จดหมายเหตุจากใจ ในวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๔๗

---

ปาเจรา จริยา โหนติ คุณุตตรา นุสาสกา อนึ่งข้าคำนับน้อม............ ต่อพระครูผู้การุณย์ โอบเอื้อและเจือจุน............ อนุศาสน์ทุกสิ่งสรรพ์ ยัง บ่ ทราบก็ได้ทราบ............ ทั้งบุญบาปทุกสิ่งอัน ชี้แจงและแบ่งปัน............ ขยายอรรถให้ชัดเจน จิตมากด้วยเมตตา............ และกรุณา บ่ เอียงเอน เหมือนท่านมาแกล้งเกณฑ์............ ให้ฉลาดและแหลมคม ขจัดเขลาบรรเทาโม- ............ หะจิตมืดที่งุนงม กังขา ณ อารมณ์ .............. ก็สว่างกระจ่างใจ คุณส่วนนี้ควรคำนับ............ ถือว่าเลิศ ณ แดนไตร ควรนึกและตรึกใน............ จิตนึกน้อมนิยมชม. ปัญญา วุฑฒิ กเร เต เต ทินโนวาเท นมามิหํ

โดย ลูกต้อยค่ะ [26 เม.ย. 2547 , 16:38:29 น.] ( IP = 210.86.188.15 : : )

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]

สลักธรรม 11 เข้ามาอ่านกระทู้นี้ ได้พบเรื่องราวของความรักความผูกพันธ์อันบริสุทธิ์งดงาม ระหว่าง กับผู้ที่มีความกตัญญูกตเวิทิตาและมีใจรักจริงในการให้สิ่งที่ดีแก่คนรอบข้าง เวลาประมาณบ่ายสี่โมงกว่า ด้วยความเป็นห่วงมาก......ก็เลยโทร.ไปถามความเป็นไปของพี่ดอกแก้วค่ะ แต่ปรากฏว่า เสียงที่รับโทรศัพท์นั้น เป็นเสียงของผู้ที่ร้องไห้ ...แต่ยังไม่ทันที่จะถามอะไร พี่ดอกแก้วก็พูดมาว่า กำลังลงเรื่องมหัศจรรย์เรื่องหนึ่ง..เพิ่งเขียนเสร็จเดี๋ยวนี้ เป็นเรื่องที่มหัศจรรย์มากจริงๆ เพิ่งเกิดขึ้นในวันนี้ อีกหนึ่งนาทีก็จะลงแล้ว... ฟังดังนั้นแล้วก็ไม่อยากรบกวนเวลาทำงานอันมีค่า ประกอบกับเตรียมตัวที่จะกลับบ้านด้วย ก็เลยยุติการสนทนาไว้เพียงเท่านั้น เกือบหนึ่งทุ่ม....ครั้งแรกที่ได้เข้ามาอ่านกระทู้นี้ พออ่านจบแล้วก็มีความรู้สึกหลายอย่าง โดยเฉพาะกระทบใจกับคำว่า ..กาลเวลากลืนกินทุกๆอย่างไปสิ้น... สำหรับบางคน(ส่วนใหญ่) กาลเวลาได้... กลืนกินความทรงจำและคำมั่นสัญญาของใครหลายคนไปจนหมด กลืนกินความจงรักและภักดีไปจนไม่เหลือ กลืนกินความเคารพไปจากผู้ที่เคยนอบน้อมด้อยอาวุโส และกลืนกินอีกหลายอย่างโดยเฉพาะบุคคลอันเคยเป็นที่รักและเคารพ ถามตัวเองค่ะว่าลืมวันนี้ไปหรือเปล่า... คำตอบคือ จำได้...ก็เพราะพี่ดอกแก้วเคยบอกไว้ว่า ขอให้ลาหยุดหนึ่งวันเพื่อที่จะได้ไปทำบุญที่วัดศรีประวัติ และเมื่อการทำบุญได้เลื่อนมาเป็นวันที่ ๙ เมษายนที่ผ่านมา วันที่ ๒๖ เมษายนที่เคยจดจำไว้ว่าต้องหยุดนั้น ก็หายไปจากสมุดบันทึก เมื่อเข้ามาอ่านแล้วก็ทราบถึงปริมาณความรักเคารพ ที่พี่ดอกแก้วมีต่อหลวงพ่อแสวงอย่างมากมาย จะเรียกว่าท่วมท้นก็ได้ เพราะหลังจากนั้นที่ได้โทร.กลับไปหาพี่ดอกแก้วอีกครั้งเมื่อเวลาผ่านไปสองชั่วโมง เสียงที่รับโทรศัพท์ก็ยังเป็นเช่นเดิมคือ..สะอื้นไห้จนฟังได้ชัดเจน

