น้ำบ่อน้ำคลองก็เป็นรองน้ำใจแน่นอน

---

บนถนนสายนี้...ยังมีความน่าอยู่อีกนะ..ถ้ารู้จักการดำรงจิตที่ดี ดังเรื่องนี้ น้ำบ่อน้ำคลอง..ก็เป็นรองน้ำใจ ชายสองคนกำลังป่วยหนักด้วยกันทั้งคู่ และถูกจัดให้อยู่ในห้องคนไข้เดียวกัน ชายคนหนึ่งได้รับอนุญาต ให้ลุกนั่งบนเตียง เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงทุกบ่าย เพื่อช่วยให้ของเสียไหลออกจากปอดได้สะดวกขึ้น เตียงของผู้ป่วยคนนี้ตั้งอยู่ ข้างหน้าต่างบานเดียวของห้องนั้น ส่วนชายที่ อยู่อีกมุมหนึ่งต้องนอนจมอยู่บนเตียงตลอดเวลา เขาทั้งสองมักจะมีเรื่องราวพูดคุยแลกเปลี่ยนกันเสมอ ทุกๆ บ่ายเมื่อชายข้างหน้าต่างลุกขึ้น เขาก็จะเล่าให้เพื่อนร่วมห้องฟัง ถึงทุกสิ่งทุกอย่าง ที่เขามองเห็นผ่านหน้าต่างบานนั้น ขณะที่ผู้ฟังก็รู้สึก มีความสุขกับห้วงเวลาหนึ่งชั่วโมงดังกล่าว เพราะไม่เพียงทำให้โลกของเขากว้างขึ้น หากยังช่วยให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวา กับกิจกรรมและ สีสันของโลกข้างนอกนั้น อีกด้วยครั้งหนึ่ง เขาได้ฟังการพรรณนาถึงสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ที่มีเป็ดและห่านเริงเล่นน้ำกันอยู่ในทะเลสาบ ขณะเด็กๆสนุกสนานไปกับการละเล่นบนเรือ หนุ่มสาวเดินเกี่ยวก้อยพลอดรักอยู่ ท่ามกลางมวลดอกไม้หลากสีและสายรุ้ง โดยมีต้นไม้ชราสูงใหญ่ เพิ่มความสงบงามให้กับสวน อีกทั้งยังพลอยเห็นภาพทิวทัศน์ของเมือง ที่ตัดกับเส้นขอบฟ้าโพ้นไกล เนื่องจากผู้อยู่ใกล้หน้าต่างได้บรรยาย ทุกสิ่งอย่างละเอียดลออถี่ถ้วน ชายอีกมุมหนึ่งจึงจินตนาการตามไปได้อย่างรื่นรมย์ ในบ่ายที่อากาศสบายๆวันหนึ่ง ชายคนนั้น ได้เล่าว่ามีขบวนพาเหรดกำลังเดินผ่านไป แม้ชายอีกคนจะไม่ได้ยินเสียงดนตรีจากวงดุริยางค์ก็ตาม เขาก็สามารถสัมผัสมันได้ด้วยใจจาก ถ้อยบรรยายของเพื่อนร่วมห้องข้างหน้าต่างเป็นอย่างดี เวลาเคลื่อนคล้อยจากวันเป็นหลายสัปดาห์... เช้าวันหนึ่ง พยาบาลประจำเวรได้เข้ามาปฏิบัติหน้าที่ตามปกติของเธอ เพื่อดูแลทำความสะอาดร่างกายให้ชายทั้งสอง เธอได้พบว่าคนไข้ใกล้หน้าต่างได้สิ้นลมไปแล้ว เขาจากไปอย่างสงบในขณะกำลังหลับ... นี่นำมาซึ่งความเศร้าโศก เสียใจแก่เธออย่างมาก จากนั้นเธอก็เรียกผู้ช่วยให้นำศพออกไปจากห้อง เมื่อเวลาผ่านไปพอสมควร ชายที่อยู่อีกมุมหนึ่งของห้องจึงขออนุญาต ย้ายไปพักเตียงใกล้หน้าต่าง พยาบาลยินดีจัดการให้ตามความประสงค์ของเขา และเมื่อทุกอย่างเรียบร้อย เธอก็ขอตัวออกไปจากห้อง ปล่อยเขาไว้เพียงลำพัง แล้วเขาก็ค่อยๆ ยันตัวเอง ด้วยข้อศอกข้างเดียว เพื่อจะมองดูโลกข้างนอก ด้วยสายตาของตนเองเป็นครั้งแรก แน่ละ...เขาควรจะมีความสุขที่มีโอกาสสัมผัสมันด้วยตนเอง เขาชะเง้อคออย่างช้าๆ เพื่อมองออกไปนอกหน้าต่าง แต่แล้ว! ภาพที่เขาพบกลับเป็นเพียงกำแพงโล่งๆ ชายผู้นี้จึงสอบถามพยาบาลในเวลาต่อมา อะไรกันเล่าที่ทำให้เพื่อนผู้จากไปของเขา เที่ยวได้พรรณนาเป็นคุ้งเป็นแควถึงสิ่งต่างๆ ที่อยู่นอกหน้าต่างบานนี้ให้เขาฟัง พยาบาลคนเดิมแจ้งให้เขาทราบว่า... แท้แล้วชายคนนั้นตาบอด เขาไม่สามารถมองเห็นอะไรได้เลย แม้แต่กำแพง "บางทีเขาอาจอยากให้กำลังใจคุณก็ได้!

โดย เทพธรรม [24 ต.ค. 2544 , 13:21:30 น.] ( IP = 202.183.238.224 : : )

สลักธรรม 1 ขอเพียงเธอมีกำลังฉันหวังว่า เธอแข็งกล้าก้าวไกลไปทุกที่ เธอสำเร็จงานชอบประกอบดี เพียงเท่านี้ฉันชื่นทุกคืนวัน...

โดย ดอกสารภี [24 ต.ค. 2544 , 14:09:18 น.] ( IP = 202.28.25.183 : : 202.28.25.183 )

สลักธรรม 2 เรื่องนี้มีคนเอาไปแปลหลายคนครับผม อาจารย์ประพันธ์เคยแปลไปแล้วเหมือนกันครับ คลิกดูที่นี่ครับผม http://www.geocities.com/prapant.geo/giving_thai.html

โดย น้องจ้อย [24 ต.ค. 2544 , 14:14:46 น.] ( IP = 161.200.63.145 : : 161.200.63.145 )

สลักธรรม 3 สวัสดีค่ะและขอขอบคุณทุกๆท่านนะค่ะที่ให้ความร่วมมือมาค่ะ เรื่องนี้ดีมากๆเลยค่ะ ไม่ล่าสมัย เพราะคนเราขาดน้ำใจมากลงๆทุกๆวันแล้ว ดอกแก้วจึงคิดว่านำมาให้กันอ่านบ่อยๆนะดีแล้วค่ะเพราะ คนสมัยนี่..ต้องบอกว่าความจำดีมีแต่เรื่องอกุศล....แทบทั้งนั้นเรื่องดีๆลงบ่อยๆยิ่งดีนะค่ะน้องจ้อยเพราะ..เราร่วมด้วยช่วยกันไงค่ะเย้ๆๆๆ

โดย ดอกแก้ว - [24 ต.ค. 2544 , 15:23:59 น.] ( IP = 202.183.157.50 : : 202.183.157.50 )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด