม่ก็ทำงานส่วนตัว และอ่านหนังสือ
เรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นภายในบ้านส่วนใหญ่
ก็ทราบเพราะมีคนมาเล่าให้ฟัง
ฟังแล้วบางทีก็ไม่ได้จำ แต่บางทีที่คิดว่าอาจจะเป็นปัญหา
ก็เก็บมาเล่าให้คุณลุงฟังบ้าง เพื่อจะได้แก้ไขทันท่วงที
จึงได้รู้ความเป็นไปในบ้านเสือพิทักษ์น้อยมาก
ทั้งๆที่ใช้เวลาอยู่ในบ้านหลังนี้มากกว่าคนอื่น
ยิ่งหลังๆมานี่ก็ยิ่งทำตัวเล็กลง
เพราะทุกคนเขามีความรู้มากขึ้น
มีการใช้ภาษาธรรมะในชีวิตประจำวันกันมากขึ้น
จึงเกิดความระมัดระวังขึ้นอย่างอัตโนมัติในการพูดจา ....
จะแสดงความคิดอะไรก็ต้องดูว่ากำลังพูดอยู่กับใคร
ถ้าหากพูดกับคนที่เขาเรียนเก่งๆ
หรือเขาคิดว่าความคิดของเขาถูกเสมอแล้ว
ก็ต้องเก็บปากเก็บคำตนเองไว้
![]()
![]()
โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:26:34 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )
สลักธรรม 5อ่านสิ่งที่คุณลุงเขียนแล้ว
นึกถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาตร์ที่เคยศึกษา
ในสมัยรัชกาลที่ ๗ ที่ต้องสละราชบัลลังก์
เพราะการเรียกร้องจากสามัญชนที่มีอำนาจและการศึกษาสูง
เริ่มจากรัชกาลที่ ๕ ผู้ทรงเปี่ยมพระเมตตา
มุ่งหมายที่จะให้คนมีความเสมอภาคในฐานะ
จึงเลิกทาสให้มาอยู่ในระดับเดียวกัน
ต่อมาในรัชกาลที่ ๖ ทรงส่งเสริมการศึกษา
ทรงสร้างสถาบันการศึกษาให้แก่สามัญชน
พัฒนาการติดต่อสื่อสารให้ทันสมัย และสร้างความเจริญมากมายให้ทัดเทียมอารยประเทศ
มาถึงสมัยรัชกาลที่ ๗ ที่ทรงให้สิทธิเสรีภาพทางทบวงการเมืองอย่างมากมาย
และเปิดให้สามัญชนเข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารตามระดับชั้นต่างๆ
และในที่สุดก็ยังทรงเมตตาไม่ให้เสียเลือดเนื้อคนไทยด้วยกันเอง
ด้วยการสละราชสมบัติ
เมื่อลดขนาดสัดส่วนของแผ่นดินจากประเทศลงมาเป็นบ้าน
ผู้บริหารบ้านเสือพิทักษ์เองก็เมตตาแก่ผู้เข้ามาอาศัยให้
ได้อยู่ร่วมกันอย่างไม่แตกต่างทางระดับชนชั้น
ให้สิ่งต่างๆที่ไม่น้อยหน้าใคร ให้ตำแหน่งหน้าที่
และให้สิทธิเสรีภาพอย่างไม่ขีดคั่นในการศึกษา
คุณลุงกับพี่ดอกแก้วก็สนับสนุนและยกย่องให้ลูกศิษย์หลายคน
ได้ขยับฐานะขึ้นมาอยู่ในที่ที่ดีกว่าเดิม
แต่แม้จะล่วงเลยระยะเวลามาหลายปี
ความพยายามเสียสละกระทำเพื่อส่วนรวมหลายๆอย่างให้ดีขึ้น
ของคุณลุง และพี่ดอกแก้วนั้น
ก็ยังไม่พอกับความต้องการของใครๆอีกหลายคน...