โดย น้องกิ๊ฟ [26 เม.ย. 2547 , 20:21:54 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 12 พี่ดอกแก้วบอกว่า คิดถึงหลวงพ่อแสวง ผู้เป็นครูอย่างที่หาผู้ใดที่ความรู้เทียบได้ยากในสมัยนี้ หลวงพ่อเป็นครูที่มีความรู้มากที่สุด ตอนนี้ได้แต่นั่งมองรูปและรำพึงอยู่ในใจด้วยความระลึกถึง ค่อยๆลำดับเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นมาเพื่อทบทวนให้เกิดความสุขใจ เพื่อที่จะได้ไม่ต้องสัมผัสความจริงที่ปรากฏว่า เวลากลืนกินสรรพสิ่งไปแล้ว ..นับตั้งแต่วันที่ ๙ เมษายนเป็นต้นมา การได้รับจดหมายจากพม่าและงานที่พระมหาวิสูตรส่งมาให้ตามคำขอร้องของพี่ดอกแก้ว จึงเป็นเสมือนของขวัญอันล้ำค่าในวันนี้ ที่ตรงกับวันที่ ๒๖ เมษายนพอดี เพราะนอกจากจะได้ทราบว่า พระมหาวิสูตรมิได้ลืมหลวงพ่อแสวงแล้ว ท่านก็ยังมิได้ลืมคำขอร้องที่พี่ดอกแก้วขอไว้ว่า อย่าลืมเป้าหมายในการศึกษา และอย่าลืมเขียนเรื่องราวที่ได้กระทำ รวมทั้งความเข้าใจในการศึกษาและอย่าลืมถวายกุศลให้หลวงพ่อแสวงด้วย ...สิ่งที่ได้รับในวันนี้จึงนับเป็นความปิติใจได้มากมายสำหรับพี่ดอกแก้ว การพูดคุยกันในคืนค่ำครั้งนี้ .. พี่ดอกแก้วแนะนำน้องกิ๊ฟว่า ให้เข้ามาอ่านเรื่องของคณาจารย์ที่หน้าโฮมด้วยสิ เพราะพี่ดอกแก้วอ่านจบแล้วทุกหน้าทุกบรรทัด ได้ระลึกถึงภาพเหตุการณ์อย่างแจ่มชัดมากมาย และได้ความรู้สึกที่ดีหลายอย่าง

โดย น้องกิ๊ฟ [26 เม.ย. 2547 , 20:41:40 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 13 และหลังจากที่น้องกิ๊ฟได้เข้าไปอ่านในครั้งนี้ ได้พบว่า หลวงพ่อแสวงท่านมีอุดมคติที่เปี่ยมปัญญา.. มีการเขียนเรื่องราวของปฏิจสมุปบาทไว้ให้เข้าใจอย่างง่ายในลักษณะของ...ปัญหาเกี่ยวกับชีวิต และ...ความจริง....เป็นข้อคิดที่มีค่ามากสำหรับผู้ที่มีความอุปาทานและความประมาทสูง ยิ่งอ่านก็ยิ่งพบความลึกซึ้งทางปัญญาของผู้รจนาออกมาเป็นถ้อยคำ ข้อความเหล่านี้..มิใช่ไม่เคยอ่าน แต่ในกาลก่อนนั้นที่มีปัญญาน้อยด้อยการศึกษา..จำทำให้ไม่เห็นค่าและหาประโยชน์จากถ้อยคำเหล่านี้มิได้ กว่าที่สภาพจิตใจจะเติบโตเพียงพอที่จะเรียนรู้ ผู้ที่จะแจกจ่ายอริยทรัพย์คือปัญญามาให้ก็ลดน้อยถอยลงไปอีกท่านหนึ่งแล้ว ได้แต่รำพึงของโชคดีและโชคร้ายที่ได้มา โชคดีคือได้พบกับผู้แตกฉานในพระธรรม โชคร้ายคือได้เพียงพบแต่ไม่ได้ศึกษาให้เต็มที่ตามโอกาสที่มี.... ย้อนอดีต..อ่านประวัติของท่านแล้วก็ให้รู้สึกภาคภูมิใจที่ได้มีชื่อว่าเป็นลูกศิษย์ ในขณะเดียวกันเหตุการณ์ของความเมตตากรุณาที่ได้รับก็หลั่งไหลมาสู่ใจอย่างนับไม่ถ้วน คำทักทายและอาหารมากมายไม่รู้กี่ร้อยกี่พันอย่างที่ท่านบริจาคเป็นทานมาอนุเคราะห์ให้แก่ลูกศิษย์ที่เป็นฆราวาส เพื่อที่จะได้ศึกษาในเวลาเย็นแบบไม่ต้องกังวลเรื่องการประกอบอาหาร..รวมทั้งในวันธรรมดาท่านก็จะจัดส่งมาให้ลูกศิษย์ที่ทำงานอยู่ที่มูลนิธิเสมอ...แต่เวลาผ่านไปเพียงไม่ถึงสามปี ผู้คนมากมายก็ได้ทิ่งความทรงจำที่ดีเหล่านี้ไปอย่างไม่รู้ค่า แม้กระทั่งในช่วงเวลาของ..ยามเจ็บป่วย...ท่านก็ไม่เคยละเลยที่จะให้ความรู้....ความทรงจำที่ดีเหล่านี้ได้ไหลย้อนกลับมาสู่น้องกิ๊ฟอีกครั้งหนึ่งด้วยการกระตุ้นเตือนของพี่ดอกแก้ว..ด้วย link นี้ค่ะ http://abhidhamonline.org/Real.htm วันนี้ที่ได้อ่านกระทู้นี้ ..เกิดความรู้สึกที่ดีมากมาย และขอกราบขอบพระคุณไว้ ณ โอกาสนี้ และขอถวายกุศลแด่หลวงพ่อแสวงด้วยค่ะ

