พระโยคีลืมฌาน

---

นิทานเรื่อง พระโยคีลืมฌาน .........นานมาแล้วกลางพนาป่าใหญ่ ได้มีโยคีตนหนึ่งนั่งบำเพ็ญตบะมายาวนานนับ ๑๐๐ ๆ ปี ไม่เปิดปาก(ไม่กิน) เปิดหู(ฟัง) เปิดตา(มอง) เปิดใจ(คิด) มาตลอดฯ จนฝูงมดปลวกก่อรังขึ้นรอบตัว เป็นที่อยู่อาศัยของบรรดาสัตว์เล็กทั้งหลาย อยู่มาช้านานจนกระทั่งถึงวันหนึ่ง....พระอานนท์ได้เดินธุดงค์มาพบเข้า.. ..........พบโยคีทรงตน........อานนท์นิ่งแน่แลนาน คือหลักปักไว้ไป่เคลื่อน.......แม่นเหมือนต้นไม้ไพศาล ฝูงปลวกทำรังยังปราณ.........สำราญอยู่รอบโยคิน หนวดเธอทอดไปในพน ......... "ปลิว" ไปในหนบนหิน ผมขาวยาวเฟื้อยเลื้อยดิน.....มุนินทร์ห่อนไหวใจกาย กิ้งก่าเพศหญิงวิ่งหนี............บนตัวฤาษีซ่อนหาย กิ้งก่าเพศชายไล่กราย.........เร่รายตัวหญิงวิ่งล้อ ดาบสอดแดแน่นิ่ง...............มันวิ่งบนกายสอสอ ฌานเพ่งฤาพลั้งรั้งรอ...........เหมือนตอปักไว้ในดินฯ (อิลราช) พระอานนท์ได้พินิจอยู่สักครู่ แล้วก็เดินจากไปฯ ........แต่ความสงบ หาได้เป็นดังนั้นตลอดไปไม่ จนกระทั่งวันหนึ่ง โยคีบำเพ็ญตบะมาจนถึงขั้นแก่กล้า จะได้เพิ่มฤทธิ์และก้าวสู่ฌานชั้นสูงต่อไป. ครานั้นร้อนถึงพญามารผู้เป็นใหญ่แห่งสวรรค์ หากปล่อยให้โยคีสำเร็จฌาน ตนจะต้องเดือดร้อน ได้เกิดคู่ปรับเพิ่มขึ้นเป็นแน่ ดังนั้นเลยส่งนางสวรรค์ที่สวยที่สุดลงไปยั่วเย้าฯ แลเหตุการณ์ต่อไปจึงเป็นบุพกรรมขึ้นดังนี้

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [18 มิ.ย. 2547 , 14:19:34 น.] ( IP = 210.86.188.0 : : )