และต่างก็เดินไปตามทางที่เห็นว่าดีกว่าอย่างปีกกล้าขาแข็ง
โชคดีที่เราเป็นเพียงบ้านหลังเล็กๆ
ไม่ได้เป็นประเทศใดประเทศหนึ่ง
มิฉะนั้นคงเห็นความเสียหายได้ชัดกว่านี้
![]()
โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:27:14 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )
สลักธรรม 6ขณะนี้ฐานะของคุณลุงเป็นฐานะที่
ลำบากในการตัดสินใจที่จะทำอะไรอย่างเด็ดขาด
เพราะความไม่เข้าใจกันในหลายๆประการที่ต่างคนต่างก็พูดกันไป
น่าเห็นใจมากๆในความกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
และคงจะเป็นปัญหาที่ทำลายสุขภาพจิตของคุณลุงมากเลยนะคะ
เพราะบางปัญหาก็กระทบถึงคนอื่นๆที่จะกลายเป็นปัญหาใหม่ขึ้นมาอีก
คิดว่า การแก้ไขในรูปของการประชุมพูดคุยกัน
น่าจะเป็นที่ยอมรับได้ทุกฝ่าย
เพราะหลีกเลี่ยงจากการตำหนิส่วนตัวออกไปได้อย่างชัดเจน
เห็นว่าไม่ใช่ความผิดเลยที่คุณลุงจะมีความรู้สึกไม่อยากมาพบเขาเหล่านั้นในตอนนี้
ในฐานะครูก็คงจะเสียใจไม่น้อยนะคะที่ทุ่มเทสอนแล้วก็ยังไม่มีผลให้ชื่นใจ
ในฐานะผู้ดูแลรับผิดชอบก็คงรู้สึกกดดันที่ตัดสินใจเด็ดขาดอะไรไม่ได้เลย
และก็เป็นเรื่องปกติที่จะเกิดปัญหาในใจแต่ละคน
ที่มาอยู่ร่วมกันด้วยวิสัยที่แตกต่าง แม้จะเป็นในสถานศึกษาธรรมก็ตาม
![]()
โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:27:49 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )
สลักธรรม 7สำหรับวันที่แสนร้อนวันนี้ ดีใจจังเลยค่ะที่ได้อ่านสิ่งที่ดี
ได้อ่านคำสอนที่มาจากความเข้าใจในชีวิตจริงๆ
ที่ชี้ให้เห็นข้อบกพร่องที่มีอยู่ให้ยอมรับจริง
ไม่ใช่ระบายสีให้เห็นว่าสวยๆ
ชอบคำว่าน้ำตาลเคลือบมะขามนะคะ
...ชัดเจนมากสำหรับทางออกในขณะนี้
บางทีเวลาทำงานก็แทบจะไม่มีน้ำตาลมาเลี้ยงสมองเลยค่ะ
..เป็นลมเบรคแตกไปก็หลายครั้ง
ยิ่งตอนที่ป่วยด้วยแล้วรู้เลยค่ะว่าอารมณ์ปั่นป่วนง่ายมาก
..ยิ่งอึดก็ยิ่งเครียด
ทั้งงานทั้งป่วยนี่รสชาติไม่น่ารับประทานเลยนะคะ .....
จึงเข้าใจมากๆค่ะที่คุณลุงจะทนอะไรได้น้อยลง
โดยเฉพาะในภาวะอากาศอย่างนี้
มุมมองใหม่...ที่ต้องหาน้ำตาลมารับประทานกันเอง...แก้ไขที่ตนเอง
แต่อย่างไรวันนี้ก็ได้รับส่วนแบ่งน้ำตาลจากคุณลุงมากแล้วค่ะ ..
หลายเพลง หลายความรู้สึก
บวกกับการบอกให้เข้าใจในชีวิตจริงที่คุณลุงค้นพบ
..ทั้งแนะนำทางแก้ไขปัญหาที่ดีขึ้น...
กราบขอบพระคุณในความรู้สึกห่วงใย
และความรู้สึกดีๆที่มีให้เสมอมาค่ะ
จากหลาน
![]()
โดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:28:28 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )
สลักธรรม 8ถึงหลานรัก
ก่อนที่จะราตรีสวัสดิ์กันในคืนนี้
จะเล่าให้ฟังว่า
วันนี้ลุงได้เข้าไปอ่านเรื่องที่ลูกศิษย์เขียนไว้เรื่องหนึ่ง
อ่านแล้วก็นึกไม่ถึงว่าตนเองจะช่วยคนที่กำลังเจ็บป่วยได้มาก
ซึ่งเป็นความเจ็บป่วยที่ทรมาน
นั่นก็คือเรื่องของวันพุธที่ผ่านมา
ที่ลุงได้ช่วยบรรเทาทุกข์ใจที่ลูกศิษย์บางคนได้รับ
ด้วยการนำธรรมรสและบทคีตกานท์มาผสมผสาน
เป็นโอสถชำระใจให้แก่เขา
สิ่งที่เขาได้รับมาก็คือการถูกทำร้ายร่างกายจากน้องร่วมสายโลหิต
แต่ยังดีที่ไม่ได้รับบาดเจ็บกระทบกระทือนมากนัก
ได้รู้เรื่องแล้วก็สงสารในสิ่งที่เขาได้รับ
แต่จะทำอย่างไรกับคนที่กำลังมึนเมาบวกกับขาดความกตัญญู
ลุงจึงทำได้แค่นั้นจริงๆ คือทำให้เขายอมรับได้ด้วยความสบายใจ
อีกเรื่องหนึ่งก็คือความทุกข์ใจของลูกศิษย์ที่เกี่ยวกับลูกชาย
อันเนื่องมาจากกิเลสตัณหาที่เป็นเรื่องสกปรกลามก
สิ่งที่ลุงทำได้คือนิ่งฟังอย่างสงบ และทำใจตนเองให้อดทน
เพื่อให้เวลาช่วงนั้นผ่านไปด้วยดี
ทั้งที่ในใจอยากหลีกหนีไปให้ไกลจากเรื่องเหล่านี้
แต่ช่างมัน...มันก็ผ่านไปอีกอาทิตย์หนึ่งแล้วละหลาน
ส่วนเรื่องสุดท้ายที่ผ่านไปแล้วอีกเหมือนกันก็คือ
รถยนต์ที่เป็นสมบัติส่วนรวมในบ้านของเรา
แต่มีผู้ไม่ทราบถึงกาละเทศะต้องการนำไปใช้เพื่อประโยชน์ของตนเอง
ที่ผิดวัตถุประสงค์ แต่เขาก็อ้างว่าได้บอกหลานและผู้ใหญ่อีกหลายคนแล้ว
โดย ลุง [14 เม.ย. 2547 , 08:47:42 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )
สลักธรรม 9.....มาตรงนี้..ก็ต้องทำใจให้ระลึกรู้ว่า ทุกเรื่องผ่านไปแล้ว...