โดย น้องกิ๊ฟ [26 เม.ย. 2547 , 21:03:56 น.] ( IP = 202.129.44.34 : : )

สลักธรรม 14 แม้กาลเวลาจะล่วงเลยไป ถึง 3 ปี แต่ความกตัญญูกตเวทิตาคุณของอาจารย์ ที่มีต่อพระครูศรีโชติญาณ ก็ยังมีมากเช่นเดิม และขออนุโมทนากุศลด้วยค่ะ ที่ได้ทำเพื่อปฏิบัติบูชาหลวงพ่อแสวง ได้เข้าไปอ่านเรื่องของคณาจารย์ที่หน้าโฮมแล้วค่ะ และขอนำกุศลที่ได้กระทำมากราบถวายหลวงพ่อแสวงค่ะ

โดย เซิ่น [26 เม.ย. 2547 , 22:16:46 น.] ( IP = 203.156.27.194 : : )

สลักธรรม 15 ขออนุโมทนาในบุญกุศลค่ะ คุณดอกแก้ว และยินดีด้วยยิ่งที่ได้มีเวลาตอนค่ำเข้ามา เปิดอ่านข้อคิดถึง ท่านพระอาจารย์แสวงที่ เคารพนับถือนะคะ .....ขอกราบนมัสการด้วยความเคารพถึง ท่านพระครูศรีโชติญาณ แม้นว่าจะเป็นเวลา อันสั้นได้รับใช้ท่าน และได้รับความเมตตาจาก ท่านซึ่งเคยพาดิฉันไปที่บ้านท่านหมอรักษา ตา ที่ใกล้วัดเจดีย์หอย และท่านก็รำพึงไว้ว่า ให้ไปพม่าด้วยกันกับท่านสักครั้งหนึ่งนะคุณโยม ท่านกล่าวด้วยความเมตตาและ เวทนาในปุถุชนผู้หน้าที่ทางบ้านร้อยรัดตัวตนจนไม่อาจดิ้นได้ ความสำนึกในพระคุณท่านแม้นเพียงช่วงเวลาสั้นๆนี้ ก็นับว่าเป็นกำลังใจให้ชีวิต เป็นอย่างมาก ว่าแม้นเราจะเป็นเพียงเศษ เสี้ยวธุลี ในสายตาท่าน ท่านก็ยังเมตตาอย่างยิ่ง ขอกราบคารวะท่านมาณ.ที่นี่ด้วยค่ะ และ ขอให้คุณดอกแก้วเจริญด้วยอายุ วรรณนะ สุขะ พละ นะคะ

โดย ทิกิ [26 เม.ย. 2547 , 23:03:00 น.] ( IP = 203.107.159.85 : : )

สลักธรรม 16 ขอบพระคุณพี่ดอกแก้วมากค่ะ ได้อ่านและรับรู้เรื่องที่เป็นมงคล ในวันมหามงคลสมัยเช่นนี้ เกิดความรู้สึกดีดีมากมาย ดีใจที่จะมีบุคลากรที่ถึงพร้อมด้วยคุณสมบัติ ความรู้ คุณธรรม กตัญญู มาทดแทนสิ่งที่ขาดหายไป ถึงจะไม่เหมือนเดิมนักก็ตาม แต่ก็สามารถก่อกำลังใจได้มากหลาย กาลเวลาอีกนั่นแหละที่เปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาสได้ถ้าสมัครใจที่จะเปลี่ยน ขอบพระคุณอีกครั้งค่ะ ....คิดถึงหลวงพ่อแสวงค่ะ....