สลักธรรม 1 นางนั้นได้ลงมายังป่าที่โยคีบำเพ็ญตน เข้าพูดทักทายด้วยเสียงอันไพเราะดุจนกการเวก กลิ่นกายหอมหวนตลบอบอวนไปทั่วทั้งป่า ไม่มีเครื่องหอมใดจะหอมเท่า นางได้บรรเลงดนตรีอย่างไพเราะที่สุด เป็นอันว่าต้นไม้ภูเขาต้องอ่อนยอด เอนมาเพื่อรับฟังเสียงเพลงที่นางขับกล่อม ขณะนั้นโยคีได้สติหาหวั่นไหวไม่ ได้แต่สงบอารมณ์บำเพ็ญตบะต่อไปฯ นางสวรรค์นั้นได้บรรเลงขับกล่อมไปเรื่อย ๆ อย่างช้าเย็น ขณะนี้สรรพสิ่งในโลก แม้ขุนเขาที่ตระหง่านมานับกัปกัลป์ยังเคลิบเคลิ้มโงนเงน แล้วนับประสาอะไรกับคนที่มีหัวใจอย่างโยคีเล่า บัดนี้โยคีเผลอสติรับฟังดนตรีเสียแล้ว เมื่อเสียงเสนาะกระทบเข้าโสตประสาท ก็มิวายทำให้จินตนาการถึงหญิงงามผู้เต้นรำอย่างยากจะห้ามใจได้ นางนั้นรู้ทีเลยเข้าไปคลึงเคล้าโยคีด้วยรูปกายอันเปล่งปลั่งที่สุดที่ไม่มีนางมนุษย์นางสวรรค์ใดจะเทียมทัน ฯลฯ บัดนี้โยคีลืมตาขึ้น อายตนะทั้งหมดเปิดออก.........โยคีลืมฌานเสียแล้วฯ .........พรหมจรรย์กระเจิงล่ม........ประลุพรหมภิภพบน พ่ายพักตร์สุภณทน....................บ่มิไหวคระไลกระจาย กรรมร้อนบ่ห่อนกรุ่น...................พระพิรุณประโปรยประปราย กองเพลิงเถกิงกราย....................ติณแห้งบ่แหนงบ่หนี ผาณิตผิชิดมด...........................ฤจะอดบ่อาจจะมี แม่เหล็กฤเหล็กดี........................อยยั่วก็พัวก็พัน ภิภพอำเภอภพ...........................ก็ประสบเสมอสวรรค์ อยู่ชั่วนิรันดร์กัลป์........................อวสานประมาณเมินฯ (อิลราช) ผลก็คือโยคีได้เสียกับนางสวรรค์ ฌานที่บำเพ็ญมานับหลายร้อยปีเสื่อมสูญหมดสิ้น ได้ลูกหญิงชายพากันอยู่อย่างมีความสุขเรื่อยไปนับแต่บัดนั้นแลฯ ........ครับ ที่ผมเล่ามาก็เพื่อต้องการให้เห็นว่า กิเลส ในเรื่องของกามราคะนี่ ละได้ยากมาก หากผู้ใดเผลอไผลปล่อยใจให้ท่องเที่ยวเทียวไปในห้วงแห่งกามาวจรแล้ว จะเรียกกลับคืนมานั้น เป็นเรื่องที่ยากลำบากจริง ๆ เลยครับ.

โดย พี่เณร..นำมาฝาก [18 มิ.ย. 2547 , 14:20:57 น.] ( IP = 210.86.188.0 : : )

สลักธรรม 2 ขอบคุณค่ะพี่เณร.... ได้ทราบถึงความร้ายกาจของกิเลสด้วย และทราบถึงอำนาจของการประหารกิเลสด้วย วิขัมภนประหารแห่งมหัคคตจิตกดข่มได้เพียงชั่วคราวจริงๆ..น่าระมัดระวังกับการไม่สำรวมใจยิ่งนัก

โดย น้องกิ๊ฟ [18 มิ.ย. 2547 , 16:04:57 น.] ( IP = 203.209.106.165 : : )

สลักธรรม 3 ขอบพระคุณขอรับพี่เณร เป็นเรื่องราวที่สนุก แต่ให้ข้อคิดที่จะตรึงใจไว้เตือนใจไปอีกนาน

โดย ซาโย [23 มิ.ย. 2547 , 16:17:58 น.] ( IP = 202.28.179.1 : : unknown )

สลักธรรม 4 ขอบพระคุณพี่เณรมากครับผม กิเลส กามราคะร้ายจริงๆ ขนาดบำเพ็ญเพียรมานับร้อยปี ก็ยังกระเจิง เผลอใจไปได้ง่ายๆ หากไม่รู้จักระมัดระวัง ขอบพระคุณมากครับที่นำเรื่องสนุกมาเป็นคติสอน และเตือนน้องๆ ให้รู้จักความร้ายกาจของกิเลส

โดย น้องจุก [24 มิ.ย. 2547 , 13:45:17 น.] ( IP = 203.118.74.66 : : )

ขอเชิญแสดงความคิดเห็น

จาก : * Code : กรุณากรอก Code ตัวเลขด้านบน * อีเมล์ : หากไม่ต้องการให้เว้นว่าง รูปภาพ : ไม่เกิน 150KB รายละเอียด : Icon Toy Special command * * กรุณาคลิ๊ก Post message เพียงครั้งเดียว....

คำเตือน การแอบอ้างใช้ชื่อบุคคลซึ่งอาจทำให้บุคคลนั้นเกิดความเสียหาย อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ การโพสรูปภาพที่ไม่เหมาะสม หรือ ไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของภาพ อาจถูกดำเนินคดีทางกฏหมายได้ หากพบเห็นรูปภาพหรือกระทู้ที่ไม่เหมาะสมสามารถเมล์เข้ามาได้ที่ freewebboard@thaimisc.com โดยระบุ subject "กระทู้ไม่เหมาะสม" พร้อมทั้งระบุ ADDRESS ของเว็บบอร์ด