และการที่ได้เข้าไปอ่านเรื่องที่ลูกศิษย์ผู้นั้นได้เขียนไว้
ทำให้ลุงรู้สึกดี เพราะเป็นสิ่งที่เป็นแนวทาง
เพื่อคนอื่นจะได้ใช้ชีวิตตนเองถูกเวลาให้ใคร หรือช่วยเหลือใคร
ไม่ใช่ใส่แต่ธรรมะด้วยคำว่าวิบากๆๆๆอย่างเดียวไงล่ะหลาน
....นี่แหละ...........คือเขาทั้งหลาย...There are !!!!!....
....เพราะสิ่งมีชีวิต มักไม่เคยพอใจ
ต้องการไขว่คว้าเรื่อยไป จนหัวใจท้อถอย
ยิ่งสูง ยิ่งหนาว ยิ่งปวดร้าวเลื่อนลอย
หากติดดิน ก็ยิ่งต่ำต้อย กำลังใจลดน้อยลงทุกวัน
วันนี้ขอไปนอนก่อนแล้วละเพลียจัง
เมื่อคืนแทบไม่ได้นอนเลย...
และลุงได้ส่งเพลงมาให้เป็นน้ำตาลชีวิตก่อนนอนด้วยแล้วนะ
ราตรีสวัสดิ์กับวันเก่าแล้วพบกันในวันใหม่นะหลาน
จาก ลุง
โดย ลุง [14 เม.ย. 2547 , 08:48:00 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : )
สลักธรรม 10
สวัสดีค่ะคุณลุง
อ่านจดหมายฉบับก่อนนอนจากคุณลุง
อ่านแล้ว ก็พยายามจะสดชื่น...แต่ความพยายามล้มเหลว
แค่ได้ฟังได้ทราบเฉยๆก็รู้สึกห่อเหี่ยวแล้ว
ถ้าต้องเข้าไปยุ่งเกี่ยวและแก้ไขก็คงต้องใช้กำลังใจอย่างมาก
จำได้ถึงความร้ายกาจของน้องชายคุณน้าคนนั้น
เพราะเคยมาอาละวาดที่บ้านของเราตอนกลางคืน
เข้ามาหยิบเอาข้าวของในบ้านเราไปหลายชิ้น...
...พอออกไปนอกประตูแล้วก็ฉี่ใส่ที่หน้าประตู
จากนั้นก็ด่าๆๆๆๆ ...สันนิษฐานว่าคงเมายา..
ส่วนเรื่องที่สองก็คงได้แต่อดทนในขณะรับฟังเป็นอย่างยิ่งเลยนะคะ
และเรื่องสุดท้ายนั้น ก็ยังสงสัยว่า
ทำไมเราต้องไปรับผิดชอบกับการไปเที่ยวพวกเขาด้วย...????
และไม่เป็นไรที่ถูกอ้างถึง..
และมันก็ผ่านไปแล้วอีกหนึ่งวันอย่างที่คุณลุงบอก
สำหรับคืนนี้ราตรีสวัสดิ์นะคะ ขอให้มีความสุขสบายใจมากๆค่ะ
จากหลานโดย หลาน [14 เม.ย. 2547 , 08:50:49 น.] ( IP = 203.209.96.107 : : ) [ 1 ] [ 2 ]
ขอเชิญแสดงความคิดเห็น คำเตือน
- การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้
- หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด
ผู้ช่วยเหลือ-แหล่งข้อมูล |
[ คีตธรรม ] [ ตารางสี ] [ ค้นหาเพลง ] |
ลานภาพ |
ค้นหา |
สร้างสรรค์โดย |