โดย น้องถ้วย [27 เม.ย. 2547 , 01:04:43 น.] ( IP = 203.149.1.102 : : 203.149.38.123 )

สลักธรรม 17 รู้สึกปิติใจ กับ กระทู้นี้อย่างยิ่งค่ะ ตลอดทั้งได้มีโอกาสย้อนไปรับรู้ความรู้สึกต่างๆในอดีตที่ผ่านมาดูเหมือนว่าเหตุการณ์ต่างๆยังเก็บไว้ในความทรงจำตลอดมา ความรู้สึกที่พี่ดอกแก้วได้รับคงประมาณค่าไม่ได้ และคงเป็นยาบำรุงใจขนานเอก น้องอุ๊เองก็ได้เห็นภาพถ่ายแล้วรู้สึกดีใจกับกุศลที่ท่านมหาวิสูตรได้กระทำอย่างยิ่งตลอดจนความมั่นคงแห่งความกตัญญูที่ได้รับเหตุปัจจัยจากพี่ดอกแก้วอีกด้วย เชื่อมั่นว่าภายภาคหน้าความเจริญคงเป็นผลอันเป็นที่น่าชื่นใจอย่างยิ่งค่ะ ความรู้สึกที่มีต่อท่านพระครูจึงยังสดชื่นเสมอๆ และขอกุศลคุ้มครองท่านให้ได้รับความสุขด้วยนะคะ ด้วยความเคารพสักการะในพระครูท่านเสมอมาค่ะ

โดย น้องอุ๊ [27 เม.ย. 2547 , 06:43:12 น.] ( IP = 202.28.169.165 : : unknown )

สลักธรรม 18 อ่านแล้วรู้สึกปลื้มปีติในกุศลหลายๆอย่างเลยนะคะ ที่ดูเหมือนช่างประจวบลงตัวได้อย่างสมบูรณ์ในวันดี ชื่นชมในผลงานของพระครูศรีโชติญาณมากค่ะ เคยอ่านหน้าเวปในผลงานท่าน ตอนนั้นยังไม่ได้เรียนก็ไม่ได้ซาบซึ้งอะไร อ่านแล้วงงเหมือนกันนะ แต่พอมาอ่านครั้งนี้รู้สึกต่างกันค่ะ ขออนุโมทนาใความกตัญญูกตเวทีของอาจารย์บุษกรเป็นอย่างยิ่งค่ะ

โดย ธัญนันทน์ [28 เม.ย. 2547 , 16:21:50 น.] ( IP = 203.118.82.32 : : )

สลักธรรม 19 แม้เวลาจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างไป แต่เห็นได้ว่า ความเคารพรักที่อาจารย์บุษกร มีต่อหลวงพ่อแสวงนั้น มั่นคง ยิ่งนัก เพราะได้ประจักษ์ด้วยตนเอง หลายๆ ครั้ง ซึ่งจนถึงปัจจุบันนี้ อาจารย์ยังคงกระทำเพื่อ หลวงพ่อ พระครูศรีโชติญาณ และวัดศรีประวัติ ตลอดมา ฉะนั้นเมื่อได้เห็นภาพการทำทานของพระมหาวิสูตร และพระมหาฉลาด (ที่ท่านอาจารย์ส่งไปเรียนเพื่อหวังจะให้กลับมาทำงานต่อจากหลวงพ่อแสวง) จึงปีติใจมาก...แล้ว รู้สึกดีใจกับอาจารย์บุษกร เป็นอย่างยิ่ง เช่นเดียวกัน ความเมตตาที่หลวงพ่อมีให้แก่ลูกศิษย์สายสี่ของหลวงพ่อ ไม่ว่าจะเป็นการให้ธรรมะ ข้าวปลาอาหาร และดูแลทุกข์สุข คอยช่วยแก้ไข เพียงเพื่อให้พวกเราได้สืบทอดพระอภิธรรมปิฏก สิ่งเหล่านี้ ..จะยังคงจารึกจิตใจของพวกเรา ตลอดไป โดยไม่ให้เวลาได้มากลืนกิน ความรู้สึกที่ดีๆ นี้ไปได้ ขอกราบถวายกุศล ที่กระทำมา แด่ หลวงพ่อ พระครูศรีโชติญาณ ที่เคารพยิ่ง

โดย วยุรี [30 เม.ย. 2547 , 07:10:46 น.] ( IP = 203.113.38.8 : : )

สลักธรรม 20 อนุโมทนาค่ะ และรู้สึกปีติใจมากค่ะ ที่ได้รับทราบถึงความกตัญญูกตเวทิตาคุณของท่านอาจารย์บุษกร ถึงแม้กาลเวลาจะกลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างไป แต่ก็ไม่สามารถจะกลืนกินความกตัญญูกตเวทิตาที่มีต่อพระครูศรีโชติญาณได้ค่ะ

โดย น้องฟู [30 เม.ย. 2547 , 10:35:30 น.] ( IP = 210.86.188.2 : : )

[ 1 ] [ 2 ] [ 3 ]

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด